قرار کیفری: قرار بازداشت موقت

قرار بازداشت موقت یکی از قرارهای تأمین صادره از سوی بازپرس است که لازم است به تأیید دادستان برسد. لزوم دخالت دادستان در قرار بازداشت موقت را به دلیل اهمیت و شدت این قرار و نیز سالب آزادی بودن آن دانسته‌اند. همچنین از عبارت «با صدور قرار بازداشت موقت، متهم به بازداشتگاه معرفی می‌شود» در ماده ۲۳۹ قانون آیین دادرسی کیفری می‌توان این مفهوم را برداشت کرد که عدم تعویق اجرای قرار بازداشت موقت تا زمان اظهار نظر دادستان است؛ لذا در فرض مخالفت دادستان با بازداشت موقت متهم، تا صدور رای دادگاه در این خصوص متهم در زندان خواهد ماند. گفتنی است بازداشت موقت یکی از شدیدترین قرارهای قضایی است که نهایت دقت در صدور آن را می‌طلبد. گفتنی است بر اساس آیین دادرسی کیفری ایران، بازداشت موقت فقط برای متهم امکان پذیر بوده و شاهد را به هیچ وجه نمی توان بازداشت موقت نمود. منبع: آیین دادرسی کیفری (بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392) (جلد اول)، میزان، 1393 · نکته‌ها در قانون آیین دادرسی کیفری، موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش، 1393 · آیین دادرسی کیفری (جلد اول)، فکرسازان، 1386 · ادله اثبات دعوا در امور مدنی و کیفری، تدریس، 1385