دعوای تایید واقعه حقوقی

راهنمای دعوای تایید واقعه حقوقی

تعریف

دعوای تایید واقعه حقوقی زمانی طرح می‌شود که اثبات تحقق یک پدیده یا واقعه اثرگذار در روابط حقوقی (مانند عقد، تلف مال، تصرف و غیره) برای احقاق حق ذینفع ضروری باشد ولی سند رسمی یا عادی معتبری برای اثبات آن وجود نداشته باشد. این دعوا به دنبال ایجاد حق جدید نیست، بلکه صرفاً گواهی و احراز وقوع یک امر واقعی در گذشته است. دادگاه پس از بررسی ادله و قراین، وقوع یا عدم وقوع واقعه را احراز و اعلام می‌کند. این دادخواست معمولاً مقدمه‌ای برای سایر دعواهای مالی یا غیرمالی است.

خواهان و خوانده

خواهان: شخصی که اثبات واقعه به نفع اوست؛ خوانده: طرف مقابلِ رابطه حقوقی یا شخصی که انکار واقعه می‌کند.

ماهیت

غیرمالی؛ ترافعی.

مرجع صالح

دادگاه حقوقی محل اقامت خوانده یا محل وقوع واقعه (بسته به نوع واقعه).

مستندات قانونی

مواد عمومی آیین دادرسی مدنی در خصوص اثبات ادعا و دلایل اثبات دعوا (نامطمئن در خصوص مواد خاص).

مدارک لازم

کارت ملی، سند شناسایی، شهادت شهود، مطلعین، قراین و امارات، هرگونه سند یا مدرک دال بر وقوع واقعه.

مهلت‌ها

فاقد مهلت خاص (مرور زمان ندارد)، اما رعایت مهلت‌های تجدیدنظرخواهی (۲۰ روز پس از ابلاغ) برای رای صادره لازم است.

هزینه

بر اساس تعرفه دعاوی غیرمالی محاسبه و اخذ می‌شود.

مراحل

۱. تنظیم دادخواست و ثبت در دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ۲. ارجاع به دادگاه صالح و تعیین وقت رسیدگی ۳. حضور در جلسه دادگاه و ارائه ادله و شهود ۴. صدور رای ۵. تجدیدنظرخواهی (در صورت اعتراض) ۶. قطعی شدن رای.

نکات و اشتباهات رایج

۱. اشتباه گرفتن این دعوا با اثبات مالکیت املاک ثبت شده. ۲. عدم ارائه ادله کافی برای اثبات واقعه. ۳. طرح دعوا علیه شخص نامرتبط به عنوان خوانده. ۴. توجه نداشتن به اینکه این دعوا لزوماً به تنهایی منجر به اجرای حکم مالی نمی‌شود.

نمونهٔ خواسته

تایید واقعه حقوقی [عنوان واقعه، مثلاً وقوع عقد بیع یا هبه] مورخ [تاریخ] با احتساب خسارات دادرسی.

پرسش‌های متداول

این راهنما با کمکِ هوش مصنوعی تهیه شده است؛ پیش از هر اقدام، متنِ قانون و آرای همین صفحه را ببینید و با وکیل مشورت کنید.