Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي در خصوص سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي مصوب 1402,02,12 با اصلاحات و الحاقات بعدي مصوبه «سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي» كه در جلسه 881 مورخ 1402/02/12 شوراي عالي انقلاب فرهنگي و بر اساس مصوبه جلسات 166 و 167 مورخ 1401/06/15 و 1401/07/12 شوراي ستاد راهبري اجراي نقشـه جامع علمي كشـور به تصويب رسيده است، به شرح ذيل براي اجرا ابلاغ مي شود: -مقدمه امنيت غذايي زيربناي امنيت اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي كشور است و به عنوان يكي از مهم ترين حقوق فرد و جامعه محسوب مي شود. همچنين حقوق نسل هاي آينده از طريق حفاظت از منابع پايه توليد و بهره برداري پايدار از اين منابع مدنظر قرار مي گيرد. به علاوه؛ غذا كاركردهاي سياسي ـ امنيتي در قالبي نوين بر عهده گرفته است و نظم نوين جهاني و استيلاي حاكميتي، به غذا به عنوان عاملي مهم در مناسبات جهاني وابسته است. اركان امنيت غذايي شامل زنجيره به هم پيوسته اي از «فراهمي غذا»، «دسترسي به غذا»، «مصرف و سلامت غذا» و«تاب آوري (ثبات و پايداري)» است. در اين زنجيره؛ حركت به سمت حكمراني مردمي و مديريت جهادي بايد به عنوان يك سياست كلان در جهت دهي تمامي فرايندهاي زنجيره غذايي اتخاذ شود. اين مهم زماني به دست مي آيد كه همه مردم همواره به غذاي كافي، سالم، مغذي و حلال دسترسي فيزيكي و اقتصادي داشته باشند و اين غذا نيازهاي فرد براي يك زندگي سالم و فعال را فراهم سازد. فراهمي غذا متأثر از سه عامل: توليد، تجارت و ذخيره سازي است. توليد داخلي محصولات كشاورزي از كليدي ترين اجزاي امنيت غذايي است كه برآيند مؤلفه هايي چون منابع پايه توليد (آب و خاك)، سرمايه گذاري در بخش كشاورزي، پشتيباني و حمايت مؤثر از توليد، سرمايه انساني ماهر، كميت و كيفيت نهاده هاي توليد، نظام دانش، فناوري و اطلاعات، نظام مديريت توليد و فراوري محصولات كشاورزي و نگرش نظام مند به زنجيره ارزش است. از آنجا كه كشاورزي در بستر كنوني جهان علاوه بر وظيفه مهم تأمين امنيت غذايي، مسئوليت حفاظت از منابع طبيعي و پايه را نيز بر عهده دارد، يكي از مهم ترين راه هاي پاسخگويي به نيازهاي غذايي جمعيت كشور؛ «دانش بنيان شدن كشاورزي» و استفاده از ظرفيت هاي عظيم و مغفول علم و فناوري در سطوح ملي و جهاني است. در رويكرد كشاورزي دانش بنيان، افزون بر استفاده صحيح از ظرفيت هاي كشاورزي، موضوع مهم حفاظت و بهره برداري پايدار از منابع طبيعي و پايه و تأمين سلامت توليد در اولويت قرار دارد. در موضوع «دسترسي به غذا»، دسترسي فيزيكي و دسترسي اقتصادي از اهميت ويژه اي برخوردار است. بهبود دسترسي به غذا تحت تأثير عواملي چون دسترسي توليدكننده و مصرف كننده به بازار، قدرت خريد خانوار، ميزان درآمد و اشتغال و پشتيباني از اقشار آسيب پذير است كه در بين اين عوامل، قدرت خريد خانوار نقش بسيار مهم و تعيين كننده اي دارد. البته در اين مقوله «دانش بنيان شدن و تكميل زنجيره ارزش غذا» نيز بسيار حائز اهميت مي باشد و منجر به تسهيل دسترسي فيزيكي، كاهش تبعيض قيمتي، كاهش شكاف قيمتي بين توليدكننده و مصرف كننده، افزايش درآمد توليدكننده، توان مالي و قدرت خريد مصرف كننده، ارتقاء ارزش افزوده، كاهش تلفات و ضايعات و حفظ كيفيت و سلامت محصولات مي شود. ركن سوم امنيت غذايي، «مصرف و سلامت غذا» است كه به الگوي مصرف و ويژگي هاي اين الگو وابسته مي باشد. طراحي اين الگو بايد بر مبناي اصول علمي (تأمين مقادير كافي انرژي، پروتئين، ويتامين و ريزمغذي ها) و انطباق با ظرفيت هاي منابع آب و خاك، فرهنگ غني ايراني - اسلامي، قيمت تمام شده سبد غذايي، ارتقاي سلامت جامعه و تركيب جمعيت باشد. ساير عوامل اثرگذار بر اين ركن شامل: سلامت غذا، دانش غذا و تغذيه، سوء تغذيه، تنوع غذايي و كيفيت آب آشاميدني است. قابل ذكر است كه سلامت غذا در دو ركن فراهمي و دسترسي نيز بسيار حائز اهميت است و موضوع غذاي سالم بايد «از مزرعه تا سفره» مدنظر باشد. «ارتقاء آگاهي و دانش ذي نفعان زنجيره ارزش و به ويژه مصرف كنندگان و دانش بنيان كردن الگوي مصرف» از محورهاي اساسي اين ركن امنيت غذايي است. ركن چهارم امنيت غذايي «ثبات و پايداري (تاب آوري)» در سه ركن فراهمي، دسترسي و مصرف است. عوامل بي ثباتي و ناپايداري در ركن فراهمي غذا در كشور عمدتاً شامل سرمايه گذاري و حمايت ناكافي و غير هدفمند از توليد، بهره برداري غيراصولي و خارج از توان اكولوژيك منابع پايه و طبيعي (به ويژه آب و خاك)، تغيير