شرط تحقق رای اصراری

شرط تحقق رای اصراری خ. م.: در جریان رسیدگی به پرونده‌ای، خواهان درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش را مطرح کرد. وی به ازدواج خود با خوانده و عدم تمکین وی اشاره نمود و تقاضای طلاق و صدور گواهی مذکور را ارائه داد. مستندات شامل سند نکاحیه و دادنامه‌های قبلی به دادگاه ارائه شد که نشان‌دهنده وجود دو فرزند مشترک بین طرفین بود. خ. ن. د. دفاعیات خود به محکومیت به تمکین و دریافت مهریه اشاره کرده و خواهان را به عدم تعلق نفقه به دلیل عدم تمکین متهم نمود. پس از بررسی مستندات و نظر مشاور، دادگاه به این نتیجه رسید که ادامه زندگی مشترک غیرممکن است و بر اساس <a class="artref" href="/ماده/ماده-1133-a_0815110236791">ماده 1133 قانون مدنی</a>، گواهی عدم امکان سازش را صادر کرد. همچنین، دادگاه خواهان را به پرداخت مبلغ 50 میلیون ریال به عنوان نحله محکوم نمود. این رای در مرحله تجدیدنظر به 300 میلیون ریال افزایش یافت و به دلیل عدم اظهارنظر در خصوص شرط تنصیف اموال، پرونده به مرجع صادرکننده رای ارجاع شد. در نهایت، دادگاه بدوی رای خود را تایید و اعلام نمود که عدم تمکین خوانده مانع از استحقاق او برای تنصیف اموال است. رای صادره بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی تایید گردید و اعتراضات ف. خ. بی‌اعتبار شناخته شد. به شرح گزارش مورخ 1400/04/15 این شعبه است.که خواهان م. د. به طرفیت خوانده ا. ز. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش طرح و شرح داده است.که به تاریخ 72/11/19 با خوانده ازدواج نموده است.و تقاضای رسیدگی دارد. شعبه *که عهده دار رسیدگی شده است.پس از انضمام مستندات در وقت مورخ 99/10/6 تشکیل جلسه داده است.و حاضرات مطالب را شرح داده (26) با ارجاع امر به داوری و تعیین و تعرفه انان و اعلام نظر (38 و 33) طی دادنامه شماره *مورخ 99/12/9 راجع به دادخواست خواهان اقای م. د. فرزند ب. به طرفیت خوانده خانم ا. ز. فرزند ن. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج به انضمام خسارت دادرسی، با عنایت به محتویات پرونده، دادخواست تقدیمی و منضمات از جمله تصویر مصدق سند نکاحیه به شماره 8661 ثبت دفتر رسمی ازدواج شماره 4 حوزه ثبت گلپایگان که موید علقه زوجیت طرفین به عقد نکاح دایم از تاریخ 1372/11/19 م. ب.. و خ. ب. ش. متن دادخواست و اولین جلسه رسیدگی این دادگاه و به استناد دادنامه ها پیوست و با موضوع محکومیت خوانده به تمکین برابر دادنامه قطعی به شماره *مورخه 98/4/17 صادره از شعبه *و در تایید دادنامه به شماره *مورخه 98/2/24 صادره از این دادگاه (خانواده *) و دادنامه قطعی به شماره *مورخه 99/6/4 در تایید دادنامه به شماره *مورخه 1399/02/14 صادره از شعبه *و با موضوع صدور حکم بی حقی خوانده در اجرت المثل کارهای خانه داری چنین مدعی است.خوانده همسر رسمی و دایمی وی در مدت (21) ماه م. ب.. که منزل مشترک را ترک و علیرغم محکومیت به تمکین حاضر به بازگشت نشد و به لحاظ عدم امکان ادامه زندگی مشترک تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق دارد. و حاصل ازدواج انان دو فرزند مشترک دختر م. ب.. که فرزند اول ازدواج نموده و فرزند مشترک دوم در استانه سن رشد است.و نزد خوانده (مادرش) زندگی می کند و نفقه اش را مطالبه نموده و همچنین خوانده مهریه خود را در پرونده جداگانه دریافت و جهیزیه اش را مسترد کرده است.و به لحاظ عدم تمکین نفقه به او تعلق نمی گیرد و خوانده دفاعا با تصدیق دریافت مهریه خود و محکومیت به تمکین نسبت به خواهان و بطلان دعوای اجرت المثل کارهای خانه داری صرفا از جهت نحله در این پرونده حقوق مالی را مطالبه داشته و ابراز علاقه جهت ادامه زندگی مشترک با خواهان ننموده است.