شرط اسلام ذابح: فتاواى فقهاى اهل سنت

۷. ۳ - حنفیان حنفیان مى گویند: ذبیحه اهل کتاب خورده مى شود، چه اهل حرب باشند، چه نباشند، ذبیحه آنان در صورتى خورده مى شود که شما یا هنگام ذبح، حاضر نباشى که ببینى نام خدا را نمى برند، یا اگر شاهد بودى بشنوى که نام خداى یگانه را مى برند، چون اگر نباشى و نشنوى کار آنان را مانند کار مسلمان بر درستى حمل مى کنیم. ۷. ۴ - شافعیان شافعیان مى گویند: خداوند طعام اهل کتاب را حلال کرده است و طعام آنان، همان ذبایح آنان است، پس اگر بر ذبایح نام خدا را ببرند بر ما حلال است، ولى اگر ذبایح و قربانی‌هاى دیگرى دارند که نام غیر خدا یا نام مسیح را بر آن مى برند براى ما خوردنش حلال نیست و براى ما ثابت نیست که ذبایح آنان این طور باشد. ۷. ۵ - مالکیان مالکیان مى گویند: ذبیحه اهل کتاب، با شرط‌هاى سه گانه بر ما حلال است: شرط اول این که اهلال ب. غ. اللّه نکنند … ولى اگر ذبح کنند و نام خدا یا غیر خدا را نبرند، حلال است چون نام خدا بردن، در کتابى شرط نیست، بعضى از آنان مى گویند آنچه اهل کتاب براى خدایان خود قربانی کنند، براى ما حرام است و بقیه ذبایح آنان، چه نام خدا ببرند چه نام غیر خدا، براى ما حلال است، ولى آنچه نام غیر خدا ببرند براى ما مکروه است. ۷. ۶ - حنبلیان حنبلیان مى گویند: در حلال بودن ذبیحه کتابى نام خدا بردن شرط است، مانند مسلمان، پس اگر از روى عمد، نام خدا را ترک کرد، یا مسیح را ذکر کرد، ذبیحه اش حرام است و اگر ندانى نام خدا گفته است یا نه، او حلال است و آنچه براى کنیسه یا عید خود ذبح مى کنند اگر نام خدا را ببرند حلال وگرنه حرام است. منبع: الفقه على المذاهب الاربعة، ج۲، ص ۲۱ · ج۷، ص ۴۵۴ · الفتاوى الهندیة فى الفقه الحنفیة، ج۵، ص۲۸۵ · ج۲، ص ۲۳۱ · الفقه على المذاهب الاربعه، ج۲، ص۲۲ · الفقه على المذاهب الاربعه، ج۲، ص ۲۵