اقليم و پيامدهاي ناشي از آن، بلاياي طبيعي، مخاطرات بيولوژيك و تكانه هاي سياسي است. عوامل بي ثباتي و ناپايداري در ركن دسترسي به غذا عمدتاً شامل نوسانات قيمتي، تغييرات مكرر سياست هاي اقتصادي، تكانه هاي سياسي و اجتماعي، تورم، كاهش قدرت خريد و ناپايداري منابع درآمدي و اشتغال است. عمده ترين عوامل بي ثباتي و ناپايداري در ركن مصرف غذا نيز نگراني از كيفيت، سلامت و تقلبات محصولات غذايي و تبليغات غيرواقعي در حوزه محصولات غذايي است. در مجموع، بديهي است كه امنيت غذايي و شاخص هاي كلان اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، زيست محيطي و سياسي اثرات متقابل داشته و وظيفه حاكميت غذايي ايجاب مي كند كه كليه شاخص هاي مؤثر در ثبات و پايداري اركان امنيت غذايي را به صورت دانش بنيان سنجش، پايش و ارزيابي نموده و نسبت به مهار عوامل بي ثباتي و ناپايداري اقدام نمايد. ب. ت. ب. اهميت و جايگاه امنيت غذايي و فقدان برنامه راهبردي، جامع و كارآمد براي ساماندهي اين حوزه، نگارش سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي كشور منطبق با ارزش هاي بنيادين، رويكرد جامع نگر و دانش بنيان امري ضروري و گريزناپذير است. اين سند مي بايست ب. ت. ب. شرايط پرتنش دهه هاي اخير مانند تغيير اقليم و گرمايش جهاني، كاهش تنوع زيستي، محدوديت هاي كمي و كيفي منابع آب و خاك و لزوم حصول اطمينان از امنيت آبي، همه گيري بيماري ها و تضادهاي سياسي بين كشورها، افزايش جهاني قيمت غذا و با اتكا به توانمندي هاي داخلي و توجه ويژه به شرايط محيط طبيعي و سپهر فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي كشور نگاشته شود. بي ترديد؛ تحقق اهداف سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي با ساختار اجرايي مناسب و كارآمد و پايش و ارزيابي مستمر شاخص ها و بهره گيري از مشاركت آحاد مردم همراه با فرهنگ سازي بر پايه ارزش هاي بنيادين به ويژه عدالت محوري و دانش بنياني، موجبات اقتدار و اعتلاي بيش ازپيش كشور را فراهم مي نمايد و چنانچه اقدامات ملي اين سند به خوبي اجرايي شود، علاوه بر تأمين امنيت غذايي، زمينه ها و زيرساخت هاي لازم براي دستيابي به اقتدار غذايي در دهه دوم ايجاد خواهد شد. ماده 1 - تعاريف اختصاصي امنيت غذايي : دسترسي فيزيكي، اقتصادي و عادلانه همه مردم در طول زندگي به غذاي كافي، سالم، مغذي و حلال جهت رفع نيازهاي يك رژيم تغذيه اي سازگار با سليقه ها و ترجيحات آن ها براي برخورداري از يك زندگي سالم و فعال، كه داراي چهار ركن «فراهمي»، «دسترسي»، «سلامت و مصرف»، «تاب آوري (ثبات و پايداري)» مي باشد. فراهمي غذا : تأمين كمي و كيفي غذاي مورد نياز آحاد جامعه با بهره گيري از توليد داخل، خالص تجارت، ذخاير و كشت فراسرزميني دسترسي اقتصادي به غذا : داشتن قدرت خريد اقلام سبد غذايي مطلوب براي آحاد مردم دسترسي فيزيكي به غذا : عرضه كافي و توزيع مناسب و قابل دسترس اقلام سبد غذايي مطلوب پايداري منابع : حفظ و بهبود كميت و كيفيت منابع يك زيست بوم در طول زمان تاب آوري منابع : توانايي برگشت پذيري كميت و كيفيت منابع يك زيست بوم پس از وارد آمدن تكانه يا نوسان ناشي از عوامل داخلي يا خارجي كشاورزي : توليد محصولات گياهي يا جانوري از طريق زراعت، باغباني، جنگل داري، مرتع داري و پرورش دام، طيور، آبزيان و زنبورعسل مبتني بر زنجيره ارزش، حفاظت از منابع پايه و تنوع زيستي و اصول و ضوابط سلامت و بهداشت الگوي كشت : يك نظام كشاورزي با مزيت اقتصادي پايدار مبتني بر سياست هاي كلان كشور، دانش نوين و بومي كشاورزان و بهره گيري بهينه از ظرفيت هاي منطقه اي با رعايت اصول توليد محصولات كشاورزي و حفاظت و بهره برداري پايدار از محيط زيست و منابع پايه. زنجيرۀ ارزش (كشاورزي) : مجموعه فعاليت هاي مستمر كه از تأمين ماده اوليه براي توليد يك محصول تا توليد و عرضه آن به مصرف كننده نهايي ايجاد ارزش مي كند. خودكفايي : كفايت توليد در داخل مرزهاي جغرافياي سياسي يك كشور كشاورزي دانش بنيان : هرگونه فعاليت كشاورزي كه مبتني بر تحقيق و توسعه بوده و با به كارگيري محصول يا خدمات مبتني بر دانش، فناوري و نوآوري منجر به ايجاد ارزش افزوده، بهبود فرآيند و افزايش بهره وري شود به عنوان كشاورزي دانش بنيان تلقي مي شود. كشاورزي هوشمند : رهيافت نوين كاشت/توليد و بهره برداري از محصولات كشاورزي كه بر پاية فناوري ها و فرايندهاي خودكار، دورسنجي و هوشمند است كه پاسخ سريع، متناسب و جبراني به عوامل محيطي و تكانه هاي داخلي و بيروني دارد. كشاورزي حفاظتي : نظام كشت و كاري