تازی

تازی ، در فارسی به معنای عرب ، زبان عربی و مردم عرب به کار رفته است. این لفظ و صورت‌های دیگر آن (مانند تاچیک، تاجیک، تازیک، تازیگ) احتمالاً از نام قبیلهٔ «طی» ( همسایه شاهنشاهی ایران) مشتق شده و به کل اعراب اطلاق گردیده، مشابه آنکه یونانیان «پرسیا» را برای همهٔ ایرانیان به کار می‌بردند. برخی نیز آن را از واژهٔ ترکی «تات» به معنای ایرانی یا از مصدر «تاختن» (یورش برنده) دانسته‌اند. در متون، گاهی تازی به عرب و گاهی تاجیک به ایرانی اشاره دارد که ناشی از خلط دو ریشهٔ متفاوت «طی» (عربی) و «تات» (ترکی) است. همچنین برخی تازی را به معنای چادرنشین (در برابر دهقانِ یکجانشین) و برخی آن را به معنای مهاجم و تاختن‌ کننده دانسته‌اند.