تعيين برنامه ملي «بهبود توليد، فرآوري، توزيع و صادرات زعفران»
مصوب 1390,10,14
با اصلاحات و الحاقات بعدي
هيئت وزيران در جلسه مورخ 14/10/1390 بنا به پيشنهاد شماره 11539/020 مورخ 26/3/1389 وزارت جهاد كشاورزي و به استناد اصل يكصد و سي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران تصويب نمود:
1 - برنامه ملي «بهبود توليد، فرآوري، توزيع و صادرات زعفران» به شرح پيوست كه به مهر «دفتر هيئت دولت» تأييد شده است، تعيين مي شود.
2 - وزارت جهاد كشاورزي به عنوان مسئول اجراي برنامه موظف است با همكاري دستگاه هاي ذيربط نسبت به اجراي راه كارهاي تعيين شده براي تحقق چشم انداز برنامه ياد شده اقدام نموده و حداكثر طي 5 سال شرايط لازم براي اجباري شدن استاندار دهاي موضوع فصل پنجم اين برنامه را به طور كامل تأمين نمايد.
3 - وزارت جهاد كشاورزي موظف است گزارش روند اجراي برنامه را به صورت سالانه به دفتر هيئت دولت ارايه نمايد.
محمد رضا رحيمي معاون اول رئيس جمهور
برنامه ملي «بهبود توليد، فرآوري، توزيع و صادرات زعفران»
اهداف:
1 - دستيابي به توليد سالانه 500 تن زعفران در افق سال 1400.
2 - ارتقاء كيفيت زعفران.
3 - ساماندهي فعالان امور توليد، فرآوري، بازاريابي و صادرات زعفران زير نظر شوراي ملي زعفران.
4 - تدوين و بازنگري استانداردهاي مربوط و اجراي آنها به شرح فصل پنجم برنامه و ارتقاء جايگاه زعفران ايران در سازمان استاندارد جهاني از طريق ايجاد دبيرخانه مستقل زعفران در ايران ذيل كميته بين المللي ادويه و چاشني (ISO).
5 - ثبت برند ملي زعفران ايران و حفظ حقوق معنوي آن (حمايت از ثبت خواص و ويژگيهاي زعفران در مبادي بين المللي، كدكس غذايي و استاندارد جهاني).
6 - ارتقاي سهم تجارت بين المللي زعفران از صادرات متوسط سالانه 130 تن به 350 تن در سال 1400 و ارزآوري بيش از يك ميليارد دلار از طريق شناسايي و توسعه بازارهاي فروش زعفران و نيز متعادل ساختن قيمت داخلي و قيمت هاي بين المللي.
فصل اول – بهبود فرآيند توليد:
الف – چشم انداز:
ايران با در اختيار داشتن بيش از 96% كل زعفران توليدي جهان، به دليل دارا بودن شرايط اقليمي مناسب براي كشت زعفران، زمينه توليد زعفران با بالاترين درجه كيفيت را دارا مي باشد.
متوسط وضعيت عملكرد توليد زعفران ايران در18 سال گذشته برابر با 32/4 كيلوگرم در هر هكتار و مجموع توليد 239 تن در سال 1389 بوده است كه با اجراي اين برنامه بايد تا سال 1400 به 7 كيلوگرم در هر هكتار و مجموع توليد 500 تن برسد.
ب - راهبردها:
1 - افزايش توان مالي توليدكنندگان زعفران.
2 - كاهش قيمت تمام شده توليد زعفران.
3 - بالا بردن سطح بهداشت زعفران توليدي.
4 - ارتقاء فرهنگ توليد كيفي زعفران.
ج – راهكارها:
1 - صدور شناسنامه جداگانه براي زعفران كاران و مزاع و واحدهاي بهره برداري زعفران و تشكيل بانك اطلاعاتي مربوط.
2 - آموزش كارشناسان فني زعفران و بكارگيري آنها در مديريت مزاع زعفران (با اولويت بهره گيري از كارشناسان شركت هاي خدمات مشاوره فني و مهندسي كشاورزي).
3 - تربيت كارگر ماهر (اپراتور ماشين آلات) زعفران.
4 - گسترش ضريب مشاركت توليدكنندگان در طرح هاي مكانيزاسيون و نوسازي مزاع.
