مناظره درباره مقدار حد سارق: قظع شدن انگشتان سارق

صورت و دست‌هایتان را مسح کنید تا مچ دست است.» گروهی از فقها در این مطلب با من موافق بودند و می‌گفتند: دست دزد باید از مچ قطع شود، ولی گروهی دیگر گفتند: لازم است از آرنج قطع شود، و چون معتصم دلیل آنرا پرسید، گفتند: منظور از دست در آیه وضو : «فَاغسِلوا وُجوهَکُمْ وَ ایْدِیَکُمْ الی الْمرافِقِ؛ صورت‌ها و دستهایتان را تا آرنج بشویید» تا آرنج است.» آنگاه معتصم رو به محمد بن علی (امام جواد ‌علیه‌السّلام) کرد و پرسید: «نظر شما در مورد این مساله چیست؟» گفت: «اینها نظر دادند، مرا معاف بدار.» معتصم اصرار کرد و قسم داد که باید نظرتان را بگویید. امام محمد بن علی ‌علیه‌السّلام ‌گفت: «چون قسم دادی نظرم را می‌گویم. اینها در اشتباه‌اند، زیرا فقط انگشتان دزد باید قطع شود و بقیه دست باید باقی بماند.» معتصم گفت: ‌«به چه دلیل؟» گفت: «زیرا رسول خدا ‌(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) ‌فرمود: سجده بر هفت عضو بدن تحقق می‌یابد. صورت (پیشانی)، دو کف دست، دو سر زانو ، و دو پا (دو انگشت بزرگ پا). بنابراین اگر دست دزد از مچ یا آرنج قطع شود، دستی برای او نمی‌ماند تا سجده نماز را به جا آورد، و نیز خدای متعال می‌فرماید: «وانَّ المساجِدَ لله فلا تَدْعُوا مَعَ اللهِ احَداً؛ سجده گاه‌ها (هفت عضوی که سجده بر آنها انجام می‌گیرد) از آن خداست، پس، هیچ کس را همراه و همسنگ با خدا مخوانید و عبادت نکنید.» مسجد (به کسر جیم بر وزن مجلس یا به فتح جیم بر وزن مشعل، جمع آن مساجد بمعنای محل سجده است.) و آنچه برای خداست قطع نمی‌شود. و همان‌طور که مسجد‌ها و خانه خدا و مکانی که پیشانی روی آن قرار می‌گیرد محل سجده هستند، خود پیشانی و شش عضو دیگر نیز که با آن‌ها سجده می‌کنیم، محلِ سجده محسوب می‌شوند و به همین دلیل اعتبار در این روایت «المساجد» به معنای هفت عضوی که با آن‌ها سجده می‌شود تفسیر شده است. و من همان‌جا از فرط شرمساری و‌ اندوه ) آرزوی مرگ کردم. منبع: مائده/سوره۵، آیه۵ · جن/سوره۷۲، آیه۱۸