آییننامه
آئیننامه اجرائی قانون مؤسسات حمل و نقل و تعمیرگاهها و گاراژهای عمومی با اصلاحات و الحاقات بعدی
آئيننامه اجرائي قانون مؤسسات حمل و نقل و تعميرگاهها و گاراژهاي عمومي
مصوب 1346,04,24
با اصلاحات و الحاقات بعدي
هيئت وزيران در جلسه مورخ 24/4/46 بنا به پيشنهاد شماره 7238/7ن ـ4/3/46 وزارت كشور آئين نامه اجرائي قانون مؤسسات حمل و نقل و تعميرگاهها و گاراژههاي عمومي را مشتمل بر ده فصل و 84 ماده بشرح پيوست تصويب نمودند.
وزير مشاور- دكتر محمود كشفيان
آئين نامه اجرائي قانون مؤسسات حمل و نقل و تعميرگاهها و گاراژهاي عمومي
فصل اول ـ مقررات عمومي
ماده 1(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ تأسيس بنگاههاي مسافربري و باربري يا نمايندگي و يا دفاتر آنها و باركش شهري و تعميرگاه ثابت و سيار و اتو شوئي و توقفگاه و گاراژهاي عمومي و مغازه براي كرايه دادن اتومبيل و آموزشگاه رانندگي منوط به تحصيل پروانه است كه در تهران از شهرباني كل كشور و در شهرستانها از شهرباني هاي مركز استان يا شهرستان اخذ ميشود و هر يك از بنگاههاي مذكور بايد داراي مدير مسئول باشند. مؤسس بنگاه ميتواند در صورت واجد بودن شرايط خود مديرمسئول نيز باشد.
براي مدير مسئول بنگاه بايد يك نفر بعنوان قائم مقام بشهرباني كل كشور معرفي شودكه واجد شرايط مربوط بمدير مسئول باشد.
ماده 2(اصلاحي 12ˏ03ˏ1352) ـ مديرمسئول بنگاه بايد داراي شرايط زير باشد:
الف ـ نداشتن محكوميت كيفري مؤثر كه مستلزم محروميت از بعض يا تمام حقوق اجتماعي باشد.
ب ـ دارا بودن 25 سال تمام براي كسانيكه از تاريخ تصويب اين اصلاحيه مبادرت به تأسيس مؤسسه حمل و نقل مينمايند.
پ ـ داشتن سواد خواندن و نوشتن فارسي باندازه رفع احتياج.
كسانيكه قبل از تصويب اين آئين نامه اقدام بتأمين هر يك از بنگاهاي مذكور در ماده 1 نموده باشند از شرط اين بند معافند.
هيچكس نميتواند مديرمسئول يا قائم مقام بيش ازيك بنگاه باشد، مديرمسئول يا قائم مقام اوبايد درساعات كاربنگاه دربنگاه حاضر باشد.
ماده 3(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ مشخصات مديرمسئول بنگاه و قائم مقام بپيوست مدارك زير بايد بشهرباني تسليم شود.
الف ـ رونوشت مصدق شناسنامه يكبرگ
ب ـ عكس 4×6 شش قطعه
پ ـ گواهي حسن پيشينه موضوع بند الف ماده 2 اين آئين نامه.
ماده 4(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) - شهرباني با بررسي مدارك مذكور درماده 3 وبازديدمحل واحراز وجود شرايط مندرج دراين آئين نامه ظرف پانزده روز پس از جلب موافقت شهرداري بايد اقدام بصدور پروانه كسب براي مؤسس وكارت شناسائي براي مدير مسئول و قائم مقام او بنمايد. ودرغيراينصورت با ذكر علل عدم صدورپروانه وكارت مراتب را به درخواست كننده اعلام خواهد نمود.
ماده 5(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) - پروانه كسب مؤسس وكارت شناسائي مديرمسئول و قائم مقام اوبايد هميشه دردفتربنگاه ودرمعرض ديدعموم نصب گردد، پروانه كسب وكارت شناسائي پس ازصدور درانقضاي يكسال بايد تمديد شود.
ماده 6(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ مسئوليت امور بنگاه از نظر مقررات اين آئين نامه بعهده مدير مسئول است ودرغياب او با قائم مقام مديرمسئول است .
ماده 7 ـ مدير مسئول مكلف است صورت اسامي كليه كاركنان بنگاه را در بدو اشتغال بكار بشهرباني محل تسليم نمايد و هرگونه تغيير و تبديلي را كه در مورد كاركنان و وضع داخلي بنگاه ايجاد ميشود ظرف 48 ساعت باداره مذكور اعلام دارد.
ماده 8 ـ مدير مسئول مكلف است نرخ هاي دولتي و شهرداري را رعايت نمايد و در معرض ديد مشتريان قرار دهد.
