درباره آب حمام در احادیث نکاتی آمده است، از جمله اینکه آب حمام از حیث احکام به منزله آب جاری است و آن وقتی است که دارای مادّه (مخزن) باشد که در این صورت با ملاقات نجاست نجس نمیشود، زیرا حکم آب جاری را دارد. در اینجا بین فقها اختلاف وجود دارد که آیا کُر بودن مادّه شرط است یا خیر. برخی آن را اصلا شرط ندانسته و دستهای کُر بودن هر دو مخزن بالا و پایین را لازم دانستهاند و بنابر قولی، کُر بودن مخزن بالا کافی است. در احادیث به حکمِ غُساله (پس آب) حمام نیز توجه شده است. بنابر پارهای احادیث، اگر آب حمام مادّه داشته باشد ــکه در این صورت به منزله آب جاری و نهر است ــ شستشوی اشخاصِ جُنُب، غیر مسلمان و کودکان در آن، طهارت بلکه مطهر بودن آن را زایل نمیسازد، اما براساس پارهای دیگر از احادیث، غُسل مسلمان در آبی که غیرمسلمانان و کودکان در آن شستشو کردهاند جایز نیست. به نظر وی همین حکم به واقعیت نزدیکتر است، چرا که هم با روایاتِ طهارت آب سازگارتر است و هم با اصل برائت .
منبع: ج۱، ص۳۰۹، قم ۱۴۱۳ · ج۷۷، ص۳۴۳۵، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۳، ص۱۴ · ج۱، ص۲۲۰ · ج۷۷، ص۳۷، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۱، ص۲۹۲، نجف ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، چاپ افست قم (بیتا)
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
