اعتبار وکالتنامه الکترونیکی وکیل

اعتبار وکالتنامه الکترونیکی وکیل خ. م.: در تاریخ 6 اسفند 1399، دادخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به دادگاه ارائه شد که ناشی از اختلافات میان زوجین بود. دادگاه با صدور قرار ارجاع به داوری و تعیین داور برای هر یک از طرفین، به بررسی ادعاها و دفاعیات در جلسات مختلف پرداخت و در نهایت، به دلیل عدم حصول سازش، گواهی عدم امکان سازش را صادر کرد. در این راستا، ی. ا. ط. اظهار داشت که طرف مقابل به اجبار عقد دائم را پذیرفته و اکنون تمایلی به ادامه زندگی مشترک ندارد، در حالی که طرف دیگر خواستار ادامه زندگی و دریافت حقوق مالی خود بود. پس از ارجاع موضوع به کارشناسان، نفقه ایام عده و اجرت‌المثل تعیین گردید و در نهایت، دادگاه به استناد مواد قانونی، از جمله ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، گواهی عدم امکان سازش را صادر کرد. اعتراض وکیل طرف مقابل به این دادنامه در مرحله تجدیدنظر غیرموجه تشخیص داده شد و دادنامه نخستین تایید گردید. سپس، فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارائه شد. دیوان با بررسی پرونده به این نتیجه رسید که وکالت وکیل طرف خواهان محرز نبوده و بنابراین دادنامه تجدیدنظر با ایراد قانونی مواجه است. لذا، به استناد بند 3 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظر نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر ارجاع گردید. در تاریخ 1399/12/06 اقای م. م. ب. لت از طرف اقای ح. ب. به طرفیت خانم خ. ع. خ. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ اختلافات و ناراحتی های پیش امده فیما بین زوجین و عدم امکان ادامه زندگی مشترک بین انان تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و اقای ع. ص. ک. دهی وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است.در جلسه رسیدگی مورخ 99/12/24 که با حضور زوجه و وکلای طرفین تشکیل گردیده وکیل خ. ا. د. موکل حاضر به ادامه زندگی مشترک نمی‌باشد. خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.عقد انقطاعی بوده است.که با الزام موکل من به عقد دائم ثبت شده است.الان ازدواج دائم م. ب.. از ان زمان اختلاف شروع شده و موکل میخواهد طلاق بدهد و موکل به اجبار عقد دائم کرده است. خوانده (زوجه) اظهار داشت من میخواهم زندگی کنم و حاضر به طلاق نمی باشم وکیل خ. ا. د. دادخواست الزام به ازدواج دائم به خواسته خواهان بوده است.الان همسر اولش فشار اورده است.میخواهد موکله را طلاق بدهد اگر حاضر به زندگی نیستند موکله کلیه حقوق مالی خویش را میخواهد. دادگاه برای هر یک از زوجین به علت عدم معرفی داور از سوی انان داور تعیین و منصوب نموده و داوران زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند در جلسه بعدی رسیدگی به تاریخ 1400/02/08 که با حضور وکلای طرفین تشکیل گردیده جهت بررسی حقوق مالی زوجه، وکیل ز. ا. د. موکله مهریه و اجرت المثل را میخواهد الان دارند با هم زندگی می کنند بابت نفقه مشکلی ندارند نفقه ایام عده را میخواهد از اواخر شهریور 98 زندگی مشترک را شروع کرده اند در خصوص اموال در زندگی مشترک فکر نمی کنم چیزی داشته باشد. اگر بود لایحه ای تقدیم مینمایم. وکیل خ. ا. د. مهریه و اجرت المثل را موکل پرداخت می کند و فرزند مشترک ندارند در این مدت مال و اموالی به دست نیاورده اند سپس دادگاه جهت تعیین میزان اجرت المثل ایام زندگی مشترک و نفقه ایام عده زوجه موضوع را بکارشناس ارجاع نموده و سرانجام کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان نفقه ایام عده را جمعا سه میلیون تومان و اجرت المثل ایام زندگی مشترک را جمعا مبلغ دو میلیون و پانصد هزار تومان تعیین و اعلام نموده است.