ماده 9 ـ نگاهداري بنزين و ساير مواد محترقه و منفجره در انبارها و محوطه بنگاه ها خواه براي مصرف اتومبيلها و خواه جهت حمل آنها ممنوع است مگر با رعايت اصول فني و ايمني كه احتمال خطر در بين نباشد.
ماده 10 (اصلاحي 12ˏ03ˏ1352) ـ كليه مؤسسات حمل و نقل بايد داراي آب لوله كشي وبرق توالت، روشوئي، حمام، آب سرد كن،تلفن، خوابگاه براي استفاده رانندگان چاه فاضل آب و دستگاههاي اطفاء حريق و اطاق دفتر مناسب با كار مؤسسه باشند.
ماده 11 ـ محوطه و كف انبارها و اطاقها و ساير قسمت هاي بنگاه بايد با مصالح ساختماني از قبيل آسفالت ـ بتون ـ موزائيك و سنگ و نظائر آن فرش شود. و رعايت اصول بهداشت و نظافت در هر موقع بشود.
فصل دوم ـ بنگاههاي مسافربري
ماده 12 ـ اجازه تأسيس بنگاه مسافربري با اتوبوس در تهران مشروط بداشتن پنج دستگاه اتوبوس ملكي است. مدل اين اتوبوسها نبايد بيش از پنج سال از مدل سال عقب تر باشد.
بنگاه هاي مسافربري تهران كه در تاريخ تصويب اين آئين نامه كمتر از دهسال سابقه كار دارند با داشتن سه دستگاه اتوبوس ملكي و آنهائيكه بيش از دهسال سابقه كار دارند با داشتن دو دستگاه اتوبوس ملكي ميتوانند به كار خود ادامه دهند مشروط به اينكه مدل اتوبوسهاي آنها بيش از پنجسال از مدل سال عقب نباشد.
ماده 13 ـ از تاريخ تصويب اين آئين نامه صدور پروانه تأسيس بنگاه مسافربري با اتوبوس در شهرستانها منوط بداشتن سه دستگاه اتوبوس است كه مدل اين اتوبوس ها نبايد بيش از پنج سال از مدل سال عقب باشد، بنگاه هاي مسافربري شهرستانها كه در تاريخ تصويب اين آئين نامه كمتر از ده سال سابقه كار دارند با داشتن دو دستگاه اتوبوس ملكي و آنهائيكه بيش از دهسال سابقه كار دارند با داشتن يكدستگاه اتوبوس ملكي ميتوانند بكار خود ادامه دهند بشرط آنكه مدل اين اتوبوس ها بيش از پنج سال از مدل سال عقب نباشد.
ماده 14(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ هر بنگاه مسافربري با اتوبوس بايد محوطه اي بمساحت لااقل پانصد مترمربع كه حداقل سيصد متر مربع آن بعنوان محوطه آزاد براي توقف و حركت اتوبوس ها اختصاص يابد در اختيار داشته باشد. مراد از محوطه آزاد محدوده ايست كه اتوبوس ها در آن توقف و حركت مينمايند. راهروها و حياط خلوت جزء محوله آزاد محسوب نيست.
هرگاه به تشخيص شهرباني سيصد مترمربع مذكور كافي نباشد بايد توقفگاه مناسب ديگري نيزبراي توقف اتوبوس ها در اختيار داشته باشد و انجام كارهاي تعميراتي و فني و شستشوي ماشينها ونظائر آن در محدوده بنگاه مسافربري ممنوع است.
ماده 15 ـ بنگاه مسافربري با اتوبوس بايد داراي اطاق انتظار و انبار توشه مسافرين باشد.
ماده 16 ـ تعيين ظرفيت اتوبوسهاي مسافربري و همچنين تعيين نوع و فاصله صندليها و ارتفاع اطاق و ساير مشخصات آنها با توجه بدرجه بندي اتومبيلها طبق آئين نامه اي خواهد بود كه از طرف شهرباني كل كشور پيشنهاد و بتصويب وزير كشور برسد.
ماده 17 ـ حركت اتوبوس هاي مسافربري بدون داشتن برگ معاينه ممنوع است و شهرباني ميتواند از حركت اين قبيل اتوبوس ها جلوگيري نمايد.
مديران مؤسسات مسافربري و ساير اشخاصي كه با اتوبوس مسافر ميبرند مكلفند در مواعدي كه شهرباني اعلام ميكند اتوبوس ها را براي معاينه ارائه كنند و برگ معاينه دريافت دارند.
الصاق برگ معاينه بشيشه جلو اتوبوسهاي مسافربري الزامي است.
