مرجع: حَکَم (لغاتقرآن) حَکَم: ( اَ فَغَیْرَ اللَّهِ اَبْتَغِی حَکَماً ) «حَکَم» از مادّه «حُکْم» (بر وزن قلم) به معنای داور و قاضی و حاکم است و بعضی آن را با حاکم از نظر معنا مساوی دانستهاند. بعضی دیگر مانند نویسنده «المنار» معتقد است: «حَکَم» کسی است که طرفین دعوا او را انتخاب کردهاند، در حالیکه «حاکم» به هرگونه داور گفته میشود. گرچه میتوان گفت «حکم» در تعبیرات قرآن ، معمولًا به معنای قضاوت و داوری است، ولی از آنجا که مقام قضاء، همیشه جزئی از برنامه حکومت است و از قاضی بدون پشتوانه قدرت حکومت کاری ساخته نیست، دلالت التزامی بر مساله زمامداری نیز دارد.
منبع: المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۲۴۹ · تفسیر نمونه، ج۵، ص۵۰۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
