ارتباط اجرت‬ المثل با نحله

ارتباط اجرت‬ المثل با نحله خ. م.: در تاریخ 9 مهر 1399، دادخواستی به منظور دریافت گواهی عدم امکان سازش به طرفیت همسر ارائه گردید تا اقدام به اجرای صیغه طلاق صورت گیرد. در جلسه رسیدگی، خواهان ادعا کرد که مهریه و اجرت المثل را پرداخت کرده و نفقه زوجه را نیز به او تسلیم نموده است. در مقابل، وکیل طرف مقابل اعلام کرد که موکلش تمایل به طلاق ندارد و خواهان درخواست پرداخت نصف دارایی مشترک را دارد. پس از بررسی اظهارات و مستندات ارائه شده، از جمله توافقات قبلی در خصوص اجرت المثل و جهیزیه، و ب. ت. ب. عدم حصول سازش، دادگاه به استناد مواد 1133، 1143 و 1148 قانون مدنی و مواد 26، 29 و 34 قانون حمایت خانواده، گواهی عدم امکان سازش را صادر کرد. زوجه به این رای اعتراض و درخواست تجدیدنظر نمود که در دادنامه مربوطه، این اعتراض رد و رای اولیه تایید گردید. زوجه سپس اقدام به فرجام‌خواهی کرد که دیوان عالی کشور نیز با استناد به مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن رد فرجام‌خواهی، دادنامه تجدیدنظر را تایید کرد. در تاریخ 1399/07/09 اقای ا. ف. گ. به طرفیت همسرش خانم ف. س. دادخواستی به خواسته گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. اقای ف. ن. وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 99/9/2 که با حضور خواهان و وکیل خ. ت. گ. خ. ا. د. خواسته ب. ش. د. تقدیمی است. مهریه و اجرت المثل را پرداخت کرده ام و تاکنون نفقه وی را داده ام و جهیزیه را نیز از طریق دادگاه داده ام باضافه اینکه حدود مبلغ بیست میلیون تومان اجناس برداشته و رفته است. فرزند ان مشترک نیز از سن حضانت خارج شده اند و همسرم یایسه م. ب.. وکیل خ. ا. د. موکل حاضر به طلاق نیست چنانچه خواهان مصر به طلاق خوانده باشد. ب. ت. ب. شروط ضمن عقد موکل متقاضی پرداخت نصف دارایی خواهان که در زمان زوجیت به دست اورده م. ب.. موکل در طول 40 سال زندگی مشترک متحمل زحمات زیادی شده و نقش زیادی در کسب اموال توسط همسرش داشته است.و چنانچه شروط ضمن عقد توسط زوجه احصای نشده باشد. یا فاقد شروط مذکور باشد. تقاضای پرداخت نحله از ناحیه خواهان را دارم. سپس دادگاه اظهارات زوج را در صورتمجلس منعکس نموده که در قسمتی از اظهارات خود گفته است.مهریه و اجرت المثل و نفقه زوجه را داده ام و از باب نحله چیزی ندارم. به ایشان بدهم و زوجه حدود یک میلیارد تومان طلای مرا برده است.و حدود بیست و هفت سال است.جدا زندگی می کند و منزل مستقل دارد. ودر خانه پدری اش زندگی می نماید. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. تصویر دادنامه های ارائه شده از ناحیه زوج حاکیست که به موجب گزارش اصلاحی شماره 1351 - 97 شعبه *در مورد دعوی زوجه به طرفیت زوج به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت زوجین طبق صورتجلسه دادگاه توافق نموده‌اند که مبلغ 496/480/000 ریال از قرار ده میلیون تومان در تاریخ 97/8/30 و مابقی در تاریخ 97/11/5 توسط خوانده به خواهان پرداخت گردد. و بر اساس توافق انان گزارش اصلاحی صادر گردیده است.و هم چنین طبق صورت جلسه مورخ 97/9/26 زوجین در خصوص جهیزیه با هم توافق نموده و زوج متعهد گردیده اقلام جهیزیه مندرج در صورت مجلس را به زوجه مسترد دارد. و همچنین به موجب دادنامه شماره 1511 - 97 صادره از شعبه *زوج به پرداخت مهریه مافی القباله زوجه با احتساب ان به نرخ یوم الادا و پرداخت خسارت دادرسی د. ح. زوجه محکوم گردیده است. سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره 1580 مورخ 1399/09/17 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین و انصراف زوج از طلاق زوجه منتج به نتیجه نگردیده و زوج کماکان اصرار بر طلاق و متارکه دارد. لذا دعوی و خواسته خ. ر. و. و ثابت تشخیص و با لحاظ نظر موافق قاضی مشاور و به استناد مواد 1133 و 1143 و 1148 قانون مدنی و مواد 26 و 29 و 34 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرای صیغه طلاق صادر و به لحاظ یایسه بودن زوجه نوع طلاق را باین و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی یا قطعی شدن رای اعلام و در خصوص حقوق مالی زوجین در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده به شرح زیر اتخاذ تصمیم نموده است.