مدینه فاضله: نکته

زیرا سعادت کمال و برترین خیرات است. لزوم وجود رئیس ۲. تعاون ۲. خداوند و غایت قصوی بودن او ۳. معرفت خداوند ۴. با فضیلت بودن مردم. عدالت ۶. محبت و الفت ۷. وی در فرق بین عارف و عابد و زاهد معتقد است: فرق بین عارف، عابد و زاهد در این است که زاهد از متاع دنیا و لذات آن دور گردان است و عابد کسی است که به عبادات مواظبت دارد: اما، عارف کسی است که فکر خ. ر. ب. قدس جبروت متوجه می‌سازد و پیوسته از پرتوهای نور حق، در سر خود برخوردار می‌شود. او این سعادت (لذت عقلی) را مخصوص این دنیا تلقی می‌کند؛ به نظر او سعادت واقعی بعد از مرگ به دست می‌آید، به عبارت دیگر: «و نیز بدان که سعادت هر نفس را، آن هنگام باشد که از کالبد جدا شود و لذات بدنی دیگر است و لذات نفسانی، دیگر و نیز نفس را بدون کالبد عقوبتی است وی را». وی همچنین درباره ویژگی‌های این شهر به تعاون برای سعادت، عدالت، عدم تعارض و فساد، دینداری و دنبال روی شریعت تاکید می‌ورزد. در آن عدالت حاکم است. الفت و محبت ۲. امنیت و عدم تعاند ۳. صداقت ۴. عدالت. طایفه مستضعفان. نمود گرایان. قانون الهی ۲. حاکم و حکومت و مردم و سعادت آنان م. ب. که هر یک شرایطی دارد که به تفصیل از آن بحث کرده است. منبع: آراء اهل المدینه الفاضله، ص۱۱۳ · ابن سینا، خطابه شفا، ص۶۲ · ابن سینا، اشارات، ص۱۴۳ · ابن سینا، رساله اضحویه، ص۴۳ · ابن سینا، الاهیات شفا، ص۴۴۲ · خواجه نصیرالدین، اخلاق ناصری، ص۲۳۸