منفعت معیّن: اجاره

۲. ۱ - ابراء و اسقاط ابراء و اسقاط اعیان و نیز منافع آن‌ها، باطل و نامعقول است؛ لیکن اسقاط منفعت ثابت در ذمه صحیح است، مانند اینکه کسی را برای دوختن یا نوشتن یا ساختن چیزی اجیر کند. در این صورت، اجیر کننده مستحق منفعت یاد شده بر ذمه اجیر خواهد بود و می‌تواند آن را اسقاط نماید. ۲. ۲ - بطلان اجاره اگر مورد اجاره، منفعت عینی از اعیان معین در خارج باشد، و قبل از تحویل یا پس از آن، فوری از بین برود، اجاره باطل می‌شود، مانند اینکه خانه‌ای معین را برای سکونت اجاره دهد و آن خانه پس از اجاره خراب شود. اگر مورد اجاره منفعت کلّی و در ذمه باشد، مانند منفعت مرکبی کلی یا برده‌ای کلی که قابل انطباق بر افراد متعدد است و فردی از افراد آن تحویل شود و بلافاصله از بین برود، اجاره باطل نمی‌شود؛ بلکه فردی دیگر جایگزین و تحویل مستاجر می‌گردد. ۲. ۳ - اجرت و استیفا اگر موجر عین مورد اجاره را تحویل مستاجر دهد و مدتی -که بر حسب زمان یا عمل، امکان استیفای منفعت معین در آن مدت وجود داشته باشد ـ بگذرد، اجرت استقرار می‌یابد؛ هرچند مستاجر در آن مدت، استیفا نکرده باشد. ۲. ۴ - تعیین منفعت در اجاره در اجاره با تعدد منافع عین، تعیین منفعت لازم است، به شرط آنکه مقصود از اجاره آن، استفاده از همه منافع نباشد. بنابراین، در اجاره زمین، تعیین منفعت و اینکه آن منفعت زراعت است یا درخت کاری و یا ساختمان سازی و مانند آن، لازم است و اگر به صورت مبهم بگوید: برای زراعت یا درخت کاری، بدون تعیین یکی از آن دو، اجاره باطل خواهد بود. منبع: ج ۷، ص ۲۸۴ · العروة الوثقی، ج ۵، ص ۴۴ · ج ۷، ص ۱۱۳ · ج ۲، ص ۲۹۹