آیه مهاجرت: کیفیت استدلال به آیه مهاجرت

۱. ۱ - سیر تحولی و نَسخ حکم ارث ارث بردن در زمان جاهلیت و نیز صدر اسلام تنها بر اساس سوگند خوردن دو نفر بر یارى و ضمانت جنایت دیگرى بوده است و آیه ۳۳ سوره نساء بر آن دلالت دارد. سپس این انحصار با آیه «إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ...» نسخ شد و ارث بردن بر اساس مسلمان شدن و هجرت از مکه مقرر گردید. در نتیجه، مهاجران از انصار و انصار از مهاجران و نیز مهاجران از یکدیگر بدون داشتن پیوند نسبى یا سببى ارث مى‌بردند. با نزول « آیه ارحام » یعنى آیه ۷۵ همین سوره ، این حکم نسخ و ارث بردن بر مبناى خویشاوندی مقرر شد. منبع: نساء/سوره۴، آیه۳۳ · انفال/سوره۸، آیه۷۲ · انفال/سوره۸، آیه۷۵ · المبسوط ج۴، ص۶۷