ماده 18 ـ نام هر بنگاه مسافربري بايد روي بدنه اتوبوس در محل هائي كه شهرباني كل كشور تعيين ميكند نوشته شود.
ماده 19 ـ حمل مواد محترقه و منفجره و جنازه و احشام و مواد و اشيائي كه مخل آسايش مسافرين يا منافي نظافت و بهداشت عمومي باشد بوسيله اتوبوس مسافربري ممنوع است.
ماده 20 ـ بنگاه هاي مسافربري نبايد از معابر عمومي بعنوان محل مسافرگيري و حمل بار استفاده نمايند.
ماده 21 ـ حمل بار غير از توشه مسافرين بوسيله اتوبوس مسافربري ممنوع است.
ماده 22 ـ نصب برچسب با قيد شماره بليط مسافرت بهر يك از قطعات توشه مسافر الزامي است
ماده 23 ـ رانندگي اتوبوس بيش از ده ساعت در يك شبانه روز براي هر راننده ممنوع است.
مديران مسئول بنگاه ها موظفند براي مسافرت هائي كه مستلزم بيش از ده ساعت رانندگي با سرعت مجاز د يك شبانه روز است راننده كمكي پيش بيني نمايند.
ماده 24 ـ مدير بنگاه مسافربري با اتوبوس موظف است براي رانندگان و كمك رانندگان و شاگرد رانندگان لباس يك شكل خدمت تهيه نمايد.
ماده 25 ـ مديران بنگاه هاي مسافربري با اتوبوس موظفند هرگاه اتوبوسي در بين راه بهر علتي از كار بازماند در اسرع اوقات و بدون ايجاد هزينه اضافي براي مسافرين وسيله ادامه مسافرت آنها را فراهم نمايند.
ماده 26 ـ بنگاههاي مسافربري با اتوبوس موظفند بمسافرين بليت تسليم نمايند. در بليت مسافرت بايد نام بنگاه ـ شماره بليت ـ مبدأ ـ مقصد ـ درجه اتوبوس ـ شماره و رديف صندلي ـ مبلغ كرايه ـ ساعت حركت و شماره برچسب توشه صاحب بليط قيد شود.
ماده 27 ـ مدير مسئول بنگاه مكلف است مسافرين خ. ر. ب. ترتيبي كه وزارت كشور مقرر ميدارد بيمه نمايد حركت وسائل نقليه بدون بيمه نامه ممنوع است و شهرباني از ادامه كار اين قبيل وسائل نقليه جلوگيري خواهد نمود.
ماده 28 ـ بنگاههاي مسافربري با اتوبوس موظفند هرگاه مسافري تا موقع حركت اتوبوس انصراف خود را از مسافرت اعلام نمايد مبلغ پرداخت شده بابت بليت مسافرت را با كسر ده درصد مبلغ كرايه بمسافر مسترد دارند مگر در صورتي مسافر تقاضاي تمديد بليت مسافرت را بنمايد كه در اينصورت بليت بدون دريافت مبلغ اضافه تمديد خواهد شد. چنانچه مسافر پس از حركت اتوبوس مراجعه نمايد بهاي بليط با كسر پنجاه درصد (50%) بمسافر مسترد خواهد گرديد.
بنگاه هاي مسافربري موظفند مفاد اين ماده را در پشت بليت هاي مسافرت درج نمايند.
ماده 29 ـ كسانيكه بخواهند در تهران يا شهرستانها بنگاه مسافربري يا سواري يا استيشن تأسيس نمايند بايد لااقل داراي پنج دستگاه اتومبيل ملكي باشند و مدل اين اتومبيلها نبايد بيش از پنج سال از مدل سال عقب باشد.
بنگاههاي مذكور بايد براي توقف اتومبيلهاي خود به تشخيص شهرباني توقفگاهي متناسب با تعداد اتومبيل- هاي خود در اختيار داشته باشند.
ماده 30(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ مقرراد مواد14- 19ـ20ـ21ـ22ـ25ـ26ـ27ـ28 آئين نامه شامل بنگاههاي مسافربري با سواري و استيشن نيز خواهد بود.
ماده 31 ـ بنگاههاي مسافربري موظفند در وقت مقرر كه در بليت قيد شده مسافرين را حركت دهند.
ماده 32 ـ رانندگان بنگاههاي مسافربري مكلفند هر سه ماه يكمرتبه از مرجعي كه شهرباني تعيين نمايد گواهي عدم ابتلاء به بيماري هائي كه منافي با ايمني رانندگي است اخذ و ارائه نمايند و همچنين كمك رانندگان و شاگرد رانندگان مكلفند هر شش ماه گواهي تندرستي دريافت و ارائه دهند.
