درباره علویان، وضع متفاوت بود. موضعگیری خوارج از نوع دیگر بود. امیرالمؤمنینهای آنان براساس انتصاب عمومی منصوب میشدند و در صورت انحراف از دین و ارتکاب گناهان کبیره ، پیروانشان اختیار خلع یا قتل آنان را داشتند. عَجارِده نیز به وجود دو امام در یک زمان قائل بودند.
منبع: ج۹، ص۲۷۸، قاهره ۱۹۱۰ـ۱۹۲۰، چاپ افست ۱۳۸۳/ ۱۹۶۳ · ج۱، ص۲۳۶ـ۲۴۷، قم ۱۳۷۷ش · ج۱۲، ص۱۷۶، چاپ علیشیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱ · ج۵، ص۲۱، چاپ علیشیری، بیروت ۱۴۰۸ـ۱۴۱۱/ ۱۹۸۸ـ۱۹۹۰ · ج۱۲، ص۱۵۸، چاپ علیشیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱ · ج۱، ص۷۳، قدم له و شرحه مجید طراد، بیروت ۱۴۱۹/ ۱۹۹۹ · ج۳، ص۲۸۸ · ج۷، ص۲۱۸۲۲۴ · ج۱، ص۱۸۹، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵ · ج۱، ص۸۵ـ۸۶، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، قاهره · ج۱، ص۱۱۶، چاپ محمد سید کیلانی، قاهره ۱۳۸۷/ ۱۹۶۷ · ج۱، ص۱۸۹ـ۱۹۰، چاپ محمد محییالدین عبدالحمید، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵ · ج۱، ص۱۳۰، چاپ محمد سید کیلانی، قاهره ۱۳۸۷/ ۱۹۶۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
