آییننامه
آیین نامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات با اصلاحات و الحاقات بعدی
هيئتوزيران در جلسه مورخ 1 /7 /1386 بنا به پيشنهاد شماره 438556 مورخ 23 /12 /1385 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و به استناد ماده (18) قانون جامع كنترل و مبارزه ملي با دخانيات – مصوب 1385– آييننامه اجرايي قانون جامع كنترل و مبارزه ملي با دخانيات را به شرح زير تصويب نمود:
آييننامه اجرايي قانون جامع كنترل و مبارزه ملي با دخانيات
مصوب 1386,07,01
با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1 (اصلاحي 03ˏ07ˏ1390) ـ در اين آييننامه اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار ميرود :
1- قانون: قانون جامع كنترل و مبارزه ملي با دخانيات ـ مصوب 1385ـ.
2- ستاد: ستاد كشوري كنترل و مبارزه با دخانيات.
3- تبليغ: هرگونه فعاليت يا اقدام كه به شكل مستقيم يا غيرمستقيم در معرفي، تحريك و تشويق افراد به خريد و مصرف محصولات دخاني انجام شود.
4- بستهبندي: محصولات دخاني عرضه شده در بستههايي از قبيل پاكت، كارتن، قوطي و لفافه.
5- محصولات دخاني: هر ماده يا فرآوردهاي كه تمام يا بخشي از ماده خام تشكيل دهنده آن گياه توتون يا تنباكو يا مشتقات آن (به استثناي مواد دارويي مجاز ترك دخانيات به تشخيص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي) باشد.
6- استعمال دخانيات: هرگونه مصرف مواد دخاني از قبيل دود كردن، مكيدن، جويدن يا استنشاق از راه بيني و دهان.
7 - سازمانهاي غيردولتي: تشكلها و نهادهاي غيردولتي و مردمي از قبيل «انجمن»، «جمعيت»، «كانون»، «مركز»، «گروه»، «مجمع»، «خانه»و «مؤسسه» كه توسط گروهي از اشخاص حقيقي يا حقوقي غيردولتي با رعايت قوانين و مقررات مربوط تأسيس شده و به تشخيص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي پيشگيري از استعمال محصولات دخاني و يا مبارزه با توليد، استعمال و ترويج مواد دخاني هدف اصلي يا از جمله اهداف آنها ميباشد.
8- اماكن عمومي: محلهايي كه مورد استفاده و مراجعه جمعي يا عموم مردم است از قبيل اماكن متبركه ديني، بيمارستانها، درمانگاهها، سالنهاي نمايش، سينماها، فضاهاي عمومي مهمانخانهها و مهمانسراها و ميهمانپذيرها، خوراك سراها (رستورانها)، كارخانجات، گنجينهها (موزهها)، پايانههاي مسافربري، فروشگاههاي بزرگ، اماكن فرهنگي، اماكن ورزشي، كتابخانههاي عمومي، مدارس، دانشگاهها و مراكز آموزشي و پژوهشي، وسايل نقليه عمومي، مؤسسات و سازمانهاي دولتي و عمومي، نهادهاي انقلاب اسلامي، بانكها و شهرداريها و هر نوع مركز و محل جمعي ديگر.
ماده 2 ـ تبليغ محصولات دخاني به هر نحو ممنوع است.
ماده 3 ـ استفاده از نام و علامت تجاري شركتهاي توليد كننده انواع فرآوردههاي دخاني بر روي ديگر كالاها كه تبليغ مصرف مواد دخاني محسوب شود، ممنوع است.
ماده 4 ـ فروش و عرضه محصولات دخاني توسط عاملين مجاز نبايد به نحوي باشد كه نمايانگر تبليغ محصولات دخاني براي عموم باشد.
ماده 5 ـ اعطاي هرگونه كمك، اعانه و حمايت اعم از مادي و غيرمادي توسط توليدكنندگان، واردكنندگان و صادركنندگان محصولات دخاني كه تبليغ محصولات دخاني محسوب شود، ممنوع است.
ماده 6 ـ ورود، توليد، توزيع، خريد و فروش هر نوع وسايل و كالاي تبليغي محصولات دخاني ممنوع است. با كالاها و وسايل مكشوفه تبليغي طبق مقررات عمل خواهد شد.
