رأی دیوان عدالت اداری ۹۶۵ — ۱۳۸۷/۰۳/۲۰

مطابق ماده یک قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوّب 1374 از تاریخ تصویب قانون مزبور کاربری اراضی زراعی و باغ ها در خارج از محدوده قانونی شهرها و شهرکها جز در موار د ضروری ممنوع شده و حسب قسمت ا خیر تبصره 2 ماده مزبور، تغییر کاربری اراضی موضوع قانون مزبور در روستاها طبق ضواب طی که وزارت جهاد کشاورزی تعیین خواهد کرد، مجاز می باشد . بنابراین احداث هرگونه بنا و دیوارکشی و تفکیک و تغییر کاربری اراضی مذکور بدون کسب مجوز قانونی خلاف هدف و حکم مقنن در باب حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها است و بخشنامه ش ماره 25426 / 180 مورخ 07 / 04 / 1385 مدیر امور اراضی سازمان ج هاد کشاورزی استان اصفهان که در تبیین حکم مقنن تنظیم و ص ادر شده است، مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اخت یارات قانونی ناظر به کلیه باغاتی است که در داخل شهر و حریم آن برابر تبصره یک ذیل ماده 4 لایحه حفظ و گسترش فضای سبز در ،شهرها مصوّب سوم خرداد ماه سال 59 دارای پانصد مترمربع مساحت بوده و در خارج از محدوده شهر و حریم آن طبق ضوابط وزارت کشاورزی تعیین شده باشد . با وضع ماده مزبور کلیه پرونده ها چه قبل از تصویب این قانون و چه بعد از آن از صلاحیت کمی سیون موضوع ماده 147 قانون فوق الاشعار خارج خواهد بود . 2 - منظور از ضوابط ابالغی، ضوابطی است که وزارت کشاورزی در مورد باغ ها تعیین می کند، بخشنامه اداره ثبت فقط در حد مقرّرات داخلی لازم العمل است . این ضوابط که در قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها در تبصر ه 2 ماده یک و تبصره یک منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۹۴۴ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.