۲۴۹ فراخوان شهادت، تأمین دلیل: اهمیتی ندارد که شاهد از روی اتفاق ناظر بر واقعه مورد استناد باشد یا از سوی دو طرف اعمال حقوقی یا مقام های دیگر برای نظارت بر امری فراخوانده شود مانند شاهدانی که برای شنیدن صیغه طلاق یا استماع وصیت بیماری به هنگام مرگ دعوت میشوند. در قانون آیین دادرسی مدنی پیش بینی شده است: در مواردی که اشخاص ذی نفع احتمال دهند که در آینده استفاده از دلایل و مدارک دعوای آنان از قبیل تحقیق محلی و کسب اطلاع از مطلعین و استعلام نظر کارشناسان یا دفاتر تجاری یا استفاده از قرائن و امارات موجود در محل و یا دلایلی که نزد طرف دعوا یا دیگری است متعذر یا متعسر خواهد شد، می توانند از دادگاه درخواست تأمین آنها را بنماید.
تأمین دلیل به منزله حفظ دلیل به شهادت گواه ممتازی است که برای دیدن یا شنیدن آن به طور رسمی دعوت می شود؛ چنان که در پایان ماده ۱۴۹ می خوانیم که مقصود از تأمین در این موارد فقط ملاحظه و صورت برداری از این گونه دلایل است.
رسمی بودن مدارک تأمین و مقام عمومی که به عنوان شاهد دعوت می شود ممکن است این توهم را به وجود آورد که آنچه ضبط شده اعتبار دارد و می تواند دلیل اثبات قرار گیرد. قانون آیین دادرسی مدنی برای دفع این توهم اعلام کرده بود که تأمین دلیل دلیل نیست. ولی از این عبارت بعضی از دادرسان چنین استنباط می کردند که آنچه در تأمین دلیل ضبط می شود اعتبار اثباتی ندارد و در نتیجه به مفاد آن بی اعتنا می ماندند در حالی که مقصود نفی اعتبار دلالت اسناد و مدارک به سبب حفظ رسمی آنها بود نه اینکه حفظ دلیل اعتبار ذاتی آن را از بین ببرد و تأمین دلیل را بیهوده سازد. این است که ماده ۱۵۵ در آخرین اصلاح توضیح می دهد: تأمین دلیل برای حفظ آن است و تشخیص درجه ارزش آن در موارد استفاده با دادگاه م. ب..
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
