نظر مشورتی ۷/۲۷۵۴ — ۱۳۸۶/۰۴/۳۰
سؤال: آيا براي تحقق بزه ترك انفاق مدت خاصي شرط است؟
نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه
طبق ماده 642 قانون مجازات اسلامي، هركس با داشتن استطاعت مالي نفقه زن خود را در صورت تمكين ندهد يا از تأ ديه نفقه ساير اشخاص واجب النفقه امتناع نمايد، دادگاه او را به مجازات مقرر در اين ماده محكوم مي نمايد. اما در قانون شرط مدت براي ترك انفاق مقرر نشده است. بنابراين، عدم پرداخت نفقه توسط زوج حتي به مدت يك روز يا يك هفته قابل تعقيب كيفري است اما در مورد اقارب، چون بر اساس قسمت اخير ماده 1206 قانون مدني(*)، اقارب فقط نسبت به آتيه مي توانند مطالبه نفقه نمايند، دادگاه بايد در وهله اول ب. ت. ب. وضعيت طرفين و مقررات مذكور در مواد 1195 و بعد قانون مدني، خصوصاً ماده 1204(*) ميزان نفقه و نحوه و زمان پرداخت آن را مشخص نمايد تا در صورت عدم پرداخت كسي كه ملزم به پرداخت بوده را بتوان از جهت كيفري تعقيب نمود.
*ـ ماده 1206 قانون مدني: زو جه در هر حال مي تواند براي نفقة زمان گذشتة خود اقامة دعوي نمايد و طلب او از بابت نفقة مزبور طلب ممتاز بوده و در صورت ِافلاس يا و رشكستگي شوهر، زن مقدم بر غُرما خواهدبود، و لي اَقارِب فقط نسبت به آتيه مي توانند مُطالبه نفقه نمايند.
*ـ ماده 1204 قانون مدني: نفقه اَقارِب عبارت است از مسكن و البسه و غذا و اثاث البيت به قدر رفع حاجت با در نظر گرفتن درجة استطاعت منفق.
منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۳۵۳ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.