آیین‌نامه
آیین نامه مبارزه با بیماری های دامی و جلوگیری از سرایت و انتشار آنها با اصلاحات و الحاقات بعدی
هيئت وزيران در جلسه مورخ 7 / 12 / 1390 بنا به پيشنهادهاي شماره 9495 / 020 مورخ 16 / 3 /1389 و شماره 37429 / 020 مورخ 15/ 9 /1389 وزارت جهاد كشاورزي و به استناد ماده (5) قانون سازمان دامپزشكي كشور – مصوب 1351 – "آيين نامه مبارزه با بيماري هاي دامي و جلوگيري از سرايت و انتشار آنها" را به شرح زير تصويب نمود:
آيين نامه مبارزه با بيماري هاي دامي و جلوگيري از سرايت و انتشار آنها"
مصوب 1390,12,07
با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1 – در اين آيين نامه اصطلاحات زير در معاني مشروح مربوط به كار مي رود:
الف – سازمان: سازمان دامپزشكي كشور.
ب – دام حساس دام هايي كه استعداد آلودگي به عامل بيماري را دارند
ج – دام بيمار:دام حساسي كه نشانه هاي درمانگاهي بيماري را نشان مي دهد و ابتلاء آن به بيماري به صورت درمانگاهي و يا آزمايشگاهي، به تأييد سازمان رسيده باشد.
د – دام مظنون: دام حساسي كه در نواحي آلوده و يا در تماس با دام بيمار باشد و يا سوابق بهداشتي مشخصي ندارد يا پاره اي از نشانه هاي از نشانه هاي درمانگاهي بيماري را نشان مي دهد، اما بيماري به مرحله قطعيت و تشخيص نهائي نرسيده باشد.
ه ـ - فرآورده هاي خام دامي: موادي كه در زمان حيات دام، از آن به دست مي آيند مانند پشم، كرك، مو، شير، عسل، تخم پرندگان، اسپرم، تخم آبزيان و نوغان يا پس از كشتار يا صيد به دست مي آيد، مانند گوشت، پوست، استخوان و آلايش.
و – ريشه كني: عمليات مبارزه با بيماري دامي تا زماني كه عامل بيماري از بين برود.
ز – سامانه ملي مراقبت: سامانه جمع آوري مستمر و منظم داده ها، پردازش و تجزيه و تحليل آنها به منظور ايجاد اطلاعات در راستاي بهبود تصميم گيري در برنامه هاي پيشگيري، كنترل و ريشه كني بيماري هاي دامي.
ح – آزمون – كشتار: برنامه هاي كنترلي كه در آن دام هاي بر اساس نتايج آزمون هاي تشخيص، براي كنترل بيماري كشتار مي شوند.
ماده 2 – سازمان موظف است با بهره گيري از روش هاي مختلف، از جمله آزمون – كشتار، معدوم كردن دسته جمعي، ايمن سازي همگاني، درمان همگاني و قرنطينه، با بيماري هاي دامي داراي منشاء داخلي و يا خارجي، مبارزه كرده و آنها را كنترل و در صورت امكان ريشه كن نمايد.
ماده 3 – سازمان موظف است ضمن اطلاع رساني فهرست عمومي بيماري هاي دامي، سياست مبارزه با هر يك از بيماري هاي دامي را ب. ت. ب. وضعيت آن بيماري در كشور و ضوابط ومقررات سازمان جهاني بهداشت حيوانات (OIE) به صورت ساليانه، تعيين، اعلام و اجرا نمايد.
ماده 4 – سازمان موظف است نسبت به طراحي و ايجاد سامانه هاي ملي مراقبت بيماري هاي دامي و نيز شناسايي و تعيين هويت دام، خوراك دام و فرآورده هاي دامي اقدام نمايد.
