سب و شتم و لعن به عنوان مصداقی تام از بغض از همان ابتدای زندگی بشر در بین مردم شایع بوده است و عدهای برای نشان دادن بغض و کینه خ. ن. ب. جریان و یا اشخاصی، به آن مبادرت میورزیدند. با نزول دین مبین اسلام نیز همچنان این امر بین مسلمانان رایج بود و برخی برای نشان دادن بیزاری و نفرت خود به عملکرد برخی افراد دیگر به سب و لعن میپرداختند که لازم است نظر اسلام را در این زمینه جویا شویم. حب و بغض در وجود انسان دو نیروی بزرگی است که منشا ثمرات زیادی برای جامعه و افراد آن است؛ به همین دلیل در اسلام به آن توجه زیادی شده است تا جایی که پیامبر گرامی اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) میفرمایند: «هل الایمان الا الحب و البغض؛ آیا دین غیر از حب و بغض است؟» ، دارا بودن عشق و محبت و ابراز آن نسبت به شخصی که مظهر خوبیها است بیانگر عشق و محبت شخص به خوبیها بوده و این امر بستر مناسبی برای رساندن انسان به کمال و سعادت مطلوب خواهد شد؛ همچنین داشتن و ابراز بغض و نفرت از آنهایی که درجاتی از شقاوت و پستی را دارا هستند در حقیقت بیزاری از بدیها و هر آنچه انسان را از خدا دور میکند م.
ب.. یاران پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) به سبب زیستن در عصر رسول خدا و آشنا بودن شان با سیره پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) و داشتن این موقعیت خاص، مورد توجه همگان هستند؛ هر چند همه آنها در یک سطح نبودند و گروهی از آنها نتوانستند بر ایمان خود ثابت بمانند و از مسیری که در زمان پیامبر انتخاب کرده بودند منحرف شدند؛ به همین دلیل لازم است بین آنهایی که به رسول خدا (صلیاللهعلیهوالهوسلّم) ایمان آورده و تا آخر بر همین صراط مستقیم ماندند و آنهایی که در بین راه بریدند و کارهای خلاف سیره پیامبر و خلاف دستورات آن حضرت مرتکب شدند فرق قائل شد.
نسبت به گروه اول اظهار مودت و نسبت به گروه دوم و اعمالشان اظهار تبری کرده و از اعمال غیر اسلامی آنها برائت جوییم؛ و لذا مسلمانان طبق سنت خداوند در قرآن، این گروه که شقاوت و مخالفتشان از فرمان و سیره پیامبر را به نهایت رساندند و سبب گمراهی عده زیادی شدند لعن کرده و از آنها بیزاری میجویند.
منبع: بحار الانوار، ج۶۹، ص۲۴۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