و تلاش داور انتخابی زوجه (ص 32 و 33) و داور انتصابی زوج (خواهان) و از طرف این دادگاه به علاوه نظر کارشناس مشاور خانواده و ارجاعی از این دادگاه و در مجموع عملا جهت سازش طرفین موثر واقع نشد و زوج اصرار به طلاق دارد. و ب. ت. ب. نظر قاضی مشاور و اینکه شرعا و قانونا طلاق زوجه در اختیار زوج م. ب.. مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1133-a_0815110236791">ماده 1133 قانون مدنی</a> و قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق گواهی عدم امکان سازش بین زوجین مترافعین صادر و اعلام می‌گردد. و طرفین می‌توانند جهت اجرای صیغه طلاق با مراجعه به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق ان را به ثبت برسانند نوع طلاق رجعی و متصل به نشوز خوانده است.و خواهان در زمان عده می‌توانند به خوانده رجوع نماید. مدت عده سه طهر م. ب.. رعایت شرایط صحت اجرای صیغه طلاق و مفاد مواد 1134 و 1135 و 1136 و 1140 قانون مارالذکر به عهده سردفتر مجری صیغه طلاق م. ب.. و در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده و قسمت مطالبه حقوق مالی از ناحیه خوانده و با موضوع نحله اولا خواهان دلیلی بر عدم تعلق ان به خوانده ارائه نداده است.و ثانیا حسب دادنامه مار الذکر (به شماره 1297- 99 مورخه 99/6/4 صادره از شعبه *) ماهیتا اجرت المثل کارهای خانه داری در طول زندگی مشترک به خوانده تعلق نگرفته است.مع الوصف دادگاه در ما نحن فیه از جهت بی مزد نماندن کارهای خانه داری خوانده در طول زندگی مشترک با خواهان او را مستحق نحله می داند و اینکه نوعا بخششی است.که زوج در زمان طلاق به زوجه دارد. و مستندا به بند ب تبصره 6 قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371 مجمع تشخیص مصلحت نظام و با لحاظ مدت زندگی مشترک و وضعیت طرفین- خواهان را به پرداخت پنجاه میلیون ریال از باب نحله د. ح. خوانده محکوم می نماید. و ثبت طلاق منوط به پرداخت حقوق مالی خوانده که به موجب حکم قطعی دادگاه ثابت و معین شده است.م. ب.. مگر انکه خوانده (زوجه) به ثبت طلاق قبل از دریافت ان رضایت دهد یا به موجب حکم قطعی دادگاه پرداخت ان با اثبات اعسار زوج به ترتیب دیگر مقرر شده باشد. اعتبار این رای به استناد ماده 34 قانون حمایت خانواده جهت ارائه به سر دفتر رسمی ثبت طلاق سه ماه م. ب.. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه محترم تجدیدنظر *و پس از ان با مدت مشابه قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است.پس از تجدیدنظرخواهی و تقدیم لایحه، شعبه *طی دادنامه شماره *مورخ 1400/02/13 با تعدیل نحله به 300 میلیون ریال ان را تایید نموده است.و با فرجام خواهی پرونده به این شعبه ارجاع شده است. و مدت زندگی مشترک و ضعف ادله، شرایط استحقاق نحله و تعیین مبلغ از جمله جهات نقض بیان شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای میدهد:ن. ب. ا. به تکلیف ماده 29 قانون حمایت خانواده و با صرف نظر از استحقاق یا عدم استحقاق زوجه درباره شرط تنصیف اموال نفیا یا اثباتا اظهارنظر نشده است.لهذا دادنامه فرجام خواسته به استناد مواد 370٫371٫396٫401 و 405 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی نقص و به دادگاه صادرکننده رای فرجام خواسته ارجاع می‌شود.که پس از ارسال شعبه طی دادنامه شماره *مورخ 1400/06/14 نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1399/12/09 صادره از شعبه *که متضمن صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج است.