وکیل زوجه به نظریه کارشناس اعتراض نموده و دادگاه موضوع را به هیات سه نفره کارشناسی ارجاع کرده و هیات کارشناسان طی نظریه تقدیمی اجرت المثل زوجه از تاریخ 98/6/30 لغایت 1400/04/25 جمعا مبلغ 53/500/000 ریال و نفقه ایام عده را جمعا بمبلغ 36/000/000 ریال تعیین و اعلام نموده اند. نظریه کارشناسان مصون از تعرض طرفین باقیمانده و سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/05/05 پس از ذکر خواسته خواهان و اعلام احراز رابطه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده و با رسیدگی های به عمل امده اموالی از زندگی مشترک به دست نیامده است.لذا با لحاظ نظر موافق قاضی مشاور دعوی خ. ر. و. تشخیص و به استناد مواد منعکس در رای از قانون مدنی و قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و مدت اعتبار اجرایی گواهی صادره را از تاریخ قطعیت رای سه ماه اعلام و زوج را مکلف نموده که مهریه ما فی القباله و هم چنین اجرت المثل ایام زوجیت مبلغ 53/500/000 ریال و نفقه ایام عده مبلغ 36/000/000 ریال قبل از اجرا و ثبت طلاق د. ح. زوجه پرداخت نماید. و مقرر داشته که زوج در زمان ثبت طلاق گواهی پزشکی تعیین و وضعیت بارداری خود را ارائه نماید. و عده طلاق از زمان اجرای صیغه طلاق سه طهر م. ب.. وکیل ز. ب. ت. دادخواست نسبت به دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/07/06 با استدلال منعکس در ان اعتراض وکیل ت. ن. خ. را غیر موجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را فاقد ایراد و اشکال موثر تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/07/10 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1400/07/26 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: دادنامه شماره *مورخ 1400/07/06 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/05/05 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق اصدار یافته است.و از سوی وکیل زوج مورد فرجام خواهی قرار گرفته از حیث شکلی واجد ایراد قانونی بوده و در خور نقض م. ب.. زیرا محتویات پرونده حاکی از انستکه اقای م. م. ب. لت از سوی اقای ح. ب. مبادرت به تقدیم دادخواست نموده و صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق را خواستار گردیده است.در حالی که هیچ قرارداد وکالتی ارائه ننموده که مبین انعقاد و امضای قرارداد وکالت بین او و خواهان و متضمن تفویض وکالت از سوی خواهان به ایشان بوده باشد. و وکالتنامه الکترونیکی که به پیوست دادخواست بدوی ارائه گردیده چون اساسا بامضای خواهان نرسیده و دلالتی بر انعقاد قرارداد وکالت بین خواهان و وکیل یاد شده ندارد. لذا نمی‌تواند مثبت سمت نمایندگی و وکالت وکیل مذکور از جانب خواهان در تقدیم دادخواست و دخالت و شرکت در دادرسی بوده باشد. بنابراین دادخواست بدوی تقدیمی از سوی وکیل خواهان به لحاظ محرز نبودن سمت قانونی وی به عنوان وکیل خواهان قابلیت استماع و رسیدگی و صدور حکم را نداشته و از این رو دادنامه فرجام خواسته که بدون توجه بمراتب مرقوم در فوق بر تایید دادنامه بدوی اصدار یافته واجد ایراد قانونی بوده و قابلیت ابرام ندارد. لهذا مستندا به بند 3 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فرجامخواسته رسیدگی مجدد به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان *ارجاع میگردد. تا با توجه بمراتب فوق الاشعار نسبت به صدور رای مقتضی اقدام نماید. ح. ع. ح. م. ه. رئیس شعبه *مستشار دیوان عالی کشور