است كه بر پايه حداقل تداخل در خاك (عمليات خاك ورزي)، حفظ پوشش دائمي روي سطح خاك و تنوع بخشيدن به گونه هاي گياهي استوار است تا از اين طريق تنوع زيستي و فرايندهاي زيستي طبيعي بالا و زير سطح خاك افزايش يافته، موجب افزايش كارايي مصرف آب و عناصر غذايي شده و توليد محصولات زراعي را به شيوه اي پايدار افزايش دهد. نظام بهره برداري : مجموعه اي هدفمند كه با استفاده از منابع طبيعي، نيروي انساني و امكانات در دسترس و با اتخاذ شيوه هاي معين، در جهت توليد محصولات كشاورزي تلاش منظم و سازمان يافته اي داشته باشد. از جمله بارزترين اين نظام ها خرد دهقاني، تعاوني، كشت و صنعت و سهامي زراعت مي باشد. محصول گواهي شده : محصولي است كه در آن باقيمانده سموم، آفت كش ها و عناصر سنگين و آلاينده از حد مجاز پايين تر است و از نظر تغذيه اي به اندازه كافي حاوي عناصر غذايي براي سلامت انسان و دام است. محصول ارگانيك : به محصولي گفته مي شود كه در درجه اول منشأ آن كاملاً طبيعي باشد و همچنين در كل فرآيند توليد آن از هيچ گونه ماده شيميايي، افزودني يا فرآيندي كه باعث تغيير ماهيت طبيعي مواد تشكيل دهنده آن مي شود، استفاده نشده باشد. كشاورزي شهري : مجموعه اي از فعاليت هاي كشاورزي است كه در داخل يا حاشيه شهرها انجام مي شود. گردشگري كشاورزي : نوعي از گردشگري كه محوريت آن بازديد گردشگران از فعاليت هاي كشاورزي و ساير فعاليت هاي روستايي و آداب و رسوم محلي مرتبط با آن و مشاركت در فعاليت هاي كشاورزي با اهداف تفريحي و آموزشي مي باشد. بقايا : به مواد گياهي (ساقه، برگ، غلاف ، ميوه، دانه و ...) كه پس از برداشت گياه در مزرعه باقي مي ماند و همچنين زوائد حاصل از كشتار دام و آبزيان كه به مصرف غذايي مستقيم دام يا انسان نمي رسند، بقايا ناميده مي شود. تلفات : به مقدار ازدست رفته ماده غذايي پس از مرحلة توليد در مزرعه در مراحل انتقال، انبارداري، فرآوري و توزيع در خرده فروشي، تلفات گفته مي شود. ضايعات (پسماند) : كاهش كميت و كيفيت مواد غذايي است كه از مرحلة خرده فروشي تا سفرة مصرف كننده نهايي رخ مي دهد و شامل مواد غذايي بلااستفاده يا دورريز يا مواد غذايي تاريخ مصرف گذشته مي شود. پسماند غذايي عمدتاً مشكلي ناشي از فرهنگ و الگوي مصرف نامناسب است. توليد صادرات گرا : توليد محصولات كشاورزي كه هدف اصلي آن صادرات است. در توليد صادرات گرا از يارانه هاي اعطاشده به نهاده هاي محصولات توليدي براي بازار داخل استفاده نمي شود و در عوض محدوديت هاي صادراتي بر روي اين دسته از توليدات اعمال نمي شود. الگوي مصرف غذا : فرايند بررسي، خريد و مصرف مواد غذايي براي رفع نيازها يا برآوردن خواسته هاي غذايي متناسب با بوم، مزاج و نيازهاي انسان سلامت غذا : اصول و اقدامات لازم براي توليد، فرآوري، نگهداري، انبارداري، حمل و نقل، تبادل و مصرف مواد غذايي براي حفظ سلامت آن سوء تغذيه : عدم تعادل در دريافت كميت يا كيفيت مطلوب غذا، اختلال در سلامت و ايمني غذا و يا برهم خوردن موازنه سبد غذايي مطلوب كه شامل هر دو حالت كمبود و زيادبود كمّي غذا و يا گروه هاي اصلي مواد غذايي است. خط فقر غذايي : كمينة درآمد يك خانوار براي تأمين كمينه نياز تغذيه اي سبد غذايي مطلوب : تركيب اقلام غذايي كه يك فرد بايد روزانه براي حفظ سلامت و برخورداري از يك زندگي سالم و فعال مصرف كند. توان اكولوژيك : ظرفيت قابل تحمل و توان بازسازي زيست بوم راندمان آبياري : نسبت آب مصرف شده توسط گياه زراعي به كل آب برداشت شده از منبع آبي بهره وري آب : مقدار محصول توليدشده (كيلوگرم) بر مقدار آب مصرفي كشاورزي (مترمكعب) بيلان منفي آب هاي زيرزميني : پيشي گرفتن برداشت آب از منابع آبي زيرزميني نسبت به تجديد آن تحويل حجمي (آب) : فراهمي آب مورد نياز براي آبياري محصولات كشاورزي بر اساس حجم آب مورد نياز با هدف كاهش تلفات و افزايش بهره وري آب كشاورزي آبخيز : پهنه اي است كه تمام روان آب ناشي از بارش وارد بر روي آن را يك رودخانه، آبرو، درياچه و يا يك آب انباشت دريافت مي نمايد. آبخيزداري : مديريت يكپارچه منابع يك حوضه آبخيز با هدف پايداري خاك و كنترل جريان آب آبخوان : آبخوان يا سفره آب زيرزميني يك لايه آبدار زيرزميني است كه در لايه هاي تحكيم نيافته (سنگريزه، ماسه و سيلت) يا در سنگ هاي داراي درز و شكاف و يا انحلال پذير ايجاد مي شود. آبخوان داري : مديريت مهار و نفوذ سيلاب در عرصه هاي آبخوان با استفاده از روش هاي مكانيكي و فيزيكي كه موجب احياي كمي و كيفي منابع آب و خاك، كاهش و حذف خسارت هاي مستقيم و غيرمستقيم روان آب ها و