مستحَقِّ حرف به کیفیت و حالاتِ صوتی گفته میشود که در اثر پیوند حروف و ترکیب آنها به وجود میآید، مانند تفخیم که ناشی از صفت استعلا، و تکریر و ترقیق که ناشی از صفت اِستِفال (معنای آن در لغت: به پایین میل کردن) است. همچنین ادغام و اخفا و اِقلاب و مدّ و مانند اینها که از مستحقات حروفاند. یکی تلفظ صحیح هر حرف به صورت منفرد با رعایت صفات لازم آن (حق حرف)، و دیگری تلفظ هر حرف ب. ت. ب. حرف مجاور آن در ترکیب (مستحق حرف). این بخش مبتنی بر اداء و استماع است.
منبع: الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۶۶ · النشر فی القراءات العشر، ج۱، ص۲۱۲، به کوشش علی محمد ضباع، بیروت، دارالکتب العلمیه · تنبیه الغافلین، ج۱، ص۳۰، مکتبةالثقافة الدینیه، ۱۹۸۶م · در آستانه قرآن، ج۱، ص۱۸، ترجمه محمود رامیار، تهران، ۱۳۵۹ش · نهایه المفید فی علم التجوید، ج۱، ص۱۳، لاهور ۱۳۹۱ · نهایه المفید فی علم التجوید، ج۱، ص۱۲، لاهور ۱۳۹۱ · القراءات القرآنیه، تاریخ و تعریف، ج۱، ص۱۶، بیروت ۱۴۰۵/ ۱۹۸۵ · غایة النهایة، ج۲، ص۲۹۹، چاپ برگشترسر، قاهره · ج۱، ص۳، تهران ۱۳۷۸ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