5 - ارتقاء سطح دانش مكانيزاسيون توليد كنندگان و توسعه مكانيزاسيون در مزاع زعفران (ترويج دستگاه هاي الگويي نظير پيازكار دو رديفه، برداشت گل و جداساز كلاله).
6 - جايگزيني روشهاي نوين به زراعي و نوسازي مزاع زعفران به جاي روشهاي كشت سنتي.
7 - راه اندازي و تجهيز مراكز تكنولوژي زعفران در مناطق پر محصول با امكانات زير:
7 – 1 - دستگاه الگويي پيازكار زعفران.
7 – 2 – دستگاه الگويي پياز كن زعفران.
7 – 3 - دستگاه الگويي درجه بندي (سورت) و بسته بندي پياز زعفران.
7 – 4 - دستگاه الگويي كمباين برداشت زعفران.
7 – 5 - دستگاه الگويي گل پركن زعفران.
7 – 6 - دستگاه الگويي جداساز كلاله زعفران.
8 - بهبود روش هاي آبياري زعفران.
9 - حمايت از مزاع تكثيري پياز زعفران.
10 - ترويج كاربرد پيازهاي مناسب و درشت (بالاي 8 گرم).
11 - ايجاد پايانه توزيع گل زعفران.
12 - اجراي پروژه مديريت يكپارچه آفات و علف هاي هرز مزاع زعفران.
13 - افزايش زاد آوري پياز و رشد كلاله زعفران از طريق استفاده از كودهاي ريزمغذي محلول.
14 - ترويج روشهاي كشت فاقد هرگونه سم و كود شيميايي (ارگانيك).
15 - تامين مواد آلي مورد نياز خاك (با هدف توليد زعفران فاقد هر گونه سم و كود شيميايي).
16 - اصلاح و تقويت حاصلخيزي خاك مزاع.
17 - تأمين نهاده هاي مناسب توليد (از جمله ريز مغذي ها، پياز و كود) و برآورد دقيق هزينه هاي مرتبط.
18 - تقويت شاخص هاي بهداشت توليد (بهره گيري از ابزار و لوازم بهداشتي در مراحل جمع آوري گل و حمل و نقل).
19 - حذف آلودگي هاي ميكروبي از طريق بهبود تكنولوژي فرآوري، ترويج و آموزش روشهاي بهداشتي جمع آوري.
20 - استمرار و ارتقاي سطح پوشش بيمه زعفران متناسب با ميزان توليد مناطق به ويژه درخصوص سرمازدگي و خشكسالي.
21 - اطلاع رساني به هنگام در خصوص اطلاعات هواشناسي كشاورزي به منظور پيش بيني و آمادگي توليد كنندگان زعفران براي مواجهه با سرمازدگي، خشكسالي، آفات و نظاير آن.
فصل دوم – بهبود روش هاي فرآوري و بسته بندي:
الف – چشم انداز:
تعداد واحدهاي داراي پروانه بهره برداري در زمينه درجه بندي و بسته بندي زعفران در كل كشور 73 واحد با مجموع ظرفيت 888 تن در سال مي باشد كه با اجراي اين برنامه بايد در سال 1400 تعداد واحدهاي داراي پروانه بهره برداري در زمينه درجه بندي و بسته بندي زعفران به87 واحد با مجموع ظرفيت 963 تن در سال برسد.
ب – راهبردها:
1 - به صفر رسانيدن ميزان ناخالصي زعفران.
2 - افزايش ارزش افزوده صادراتي زعفران و فرآورده هاي جانبي آن.
3 - صادرات زعفران در بسته بندي هاي متناسب با بازارهاي مختلف.
ج – راهكارها:
1 - آموزش ضوابط فني و بهداشتي به واحدهاي آماده سازي و بسته بندي انواع ادويه و چاشني در دسترس براي صاحبان واحدهاي بسته بندي.
2 - صدور شناسنامه براي واحدهاي مختلف فرآوري و بسته بندي زعفران.
3 - تجهيز خطوط درجه بندي و بسته بندي زعفران به ابزار و تجهيزات مدرن.
4 - ساماندهي واحدهاي درجه بندي (سورتينگ) و بسته بندي تحت پوشش تعاوني هاي كشاورزي و زعفران كاري.
5 - توسعه و بهسازي واحدهاي خانواري فرآوري در مناطق توليد (گل پركني و خشك نمودن زعفران).
6 - كاربرد روشهاي نوين در فرآوري، كنترل كيفي و خشكانيدن زعفران.
