بطور کلی اندیشه توحید مهمترین فرق اساسی بین مکاتب بشری و ادیان الهی است. مکاتب بشری به نفی توحید روی آوردند ولی ارائه مکتب توحید مخصوص ادیان الهی است که پیامبران و اوصیاء الهی (علیهم السلام) مبلغ و رساننده چنین معرفتی هستند. بدون شک معنای توحید در مکتب نجات دهنده اسلام به بهترین وجه عقلی آن بیان شده بطوریکه حجت را بر دیگر مدعیان، خصوصا اهل کفر و منکرین تمام کرده و از جهل و انکار به نور یقین هدایت نموده است. توحید یگانه معرفت صحیح در مورد خداست و هر آنچه غیر از توحید باشد و در آن معرفت خدا جستجو شود چیزی جز گمراهی و کفر نخواهد بود. در برابر توحید یعنی تصدیق برخالق، مبانی معرفتی دیگری در مورد شناخت خدا از مکاتب ساختگی ذهن بشر در غالب بتپرستی و تجسم و تشبیه و حلول و تناسخ ارائه شد. ۳.
۱ - مبنای اوصیاء الهی تشبیه در واقع ایدئولوژی و مبنای تفکر در مورد خدا را در مکاتب بشری سامان می داد. در این مکتب خدا با دیگر اشیاء سنجیده می شد و سنخیت و تشابه بین خدا و موجودات مفروض بود؛ زیرا فکر و عقل بشر به خودی خود به چیزی غیر از تشبیه و تجسم راه ندارد. بشر همیشه به دنبال خدای خود در بین اشیاء موجود و یا موهوم خیالی بوده به همین دلیل نتوانسته خدای منزه و متعالی از شبیه را درک کند.
منبع: ج۱، ص۷۲، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ۱۳۶۵ ه. ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
