۶.
۱ - معنای واژه خبیث واژه خبیث در برابر طیّب ، به معنای پست و ناچیز، هر چیز نجس، مزه و بوی بد، گناه و بدکاری و هر امر حرامی به کار میرود. ناپاکی که عنصر مشترک این مفهوم است گاه در مواد و اجسام پدیدار میشود و گاه در امور انسانی، اعمّ از پندار ، گفتار و کردار . ۶.
۲ - کاربرد خبیث در روایات واژه خبیث در روایات نیز در مورد شیطان ، گناه، کفر و شرک و فضولات انسان ، بسیار به کار رفته است. ۶.
۳ - کاربردهای خبیث فحشاء از ریشه «ف ـ ح ـ ش» به پدیدههای زشت و ناموزون و نامتعادل و غیر مطابق با حق گفته شده و در ارتباط با گفتار، کردار و رفتار و نیز حالات درونی انسان به کار میرود. ۶.
۴ - مبالغه در واژه خبیث نکته قابل توجه در این کلمه ، مبالغه به کار رفته در آن است، چرا که فحشاء به زشتیِ واضح و روشن و نه هرگونه زشتی گفته میشود.
منبع: مقاییس اللغه، ج۲، ص۲۳۸، «خبث» · المصباح، ج۱، ص۱۶۲، «خبث» · مفردات، ج۱، ص۲۷۲ · الاکمال، ج۲، ص۲۲۶ · المصباح، ج۱، ص۴۶۳ · لسان العرب، ج۱۰، ص۱۹۲. «فحش» · التحقیق، ج۹، ص۳۶، «فحش» · التحقیق، ج۱، ص۳۵ ـ ۳۶
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