بهسازي محيط مي شود. سند : سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي ماده 2 - اصول و مباني ارزشي ب. ت. ب. مباني ارزشي سياست هاي كلي نظام در بخش هاي كشاورزي، محيط زيست، آب، سلامت، منابع طبيعي، الگوي مصرف، جمعيت و خانواده، اقتصاد مقاومتي، بيانيه گام دوم انقلاب، نقشه جامع علمي كشور، تأكيدات مقام معظم رهبري و چالش هاي اين حوزه، اصول راهبردي و مباني ارزشي سند ملي دانش بنيان امنيت غذايي عبارتند از: 1. افزايش اقتدار و استقلال كشور با عدم وابستگي در محصولات اساسي و راهبردي كشاورزي و دستيابي به امنيت غذايي از طريق توليد پايدار با تكيه بر منابع و ظرفيت هاي بالقوه و بالفعل داخلي 2. ايجاد هماهنگي در سياست گذاري هاي تأمين و توليد ، عرضه و مصرف غذاي حلال و سالم در كل زنجيره غذايي از پيش توليد، مزرعه تا سفره 3. تأمين حداقل انرژي و پروتئين مورد نياز بر مبناي سبد غذايي مطلوب براي يكايك مردم با توجه ويژه به اقشار آسيب پذير و كم درآمد 4. رعايت كرامت انساني افراد در دسترسي به غذاي كافي 5. رعايت عدالت بين نسلي در توسعه بخش كشاورزي، حفاظت از منابع پايه، تعادل زيست بوم ها و مهار عوامل ناپايداري آن ها 6. توجه به رويكردهاي تحولي و جهادي جهش آفرين در توسعه بخش كشاورزي 7. اولويت دهي به رويكردهاي اقتصادي و مبتني بر بازار در برابر رويكردهاي حمايتي در توسعه بخش كشاورزي 8. سياست گذاري باثبات و قابل پيش بيني بودن بازارهاي محصولات كشاورزي 9. جهت دهي به حمايت ها در راستاي توليد بهره ور و ارتقاي دانش و فناوري و اشتغال دانش بنيان 10. توسعه تحقيقات در بخش كشاورزي با تأكيد بر ارتقاي نقش بخش خصوصي و شركت هاي دانش بنيان 11. ارتقاء سطح مشاركت هاي اجتماعي سازمان هاي مردم نهاد و تشكل هاي غيردولتي از پيش توليد، مزرعه تا سفره 12. توجه به جايگاه و شأن اجتماعي كشاورزان و كشاورزي 13. ارتقاء شاخص هاي كيفيت و سلامت غذا در كل اجزاي زنجيره ارزش 14. حاكميت فرهنگ مطلوب غذايي و پرهيز از اسراف غذا متناسب با مباني و فرهنگ ايراني - اسلامي و ظرفيت هاي سرزميني 15. حركت به سمت مديريت جهادي و حكمراني مردمي، به حداكثر رسيدن مشاركت آحاد جامعه در همه بخش هاي زنجيره ارزش حوزه كشاورزي و امنيت غذايي و واگذاري عمده مسئوليت ها و اختيارات مناطق به نهادهاي محلي 16. چابك سازي ساختار بخش كشاورزي و استفاده حداكثري از توان بخش غيردولتي 17. كاهش خام فروشي در صادرات محصولات كشاورزي و توسعه صادرات محصولات فرآوري شده ماده 3 - چشم انداز ايران در سال 1411 كشوري است برخوردار از امنيت غذايي متكي بر ظرفيت ها و قابليت هاي مردم محور، با تكيه حداكثري به توليد داخل از طريق افزايش ضريب نفوذ دانش، ارتقاي بهره وري و اعتلاي فرهنگ كشاورزي، دسترسي فيزيكي و اقتصادي آحاد جامعه به غذاي كافي، سالم، ايمن، مغذي، با اصالت، حلال، طيب و با كيفيت بر مبناي الگوي مصرف بهينه مبتني بر سبد غذايي مطلوب، با حفظ پايداري منابع پايه آب و خاك و حفظ تنوع زيستي ماده 4 - اهداف رديف شاخص (واحد) وضعيت موجود (سال 1398) وضعيت مطلوب (سال 1411) فراهمي 1 كل توليدات كشاورزي (ميليون تن) 123 160 2 كل توليدات كشاورزي غيرگلخانه اي (ميليون تن 120 145 3 كل توليدات در گلخانه ها (ميليون تن) 3 15 4 ضريب خودكفايي انرژي كشور (درصد) 76 90 5 ضريب خودكفايي پروتئين كشور (درصد) 94 97 6 توليد سيب زميني، سبزي و صيفي، علوفه خشبي، گوشت مرغ، شير، تخم مرغ و عسل خودكفا حفظ خودكفايي پايدار 7 توليد گندم، شكر، حبوبات و جو دانه اي عدم خودكفايي خودكفايي پايدار 8 كل توليد آبزيان (ميليون تن) 1/3 2/6 9 سهم بذور هيبريدي توليد داخل از كل بذور هيبريدي مصرف شده (درصد) 5 30 10 ضريب خودكفايي در واكسن هاي طيور و آبزيان (درصد) 35 70 11 ضريب مكانيزاسيون كشاورزي hp/acre)) 1/86 3 12 نسبت ميزان تلفات/ضايعات از كل توليد محصولات داخل كشور (درصد) 30 15 13 سهم سرمايه گذاري انجام شده در بخش كشاورزي به سرمايه گذاري انجام شده در كل اقتصاد (درصد - به قيمت ثابت 1390) 3/6 حداقل 8 درصد 14 تعداد / فروش / تعداد كاركنان شركت هاي دانش بنيان بخش كشاورزي (سال 1400) 350 450 ميليارد تومان 8000 نفر 1000 10000 ميليارد تومان [پاورقي 1] 50000 نفر 15 نسبت محصولات فرآوري شده به توليد محصولات خام كشاورزي در ايران (درصد) 50 100 16 ميزان كشاورزي حفاظتي (درصد) 13 60 17 شاخص بهره وري كل بخش كشاورزي بر اساس ارزش افزوده (100=1390) 126/3 170 (با رشد سالانه 3/5 درصد) 18 برآورد ميزان توليد (بالفعل) صنايع غذايي (ميليون تن) 73 145 دسترسي 