ابتدای ماه‌های قمری: نکته

فقال: إذا کان کذلک فصم لصیامهم، وافطر لفطرهم؛ یعنی در قریه‌ای هستم که پانصد نفر ساکن می‌باشند. حضرت فرمودند که اگر این گونه باشد، با روزه‌داری آن‌ها تو هم روزه باش و با فطر آن‌ها تو هم افطار کن. و سرانجام احتمال فقیه در صدور روایت مذکور را به قرینه روایات متعدد دیگر نفی کرده‌اند. در هر صورت چاره‌ای نیست جز آن‌که وحدت حکم را بپذیریم و هرچه را که سبب تنافی و تعارض با حکم حاکم است نفی کنیم؛ چون زعامت و رهبری سیاسی و اجتماعی، شأنی از شئون پیامبر اسلام (ص) و امامان معصوم (ع) بوده است و اگر فقها متصدی آن شوند، نمی‌توان فرض کرد که از اجتماع آن‌ها چیزی برخلاف فلسفه جعل آن‌ها به حکومت پدید آید. سرانجام همه مردم اهل عصیان خواهند شد و هیچ‌کس نمی‌تواند راهی به طاعت و ایمان بیابد، و این مشکل پدید نمی‌آید مگر از سوی صانعی که اطاعت هردو را لازم دانسته و باب اختلاف و تشاجر را گشوده است. منبع: المبسوط فی مسائل الحج، ج۳، ص۲۶۸، الطبعة الاولی، مرکز فقه الائمة الاطهار، قم، ۱۴۲۹ق · المبسوط فی مسائل الحج، ج۳، ص۲۷۱، الطبعة الاولی، مرکز فقه الائمة الاطهار، قم، ۱۴۲۹ق · عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۱۰۲، نشر محمدرضا المشهدی