مديران بنگاههاي مسافربري با اتوبوس بايد از بكار گماردن كسانيكه فاقد گواهي تندرستي بوضع اين ماده باشند خودداري نمايند.
ماده 33 ـ دارندگان پروانه بنگاه هاي مسافربري ميتوانند در هريك از نقاط كشور كه لازم بدانند با رعايت مقررات انتظامي و ساير مقررات محل براي بنگاه خود نمايندگي تأسيس كنند. تأسيس نمايندگي بنگاه مسافربري براي ساير اشخاص منوط باين است كه مدير نمايندگي داراي شرايط مذكور در ماده 2 اين آئين نامه بوده و علاوه بر مدارك مندرج در ماده 3 موافقت نامه دارنده پروانه بنگاه مربوط را ضميمه درخواست خود نمايند و از شهرباني محل پروانه تحصيل كنند.
ماده 34 ـ نمايندگيها بايد در حدود امكانات محلي داراي اطاق دفتر براي فروش بليط و اطاق انتظار و تلفن و برق و آب و توالت و روشوئي و وسائل اطفاء حريق و ايمني باشند.
ماده 35 ـ نمايندگيها در تهران و مراكز استانها و شهرستانهاي درجه يك بايد محوطه آزاد اسفالتهاي با مسافت حداقل سيصد مترمربع جهت پياده و سوار كردن مسافرين داشته باشند وسعت اين محوطه در نمايندگي ساير شهرها نبايد ازيكصد و پنجاه متر مربع كمتر باشد.
فصل سوم ـ بنگاههاي باربري
ماده 36 ـ بنگاه هاي باربري كه در تهران تأسيس ميشوند بايد حداقل داراي پنج دستگاه كاميون ملكي باشند كه ظرفيت هريك از آنها كمتر از چهار تن نباشد بنگاههائي كه در تاريخ تصويب اين آئين نامه تا دهسال سابقه كار دارند با داشتن دو دستگاه كاميون ملكي هر يك بظرفيت حداقل چهار تن ميتوانند بكار خود ادامه دهند.
داشتن كاميون ملكي براي بنگاه هائي كه بيش از ده سال سابقه كار دارند الزامي نيست.
ماده 37 ـ تعيين تعداد كاميونهاي ملكي لازم براي بنگاه باربري در شهرستانها با شهرباني كل كشور خواهد بود كه در هر حال از تعداد مقرر در ماده قبل بيشتر نخواهد بود.
ماده 38 ـ بنگاه هاي باربري بايد محوطه متناسب با تعداد كاميونهاي خود در اختيار داشته باشند. شهرباني كل كشور ميتواند در شهرهائي كه مقتضي بداند حداقل مساحت محوطه لازم را تعيين و اعلام نمايد.
ماده 39 ـ محوطه بارگيري كاميونها بايد در حدود امكانات محلي داراي دفتر ـ انبارهاي مسقف ـ وسائل آتش نشاني و ايمني ـ وسائل بارگيري و تخليه بار و داراي چاه فاضلاب و توالت و روشوئي باشد.
ماده 40 ـ بارگيري و بار اندازي در معابر عمومي و پيادهروها ممنوع است.
ماده 41 ـ حمل مواد محترقه يا منفجره با تأمين وسائل ايمني منوط باجازه شهرباني مبدأ حمل است.
ماده 42 ـ رانندگان وسائل نقليه باري بايد هر سه ماه يكبار براي معاينه فني وسيله نقليه خود بشهرباني مراجعه و برگ معاينه دريافت نمايند. برگ معاينه بايد به شيشه جلو وسيله نقليه باري الصاق شود. رانندگي وسائل نقليه اي كه برگ معاينه نداشته باشد ممنوع است.
ماده 43 ـ تحويل كالا از طرف بنگاه باربري به راننده و بالعكس بايد طبق بارنامه اي انجام گيرد كه برطبق مقررات مربوط بصدور برنامه تنظيم و صادر شده باشد.
ماده 44 ـ بنگاه هاي باربري مكلفند در موعد مقرر كالا را بمقصد برسانند.
ماده 45 ـ در كاميونهاي حامل اغنام و احشام منحصر سوار كردن محافظ روي كاميون بلامانع است.
ماده 46 ـ مقررات مواد 32 و 33 اين آئين نامه باستثناء داشتن اطاق انتظار در مورد بنگاه هاي باربري و نمايندگي آنها بايد اجرا شود.
ماده 47 ـ نمايندگيها بايد داراي محوطه اسفالته اي با مساحت مناسب براي بارگيري و باراندازي و وسايل مخصوص حمل بارهاي سنگين و سكو در اختيار داشته باشند.
ماده 48 ـ دارندگان پروانه بنگاههاي باربري ميتوانند برحسب احتياج دفتر صدور بارنامه دائر نمايند.