ماده 7 ـ به منظور حفظ سلامت عمومي به ويژه محافظت در مقابل استنشاق تحميلي دود محصولات دخاني، استعمال اين مواد در اماكن عمومي ممنوع است.
ماده 8 ـ مسئوليت اجراي ممنوعيت استعمال دخانيات در اماكن عمومي و ساير اماكن مندرج در قانون با مديران يا كارفرمايان يا متصديان اماكن مربوط است.
ماده
9 ـ متصديان، كارفرمايان و مسؤولين اماكن عمومي موظفند تابلوهاي هشداردهنده مبني بر ممنوعيت مصرف محصولات دخاني در نقاط مناسب و در معرض ديد عموم نصب نمايند.
ماده
10 ـ فروش محصولات دخاني به افراد از طريق اينترنت و دستگاههاي خودكار فروش ممنوع است.
ماده
11 ـ فروشنده بايد در صورت مشكوك بودن سن خريدار، مدرك شناسايي مبني بر داشتن حداقل (18) سال سن را از وي تقاضا كند.
ماده
12 ـ فروش و عرضه محصولات دخاني توسط اشخاص حقيقي و حقوقي بدون پروانه فروش ممنوع است.
ماده
13 ـ وزارت بازرگاني موظف است فهرست اشخاص حقيقي و حقوقي را كه طبق ماده (7) قانون داراي پروانه فروش (فروشندگان مجاز) محصولات دخاني ميباشند در اختيار ستاد قرار دهد.
تبصره ـ مجوز عامليت بازرگاني محصولات دخاني توسط شركت دخانيات ايران بر اساس قوانين و مقررات مربوط صادر خواهد شد.
ماده
14 ـ نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران موظف است در كليه مراحل اجرايي عمليات بازرسي اماكن عمومي و محلهاي عرضه مواد دخاني همكاري لازم را با مأمورين و بازرسين وزارتخانههاي بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و بازرگاني بهعمل آورد.
ماده
15 ـ كليه مأمورين بهداشتي و ساير مأمورين ذيربط در اجراي اين قانون موظفند گزارشهاي خود را حسب مورد جرايم موضوع اين قانون براي مراجع ذيصلاح ارسال دارند.
ماده
16 ـ كليه محصولات دخاني بايد در بستهبندي و با شماره سريال و برچسب ويژه شركت دخانيات ايران عرضه يا بفروش برسد. درج عبارت «مخصوص فروش در ايران» بر روي كليه بستهبنديهاي فرآوردههاي دخاني وارداتي الزامي است.
تبصره 1 ـ فروش محصولات دخاني بهصورت فلهاي، باز و يا نخي ممنوع است.
تبصره 2 ـ فروشگاههاي واقع در مناطق آزاد و ويژه اقتصادي نيز ملزم به رعايت اين ماده هستند.
تبصره 3 ـ نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران موظف است محصولات و مواد دخاني قاچاق را در هر نقطه از كشور ضبط و تحويل شركت دخانيات ايران دهد. درصورت موافقت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، شركت دخانيات ايران محصول را با مشخصات ماده (16) اين آييننامه بستهبندي و مانند ساير محصولات به فروش رسانده و درآمد حاصله را به حساب در آمدهاي عمومي واريز خواهد نمود.
تبصره 4 ـ از محل درآمد حاصله حقالكشف كاركنان نيروي انتظامي، بازرسين و هزينه مربوط به فروش شركت دخانيات پرداخت ميگردد.
ماده
17 ـ به منظور جلوگيري از ورود محصولات دخاني، وزارتخانههاي كشور و بازرگاني، بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، صنايع و معادن و امور خارجه هماهنگي لازم را با كشورهاي همسايه بهعمل آورند ِو گزارش آن را به ستاد ارسال نمايند.
ماده
18 ـ شركت دخانيات ايران موظف است استانداردهاي ملي را در توليد و عرضه محصولات دخاني رعايت نمايد. توليد و واردات محصولات دخاني مغاير با معيارهاي تعيين شده در قوانين مربوط و اين آييننامه و دستورالعملهاي مرتبط ممنوع است.
