یائسگی: نکته

برابر فتوای بیشتر فقها به محض رسیدن به ۵۰ سال قمری، احکام استحاضه بر زن جاری می‌شود. همان‌گونه که می‌دانیم در دوران قاعدگی چند چیز بر زن حرام م. ب. از جمله، نماز و روزه ، رساندن بدن به خطّ قرآن، توقف در مسجد و... خواندن سوره‌ای که سجده واجب دارد... و اگر یک حرف از این چهار سوره را نیز بخواند حرام است و جماع کردن، هم برای مرد حرام است و هم برای زن. در صورتی‌که بر زن مستحاضه، همه این اعمال حلال می‌شود. گروهی از مفسران، علت حرام بودن جماع را از نظر پزشکی بررسی کرده‌اند و گفته‌اند: «از آن‌جا که قانونِ تشریع با نظام آفرینش و تکوین هماهنگی دارد و زن در ایام قاعدگی به لحاظ جسمی، آمادگی آمیزش جنسی ندارد و غلظت و عفونت و سوزندگی خون، کسالت و اختلال مزاج و تشنّجی مزاج و تشنّجی که در اثر پارگی رگ‌های دیواره رحم برای زن پیش می‌آید او را نسبت به آمیزش بی‌نشاط می‌سازد. همچنین در این ایّام، رحم زن که در حال تخلیه خون است آمادگی پذیرش نطفه را ندارد و در ضمن، آمیزش در ایام قاعدگی، برای مرد نیز خطراتی را به دنبال دارد و بر اساس اظهار نظر دانشمندان، ممکن است انتقال خون حیض از مجرای مرد او را برای همیشه عقیم سازد. یادآوری این نکته نیز لازم است که در روایات آمده است: اگر فرزندی در این ایام، نطفه‌اش منعقد شود به لحاظ جسمی و روحی مشکلاتی خواهد داشت. «آمیزش با زن در این وضع غیر عادی.... سبب تحریک و عفونت‌های رحمی و خون‌ریزی بیش از حد معمول می‌شود.» ۹. ۱ - کلام تفسیر نمونه در تفسیر نمونه نیز آمده است که: « [ با ] آمیزش در این حال... احتمال عقیم شدن زن و مرد می‌رود و نیز ایجاد یک محیط مساعد برای پرورش میکروب، بیماری‌های آمیزشی... التهاب اعضای تناسلی زن را به دنبال دارد». و در تفسیر انوار درخشان در این‌باره آمده است: «چنان‌که می‌دانیم امروزه تحقیقات پزشکی نشان داده است که آمیزش هنگام حیض چه آثار شومی دارد به طوری‌که عموماً فرزندان هنگام تولد ناقص‌الخلقه بوده و دچار امراض سختی خواهند بود. و از نظر حرمت نماز آمده است: ... تطهّر، مبالغه در طهارت است و مسلمانان همواره باید بر وفق مسائل فردی و اجتماعی اقدام نمایند. چه او نجس است و خدا دوست نمی‌دارد شخصی او را پرستش کند، جز آن که پاک و پاکیزه باشد.» در صورتی‌که برابر بیشتر فتاوای کنونی، زن ناچار است در حال خونریزیِ شدید، عبادات خ. ر. ب. جا آورد و چون مجبور است گاه در یک روز، سه بار غسل کند، به سختی و مشقت می‌افتد و افزون بر ضررهای جسمی (به خاطر زیر آب رفتن‌های مکرر) باز نمازش را در حالت ناپاکی می‌خواند و این با مبانیِ عقلیِ فقهی همسو نیست؛ زیرا برابر قاعده کلی این است که هر چه عقل ممنوع کرده، شرع نیز آن را ممنوع کرده است. منبع: رساله توضیح‌المسائل، ص۵۸ · پرتوی از قرآن، ج۲، ص۱۳۲ · تفسیر نمونه، آیه ۲۲۳ سوره بقره، ج۲، ص۱۶۸ · تفسیر انوار درخشان، ج۲، ص۲۱۷