ماده 49 ـ بنگاههاي باركش شهري كه در تهران تأسيس ميشوند بايستي حداقل دو دستگاه كاميون دو تن ويا پنج دستگاه وانت يك تني ملكي داشته باشند ولي بنگاههاي باركش شهري تهران كه در تاريخ تصويب اين آئين نامه اشتغال بكار دارند ميتوانند با داشتن دو دستگاه كاميون دو تني ويا سه دستگاه وانت يك تني ملكي بكار خود ادامه دهند.
ماده 50 ـ بنگاههاي باركش شهري در شهرستان ها تأسيس مي شوند بايد حداقل يكدستگاه كاميون دو تني يا دو دستگاه وانت يك تني ملكي داشته باشند.
بنگاههاي باركش شهري شهرستان ها كه در تاريخ تصويب اين آئين نامه اشتغال بكار دارند ميتوانند با داشتن يكدستگاه وانت يك تني ملكي بكار خود ادامه دهند.
ماده 51 ـ بنگاههاي باركش شهري بايد توقفگاه متناسب با تعداد باركشهاي خود در اختيار داشته باشند.
فصل چهارم ـ اتوشوئي
ماده 52 ـ اتوشوئي محلي است كه در آن شستشو و تنظيف اتومبيل و تعويض روغن و روغنكاري انجام ميگيرد.
ماده 53 ـ هر اتوشوئي بايد مجهز بوسائيل شستشو و كمپرسور و فاضلاب و محل سرپوشيده براي شستشو باشد كه بدنه و كف آن با كاشي يا مصالح ديگر ساختماني غير از قابل نفوذ آب و قابل تنظيف پوشيده شود و مجموع مساحت اتوشوئي بايد حداقل در حدود سيصد مترمربع باشد.
ماده 54 ـ مدير هر اتوشوئي مكلف است بمحض تحويل گرفتن اتومبيل رسيد حاكي از مشخصات آن و ساعت و روز تحويل بآورنده بدهد.
ماده 55(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ مدير اتوشوئي مسئول حفظ وسائل نقليه اي است كه جهت شستشو آورده ميشود. ايجاد هر نوع كارگاه تعميرات و انجام تعميرات در اتوشوئي ممنوع است.
فصل پنجم ـ تعميرگاه (اتوسرويس)
ماده 56 ـ تعمير گاه محلي است كه در آن معايب و نواقص وسائل نقليه موتوري تشخيص و مرتفع ميگردد و علاوه بر آن مجاز است شستشوي وسائل نقليه موتوري و تعويض روغن و روغنكاري را نيز انجام دهد.
ماده 57 ـ تعميرگاه بايد داراي مساحتي حداقل در حدود 500 مترمربع و داراي واحدهاي مكانيكي الكتريكي ـ گلگيرسازي و نقاشي باشد ـ ساير مشخصات و وسائل و تجهيزات لازم براي شستشو و تعميرات وسائل نقليه از طرف شهرباني كل كشور تعيين خواهد شد.
ماده 58 ـ محل هر گونه عمليات تعمير اتومبيل و گلگيرسازي اعم از اينكه زيرزمين يا روي زمين باشد بايد مطابق اصول فني با پوشش مخصوصي كه از انتشار صدا بخارج از محل گلگيرسازي جلوگيري نمايد ساخته شود. تعميرگاههاي مجازيكه قبل از تصويب اين آئين نامه تأسيس شده اند بايد ظرف مدت شش ماه محل گلگيرسازي خود را مطابق دستور فوق مجهز سازند والا از ادامه كار گلگيرسازي آنها جلوگيري بعمل خواهد آمد و بهر صورت نحوه كاريكه مؤسسات مووضع اين آئين نامه بايد طوري باشد كه براي همسايگان ايجاد مزاحمت ننمايد والا نسبت به تعطيل كار مؤسسات مزبور طبق بند 20 ماده 55 قانون اصلاح پاره اي از مواد و الحاق مواد جديد بقانون شهرداري اقدام خواهد شد.
ماده 59 ـ تعميرگاههاي مجازي كه قبل از تصويب اين آئين نامه تأسيس شده اند با داشتن محوطه اسفالته و جايگاه شستشوي پوشيده شده از كاشي يا ساير مصالح مشابه براي حداقل يك اتومبيل ويك چال ويك ريل براي زيرشوئي ويك دستگاه جك بالارونده ميتوانند به كار خود ادامه دهند.
ماده 60 ـ تعميرگاه سيار واحد فني متحركي است كه هنگام ضرورت در رفع سياست و نواقص وسائل نقليه موتوري اقدام مينمايد و بايد داراي دفتر ثابت بوده و پروانه لازم از شهرباني تحصيل نمايد.