شركت دخانيات ايران موظف است با اعمال برنامهريزي و با هماهنگي ستاد سطح زير كشت توتون و تنباكو را براساس نياز كارخانجات داخلي تعيين نمايد و از افزايش سطح زير كشت بيشتر از نياز كارخانجات داخلي با هماهنگي نيروي انتظامي جلوگيري بهعمل آورد.
وزارتخانههاي جهادكشاورزي و صنايع و معادن موظفند در صورت كاهش ميزان نياز به توتون و تنباكو كارخانجات داخلي، جايگزين تدريجي زراعت توتون و تنباكو را با ساير محصولات كشاورزي در الگوي كشت مناطق توليد و فرآوري محصولات دخاني مورد مطالعه و اجرا قرار دهند.
تبصره ـ پرداخت يارانه در زمينه كاشت، داشت و برداشت توتون و تنباكو به هر شكل مجاز نميباشد.
ماده
19 ـ تا دو درصد (2%) از سرجمع ماليات مذكور در ماده (8) قانون در بودجه سنواتي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي منظور ميگردد تا براي تحقق اهداف مبارزه و كنترل استعمال مواد دخاني در اختيار سازمانها، مؤسسات و جمعيتها قرار گيرد.
تبصره ـ ستاد ضوابط كمك به سازمانهاي غيردولتي را تعيين و تصويب خواهد كرد.
ماده
20 ـ هر سه سال يك بار، حداقل و حداكثر جزاي نقدي مقرر در قانون به پيشنهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي براساس نرخ رسمي تورم سالانه كه توسط بانك مركزي اعلام ميشود با تصويب هيئتوزيران افزايش مييابد.
ماده
21 ـ دستگاههاي موضوع ماده (160) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران موظفند برنامههاي آموزشي و تبليغي مصوب ستاد را براي پيشگيري از استعمال دخانيات و مبارزه با آن، اجرا نمايند.
ماده
22 ـ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي موظف است تسهيلات و امكانات آزمايشگاهي لازم را براي تعيين مواد و تركيبات منتشره مواد دخاني فراهم نمايد.
ماده
23 ـ دستگاههاي ذيربط به ويژه شركت دخانيات ايران موظفند اطلاعات مورد نياز در رابطه با مفاد اين آييننامه را در اختيار ستاد قرار دهند.
ماده
24 ـ دبيرخانه ستاد در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مستقر است و معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي دبير ستاد خواهد بود.
ماده
25 ـ وظايف دبيرخانه ستاد به شرح زير تعيين ميگردد:
1- انجام بررسيهاي لازم در خصوص پيشنهادهاي قابل طرح در ستاد و تنظيم دستور جلسات آن.
2- پيگيري مصوبات ستاد.
3- راهاندازي كارگروههاي تخصصي ملي و استاني و نظارت بر آنها.
4- انجام هماهنگيهاي لازم با ساير وزارتخانهها و سازمانها براي دعوت آنها به شركت در جلسات بر حسب مورد.
5- تدوين و ارايه گزارش عملكرد ستاد.
6- انجام ساير اموري كه توسط ستاد به دبيرخانه محول ميگردد.
7- جمعآوري و ثبت اطلاعات و آمار
8- هماهنگي امور اجرايي مربوط به قانون.
9- تهيه و تدوين دستورالعملها و پيشنهاد راهبردها به ستاد.
ماده
26 ـ تعداد اعضا، تركيب، وظايف و ساير مقررات مربوط به كارگروههاي تخصصي طي دستورالعملي كه به تصويب ستاد ميرسد، تعيين ميگردد.
پرويز داودي ـ معاون اول رئيسجمهور
مصوب 1386/07/01 هیات وزیران
هیئتوزیران در جلسه مورخ 1386/7/1 بنا به پیشنهاد شماره 438556 مورخ 1385/12/23 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به استناد ماده (18) قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات - مصوب 1385- آییننامه اجرایی قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات را به شرح زیر تصویب نمود:
ماده 1 (اصلاحی 1390/07/03) - در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میرود:
1- قانون: قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات - مصوب 1385-.
