در اینکه عنوان بکر بر دخترى که بدون تماس با مردى بر اثر پریدن یا طولانى شدن مدّت تجرد و غیر آن، بکارتش زائل شده صدق مىکند تا احکام آن را داشته باشد یا چنین دخترى حکم بیوه را دارد، اختلاف است. بر همین اساس دختر مجردی که به علتی غیر از وطی ، پرده بکارت خویش را ازدستداده است به حکم باکره است؛ چون هم غیر مدخول بها است و هم ازدواج نکرده است. اما زنی که بدون ازدواج بهواسطه زنا یا وطی شبهه بکارتش را ازدستداده و یا دختر عقد کردهای که مقاربت نکرده است، بعید نیست که ملحق به باکره نباشند. زیرا هرکدام یکی از دو قید را ندارند. پس این دو همانند ثیبهای که بعد از ازدواج شرعی ، مقاربت کرده است در ازدواج نیاز به اذن ولی شرعی ندارند.
منبع: جامع المقاصد ج۱۲، ص۱۲۰ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۵، العروة الوثقی مع تعالیق الامام الخمینی، ج۲، ص۶۷۵، کتاب النکاح، فصل فی اولیاء العقد، مسالة۲، رفم۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۵، العروة الوثقی مع تعالیق الامام الخمینی، ج۲، ص۶۷۵، کتاب النکاح، فصل فی اولیاء العقد، مسالة۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
