ذابح باید مسلمان یا در حکم مسلمان باشد؛ بنابراین، ذبیحه کافر غیر کتابی ( اهل کتاب ) حلال نیست. در اینکه ذبیحه اهل کتاب مطلقا حرام است یا در صورت بردن نام خداوند هنگام ذبح، حلال میباشد، اختلاف است. مشهور قائل به قول اوّل اند. از این رو، ذبیحه تمامی فرقههای مسلمان ، جز آنان که محکوم به کفرند، مانند ناصبی حلال است. حتّی الکتابی علی الاقوی. و لا یشترط فیه الایمان، فتحلّ ذبیحة جمیع فرق الاسلام، عدا الناصب و ان اظهر الاسلام.» لیکن در ذبح قربانی حج و کفارات معتقدند ذابح باید مومن باشد.
دراینخصوص در کتاب مناسک حج مینویسند: «احتیاط واجب آن است که ذابح مؤمن باشد، بلکه خالی از قوّت نیست، و همینطور در ذبح کفارات.» و «درصورتیکه قربانی به دست غیر مؤمن انجام گیرد کفایت نمیکند و باید دومرتبه قربانی کند هرچند در وقت قربانی متوجه نشود که ذابح مؤمن نیست یا جاهل به مساله باشد.» ذبیحه کودک ممیز آشنا به چگونگی ذبح حلال است. از دیگر شرایط ذابح قصد تذکیه است. بنابر این، ذبیحه فرد مست ، دیوانه یا کودک غیر ممیز حلال نیست.
منبع: جواهر الکلام، ج۳۶، ص۷۹ -۸۰ · جواهر الکلام، جلد ۳۶، ص۸۰ -۸۷ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۳ -۹۵ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۵۶، کتاب الصید و الذباحة، مسالة ۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۱، مناسک حج، ص۲۲۱، مسالة ۱۹ · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۱، مناسک حج، ص۲۲۱، مسالة ۲۰ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۹۰ · مسالک الافهام، ج۱۱، ص۴۶۶
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