7 - سازمانهای غیردولتی: تشکلها و نهادهای غیردولتی و مردمی از قبیل «انجمن»، «جمعیت»، «کانون»، «مرکز»، «گروه»، «مجمع»، «خانه»و «موسسه» که توسط گروهی از اشخاص حقیقی یا حقوقی غیردولتی با رعایت قوانین و مقررات مربوط تاسیس شده و به تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی پیشگیری از استعمال محصولات دخانی و یا مبارزه با تولید، استعمال و ترویج مواد دخانی هدف اصلی یا از جمله اهداف آنها م. ب..
8- اماکن عمومی: محلهایی که مورد استفاده و مراجعه جمعی یا عموم مردم است از قبیل اماکن متبرکه دینی، بیمارستانها، درمانگاهها، سالنهای نمایش، سینماها، فضاهای عمومی مهمانخانهها و مهمانسراها و میهمانپذیرها، خوراک سراها (رستورانها)، کارخانجات، گنجینهها (موزهها)، پایانههای مسافربری، فروشگاههای بزرگ، اماکن فرهنگی، اماکن ورزشی، کتابخانههای عمومی، مدارس، دانشگاهها و مراکز آموزشی و پژوهشی، وسایل نقلیه عمومی، موسسات و سازمانهای دولتی و عمومی، نهادهای انقلاب اسلامی، بانکها و شهرداریها و هر نوع مرکز و محل جمعی دیگر.
ماده 2 - تبلیغ محصولات دخانی به هر نحو ممنوع است.
ماده 3 - استفاده از نام و علامت تجاری شرکتهای تولید کننده انواع فرآوردههای دخانی بر روی دیگر کالاها که تبلیغ مصرف مواد دخانی محسوب شود، ممنوع است.
ماده 4 - فروش و عرضه محصولات دخانی توسط عاملین مجاز نباید به نحوی باشد که نمایانگر تبلیغ محصولات دخانی برای عموم باشد.
ماده 5 - اعطای هرگونه کمک، اعانه و حمایت اعم از مادی و غیرمادی توسط تولیدکنندگان، واردکنندگان و صادرکنندگان محصولات دخانی که تبلیغ محصولات دخانی محسوب شود، ممنوع است.
ماده 6 - ورود، تولید، توزیع، خرید و فروش هر نوع وسایل و کالای تبلیغی محصولات دخانی ممنوع است. با کالاها و وسایل مکشوفه تبلیغی طبق مقررات عمل خواهد شد.
ماده 7 - به منظور حفظ سلامت عمومی به ویژه محافظت در مقابل استنشاق تحمیلی دود محصولات دخانی، استعمال این مواد در اماکن عمومی ممنوع است.
ماده 8 - مسئولیت اجرای ممنوعیت استعمال دخانیات در اماکن عمومی و سایر اماکن مندرج در قانون با مدیران یا کارفرمایان یا متصدیان اماکن مربوط است.
ماده 9 - متصدیان، کارفرمایان و مسئولین اماکن عمومی موظفند تابلوهای هشداردهنده مبنی بر ممنوعیت مصرف محصولات دخانی در نقاط مناسب و در معرض دید عموم نصب نمایند.
ماده 10 - فروش محصولات دخانی به افراد از طریق اینترنت و دستگاههای خودکار فروش ممنوع است.
ماده 11 - فروشنده باید در صورت مشکوک بودن سن خریدار، مدرک شناسایی مبنی بر داشتن حداقل (18) سال سن را از وی تقاضا کند.
ماده 12 - فروش و عرضه محصولات دخانی توسط اشخاص حقیقی و حقوقی بدون پروانه فروش ممنوع است.
ماده 13 - وزارت بازرگانی موظف است فهرست اشخاص حقیقی و حقوقی را که طبق ماده (7) قانون دارای پروانه فروش (فروشندگان مجاز) محصولات دخانی میباشند در اختیار ستاد قرار دهد.
تبصره - مجوز عاملیت بازرگانی محصولات دخانی توسط شرکت دخانیات ایران بر اساس قوانین و مقررات مربوط صادر خواهد شد.
ماده 14 - نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران موظف است در کلیه مراحل اجرایی عملیات بازرسی اماکن عمومی و محلهای عرضه مواد دخانی همکاری لازم را با مامورین و بازرسین وزارتخانههای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بازرگانی بهعمل آورد.