ماده 5 – رعايت شيوه نامه هاي سازمان درباره مراقبت و مبارزه با بيماري هاي دامي از جمله گزارش وقوع بيماري، شرايط انجام تلقيحات و معالجات دامي، عمليات بهداشتي و قرنطينه اي، نمونه برداري، آزمايش هاي غربالگري و معدوم سازي براي اشخاص حقيقي يا حقوقي كه به نحوي در امور «كنترل، پيشگيري، تشخيص و درمان بيماري هاي دام و ساير فعاليت هاي مرتبط»، «توليد، پرورش، نگهداري، توزيع، حمل و نقل، عرضه و فروش دام و ساير فعاليت هاي مرتبط» و «استحصال، جمع آوري، نگهداري، فراوري، بسته بندي، توزيع، عرضه، حمل و نقل خوراك دام و فرآورده هاي با منشاء دامي و ساير فعاليت هاي مرتبط» فعاليت مي نمايند، الزامي است.
تبصره سازمان موظف است ضمن نظارت بر اجراي صحيح شيوه نامه هاي يادشده، اقدامات لازم براي برخورد قانوني با متخلفين را به عمل آورد.
ماده 6 – سازمان به عنوان تنها مرجع رسمي تأييد و اعلام وقوع، شيوع، كنترل و ريشه كني بيماري هاي دامي موظف است وضعيت بيماري هاي دامي، مناطق و منابع آلوده در كشور و راه سرايت و طرز انتشار بيماري ها را با بهره گيري از آزمايشگاه ها و درمانگاه هاي تخصصي مرجع سازمان شناسايي و اعلام نمايد.
تبصره اجراي پژوهش هاي كاربردي در مورد عوامل بيماري زاي واگير دامي توسط ساير اشخاص حقيقي و حقوقي صرفاً با هماهنگي و رعايت شيوه نامه هاي مربوط سازمان مجاز مي باشد.
ماده 7 – مايه كوبي همگاني در يك يا چند نوع دام حساس در سطوح كشور با تشخيص و اعلام سازمان اجباري است.
تبصره تأييد واكسن هاي مورد استفاده در كنترل بيماري از نظر سلامتي، ايمني زايي و بي ضرري، به عهده سازمان مي باشد.
ماده 8 – سازمان مجاز است به منظور مبارزه با بيماري هاي دامي، اقدام به ضد عفوني كردن اماكن، اشياء و لولزم و مواد آلوده نمايد و در صورت غير قابل ضدعفوني بودن با پرداخت غرامت، آنها را خراب يا معدوم كند.
ماده 9 – تأييد سلامتي، اثر بخشي و بي ضرري مواد مورد استفاده براي ضدعفوني اماكن، اشياء، لوازم و مواد آلوده به منظور مبارزه با بيماري هاي دامي، به عهده سازمان مي باشد.
ماده 10 – اشخاص حقيقي و حقوقي كه دام هاي بيمار، مظنون به ابتلاي بيماري يا ناقل عامل بيماري خود را مطابق مقررات اين آيين نامه و طي مهلت هاي اعلامي از طرف سازمان معدوم نمايند، در صورتي كه دام هاي مذكور مشمول بيمه اجباري نباشند، به ازاي هر واحد دام معادل هفتاد و پنج درصد (75%) بهاي واقعي آن را به عنوان غرامت از سازمان دريلفت مي نمايند.
تبصره 1 – در صورتي كه تمام يا هر قسمت از دام ذبح شده قابل مصرف تشخيص داده شود، بهاي آن از ميزان غرامت مزبور كسر خواهد شد.
تبصره 2 – بهاي واقعي دام توسط كميسيوني مركب از نماينده اداره كل دامپزشكي استان، مسئول شبكه دامپزشكي شهرستان مربوط و يك نفر نماينده خبره تشكل هاي دامداران شهرستان به انتخاب تشكل هاي يادشده تعيين مي گردد.
ماده 11 – اشخاص حقيقي يا حقوقي كه اماكن، اشياء، و مواد آلوده متعلق به خود و غير قابل ضد عفوني را با درخواست سازمان و مطابق مقررات اين آيين نامه و طي مهلت هاي اعلامي از طرف سازمان خراب يا معدوم نمايند، در صورتي كه اقلام فوق مشمول بيمه اجباري نباشند، معادل هفتاد و پنج درصد (75%) بهاي واقعي آن را به عنوان غرامت از سازمان دريافت مي نمايند.
