اما موضعِ آنان چندان متفاوت و گونهگون بود که موضوع از صورت یک «مسئله» به سخنی «متعارضگونه» تبدیل شد: از یکسو، اگر شیئی که دگرگون میشود، واقعاً دگرگون شود، در این صورت نمیتواند به معنای واقعی همان شیئی باشد که دستخوش دگرگونی شده است. از سوی دیگر، اگر شیءِ دگرگون شونده، هویتِ خود را حفظ کند، در این صورت، نمیتواند واقعاً دگرگون شده باشد. هویدا ست که بر این اساس، در ظاهر، نه میتوان قائل به تغیر بود، زیرا در آن صورت اساساً متغیری و موضوعی برای تغیر بر جای نمیماند؛ و نه حفظِ هویت را پذیرفت، زیرا در آن صورت نیز هیچ تغیری جایز نخواهد بود. حتی جهان را به رودی تشبیه کرده، و گفته است: دوبار نمیتوان در یک رود فرو رفت».
منبع: ج۲، ص۷۵۸_۷۵۹، ترجمۀ حسن لطفی، تهران، ۱۳۵۷ش · ج۱، ص۶۱-۶۴، یونان و روم، ترجمۀ جلالالدین مجتبوی، تهران، ۱۳۶۸ش · ج۱، ص۶۸، یونان و روم، ترجمۀ جلالالدین مجتبوی، تهران، ۱۳۶۸ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
