روشِ گردآوری داده
این صفحه توضیح می‌دهد متنی که در این سایت می‌بینید از کجا آمده و با آن چه شده — چون بدونِ دانستنِ این، هیچ متنی قابلِ اتکا نیست.
منابع
اسناد از منابعِ در دسترسِ عمومی گردآوری می‌شوند: پایگاه‌های رسمیِ انتشارِ قوانین، مراجعِ قضایی، و سامانه‌های عمومیِ آرا و نظریات.
متنِ قانون ذاتاً سندی عمومی است؛ آنچه اینجا افزوده می‌شود ساختار و پیوند است، نه خودِ متن.
متن عیناً می‌ماند
هیچ متنی خلاصه، بازنویسی یا «مرتب» نمی‌شود. مادهٔ قانون همان‌طور که هست ذخیره و نمایش داده می‌شود.
پاک‌سازیِ خودکار فقط چیزهایی را برمی‌دارد که جزوِ سند نیستند: سرصفحهٔ چاپ، نشانیِ اینترنتی، شمارهٔ تماس، و نویسه‌های خرابِ ناشی از تبدیلِ فایل. یک کلمه از خودِ متن حذف نمی‌شود.
نسخهٔ خام نگه داشته می‌شود
برای هر سندی که گردآوری می‌شود، نسخهٔ خامِ اصلی هم نگه داشته می‌شود — حتی وقتی پردازش‌گر آن را کنار گذاشته باشد.
دلیلش ساده است: بدونِ نسخهٔ خام نمی‌شود ثابت کرد متنی که نشان داده می‌شود همان چیزی است که در منبع بود. و اگر روشِ پردازش فردا بهتر شود، بازسازی بدونِ خام ناممکن است.
وقتی چیزی نیست
اگر متنِ سندی در دسترس نباشد، همین صریح گفته می‌شود و جای خالی با حدس پر نمی‌شود. سندی که «به‌زودی» خورده، یعنی عنوانش را داریم و متنش را هنوز نه.
جای خالی آزاردهنده است، ولی متنِ ساختگی خطرناک. کاربرِ حقوقی شمارهٔ ماده را می‌بیند و باور می‌کند؛ خطا در دادگاه ظاهر می‌شود نه اینجا.
خطا دیدید؟
اگر متنی ناقص، جابه‌جا یا اشتباه بود، خبر دادنش کمکِ واقعی است. یک مادهٔ غلط از ده مادهٔ نبوده بدتر است.
سنجهٔ کیفیت
یک مجموعهٔ ثابت از مواد و پرسش‌ها روی خودِ پایگاه سنجیده می‌شود. عددِ زنده پایینِ همین صفحه است — هاردکد نیست.
پاسخ فقط وقتی به متنِ قانون استناد می‌کند که آن متن در پایگاه باشد. اگر تیکِ سبز خورده باشد، با نسخهٔ مرجعِ رسمی مطابقت داده شده.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم