امانت دار
معادلها و هستیشناسیِ واژه
- تعریف
- شخصی که مال یا حقی به او سپرده شده تا طبق قرارداد یا قانون آن را حفظ کند و در زمان مقرر مسترد نماید.
- انگلیسی
- Trustee, Depositary, Bailee
- فرانسوی
- Dépositaire
- آلمانی
- Verwahrer
- عربی
- الأمین، الوديع
- فقهی
- «أمین»؛ کسی که مال در دست اوست بدون تعدی و تفریط و ضامن نیست (ماده ۶۱۴ ق.م).
- مترادف
- متصدی حفظ مال، امین
- متضاد
- خائن در امانت
- اعم
- متصدی، مسئول
- اخص
- ودیع، مستعیر، مرتهن
- ریشهشناسی
- از ریشه عربی «أمن» به معنای در امان بودن و اطمینان.
جستجوی «امانت دار» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 167: کسیکه مال دیگری برسم امانت بنحوی ازانحاء نزد اواست. اصطلاح معروف آن امین است).
نامهای دیگر
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
ودیعهگذار · مسئولیت مدنی · تعدی و تفریط · ید امانی · تصرف عدوانی
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
