بازدید از اماکن مقدس: ادله ممنوع بودن ورود کافران به مساجد

واذا ثبت نجاستهم فلایجوز این یدخلوا شیئاً من المساجد لأنه لاخلاف فی ان المساجد یجب ان تجنّب النجاسات.) دلیل ما (بر ممنوع بودن کافران از ورود به مسجدها) این سخن خداوند است: (ای مؤمنان، مشرکان نجسند از این سال به بعد، نزدیک مسجدالحرام نشوند) خداوند آنان را محکوم به نجاست کرده است. وقتی ثابت شد نجسند، روا نیست وارد هیچ مسجدی شوند؛ زیرا خلافی نیست که مسجد‌ها باید از ناپاکی‌ها به دور باشند. ۲.مساجد باید از ناپاکی‌ها به دور باشند. ابتدا مسجد‌ها را به سه دسته تقسیم می‌کند: مسجد الحرام ، مسجدهای حجاز و دیگر مسجدها. زیرا این عمل پیامبر (ص) پیش از نزول آیه شریفه (انما المشرکون نجس…) بوده است. افزون بر آن، در این جا سیره پیامبر (ص) را بر جای دادن کافران درمسجد، پذیرفته، ولی از استناد به آن سرباز زده، به این دلیل که این سیره تا پیش از نازل شدن آیه شریفه بوده است. وی درباره ناروایی ورود به دیگر مساجد، چنین استدلال می‌کند: ۱.احترام به مسجد : (لأنه مسجد فلایجوز لهم الدخول کالحرم). ۲.بایستگی دور نگه داشتن مسجد‌ها از ناپاکی‌ها: (ولقوله (ص) جنبوا مساجدکم النجاسة). ۳. مشهور بودن ناروایی ورود کافران به مسجدها، درصدر اسلام : (ولأن منعهم کان مشهوراً.) ۴.همراه بودن کافران با آلودگی‌هایی چون جنابت که آنان را از ماندن درمساجد باز می‌دارد: (ولعدم انفکاکهم من حدث الجنابة و…). ۵.بستگی نداشتن آنان با مسجدها: (ولأنهم لیسوا من اهل المساجد). ۶.جلوگیری از ورود آنان به مسجدها، به گونه‌ای کوچک شمردن آنان است که ما وظیفه داریم آن را انجام دهیم: (ولأن منعهم من الدخول فیه اذلال وقد امرنا به). بنابراین، مجموع دلیل‌هایی را که فقیهان بر ناروایی ورود کافران به مسجد اقامه کرده‌اند، می‌توان این چنین دسته بندی کرد: ۱. ۲. حدیث . ۳. اجماع . ۴. سیره یا شهرت عملی. ۵.دیگر تأیید کننده‌ها. منبع: ج۱، ص۵۱۸، مؤسسه نشر اسلامی وابسته به جامعه مدرسین قم · ج۲، ص۴۷، مرتضویه تهران · ج۱، ص۴۴۵، چاپ سنگی