19 كاهش سهم هزينه مواد غذايي مصرفي در مخارج خانوار شهري و روستايي (درصد) 24/8 (شهري) 39/3 (روستايي) 20 مصرف و سلامت 20 نسبت افراد جامعه داراي اعتماد به ايمن بودن مواد غذايي 30 60 21 سهم پروتئين حيواني و گياهي از كل پروتئين مصرفي 38 و 62 43 و 57 22 شيوع سوء تغذيه در ايران (درصد) 4/7 2/5 23 مصرف سرانه غذايي شكر (گرم در روز) 66 (سال 92) 35 24 مصرف سرانه غذايي روغن (گرم در روز) 46 (سال 92) 35 25 نسبت مواد غذايي داراي باقيمانده سموم دفع آفات نباتي، كودهاي شيميايي و فلزات سنگين بالاتر از حد تعيين شده در ضوابط فني - بهداشتي و استانداردهاي ملي به ترتيب 14، 20، 15 صفر 26 درصد وزني محصولات خام كشاورزي پرمصرف گواهي شده به كل محصولات كشاورزي كشور 0 50 تاب آوري 27 بهره وري آب (كيلوگرم ماده خشك بر مترمكعب) 1/39 2/6 28 راندمان آبياري (%) 45 60 29 كل آب مصرفي در كشاورزي (ميليارد مترمكعب) 70 (نظر وزارت جهاد كشاورزي) 81 (نظر وزارت نيرو) 51 30 بيلان منفي آب هاي زيرزميني (ميليارد مترمكعب) 131 105 31 ميزان اراضي آبي برخوردار از سيستم هاي نوين آبياري (ميليون هكتار) 2/4 6 32 سطح كل عمليات مرتع داري (ميليون هكتار) 20 30 33 درصد خاك هاي داراي كمتر از 1% ماده آلي 60 30 34 ميزان فرسايش خاك (آبي و بادي) (تن در هكتار) 16 13 1- به قيمت ثابت سال 1400 تبصره - اهداف كلان فاقد مقادير موجود و مقادير مطلوب لازم ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ سند، توسط دستگاه هاي ذي ربط جهت تأييد به شوراي عالي انقلاب فرهنگي ارائه مي شود. مقادير موجود و مطلوب ساير اهداف و شاخص هاي ارزيابي اين سند، شامل كل اراضي زير كشت آبي و ديم، كل اراضي تحت آيش، مساحت گلخانه مورداستفاده به منظور توليد سبزي و صيفي، ضريب خودكفايي شلتوك، روغن نباتي، كنجاله، ذرت دانه اي و معادل، كنسانتره، گوشت قرمز، ضريب خودكفايي بذر گياهان زراعي، سطح نشاكاري گياهان زراعي غير از برنج، ضريب خودكفايي اندام هاي تكثيري، توليد بذر گياهان گلخانه اي، ضريب خودكفايي كود ازته (به جز اوره) و كود پتاسه و فسفره، ضريب خودكفايي واكسن هاي دامي، ضريب خودكفايي داروهاي دامي، طيور و آبزيان، آفت كش هاي شيميايي (فرموله شده)، مواد معدني، پروبيوتيك، پري بيوتيك، محرك هاي رشد و ويتامين ها، اسيد آمينه و مواد معدني، ميزان توليد آفت كش زيستي، طبيعي و بيوشيميايي و هورمون هاي گياهي، ميانگين مصرف آفت كش - ماده مؤثره، ضريب خودكفايي تخم چشم زده ماهي قزل آلا، ضريب خودكفايي در توليد جوجه اجداد گوشتي، توسعه سيستم هاي هوشمند گلخانه، نرخ رشد ارزش افزوده ي بخش كشاورزي، نسبت شاغلين بخش كشاورزي داراي گواهي صلاحيت حرفه اي، نسبت بهره برداران دهقاني خرد و سنتي از كل بهره برداران، نسبت درآمد خانوار كشاورزي به ساير مشاغل، تعداد ميادين و فروشگاه هاي عرضه مستقيم محصولات كشاورزي كل كشور، سهم مبادلات مجازي محصولات كشاورزي از كل مبادلات محصولات كشاورزي، مجموع مصرف ميوه و سبزي، درصد خانوارهايي كه كمتر از 90% انرژي مصرف مي كنند، درصد خانوارهايي كه كمتر از 90% پروتئين مصرف مي كنند، درصد آشنايي خانوار با گروه هاي غذايي اصلي، مصرف سرانه غذايي برنج، شيوع كم خوني در كودكان 6 تا 59 ماه در ايران، ميزان كوتاه قدي كودكان زير 5 سال، نسبت مراكز عرضه و توزيع مواد غذايي داراي شرايط فني- بهداشتي مورد نياز، سطح توليد محصولات گياهي ارگانيك (زيستي)، نسبت حجمي آفت كش هاي پرخطر مصرف شده به كل آفت كش ها، سطح كل عمليات آبخيزداري و آبخوان داري، ميزان استحصال آب از محل آب هاي غيرمتعارف (آب هاي شور، لب شور، بازچرخاني آب و...)، سطح جنگل هاي دست كاشت، سطح كل مراتع، سطح بيابان، سهم جمعيت روستايي و عشايري، ميانگين سن بهره برداران كشاورزي، گردش مالي گردشگري كشاورزي و ميزان يكپارچه سازي اراضي توسط متوليان اجرايي سازي سند تعيين و تصويب و گزارش سالانه آن ها براي شوراي عالي انقلاب فرهنگي ارسال مي گردد. ماده 5 - راهبردهاي ملي راهبردهاي ملي مرتبط با ركن «فراهمي غذا» راهبرد (1) : كاهش خلأ عملكرد و اجراي الگوي بهينه كشت به منظور ارتقاي ضريب خودكفايي انرژي و پروتئين با تأكيد بر ارتقاي دانش و فناوري، افزايش بهره وري آب و افزايش كيفيت و سلامت محصولات كشاورزي و غذايي راهبرد ( 2) : توسعه ظرفيت هاي بومي و افزايش ضريب خودكفايي در حوزه نهاده هاي مورد نياز راهبرد ( 3) : توسعه سرمايه گذاري با تأكيد بر جهش سرمايه گذاري بخش خصوصي در زنجيره ارزش كشاورزي و بخش دولتي در توسعه زيرساخت ها و اتخاذ سياست هاي حمايتي مؤثر و