7 – گسترش واحدهاي تحقيق و توسعه در مراكز فرآوري و بسته بندي.
8 - صدور گواهي HACCP نيز اعطاي نشان ايمني و سلامت به واحدهاي بسته بندي.
9 - اجراي سيستم هاي كنترل كيفي از جمله GHP، GMP، HACCP و 22000 ISO.
10 - اخذ گواهينامه هاي معتبر بين المللي زعفران HACCP و 22000 ISO.
11 - تجهيز واحدهاي فعال توليدي به خطوط فرآوري و بسته بندي (ويژه محصولات نوين و جانبي فرآوري شده از زعفران).
12 - ايجاد خطوط جداسازي و توليد محصولات جانبي از زعفران.
13 - ترويج و ترغيب بسته بندي و زمينه سازي اجراي استاندارد بسته بندي زعفران در واحدهاي خرده فروشي.
14 - جايگزين نمودن صدور زعفران در بسته بندي هاي استاندارد و مجاز صادراتي (زير 30 گرم و ...).
15 - ايجاد سردخانه هاي مجهز و انبار.
16 - احداث و تجهيز كارگاه هاي بهداشتي درجه بندي و خشكاندن زعفران در مناطق روستايي.
17 - ايجاد و تجهيز آزمايشگاه هاي مرجع و كنترل كيفيت.
18 - نظارت دقيق و برخورد قانوني با واحدهاي بسته بندي فاقد پروانه.
فصل سوم – بهبود بازاريابي و تجارت خارجي زعفران:
الف – چشم انداز:
يكي از دلايل عدم استفاده از پتانسيل توليد زعفران در كشور و در نتيجه پايين بودن حجم توليد و صادرات آن، عدم توجه به شناخت بازار ناموفق بودن در جلب مشتري ثابت و ناپايدار بودن قيمت هاي مناسب بازار و همچنين ضعف در تبليغات و امور مرتبط به بازاريابي زعفران بوده است كه موجب عدم تمايل به افزايش عملكرد در واحد سطح و يا عدم پذيرش ريسك سرمايه گذاري در جهت توليد بيشتر از يك سو و از سوي ديگر از دست دادن بازار و مشتريان در خارج از كشور شده است.
به طور ميانگين صادرات زعفران در ده سال گذشته بالغ بر 130 تن در سال بوده و به طور متوسط سالانه بيش از 300 ميليون دلار ارز آوري داشته است كه با اجراي اين برنامه صادرات زعفران ايران در سال 1400 بايد به 350 تن و ارز آوري بيش از يك ميليارد دلار برسد.
ب – راهبردها:
1 - افزايش سهم ايران از منافع و ارزش افزوده حاصل از تجارت زعفران.
2 - بازاريابي و گسترش شبكه فروش زعفران و محصولات جانبي آن در خارج از كشور.
3 - اعتماد سازي جهت برند ملي ايران در تجارت زعفران.
ج – راهكارها:
1 - گسترش مطالعات بازاريابي و فعاليت هاي تبليغاتي.
2 - مطالعه امكان سنجي و اثر بخشي بازار فووش اينترنتي.
3 - تشويق شركت هاي فعال در تجارت الكترونيك زعفران.
4 - به كارگيري روشهاي مختلف ترويج فرهنگ مصرف و توسعه بازار زعفران ازجمله برپايي نمايشگاه، مراكز عرضه محلي، همايشهاي تخصصي و جشنواره هاي توسعه گردشگري زعفران.
5 - توسعه فرهنگ استفاده از محصولات جانبي زعفران در صنايع مختلف (نوشابه سازي و ...).
6 - گسترش ارتباط با توليدكنندگان عمده صنايع دارويي، عطرسازي، صنعتي، غذايي به منظور بهبود بازاريابي فروش زعفران.
7 - تنوع بخشيدن در محموله هاي صادراتي بر اساس سلايق و ذائقه هاي مصرف كنندگان.
8 - گسترش تبليغات در رسانه هاي خارجي با رعايت قوانين و مقررات مربوط و تحت نظارت سازمان توسعه تجارت و ايجاد مراكز مستقيم فروش در بازارهاي هدف جديد.
9 - ايجاد شركت هاي مشترك با فعالان بازار توزيع به منظور توسعه شبكه فروش در كشورهاي هدف صادرات.
10 - بررسي برنامه ساير كشورهاي توليد كننده و مديريت بازار با لحاظ حضور رقباي جديد.