ماده 61 ـ مديران مسئول تعميرگاهها و كارگاههاي رنك كاري اتومبيل در مواقع تغيير رنك تمام يا قسمتي از وسائط نقليه مكلفند ظرف 48 ساعت مراتب را با ذكر مشخصات كامل وسيله نقليه بشهرباني محل اطلاع دهند.
فصل ششم ـ توقفگاه (پاركينگ)
ماده 62(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ توقفگاه محلي است كه منحصراً اختصاص بتوقف وسائل نقليه كوچك و اتومبيلهاي سواري ـ استيشن ـ وانت در تمام ساعات شبانه روز دارد و بايد حداقل گنجايش 15 دستگاه اتومبيل را داشته باشد.
محوطه توقفگاه بايد اسفالته و داراي روشنائي كافي و محل ورود و خروج اتومبيلها بعرض لااقل سه متر باشد. براي توقفگاههائي كه پس از تصويب اين آئين نامه تأسيس خواهند شد محل ورود و خروج جداگانه بعرض هريك حداقل سه متر ضروري است. محوطه توقفگاه بايد برابر اصول فني كه از طرف شهرباني تعيين ميشود خط كشي و علامتگذاري شود.
مدير مسئول توقفگاه بايد حداقل داراي گواهينامه پايه دوم شخصي باشد يا راننده اي را كه داراي گواهينامه پايه دوم شخصي باشد براي جا بجا كردن اتومبيلها در داخل توقفگاه استخدام نمايد.
ماده 63 ـ توقفگاه مجاز به تعمير و شستشوي وسائل نقليه و حمل و نقل مسافر و بار نميباشد.
ماده 64 ـ براي توقفگاه هائي كه در سطح زمين نباشند داشتن راهرو شيب دار الزامي است.
فصل هفتم ـ گاراژ عمومي
ماده 65 ـ گاراژ عمومي محلي است كه در مناطق تعيين شده از طرف شهرباني كل كشور در هر شهر براي توقف انواع وسائل نقليه موتوري ايجاد ميشود.
ماده 66 ـ محوطه گاراژ عمومي بايد محصور و اسفالته بوده و برابر اصول فني خط كشي و علامت گذاري شود.
ماده 67 ـ گاراژهاي عمومي كه از اين تاريخ تأسيس ميشوند بايد داراي دو در هريك بعرض لااقل سه متر و يا يك در بعرض حداقل پنج متر براي ورود و خروج وسائل نقليه باشند.
فصل هشتم ـ مقررات مربوط به كرايه دادن اتومبيل
ماده 68 ـ اشخاصي كه بخواهند براي كرايه دادن اتومبيل بنگاه تأسيس نمايند بايد لااقل سه دستگاه اتومبيل سواري ملكي داشته باشند. مدل اتومبيلهاي اين بنگاهها در هيچ موقع نبايد ييش از چهار سال از مدل سال عقب باشد. بنگاههاي مذكور ميتوانند اتومبيلها را با راننده يا بدون راننده كرايه دهند.
ماده 69 ـ صاحبان بنگاههاي كرايه اتومبيل ملزمند اتومبيلهاي بنگاه را در توقفگاهها متوقف سازند.
ماده 70 ـ اتومبيل هاي اين قبيل بنگاهها بايد ماهيانه مورد معاينه كاردان فني شهرباني قرار گيرد و مدير بنگاه حق ندارد اتومبيلهاي فاقد كارت معاينه معتبر را در اختيار اشخاص بگذارد يا مورد استفاده قرار دهند:
ماده 71 ـ بنگاه بايد داراي دفتري باشد كه مشخصات وسائل نقليه و ساعات خروج و ورود اتومبيلها و نام و نشان كامل استفاده كنند گان و در صورتيكه اتومبيل با راننده كرايه داده شده باشد نام و نشان راننده هنگام تحويل و تحول وسيله نقليه در آن ثبت شود.
ماده 72 ـ تعليم رانندگي با اين قبيل وسائل نقليه ممنوع است.
ماده 73 ـ مديران بنگاههاي مذكور بايد تعرفه رسمي كرايه را بزبانهاي فارسي ـ انگليسي و فرانسه چاپ و در معرض ديد مشتريان قرار دهند.
ماده 74 ـ مديران بنگاههاي كرايه اتومبيل مكلفند رانندگاني را بكار گمارند كه داراي گواهينامه پايه دوم همگاني باشند.
ماده 75 ـ مؤسساتي از قبيل هتلها ـ متلها و مؤسسات جهانگردي كه بخواهند اتومبيلهاي مخصوصي براي استفاده مشتريان خود در اختيار داشته باشند بايد مقررات اين فصل را باستثناي شرط داشتن سه دستگاه اتومبيل ملكي رعايت نمايند.