كارآمد در بخش كشاورزي راهبرد ( 4) : بهبود مديريت كلان بخش كشاورزي با مشاركت تشكل هاي صنفي و تخصصي قانوني و فراگير، ارتقاي نظام آمار و اطلاعات و اصلاح نظام بهره برداري راهبرد ( 5) : طبقه بندي مشاغل، تقويت نظام تعيين صلاحيت حرفه اي و توانمندسازي منابع انساني راهبرد ( 6) : ارتقاء زيست بوم نوآوري حوزه امنيت غذايي به منظور افزايش اثربخشي نظام آموزش، پژوهش و فناوري اين حوزه با تأكيد بر بازتعريف نقش دولت و افزايش نقش بخش غيردولتي راهبرد ( 7) : رصد، شناسايي و توسعه فناوري هاي نوظهور، تحول آفرين و آينده ساز در حوزه امنيت غذايي، آينده پژوهي تهديدات و فناوري هاي تهديدزا در بخش كشاورزي و غذا و توانمندسازي كشور به منظور مواجهه با تهديدات غذايي و ابرروندها راهبرد ( 8) : كاهش تلفات و ضايعات و ايجاد ارزش افزوده بالاتر از بقاياي محصولات كشاورزي، توسعه نظام فرآوري (صنايع تبديلي و تكميلي) و توسعه كشت صنعتي با تكيه بر ارتقاء ضريب مكانيزاسيون كشاورزي راهبرد ( 9) : ساماندهي تجارت نهاده ها و محصولات كشاورزي، بهبود ديپلماسي غذايي، رصد وضعيت امنيت غذايي و تحولات بازار غذايي كشورهاي همسايه، منطقه و جهان، كنترل قاچاق، تقويت ذخاير راهبردي و استفاده از ظرفيت هاي توليد فراسرزميني راهبرد ملي مرتبط با ركن «دسترسي به غذا» راهبرد ( 10) : بهره مندي عادلانه آحاد مردم از سبد غذايي سالم، مطلوب و كافي، اصلاح و كارآمدسازي نظام توزيع و قيمت، بهبود دسترسي فيزيكي و اقتصادي به غذا و حمايت از اقشار آسيب پذير راهبرد ( 11) : توسعه و تكميل زنجيره ارزش محصولات كشاورزي و غذايي به منظور ارتقاي بهره وري و توسعه نوآوري با تأكيد بر انتفاع عادلانه عوامل زنجيره ارزش راهبردهاي ملي مرتبط با ركن «مصرف و سلامت غذا» راهبرد ( 12) : اصلاح الگوي مصرف غذا متناسـب با اصول علمي تغذيه در جهت كاهش انواع سوء تغذيه، از طريق ارتقاي فرهنگ و سواد غذا و تغذيه در مصرف كنندگان، افزايش تنوع غذايي، توسعه مكمل ياري و غني سازي، توسعه مشاركت عمومي و ارتقاي فرهنگ عمومي مبتني بر سبك زندگي ايراني - اسلامي راهبرد ( 13) : ارتقاء شاخص هاي كيفيت و سلامت غذا در طول زنجيره ارزش و بهبود كيفيت آب آشاميدني با تأكيد بر به كارگيري فناوري هاي نوين به منظور اصالت سنجي غذا و جلوگيري از تقلبات راهبردهاي ملي مرتبط با ركن «تاب آوري (ثبات و پايداري) » راهبرد ( 14) : حكمراني كارآمد در حوزه آب، مديريت جامع حوضه هاي آبخيز، تعادل بخشي به سفره هاي آب زيرزميني و منابع آب سطحي، ساماندهي چاه هاي غيرمجاز، ارتقاي راندمان و بهره وري آب، استفاده از منابع نامتعارف آب و توسعه عمليات آبخيزداري و آبخوان داري راهبرد ( 15) : حكمراني مناسب و مديريت جامع خاك به منظور ارتقاء ماده آلي و بهبود حاصلخيزي خاك و كاهش فرسايش خاك راهبرد ( 16) : سازگاري با پديده تغيير اقليم و كاهش آثار آن و مديريت حوادث غيرمترقبه و شرايط اضطرار راهبرد ( 17) : حفظ توان اكولوژيك و جلوگيري از تغيير كاربري جنگل ها و مراتع و جلوگيري از گسترش پديده بيابان زايي راهبرد ( 18) : توجه به عمران و توسعه روستايي و ارتقاي زندگي عشاير ب. ت. ب. نقش حياتي روستائيان و عشاير به عنوان كانون توليد محصولات كشاورزي راهبرد ( 19) : مديريت تنش هاي جمعيتي و مؤلفه هاي اجتماعي مؤثر در امنيت غذايي ماده 6 - اقدامات ملي اقدامات ملي مرتبط با ركن «فراهمي غذا» 1 . برنامه ريزي لازم به منظور خودكفايي در محصولات راهبردي شامل خودكفايي پايدار در گندم و سيب زميني، تحقق خودكفايي در شكر و حبوبات و افزايش ضريب خودكفايي در برنج، پنبه و روغن خوراكي از طريق توسعه دانش و فناوري هاي بوم سازگار، ايمن و بي خطر در زنجيره ارزش كشاورزي و غذا از قبيل نهاده ها و روش توليد، فرآوري، لجستيك، تجاري سازي و بازاريابي (1) (2) (8) (الف) [پاورقي 2] 2.اعداد داخل پرانتز نشان دهنده راهبرد مرتبط با هر اقدام است. همچنين اقدامات ب. ت. ب. اولويت در سه دسته (الف، ب و ج) اولويت بندي شده اند. 2 .