11 - تعديل نرخ اخذ عوارض صادرات از بسته هاي بيش از 30 گرم زعفران ب. ت. ب. شرايط كشت و قيمت زعفران.
12 - اعمال تعرفه ترجيحي براي زعفران در موافقت نامه ها و مذاكرات با كشورهاي هدف صادراتي.
13 - برقراري مشوق هاي لازم جهت افزايش صادرات زعفران به صورت بسته بندي شده.
14 - تنظيم بازار و كنترل هدفمند و متمركز نوسانات قيمت ها.
15 - راه اندازي بورس كالاي زعفران.
16 – ايجاد سايت جامع اطلاع رساني زعفران ايران.
فصل چهارم – بهبود و توسعه تحقيقات زعفران:
الف – چشم انداز:
كاربرد دارويي، خوراكي و صنعتي زعفران تاكنون جايگاه حقيقي خود را پيدا نكرده است، انجام تحقيقات مناسب و آشكارسازي اين خواص، علاوه بر ايجاد بازارهاي جديد، باعث بهبود جايگاه ارز آوري و افزايش ارزش افزوده زعفران مي گردد.
تا كنون شش مورد جشنواره ملي زعفران،3 كنگره بين المللي زعفران و 3 مورد همايش ملي علمي درخصوص زعفران برپا شده است و بالغ بر مقاله علمي معتبر در زمينه زعفران انتشار يافته است كه با اجراي اين برنامه بايد تا سال 1400 سالانه 55 مقاله و در مجموع بيش از 550 عنوان تحقيق جديد در حوزه هاي مورد نياز زعفران بر اساس راهبردها و راهكارهاي تعريف شده انجام و انتشار يابد.
ب – راهبرد:
توسعه تحقيقات علمي و كاربردي توليد،فرآوري،بسته بندي، توزيع و صادرات زعفران و محصولات جانبي آن.
ج – راهكارها:
1 - انجام طرح هاي تحقيقاتي با اولويت پروژه هاي ذيل:
1 – 1 - تعيين روش هاي مناسب كشت زعفران در مناطق مختلف.
1 – 2 - بررسي روش هاي تغذيه گياهي زعفران.
1 -3 - تهيه مدل شبيه سازي رشد و عملكرد زعفران.
1 – 4 - بررسي سيستم هاي آبياري مناسب در زراعت زعفران،
1 – 5 - بررسي تأثير شرايط اقليمي بر توليد زعفران.
1 – 6 - تعيين روشهاي توليد ارگانيگ زعفران.
1 – 7 - بررسي روشهاي نگهداري گل و خشكاندن زعفران.
1 – 8 - مطالعه و ارزيابي اثرات مكانيزاسيون بر توليد زعفران.
1 – 9 - طراحي و ساخت ماشين آلات مورد نياز توليده فرآوري و بسته بندي زعفران.
1 – 10 - شناسايي، ارزيابي و معرفي روشهاي جديد كنترل كيفي فرآوري و بسته بندي زعفران.
1 – 11 - مطالعه امكان كاربرد فناوري هاي نوين (نانو) در توليد و فرآوري زعفران.
1 – 12 - انواع بسته بندي مورد مصرف در بازارهاي جهاني.
1 – 13 - ميزان مصرف داخلي زعفران و عوامل مؤثر بر آن.
1 – 14 - بررسي استفاده از ساير اندامهاي گل زعفران.
1 – 15 - بررسي توليد فرآورده هاي جديد از زعفران.
1 – 16 - بررسي مشكلات مصرف فرآورده هاي زعفران براي گروه هاي هدف (انساني).
1 – 17 - بررسي كاربردهاي دارويي زعفران.
1 – 18 - مقايسه تطبيقي استانداردها، روش هاي آزمون و كيفيت زعفران توليدي در جهان.
1 – 19 - بررسي مشكلات موجود در صادرات زعفران.
1 – 20 - مطالعه شناخت بازار و برنامه ريزي راهبردي برند سازي.
1 – 21 - بررسي و مطالعه وضعيت انتقال و درآمد زعفران كاران.
2 - انجام مطالعات شناسايي انواع زعفران توليدي در كشور و ثبت آنها.
3 - توسعه تحقيقات كاربردي زعفران با همكاري توليدكنندگان و مصرف كنندگان عمده آن.