فصل نهم ـ آموزشگاههاي رانندگي
ماده 76 (اصلاحي 04ˏ10ˏ1350) - آموزشگاههاي تعليم رانندگي بدو درجه تقسيم مي شوند:
الف ـ آموزشگاه تعليم رانندگي درجه يك كه بكليه متقاضيان اخذ گواهينامه از هر درجه تعليم ميدهد و بايستي داراي تأسيسات و تجهيزات زير باشد.
1ـ كلاس آموزش مجهز بوسائل مخصوص آموزش و دستگاههاي الكترونيكي تعليم رانندگي (درايو نيك سيمو ليتر) كه در تهران و شميران و شهر ري از واحدهاي 36 نفره در مراكز استانها و شهرستانها از واحدهاي 10 نفره استفاده خواهد شد.
در اين كلاسها نبايستي بيش از 36 نفر كار آموز شركت نمايد.
2 ـ كلاس فني با تجهيزات فني كافي كه از طرف شهرباني مشخصات آن اعلام خواهد شد.
3 ـ ميدان تعليمات رانندگي اسفالته با خط كشي و علامتگذاري و چراغهاي راهنما طبق نقشه اي كه از طرف شهرباني داده ميشود و جمع مساحت آن با تأسيسات بايد در حدود 3000 متر مربع باشد.
4 ـ دفتر كار متناسب.
5 ـ حداقل 5 دستگاه اتومبيل سواري تعليماتي (با 2 كلاج و 2 ترمز و 2 آئينه) كه مدل آن نبايد بيش از پنجسال از مدل سال عقب تر باشد.
6 ـ حداقل دو دستگاه كاميون يا اتوبوس تعليماتي با ظرفيت 5 تن كه مدل آن نبايد بيش از 10 سال از مدل سال عقب تر باشد ولي براي شهرستانها يك دستگاه كاميون يا اتوبوس با ظرفيت مزبور كافي است.
ب ـ آموزشگاههاي تعليم رانندگي درجه 2 كه علاوه بر شرايط مندرج در رديفهاي 1 و 3 و 4 بندالف اين ماده بايد حداقل در تهران 15 دستگاه و در مراكز استانها 10 دستگاه و در شهرستانهائيكه شهرباني درجه يك وجود دارد پنجدستگاه و درساير نقاط سه دستگاه اتومبيل سواري تعليماتي با مشخصات مندرج در اين آئيننامه داشته باشند.
ماده 77 ـ آموزشگاههاي رانندگي بايد تجهيزات لازم براي آموزش رانندگي و سالني بگنجايش حداقل 20 نفر براي آموزش آئين نامه و آموزش فني موتور و قطعات منفصل انواع موتور و مقاطع آن ها و همچنين محوطه اي در حدود يكهزار مترمربع در اختيار داشته باشند.
ماده 78(اصلاحي 28ˏ12ˏ1347) ـ اتومبيلهاي آموزشي آموزشگاههاي رانندگي بايدبرنگي باشد كه از طرف شهرباني تعيين ميشود.
نوشتن نام آموزشگاه در طرفين بدنه اتومبيلهاي تعليماتي و نصب تابلوي آن روي طاق اين اتومبيلها و سپر عقب آنها الزامي است تابلوي روي طاق بصورت مربع مستطيل بطول يكمتر و عرض چهل سانتيمتر با زمينه زرد است كه روي آن بايد نام آموزشگاه با خط درشت مشكي نوشته شود. تابلوي روي سپر عقب بصورت مثلث متساوي الاضلاعي است كه هر ضلع آن بطول چهل سانتيمتر و با زمينه قرمز خواهد بود و روي آن با شبرنك سفيد بايد نوشته شود «تحت تعليم رانندگي».
ماده 79 ـ آموزشگاههاي رانندگي موظفند قرار داد با هنرآموز را در دو نسخه تنظيم نمايند كه يك نسخه آن بهنرآموز تسليم ميشود و نسخه ديگر بايد در دفتر آموزشگاه نگهداري شود.
ماده 80 (اصلاحي 01ˏ08ˏ1350) - مربيان آموزشگاههاي تعليم رانندگي بايد واجد شرايط زير باشند:
الف ـ براي تعليم رانندگي پايه يك داشتن گواهينامه پايه يك و دارا بودن اطلاعات فني لازم
ب ـ براي تعليم رانندگي پايه دوم (اعم از همگاني و ياشخصي) داشتن گواهينامه پايه دوم همگاني و دارا بودن اطلاعات فني.