برنامه ريزي لازم به منظور خودكفايي در نهاده هاي راهبردي شامل تثبيت خودكفايي در منابع تأمين علوفه [پاورقي 3] و جو، افزايش خودكفايي در ذرت دانه اي و معادل آن [پاورقي 4] و كنجاله [پاورقي 5] (1) (2) (8) (الف) 3. با استفاده از يونجه، ذرت علوفه اي، سورگوم علوفه اي، شبدر، ارزن علوفه اي و ساير منابع توليد علوفه شامل بقايا و ضايعات محصولات كشاورزي 4 سورگوم، ارزن و تريتيكاله 5. كنجاله سويا، كلزا، آفتابگردان و پنبه 3 . توسعه شهرك هاي كشاورزي گلخانه اي و تكميل زنجيره ارزش براي انتقال حداكثري توليد محصولات سبزي و صيفي از مزرعه به گلخانه (1) (3) (الف) 4 . نيازسنجي، سامان دهي و حمايت هدفمند از توسعه گلخانه ها با استفاده از فناوري هاي نوين از قبيل هوشمندسازي گلخانه ها، كشت عمودي و كشت بدون خاك، گلخانه هاي دوجداره، استفاده از تحليل داده در بهينه سازي مصرف انرژي، مهندسي سازي فرم گلخانه (1) (3) (7) (ب) 5 . تنظيم توليد و عرضه محصولات سبزي و صيفي متناسب با تقاضا در طول سال و كاهش نوسانات توليد و قيمت با توليد و استفاده از داده هاي عرضه و تقاضا (1) (9) (10) (ب) 6 . توسعه سيستم هاي نوين آبياري و افزايش ضريب مكانيزاسيون به ويژه در مزارع سبزي و صيفي (1) (8) (14) (ج) 7 . تسهيل مقررات بهره برداري از ظرفيت آب هاي ساحلي، سرزميني و بين المللي، توسعه سيستم هاي متراكم، فوق متراكم به ويژه پرورش آبزيان در نوار ساحلي و قفس و استفاده از ظرفيت هاي دانش و فناوري ملي و بين المللي در راستاي خودكفايي در تجهيزات موردنياز (1) (7) (14) (الف) 8 . حمايت از سرمايه گذاري، انتقال دانش و فناوري، ارتقاي بهره وري، ارزش افزايي، ايجاد و تكميل زنجيره ارزش آبزيان پرورشي مبتني بر آمايش سرزمين : شامل: الف- نظام تأمين تخم چشم زده، بچه ماهي (با اولويت توليد SRP + SRF) و بچه ميگو، ب- به نژادي آبزيان و تنوع بخشي به گونه هاي با عملكرد بالا و زودبازده و معرفي گونه هاي جديد، ج- تأمين خوراك آبزيان، د- توسعه مكانيزاسيون و حمل ونقل، ه- توسعه سردخانه ها، صنايع تبديلي و تكميلي، بسته بندي و كاهش تلفات و ضايعات، و- توسعه زيرساخت هاي لازم براي صادرات (1) (2) (7) (8) (الف) 9 . حفاظت از ذخاير ژنتيكي آبزيان، بازسازي منابع و احياء زيستگاه ها، توسعه زيستگاه هاي مصنوعي، حفاظت از مناطق تخم ريزي و نوزادگاهي و رهاسازي بچه ماهي در دريا (1) (2) (17) (الف) 10 . تعيين ذخاير انواع آبزيان در آب هاي ساحلي، سرزميني و بين المللي با استفاده از روش ها و فناوري هاي نوين و برنامه ريزي به منظور بهره برداري پايدار از ذخاير و تحقق صيد مسئولانه (1) (7) (17) (ب) 11 . توسعه بهره گيري از ظرفيت آب هاي داخلي (مخازن سدها، استخر هاي مربوط به چاه هاي آب، قنوات و چشمه ها، كانال هاي شبكه هاي آبياري و ...) براي پرورش ماهي با تأكيد بر سيستم هاي بهره ور مطابق با توان و ظرفيت اكولوژيك (1) (14) (ب) 12 . تقويت زيرساخت ها، بنادر، اسكله ها و ناوگان صيادي به منظور توسعه صيد مسئولانه در آب هاي ساحلي، سرزميني و آزاد (1) (3) (ج) 13 . به نژادي دام هاي سبك و سنگين، حفظ تنوع ژنتيكي دام هاي بومي و تنوع بخشي به نژادهاي اصلاح شده به منظور افزايش بهره وري توليد شير و گوشت (1) (2) (7) (الف) 14 . استفاده از ساير منابع علوفه اي (منابع علوفه اي جديد، بقايا، تلفات و ضايعات محصولات) براي توليد گوشت قرمز (1) (2) (8) (ب) 15 . توسعه نظام جيره نويسي تغذيه دام و طيور (1) (2) (ب) 16 . كاهش ضريب تبديل خوراك طيور و كاهش هزينه تمام شده از طريق بهره گيري از فناوري هاي نوين از قبيل اصلاح نژاد طيور، هوشمندسازي مديريت توليد طيور، توسعه توليد اقتصادي ساير ماكيان، استفاده از مكمل هاي زيستي در جيره طيور، توسعه كاربرد اينترنت اشياء، تحليل داده و مدل سازي براي بهبود مديريت بهداشت و تغذيه طيور (1) (2) (7) (الف) 17 . ارزش افزايي محصولات جانبي كشتار دام و طيور و كاهش ضايعات و پسماندها (1) (8) (11) (ب) 18 . توسعه و تقويت صنايع جانبي و پشتيبان زنجيره ارزش توليد مرغ و تخم مرغ (1) (11) (ج) 19 . توسعه و ارتقاي زنجيره يكپارچه صنعت مرغ و مشاركت عملياتي تشكل ها در مديريت زنجيره صنعت مرغ (1) (4) (11) (ج) 20 . افزايش توليد تخم مرغ از طريق افزايش بهره وري و فرهنگ سازي به منظور افزايش مصرف تخم مرغ (1) (12) (ج) 21 . اصلاح الگوي توسعه باغ هاي كشور متناسب با توان اكولوژيك سرزمين با تأكيد بر محصولات كم آب بر و خشكبار، صنايع مرتبط و بازارهاي داخلي و صادراتي (1) (17) (الف) 22 . بهبود مديريت باغ ها ازنظر تنش هاي زيستي و غيرزيستي، تغذيه، آبياري، مكانيزاسيون و برداشت با تأكيد بر بهره گيري از دانش و فناوري هاي نوين، افزايش عملكرد، بهره وري آب، ارتقاء كيفيت، سلامت و بازارپسندي محصولات باغي (1) (8) (14) (الف) 23 . نوسازي و مدرن سازي باغ هاي مسن و فرسوده با تأكيد بر بهره گيري از دانش و فناوري هاي نوين و ارتقاء كيفيت و سلامت، افزايش عملكرد، بهره وري آب، كيفيت و بازارپسندي محصولات باغي (1) (الف) 24 . كاهش وابستگي توليد شير به علوفه هاي پرآب بر (مانند ذرت) و كنجاله سويا از طريق جايگزين نمودن علوفه