4 - انجام تحتيقات مرتبط با خواص دارويي زعفران و توليد لوازم بهداشتي و رنگهاي خوراكي و صنعتي از آن.
5 - گسترش تحقيقات در خصوص طراحي خطوط صنايع تبديلي و تكميلي و فرمولاسيون مشتقات حاصل از زعفران.
6 - ايجاد مركز مطالعات راهبردي زعفران (توليد، فرآوري، بازاريابي و صادرات) با مشاركت صاحبان صنايع،تجار و نمايندگان توليد كنندگان و با هدف ارايه راهبردهاي ملي - بين المللي و انجام تحقيقات كاربردي صنعتي زعفران.
7 - تجهيز و ايجاد ايستگاه هاي تحقيقاتي زعفران به منظور انتقال يافته هاي تحقيقاتي و آگاهي بخشي به زعفران كاران.
8 - ايجاد كتابخانه و بانك اطلاعات زعفران.
9 - ثبت ژنتيكي زعفران زراعي ايران.
10 - ارزيابي استانداردهاي بين المللي 1 – 3632 ISO و استاندارد روشهاي آزمون 2 - 3632 ISO و مقايسه تطبيقي با فرآيند تدوين و اصلاح استانداردهاي داخلي و صادراتي.
فصل پنجم – بهبود و تدوين استاندارهاي زعفران:
الف – چشم انداز:
اجراي استاندارد، باعث تنظيم فرآيند توليد، فرآوري و بسته بندي زعفران شده و شرايط نگه داري و انبارداري زعفران را بهبود داده و همچنين باعث افزايش كيفيت همكاري هاي تجاري، بازاريابي و بازاررساني مي شود و در نتيجه آن رضايت مندي مشتريان، تجار و مصرف كنندگان افزايش مي يابد.
در حال حاضر زعفران ايران در ذيل كميته ادويه و چاشني سازمان استاندارد جهاني قرار دارد و با دور بودن از اجراي استانداردهاي مورد نياز زعفران، ضرر و زيان فراواني را در عرصه رقابت با رقباي جهاني براي توليدكنندگان و صادركنندگان كشور در پي داشته است.
در حال حاضر سازمان ملي استاندارد ايران 12 استاندارد درخصوص ويژگي ها (درجه بندي، نشانه گذاري و اوزان) روش هاي آزمون، نمونه برداري، ميكروبيولوژي، مواد افزودني را تعريف نموده كه كليه واحدهاي بسته بندي موظف به رعايت آنها براي زعفران صادراتي مي باشند و بر اين اساس علامت استاندارد ايران بر روي بسته زعفران صادراتي الصاق مي گردد. با اجراي اين برنامه تا سال 1400 بايد زعفران از زيرمجموعه كميته ادويه و چاشني خارج و كميته مستقل زعفران وابسته به سازمان استاندارد جهاني با استقرار دبيرخانه آن در ايران تشكيل شود. همچنين علاوه بر استانداردهاي اجباري فعلي زعفران صادراتي، بايد استانداردهاي بين المللي 1 – 3632 ISO و 2 – 3632 ISO نيز در مورد زعفران اجباري شود.
همچنين با اجراي اين برنامه بايد تمام استانداردهاي مربوط به درجه بندي و بسته بندي زعفران تا سال 1400 اجباري شوند.
ب – راهبردها:
1 - استانداردسازي زعفران و فرآيند توليد، فرآوري و بسته بندي آن با هدف بهبود كيفيت و حذف زعفران تقلبي.
2 - فراهم آوردن زيرسااخت ها و مقدمات لازم براي اجباري شدن استانداردهاي مختلف مربوط به زعفران.
ج – راهكارها:
1 - تدوين استانداردهاي لازم با اولويت موارد زير توسط مؤسسه استاندارد و تحقيقات صنعتي ايران با همكاري وزارت جهاد كشاورزي:
1 – 1 - استاندارد زعفران فاقد هرگونه سم و كود شيميايي (ارگانيك).
1 – 2 - استاندارد ويژگي هاي زعفران مصارف داخلي.
1 – 3 - استاندارد ويژگي هاي زعفران صادراتي.
1 – 4 - استاندارد انواع بسته بندي براي زعفران.
1 – 5 - استاندارد بسته بندي زعفران مصارف داخل.
1 – 6 - استاندارد بسته بندي زعفران صادراتي (با لحاظ داشتن معيارهاي IFOAM – BIO- – ISO FDA كشور مقصد).