تبصره بهاي واقعي اماكن، اشياء، لوازم و مواد آلوده توسط كميسيوني مركب از نماينده اداره كل دامپزشكي استان، مسئول شبكه دامپزشكي شهرستان مربوط و يك نفر نماينده خبره تشكل هاي ذيربط شهرستان به انتخاب تشكل هاي ياد شده قبل ا زعمليات تخريب يا معدوم كردن، تعيين مي گردد.
ماده 12 – در صورت ممانعت صاحب دام از اجراي عمليات كشتار يا معدوم كردن دام بيمار، مظنون يا ناقل عامل بيماري و يا ممانعت از تخريب يا معدوم سازي اماكن، اشياء و لوازم و مواد آلوده در مهلت هاي تعيين شده، سازمان موظف است با موافقت وزارت جهاد كشاورزي و هماهنگي با نيروي انتظامي نسبت به كشتار يا معدوم كردن دام هاي مذكور و يا تخريب و معدوم سازي اماكن، اشياء و لوازم و مواد آلوده اقدام نمايد.
تبصره ميزان پرداخت غرامت موضوع مواد (10) و (11) اين آيين نامه در خصوص اشخاص موضوع اين ماده معادل بيست (20) درصد بهاي واقعي دام مي باشد.
ماده 13 – رعايت ضوابط و مقررات بهداشتي و قرنطينه اي ويژه هر بيماري با تشخيص و اعلام سازمان به صورت منطقه اي يا سراسري، اجباري است. سازمان موظف است مراتب را به نحو مقتضي جهت اطلاع عموم و يا اشخاص ذينفع اعلام نمايد.
تبصره 1 – صاحب و يا متصدي دام مكلف است به محض اعلام سازمان، ضوابط قرنطينه اي مربوط را به طور كامل و دقيق، رعايت نمايند.
تبصره 2 – در طول مدت قرنطينه، صاحب يا صاحبان دام ها، خوراك دام و فرآورده هاي دامي قرنطينه شده، به هيچ وجه مجاز به خروج موارد يادشده از منطقه قرنطينه و نقل و انتقال آن ها بدون مجوز سازمان نمي باشند.
تبصره 3 – در صورت عبور و مرور و نقل و انتقال دامهاي قرنطينه شده بدون اخذ مجوز از سازمان يا شيوع مجدد بيماري دامي ناشي از عدم رعايت مفاد اين ماده از جمله ورود غير مجاز دام و يا مواد آلوده به منطقه ريشه كني، سازمان مكلف است ضمن كاهش ميزان غرامت موضوع مواد (10) و (11) اين آيين نامه به سطح بيست (20) درصد، متخلفين را به مراجع قضايي معرفي نمايد.
تبصره 4 – پس از تأييد ريشه كني هر يك از بيماري هاي دامي توسط سازمان يا سازمان جهاني بهداشت حيوانات (OIE) (حسب مورد) و اعلام آن از سوي سازمان، خريد و فروش و حمل و نقل دام هاي حساس در داخل منطقه ريشه كني و ورود يا خروج دام از كشور يا منطقه مزبور با كسب مجوزهاي مربوط بلامانع است.
ماده 14 – سازمان موظف است به منظور اعمال مقررات بهداشتي و قرنطينه اي و با رعايت قوانين و مقررات مربوط نسبت به تشكيل و استقرار يگان حفاظت دامپزشكي و تجهيز پست هاي قرنطينه اي در مناطق و اماكن مورد نياز اقدام نمايد.
ماده 15 – دستگاه هاي اجرايي و نيروي انتظامي مومظفند در اجراي مفاد اين آيين نامه با اعلام سازمان اقدامات لازم را به عمل آورند.
ماده 16 – اعمال مقررات موضوع اين آيين نامه در مورد جانوران وحشي موجود در مناطق چهارگانه تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست با هماهنگي سازمان يادشده مي باشد.
ماده 17 – سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران موظف است نسبت به اطلاع رساني به موقع وقوع بيماري هاي دامي با اعلام سازمان، اقدام نمايد.