ج ـ كذرانيدن دوره آموزش مخصوص تعليم رانندگي طبق برنامه تنظيمي شهرباني كل كشور مادام كه كلاس آموزش در محلي تشكيل نشده مربيان مشغول به كار در آن محل از اين شرط معافند.
د ـ داشتن حداقل 25 سال تمام و متاهل بودن.
هـ ـ عدم ابتلاء به امراض مسري نداشتن نقص عضو و يا بيماريهاي منافي با ايمني رانندگي به تشخيص و گواهي پزشكي كه از طرف شهرباني معرفي ميشود.
فصل دهم ـ مقررات جزائي
ماده 81 (اصلاحي 26ˏ11ˏ1353) ـ متخلفين از مواد 18 ـ 22 ـ 26 و 78 به 200 ريال تا 2000 ريال جزاي نقدي محكوم خواهند شد.
ماده 82 (اصلاحي 26ˏ11ˏ1353) ـ متخلفين از مواد 5 ـ 7 ـ 10 ـ 11 ـ 21 ـ 24 ـ 27 ـ 28 ـ 31 ـ 33 ـ 38 ـ 41 ـ 42 ـ 43 ـ 44 ـ 51 ـ 62 ـ 63 ـ 66 ـ 68 ـ 69 ـ 71 و 73 به 500 ريال تا 3500 ريال جزاي نقدي محكوم خواهند شد.
ماده 83 (اصلاحي 26ˏ11ˏ1353) ـ متخلفين از مواد 8 ـ 9 ـ 14 ـ 15 ـ 16 ـ 17 ـ 19 ـ 20 ـ 23 ـ 25 ـ 34 ـ 35 ـ 39 ـ 40 ـ 46 ـ 47 ـ 52 ـ 54 ـ 58 ـ 61 ـ 64 ـ 67 ـ 70 ـ 72 ـ 74 ـ 77 و 79 به 1000 ريال تا 5000 ريال جزاي نقدي محكوم خواهند شد.
ماده 84 ـ وظائفي كه در اين آئين نامه بعهده شهرباني محول شده در نقاطي كه شهرباني تأسيس نشده باشد بعهده ژاندارمري محل خواهد بود.
(اين آئين نامه در جلسه مورخ 24/4/46 هيئت وزيران بتصويب رسيده است).
تبصره (الحاقي 02ˏ03ˏ1349) ـ شهرباني ميتواند با توجه باحتياجات محل و اشكالاتي كه در راه انجام شرايط مقرر در اين آئين نامه وجود دارد بنگاهها را تا رفع اشكالات موجود و حداكثر تا سه سال از انجام بعضي از اين شرايط معاف دارد.
تبصره (الحاقي 01ˏ08ˏ1350) ـ شهرباني براي مربيان تعليم رانندگي پروانه مخصوص تعليم صادر خواهد كرد. مدت اعتبار اين پروانه يك سال بوده و هرگاه مربي فاقد يكي از شرايط مذكور در بندهاي الف ـ ب ـ هـ گردد. شهرباني پروانه صادره را نسبت به بقيه مدت لغو خواهد نمود. پروانه مذبور پس از انقضاء مدت معينه ب. ت. ب. شرايط فوق قابل تمديد است.
تبصره1(الحاقي 04ˏ10ˏ1350) ـ تأسيس شعب آموزشگاهها نيز تابع شرايط تأسيس آموزشگاهها خواهد بود.
تبصره 2(الحاقي 04ˏ10ˏ1350) ـ هرگاه آموزشگاههاي تعليم رانندگي در حوزه استحفاظي ژاندارمري تاسيس گردند در اين صورت مقررات بندهاي 1 و 2 و 3 اين ماده تحت نظر شهرباني اجرا خواهد شد.
تبصره 3 (الحاقي 04ˏ10ˏ1350) ـ آموزشگاههاي موجود كه داراي پروانه رسمي هستند بايد ظرف يكسال از تاريخ صدور اين تصويبنامه وضع خود را حسب مورد با شرايط فوق تطبيق دهند در غير اينصورت طبق مقررات از ادامه كار آنها جلوگيري خواهد شد.
ماده 7(الحاقي 12ˏ03ˏ1352) ـ مكررـ مديران مسئول مؤسسات حمل و نقل بايد نام و ساعت ورود وخروج رانندگان وسائط نقليه و مبداء و مقصد و شماره وسيله نقليه را در دفتر مخصوص ثبت نمايند.
تبصره (الحاقي 12ˏ11ˏ1353) ـ مدير مسئول بنگاه مكلف است براي مسافران بين راه به تعداد لازم بليط سفيد ممهور به مهر بنگاه در اختيار راننده قرار دهد. رانندگان اتوبوس و ميني بوس موظفند طبق مفاد اين ماده براي مسافران بين راه بليط صادر و تسليم نمايند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