1 – 7 - استاندارد بسته بندي زعفران ارگانيك.
1 – 8 - استاندارد ويژگي هاي خامه زعفران.
1 – 9 - استاندارد بسته بندي خامه زعفران.
1 – 10 - استاندارد عصاره آبي زعفران.
1 – 11 - استاندارد بسته بندي عصاره آبي زعفران.
1 – 12 - استاندارد ويژگي هاي قرص زعفران.
1 – 13 - استاندارد بسته بندي قرص زعفران.
1 – 14 - استاندارد ويژگي هاي زعفران فريز شده.
1 – 15 - استاندارد زعفران خشك شده به روش فريز دراير.
1 – 16 - استاندارد بسته بندي زعفران خشك شده به روش فريز دراير.
1 – 17 - استاندارد روش اندازه گيري ميزان ازت زعفران.
1 – 18 - استاندارد پياز زعفران.
2 - انجام اصلاح استانداردهاي موجود با اولويت موارد زير:
2 – 1 - انجام اقدامات لازم براي درج وزن مشخص (حداكثر 30 گرم) و دستورالعمل مصرف زعفران و بند نشانه گذاري در استاندارد 1 - 259.
2 -2 - اصلاح بند نشانه گذاري در استاندارد شماره 2 – 259.
2 – 3 – گنجانيدن روش تشخيص رنگ هاي افزودني غير از رنگ هاي اسيدي مصنوعي در استاندارد 1 – 259.
3 - تجديد نظر در استاندارد ملي آيين كار زعفران و خروج زعفران از كميته ادويه و چاشني سازمان جهاني استاندارد (ISO).
4 - اقدام به منظور ايجاد و استقرار دبيرخانه كميته مستقل زعفران وابسته به سازمان استاندارد جهاني در ايران.
5 - انجام اقدامات لازم به منظور اجراي استانداردهاي بين المللي 1 – 3632 ISO و استاندارد روشهاي آزمون 2 – 3632 ISO.
6 - تدوين و اجراي طرح ملي آموزش استاندارد به گروه هاي هدف فعال (توليد كنندگان، واحدهاي فرآوري و ...) زعفران.
مصوب 1390/10/14 هیات وزیران
هیات وزیران در جلسه مورخ 1390/10/14 بنا به پیشنهاد شماره 11539/020 مورخ 1389/3/26 وزارت جهاد کشاورزی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود:
1 - برنامه ملی «بهبود تولید، فرآوری، توزیع و صادرات زعفران» به شرح پیوست که به مهر «دفتر هیات دولت» تایید شده است، تعیین میشود.
2 - وزارت جهاد کشاورزی به عنوان مسئول اجرای برنامه موظف است با همکاری دستگاه های ذیربط نسبت به اجرای راه کارهای تعیین شده برای تحقق چشم انداز برنامه یاد شده اقدام نموده و حداکثر طی 5 سال شرایط لازم برای اجباری شدن استاندار دهای موضوع فصل پنجم این برنامه را به طور کامل تامین نماید.
3 - وزارت جهاد کشاورزی موظف است گزارش روند اجرای برنامه را به صورت سالانه به دفتر هیات دولت ارایه نماید.
ایران با در اختیار داشتن بیش از 96% کل زعفران تولیدی جهان، به دلیل دارا بودن شرایط اقلیمی مناسب برای کشت زعفران، زمینه تولید زعفران با بالاترین درجه کیفیت را دارا م. ب..
17 - تامین نهاده های مناسب تولید (از جمله ریز مغذی ها، پیاز و کود) و برآورد دقیق هزینه های مرتبط.
تعداد واحدهای دارای پروانه بهره برداری در زمینه درجه بندی و بسته بندی زعفران در کل کشور 73 واحد با مجموع ظرفیت 888 تن در سال م. ب. که با اجرای این برنامه باید در سال 1400 تعداد واحدهای دارای پروانه بهره برداری در زمینه درجه بندی و بسته بندی زعفران به87 واحد با مجموع ظرفیت 963 تن در سال برسد.
1 - 5 - بررسی تاثیر شرایط اقلیمی بر تولید زعفران.
1 - 13 - میزان مصرف داخلی زعفران و عوامل موثر بر آن.
1 - تدوین استانداردهای لازم با اولویت موارد زیر توسط موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران با همکاری وزارت جهاد کشاورزی:
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