ماده 18 – آيين نامه هاي "جلوگيري از مرض هاري مصوب 1318" و "مبارزه با بيماري مشمشه مصوب 1319" و تصويب نامه هاي شماره 10124/ت30028هـ مورخ 24 / 12 / 1383 و شماره 76187/ت30028هـ مورخ 24 / 12 / 1383 هيئت وزيران" لغو مي شوند.
محمدرضا رحيمي
معاون اول رئيس جمهور
مصوب 1390/12/07 هیات وزیران
هیات وزیران در جلسه مورخ 1390/12/7 بنا به پیشنهادهای شماره 9495 / 020 مورخ 1389/3/16 و شماره 37429 / 020 مورخ 15/ 9 /1389 وزارت جهاد کشاورزی و به استناد ماده (5) قانون سازمان دامپزشکی کشور - مصوب 1351 - "آیین‌نامه مبارزه با بیماری های دامی و جلوگیری از سرایت و انتشار آنها" را به شرح زیر تصویب نمود:
ج - دام بیمار:دام حساسی که نشانه های درمانگاهی بیماری را نشان می دهد و ابتلاء آن به بیماری به صورت درمانگاهی و یا آزمایشگاهی، به تایید سازمان رسیده باشد.
د - دام مظنون: دام حساسی که در نواحی آلوده و یا در تماس با دام بیمار باشد و یا سوابق بهداشتی مشخصی ندارد یا پاره ای از نشانه های از نشانه های درمانگاهی بیماری را نشان می دهد، اما بیماری به مرحله قطعیت و تشخیص نهایی نرسیده باشد.
ه - - فرآورده های خام دامی: موادی که در زمان حیات دام، از آن به دست می آیند مانند پشم، کرک، مو، شیر، عسل، تخم پرندگان، اسپرم، تخم آبزیان و نوغان یا پس از کشتار یا صید به دست می‌آید، مانند گوشت، پوست، استخوان و آلایش.
ماده 6 - سازمان به عنوان تنها مرجع رسمی تایید و اعلام وقوع، شیوع، کنترل و ریشه کنی بیماری های دامی موظف است وضعیت بیماری های دامی، مناطق و منابع آلوده در کشور و راه سرایت و طرز انتشار بیماری ها را با بهره گیری از آزمایشگاه ها و درمانگاه های تخصصی مرجع سازمان شناسایی و اعلام نماید.
تبصره اجرای پژوهش های کاربردی در مورد عوامل بیماری زای واگیر دامی توسط سایر اشخاص حقیقی و حقوقی صرفاً با هماهنگی و رعایت شیوه‌نامه های مربوط سازمان مجاز م. ب..
تبصره تایید واکسن های مورد استفاده در کنترل بیماری از نظر سلامتی، ایمنی زایی و بی ضرری، به عهده سازمان م. ب..
ماده 9 - تایید سلامتی، اثر بخشی و بی ضرری مواد مورد استفاده برای ضدعفونی اماکن، اشیاء، لوازم و مواد آلوده به منظور مبارزه با بیماری های دامی، به عهده سازمان م. ب..
تبصره میزان پرداخت غرامت موضوع مواد (10) و (11) این آیین‌نامه در خصوص اشخاص موضوع این ماده معادل بیست (20) درصد بهای واقعی دام م. ب..
تبصره 4 - پس از تایید ریشه کنی هر یک از بیماری های دامی توسط سازمان یا سازمان جهانی بهداشت حیوانات (OIE) (حسب مورد) و اعلام آن از سوی سازمان، خرید و فروش و حمل و نقل دام های حساس در داخل منطقه ریشه کنی و ورود یا خروج دام از کشور یا منطقه مزبور با کسب مجوزهای مربوط بلامانع است.
ماده 16 - اعمال مقررات موضوع این آیین‌نامه در مورد جانوران وحشی موجود در مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست با هماهنگی سازمان یادشده م. ب..
ماده 18 - آیین‌نامه های "جلوگیری از مرض هاری مصوب 1318" و "مبارزه با بیماری مشمشه مصوب 1319" و تصویب نامه های شماره 10124/ت30028ه- مورخ 1383/12/24 و شماره 76187/ت30028ه- مورخ 1383/12/24 هیات وزیران" لغو می‌شوند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.