در خصوص مهریه و اجرت المثل ایام زوجیت و نیز نفقه زوجه، احکام مقتضی صادر شده است.و زوج مطابق احکام صادره اجرت المثل ایام زوجیت زوجه و مهریه ایشان را پرداخت نموده است.و نفقه ایشان را مطابق حکم صادره پرداخت می نماید. و جهیزیه نیز به زوجه مسترد گردیده مشارکت در اموال (تنصیف دارایی) مورد توافق زوجین نمی‌باشد. فرزند ان مشترک زوجین از سن حضانت خارج شده اند و اختیار انتخاب زندگی با هر یک از زوجین با خود انها م. ب.. پس از ابلاغ رای صادره ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 2190 - 99 مورخ 1399/11/20 با اعلام اینکه شرط تنصیف دارایی مورد توافق زوجین در سند ازدواج نبوده و نحله نیز زمانی به زوجه تعلق میگیرد که اجرت المثل تعیین نشده باشد. و اجتماع این دو ممکن نیست لذا رای تجدید نظر خواسته را صحیح و مطابق موازین قانونی و دلایل موجود در پرونده و اعتراض زوجه ت. ن. خ. را غیر موجه تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است.دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1399/11/27 به ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1399/12/16 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی خانم ف. س. نسبت به دادنامه شماره 2190 - 99 مورخ 1399/11/20 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره 1580 - 99 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج فرجام خوانده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق اصدار یافته است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا اولا- زوج فرجام خوانده متقاضی طلاق همسرش بوده و مطابق مقررات ماده 1133 قانون مدنی و عموم قاعده فقهی (الطلاق بید من اخذ بالساق) اختیار دارد. هر وقت که بخواهد با رعایت موازین قانونی همسرش را طلاق دهد و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نمی‌باشد. ثانیا- در سند نکاحیه تنظیمی فی مابین طرفین که تصویر ان ضمیمه پرونده بوده (تنصیف دارایی زوج به هنگام طلاق) به عنوان شرط قراردادی مورد توافق انان قرار نگرفته و بامضا طرفین نرسیده است.و به علاوه زوجه سابقا اجرت المثل ایام زوجیت خود را از زوج مطالبه داشته و بر اساس توافق انان در میزان اجرت المثل حسب دادنامه پیوست پرونده گزارش اصلاحی صادر و باظهار زوج پرداخت گردیده است.و چون نحله بدل اجرت المثل محسوب و اجتماع این دو قانونا غیرممکن خواهد بود بنابراین استحقاق زوجه از بابت تنصیف دارایی و نحله ایام زوجیت ثابت و محرز نبوده و از حیث عدم تنصیف دارایی زوج و نیز عدم تعیین نحله ایام زوجیت برای زوجه که مورد اعتراض وی بوده خدشه ای بر دادنامه فرجام خواسته وارد نمی‌باشد. بنابراین و ب. ت. ب. مراتب اشعاری دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و پیوست ان موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات ز. ف. خ. در حد و کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای بر ان وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی ایراد موثری در نحوه رسیدگی دادگاه و صدور حکم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. شعبه * رئیس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه.