شهادت فاسق: در فقه

عدالت را برخی از فقها ، حالتی دانسته‌اند که موجب بازداشتن انسان از نافرمانی از خداوند می‌گردد، از این رو نیز نباید شهادت فاسق یعنی فردی که گناه کبیره می‌کند یا به گناه صغیره اصرار می‌کند، پذیرفت. گروهی از فقها بیان داشته‌اند که قبول شهادت فرد معروف به فسق ، منوط به توبه واقعی او و احراز حالتی در نفس او است که وی را از گناه بازمی‌دارد. در عقیده فقهای متاخر به مفهوم عرفی و فلسفی عدالت بیشتر توجه شده‌است و با افزودن شرط مروت، عدالت را در غیر مسلمان نیز قابل تحقق می‌دانند. منبع: کاملترین مجموعه محشای قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/02/01 (جلد دوم) (تطبیق با قانون مجازات اسلامی سابق، راه نوین، 1392 · شرح مختصر قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392)، ققنوس، 1392