ماده 15 - کلیه مامورین بهداشتی و سایر مامورین ذیربط در اجرای این قانون موظفند گزارشهای خود را حسب مورد جرایم موضوع این قانون برای مراجع ذیصلاح ارسال دارند.
ماده 16 - کلیه محصولات دخانی باید در بستهبندی و با شماره سریال و برچسب ویژه شرکت دخانیات ایران عرضه یا بفروش برسد. درج عبارت «مخصوص فروش در ایران» بر روی کلیه بستهبندیهای فرآوردههای دخانی وارداتی الزامی است.
تبصره 1 - فروش محصولات دخانی بهصورت فلهای، باز و یا نخی ممنوع است.
تبصره 2 - فروشگاههای واقع در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی نیز ملزم به رعایت این ماده هستند.
تبصره 3 - نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران موظف است محصولات و مواد دخانی قاچاق را در هر نقطه از کشور ضبط و تحویل شرکت دخانیات ایران دهد. درصورت موافقت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شرکت دخانیات ایران محصول را با مشخصات ماده (16) این آییننامه بستهبندی و مانند سایر محصولات به فروش رسانده و درآمد حاصله را به حساب در آمدهای عمومی واریز خواهد نمود.
تبصره 4 - از محل درآمد حاصله حقالکشف کارکنان نیروی انتظامی، بازرسین و هزینه مربوط به فروش شرکت دخانیات پرداخت میگردد.
ماده 17 - به منظور جلوگیری از ورود محصولات دخانی، وزارتخانههای کشور و بازرگانی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، صنایع و معادن و امور خارجه هماهنگی لازم را با کشورهای همسایه بهعمل آورند ِو گزارش آن را به ستاد ارسال نمایند.
ماده 18 - شرکت دخانیات ایران موظف است استانداردهای ملی را در تولید و عرضه محصولات دخانی رعایت نماید. تولید و واردات محصولات دخانی مغایر با معیارهای تعیین شده در قوانین مربوط و این آییننامه و دستورالعملهای مرتبط ممنوع است.
تبصره - پرداخت یارانه در زمینه کاشت، داشت و برداشت توتون و تنباکو به هر شکل مجاز نمیباشد.
ماده 19 - تا دو درصد (2%) از سرجمع مالیات مذکور در ماده (8) قانون در بودجه سنواتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی منظور میگردد تا برای تحقق اهداف مبارزه و کنترل استعمال مواد دخانی در اختیار سازمانها، موسسات و جمعیتها قرار گیرد.
تبصره - ستاد ضوابط کمک به سازمانهای غیردولتی را تعیین و تصویب خواهد کرد.
ماده 20 - هر سه سال یک بار، حداقل و حداکثر جزای نقدی مقرر در قانون به پیشنهاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی براساس نرخ رسمی تورم سالانه که توسط بانک مرکزی اعلام میشود با تصویب هیئتوزیران افزایش مییابد.
ماده 21 - دستگاههای موضوع ماده (160) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران موظفند برنامههای آموزشی و تبلیغی مصوب ستاد را برای پیشگیری از استعمال دخانیات و مبارزه با آن، اجرا نمایند.
ماده 22 - وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است تسهیلات و امکانات آزمایشگاهی لازم را برای تعیین مواد و ترکیبات منتشره مواد دخانی فراهم نماید.
ماده 23 - دستگاههای ذیربط به ویژه شرکت دخانیات ایران موظفند اطلاعات مورد نیاز در رابطه با مفاد این آییننامه را در اختیار ستاد قرار دهند.
ماده 24 - دبیرخانه ستاد در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مستقر است و معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دبیر ستاد خواهد بود.
ماده 25 - وظایف دبیرخانه ستاد به شرح زیر تعیین میگردد:
ماده 26 - تعداد اعضا، ترکیب، وظایف و سایر مقررات مربوط به کارگروههای تخصصی طی دستورالعملی که به تصویب ستاد میرسد، تعیین میگردد.
پرویز داودی - معاون اول رئیسجمهور
دریافت فایل پیدیاف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
