آدمیان تا زمانی که بتوانند همدیگر را زخم بزنند و از پای در بیاورند، با هم برابرند. اگر در میان آنان کسی پیدا شود که ضربهی هلاک بر او کارگر نیفتد، از همهی آنها برتر میشود و بدینگونه واجد صفت قهرمان بیهمتا میگردد که تجسم آن یکی از نیازهای روانی بشر بوده است؛ ازاینرو رویینتن کسی است که هیچ ضربهای بر او اثر ندارد، نیروهای مافوق طبیعی او را شکستناپذیر کردهاند و فقط یک نقطه از بدن او رویینه نیست، یعنی یک نقطه نقص و ضعف دارد.
منبع: محمدجعفر؛ تهران، انتشارات سروش، ۱۳۷۵، چاپ دوم، ص ۲۱۹ · محمدعلی؛ تهران، انتشارات انجمن آثار ملی، ۱۳۵۱، چاپ اول، ص ۱۴۰ · سیروس؛ تهران، انتشارات فردوس، ۱۳۸۱، چاپ نهم، ص ۷۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
