احتساب ایام سنوات ارفاقی در محاسبه دو سال آخر حقوق بازنشستگی

رأی شعبه دیوان عدالت اداری شاکی طی دادخواست تقدیمی اظهار داشت در تاریخ 01/12/1388 به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 05/06/1386 مجلس شورای اسلامی و آیین‌نامه و اجرایی آن و مواد 5 و 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری و تبصره ذیل ماده 6 آن بازنشسته گردیده و بابت سنوات ارفاقی بر اساس آخرین حقوق و مزایای مشمول کسور بازنشستگی و مابه‌التفاوت آن به حساب صندوق تأمین اجتماعی پرداخت گردیده است و با اینکه ماده 77 قانون تأمین اجتماعی مقرر داشته: بازنشستگی برابر میانگین 24 ماه آخر خدمت محاسبه گردد، سازمان از اقدام در این جهت خودداری می‌نماید. بنابراین تقاضای صدور حکم وفق خواسته را دارد و متقابلاً مدیر کل تأمین اجتماعی استان گیلان پاسخ داد: نامبرده لغایت 30/11/1388 اشتغال به کار داشته و مستمری مشارالیه ب. ت. ب. مفاد تبصره ذیل ماده 77 قانون تأمین اجتماعی ظرف دو سال قبل از تاریخ مذکور مبنای محاسبه قرار گرفته و در صورتی که محاسبه مستمری بر اساس میانگین سال‌های 29ـ30 سنوات نامبرده صورت گیرد در واقع آخرین حقوق و مزایای مشمول کسر حق بیمه مبنای تعیین میزان مستمری قرار خواهد گرفت. در حالی که هدف مقنن 24 ماه سوابق اصلی پرداخت حق بیمه بوده است. بنابراین تقاضای رد شکایت شاکی را دارد، که با عنایت به محتویات پرونده و مندرجات سابقه پیوست ن. ب. ا. برگ‌های ارسالی به واحد درآمد و فرم خلاصه وضعیت پرونده حکایت از محاسبه ما‌به‌التفاوت حق بیمه نسبت به سنوات ارفاقی تا 30 سال را دارد و اخذ مابه‌التفاوت نسبت به سنوات ارفاقی ایجاب می‌نماید ایام مرقوم نیز در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای بازنشستگی لحاظ گردد، بنابراین شکایت مطروحه وارد تشخیص گردید و مستنداً به مواد 77 قانون تأمین اجتماعی و 7 و 13 و 14 دیوان عدالت اداری، رأی به ورود شکایت مواد صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 17 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه رحیمی ـ عبدالمنافی رأی شعبه تشخیص دیوان عدالت اداری با مـداقه در اوراق و محتـوای پرونـده، بر مبـنای مـواد 20،13، 89 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 و 1392 اثر رأی وحدت رویه از زمان صدور رأی هیأت عمومی بوده و تسری آن به گذشته فاقد مجوز قانونی است. ن. ب. ا. دادنامه شماره 3375 مورخ 30/11/1390 صادره از شعبه 17 دیوان در زمان صدور با رعایت تشریفات قانونی اصدار یافته و دلیل قانونی بر نقض آن وجود نداشته و از جانب متقاضی هم دلیلی بر مخدوش بودن دادنامه مورد بحث ارائه نشده است، بنابراین موجبی بر پذیرش درخواست اعمال ماده 18 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 وجود ندارد. لذا شعبه دوم تشخیص دیوان با در نظر مراتب فوق-البیان و با اجازه و اختیار حاصله از ماده 120 قانون دیوان مصوب 1392 و ملاحظه رأی وحدت رویه شماره 674 مورخ 04/10/1391 صادره از هیأت محترم عمومی دیوان، حکم به رد درخواست اعمال ماده 18 قانون یاد شده صادر و اعلام می‌کند، رأی اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است. دادرس شعبه 2 تشخیص دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه مهدوی ـ صباغی ـ ساریخانی ـ تقوی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری شعبه تشخیص دیوان عدالت اداری نقد رأی احتساب ایام سنوات ارفاقی در محاسبه دو سال آخر حقوق بازنشستگی در تاریخ 25 آبان 1392، شعبه دیوان عدالت اداری به یک شکایت رسیدگی کرد. شاکی با استناد به قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 5 شهریور 1386 و مواد 5، 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری، درخواست محاسبه مستمری خود بر اساس میانگین 24 ماه آخر خدمت را مطرح نمود و ادعا کرد که سازمان تامین اجتماعی از انجام این محاسبه خودداری کرده است. <br>در پاسخ به این ادعا، مدیر کل تامین اجتماعی استان گیلان اعلام کرد که محاسبه مستمری بر اساس تبصره ذیل ماده 