رأی دیوان عدالت اداری ۸۵۱ — ۱۳۸۷/۱۲/۱۱

ثانیاً، نظر به اینکه شکایت اشخاص از تصمیمات و اقدامات واحدهای دولتی در خصوص تملک اراضی آنان بر اساس لایحه قانونی نحوه خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامه عمومی، عمرانی و نظامی دولت مصوّب 17 / 11 / 1358 در صلاحیت اختصاصی شعب دیوان عدالت اداری قرار دارد و امضا ی ،سند انتقال توسط دادستان یا نماینده او همچنین حضور نماینده دادستان در تصرف و اجرای طرح در موارد مصرح در مادتین 8 و 9 قانون فوق الذکر از نوع امور اجرا ی ی امرّ تمل ک محسوب می شود و فی نفسه واجد ماهیت قضا ی ی نیست تا رسیدگی به موضوع شکایت در صلاحیت شعب دیوان نباشد . بنابراین دادنامه شماره 1339 مورخ 23 / 07 / 1387 شعبه سوم دیوان از جهت اینکه رسیدگی به شکایت شاکیان را در صلاحیت دیوان عدالت اداری دانسته است، موافق اصول و موازین قانونی تشخیص دا ده می شود . این رأی به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع آنها در اجرای طرح ها و برنامه های عمرانی مشمول قانون مذکور می باشد در حالی که مطابق ماده یک قانون اراضی شهری مصوّب سال 1360 و تعاریفی که در مواد دیگر آن قانون از جمله مواد 5 و 6 و 7 و 8 و 9 و تبصره یک ذیل ماده 9 آمده است موارد مشمول قانون مذکور صرفاً اراضی دا ی ر و با ی ر شهری بوده و ارتباطی به ابنیه و مستحدثات و تأسیسات ندارد، بنابراین قانون اراضی شهری و ماده 9 آن باالخص منحصراً ناظر به اراضی دایر و بایر شهری است در حالی که لایحه قانونی نحوه خرید و تملک منبع: «مجموعهٔ تنقیح‌شدهٔ قوانین و مقررات ثبت اسناد و املاک» — سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، ۱۴۰۱؛ صفحهٔ ۷۷۳ کتاب. متن از لایهٔ متنیِ PDF خوانده شده؛ ممکن است فاصله‌گذاریِ برخی واژه‌ها نامرتب باشد.