از ناحیه خانم ا. ز. فرزند ن. و به طرفیت اقای م. ت. د. فرزند ب. تجدیدنظرخواهی شده است.و ت. ن. خ. در شرح تجدیدنظرخواهی خود اشعار داشته که نحله تعیینی در دادنامه تجدیدنظرخواسته ب. ت. ب. مدت 25 سال زندگی مشترک متناسب نبوده است.با مداقه در اوراق و محتویات پرونده حاکی است.که اقای م. د. فرزند ب. به استناد عدم تمکین زوجه دعوی حاضر را طرح نموده که بعد از جری تشریفات قانونی و رسیدگی های به عمل امده منجر به دادنامه تجدیدنظرخواسته می‌گردد. که از این دادنامه به شرح صدرالذکر تجدیدنظرخواهی می‌گردد. که این شعبه ب. ت. ب. اینکه موضوع تجدیدنظرخواهی نسبت به بخشی از دادنامه و تعیین نحله بوده با افزایش مبلغ نحله به مبلغ سیصد میلیون ریال به موجب دادنامه *000 مورخ 1400/02/13 دادنامه بدوی را با اصلاح مذکور تایید می نماید. که از این دادنامه از طرف هریک از زوجین و ازجهت مبلغ نحله فرجام خواهی می‌گردد. که شعبه *و به موجب دادنامه شماره *000 مورخ 1400/04/15 و به جهت عدم اتخاذ تصمیم پیرامون شرط تنصیف با نقض دادنامه صادره از این مرجع پرونده جهت ادامه رسیدگی به این شعبه ارسال می‌گردد. از نظر این دادگاه شرط تنصیف مندرج در سندرسمی نکاحیه شامل حال زوجه نمی‌باشد. زیرا صرفنظر از اذعان زوج به مالکیت یک باب خانه دو *اینکه اراده واقعی طرفین در انشای این شرط مشروط به این امر است.که طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری نبوده باشد. درحالی که به موجب دادنامه شماره *صادره از این شعبه که درمقام تجدیدنظرخواهی ازدادنامه شماره 0140- 98 صادره از شعبه *صادر گردیده است.زوجه به تمکین از زوج محکوم شده است.و از انجا که به جهت این امر (عدم تمکین زوجه) مرد درخواست فعلی را طرح نموده است.لذا با احراز تخلف زوجه از وظایف همسری نامبرده را مستحق این شرط نمی داند علی ایحال از انجا که ت. ن. خ. د. ا. م. دلیلی که موجب تخدیش دادنامه تجدیدنظرخواسته گردد. ارائه ننموده است.و رای صادره از مرجع بدوی منطبق با موازین قانونی اصدار یافته است.با اصرار به رای سابق خود و مستندا به ماده 358 از قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است.و با فرجام خواهی پرونده به این شعبه ارجاع شده است.و عمدتا اخراج از منزل توسط زوج و مدت زندگی مشترک را از جمله جهات نقض بیان نموده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق در خصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای میدهد: رای دادگاه بدوی دادنامه فرجام خواسته متعاقب دادنامه مورخ 1400/04/15 این شعبه و با رعایت اصول و تشریفات دادرسی و قواعد امره حاکم اصدار یافته است.و اعتراض ف. خ. از این حیث ان را بی اعتبار نساخته است.و جهات اعلامی نیز کفایت انطباق با شقوق ماده 371 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و در نتیجه نقض ان را ننموده است.و رای دادگاه که وفق مستندات و ادله موجود در پرونده و با رعایت قانون صادر شده به استناد مواد 370 و 396 قانون مذکور ابرام مینماید. متذکر می‌گردد. رای دادگاه در این شعبه بدین لحاظ نقض شده بود که دادگاه نفیا و اثباتا ولو اینکه عقیده به عدم استحقاق زوجه درباره تنصیف اموال داشته اساسا در این مورد اظهارنظری ننموده بود تا بخواهد در این باره اصراری داشته باشد. به علاوه صدور حکم اصراری به صراحت ماده 408 قانون مذکور از اختیارات دادگاه هم عرض م. ب.. و نه همان دادگاه که مکلف به رفع نقص اقدام خود م. ب.. شعبه * رئیس: ع. م. عضو معاون: ف. ا.