77 قانون تامین اجتماعی و با لحاظ سوابق پرداخت حق بیمه انجام شده است. <br>پس از بررسی مستندات و سوابق مربوطه، دیوان عدالت اداری شکایت شاکی را وارد دانسته و بر اساس مواد 77 قانون تامین اجتماعی و 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، به نفع شاکی رای صادر کرد. همچنین، درخواست اعمال ماده 18 قانون دیوان عدالت اداری در شعبه تشخیص، که به نقض دادنامه قبلی مربوط می‌شد، رد گردید و اعلام شد که رای صادره قطعی است. این تصمیمات بر اساس قوانین و مقررات مربوطه و ب. ت. ب. مستندات موجود اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/08/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت کسر مابه التفاوت بیمه مربوط به سنوات ارفاقی از حقوق بازنشسته، ایام مرقوم نیز می‌بایست در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای باز نشستگی لحاظ گردد. رای شعبه دیوان عدالت اداری شاکی طی دادخواست تقدیمی اظهار داشت در تاریخ 1388/12/01 به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 1386/06/05 مجلس شورای اسلامی و آیین‌نامه و اجرایی آن و مواد 5 و 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری و تبصره ذیل ماده 6 آن بازنشسته گردیده و بابت سنوات ارفاقی بر اساس آخرین حقوق و مزایای مشمول کسور بازنشستگی و مابه‌التفاوت آن به حساب صندوق تامین اجتماعی پرداخت گردیده است و با اینکه ماده 77 قانون تامین اجتماعی مقرر داشته: بازنشستگی برابر میانگین 24 ماه آخر خدمت محاسبه گردد، سازمان از اقدام در این جهت خودداری می‌نماید. بنابراین تقاضای صدور حکم وفق خواسته را دارد و متقابلا مدیر کل تامین اجتماعی استان گیلان پاسخ داد: نامبرده لغایت 1388/11/30 اشتغال به کار داشته و مستمری مشارالیه ب. ت. ب. مفاد تبصره ذیل ماده 77 قانون تامین اجتماعی ظرف دو سال قبل از تاریخ مذکور مبنای محاسبه قرار گرفته و در صورتی که محاسبه مستمری بر اساس میانگین سال‌های 29 - 30 سنوات نامبرده صورت گیرد در واقع آخرین حقوق و مزایای مشمول کسر حق بیمه مبنای تعیین میزان مستمری قرار خواهد گرفت. در حالی که هدف مقنن 24 ماه سوابق اصلی پرداخت حق بیمه بوده است. بنابراین تقاضای رد شکایت شاکی را دارد، که با عنایت به محتویات پرونده و مندرجات سابقه پیوست ن. ب. ا. برگ‌های ارسالی به واحد درآمد و فرم خلاصه وضعیت پرونده حکایت از محاسبه ما‌به‌التفاوت حق بیمه نسبت به سنوات ارفاقی تا 30 سال را دارد و اخذ مابه‌التفاوت نسبت به سنوات ارفاقی ایجاب می‌نماید ایام مرقوم نیز در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای بازنشستگی لحاظ گردد، بنابراین شکایت مطروحه وارد تشخیص گردید و مستندا به مواد 77 قانون تامین اجتماعی و 7 و 13 و 14 دیوان عدالت اداری، رای به ورود شکایت مواد صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه رحیمی - عبدالمنافی رای شعبه تشخیص دیوان عدالت اداری با مداقه در اوراق و محتوای پرونده، بر مبنای مواد 20 ، 13 ، 89 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 و 1392 اثر رای وحدت رویه از زمان صدور رای هیات عمومی بوده و تسری آن به گذشته فاقد مجوز قانونی است. ن. ب. ا. دادنامه شماره --- مورخ 1390/11/30 صادره از شعبه --- دیوان در زمان صدور با رعایت تشریفات قانونی اصدار یافته و دلیل قانونی بر نقض آن وجود نداشته و از جانب متقاضی هم دلیلی بر مخدوش بودن دادنامه مورد بحث ارائه نشده است، بنابراین موجبی بر پذیرش درخواست اعمال ماده 18 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 وجود ندارد. لذا شعبه دوم تشخیص دیوان با در نظر مراتب فوقالبیان و با اجازه و اختیار حاصله از ماده 120 قانون دیوان مصوب 1392 و ملاحظه رای وحدت رویه شماره 674 مورخ 1391/10/04 صادره از هیات محترم عمومی دیوان، حکم به رد درخواست اعمال ماده 18 قانون یاد شده صادر و اعلام می‌کند، رای اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است. دادرس شعبه --- تشخیص دیوان عدالت اداری - مستشاران شعبه مهدوی - صباغی - ساریخانی - تقوی