ها و كنجاله هاي كم آب بر (1) (2) (الف) 25 . افزايش بهره وري توليد شير به خصوص در دامداري هاي سنتي و نيمه سنتي (1) (18) (ج) 26 . ايجاد و تكميل زنجيره توليد و ارزش صنعت شير و فراورده هاي لبني با محوريت تشكل هاي منطقه اي و شركت هاي دانش بنيان (1) (4) (ج) 27 . توسعه فناوري هاي مؤثر در ارتقاء و رعايت استاندارد كيفي توليد و عرضه شير و فرآورده هاي لبني از قبيل كيت ها و آزمايشگاه هاي تشخيص و فناوري هاي غيرحرارتي سالم سازي شير (پلاسما، فرا دما، فشار بالا، ميدان الكتريكي ارتعاشي، غشايي و ميكروفيلتراسيون) (1) (7) (ج) 28 . خودكفايي در توليد ملكه زنبور عسل، بهبود ژنتيكي و توسعه زنبور عسل ايراني و ارتقاء دانش و فناوري و تكميل زنجيره هاي ارزش به منظور ارتقاء عملكرد و توسعه كيفي صنعت زنبورداري با استفاده از فناوري هاي نوين و تقويت تشكل هاي مربوطه جهت مديريت زنجيره تأمين (1) (2) (7) (ج) 29 . جلوگيري از تقلب در توليد و عرضه عسل و محصولات جانبي با توسعه فناوري هاي تشخيصي و سيستم هاي رديابي، رتبه بندي و گواهي محصول (1) (7) (ج) 30 . جلوگيري از قاچاق دارو، ژل رويال، ملكه و جلوگيري از ورود بيماري هاي قرنطينه اي ويروسي جديد (1) (9) (ج) 31 . كاهش وابستگي به بذور هيبريد وارداتي و ارتقاي توانمندي هاي توليد داخل به منظور تأمين ارقام داخلي مناسب براي توليد (2) (الف) 32 . بهره گيري از دانش و فناوري هاي نوين و حمايت از سرمايه گذاري در زيرساخت ها و توسعه نظام توليد بذر، و حمايت از صادرات بذر (2) (7) (9) (الف) 33 . حمايت از توسعه نظام كشت نشايي در محصولات زراعي و سبزي و صيفي و به كارگيري نشا به جاي بذر (2) (الف) 34 . استفاده از ظرفيت بخش خصوصي و شركت هاي دانش بنيان به منظور توسعه ماشين آلات نشاكاري (2) (8) (الف) 35 . استفاده از ظرفيت فرآوري بقاياي محصولات و ضايعات، محصولات جديد (جلبك ها و حشرات) و ساير دانه ها (مانند ارزن، سورگوم، تريتيكاله و...) براي جايگزيني بخشي از خوراك دام و طيور (2) (8) (الف) 36 . شناسايي، جمع آوري و استفاده از ذخاير ژنتيكي زراعي و باغي به منظور توليد ارقام جديد (به ويژه بذور هيبريد) براي اقليم هاي متفاوت و گلخانه (2) (ب) 37 . ارتقاي توانمندي توليد داخل بسترهاي كشت گلخانه اي و كاهش وابستگي به واردات در بسترهاي كشت گلخانه اي (2) (ب) 38 . توسعه ارقام باغي جديد و مناسب، ارتقاء نظام تأمين پايه، پيوندك و نهال گواهي شده و نظارت بر نهالستان ها، جلوگيري از توليد نهال هاي غيراستاندارد، توسعه صادرات نهال و تقويت خدمات قرنطينه اي با در نظر گرفتن وظايف حاكميت و اعطاي نقش حداكثري به بخش خصوصي (2) (الف) 39 . سالم سازي هسته هاي اوليه ارقام تجاري باغي بومي، تأمين ارقام و اندام تكثيري سالم و اصيل و احداث باغ هاي مادري (2) (الف) 40 . دانش بنيان كردن توليد اندام هاي تكثيري و بهره گيري از فناوري هاي نوين، تأمين ارقام و مواد گياهي اصيل و سالم و سرمايه گذاري، حمايت و ارائه مشوق هاي لازم براي توليد اندام تكثيري گياهان زينتي در داخل (2) (ب) 41 . سامان دهي صدور مجوز توليدات كشت بافتي، كنترل كيفيت اين توليدات و تأمين مواد اوليه تكثيري و شيميايي در واحدهاي كشت بافتي (2) (ب) 42 . ايجاد و ارتقاي نظام توليد خوراك دام و طيور صنعتي (2) (الف) 43 . حمايت از شركت هاي دانش بنيان به منظور بومي سازي توليد و ارتقاي كيفيت انواع كودهاي كشاورزي و محرك رشد گياهي از طريق توسعه دانش فني يا انتقال فناوري (2) (7) (الف) 44 . بهبود روش هاي مصرف كودهاي آلي و زيستي و محرك هاي رشد (2) (5) (الف) 45 . شناسايي و تأمين مواد اوليه مورد نياز توليد كود و محرك هاي رشد به منظور كاهش وابستگي به واردات كود و محرك هاي رشد (2) (الف) 46 . حمايت از سرمايه گذاري در توليد مواد مؤثره با كيفيت و افزودني هاي آفت كش هاي شيميايي (2) (الف) 47 . تقويت نظارت بر كاربرد آفت كش ها از طريق استقرار كامل نظام نسخه نويسي الكترونيك آفت كش ها و ارتقاء دانش و مهارت در حوزه مصرف صحيح آن ها (2) (5) (الف) 48 . توسعه و ترويج روش هاي غيرشيميايي و تلفيقي در مديريت آفات (2) (5) (الف) 49 . سامان دهي و هوشمندسازي توزيع كود با بهره گيري از ظرفيت بخش هاي غيردولتي و راه اندازي كارگزاري هاي تشكل محور در تأمين كود (2) (4) (ب) 50 . توسعه آزمايشگاه هاي تجزيه خاك و گياه، حمايت از ارزيابي دوره اي عناصر غذايي خاك و ارتقاء دانش بهره برداران در مصرف علمي و كارشناسي كود (2) (15) (ب) 51 . حمايت از توليد و مصرف آفت كش ها و كودهاي كم خطر زيستي به منظور افزايش كيفيت، ارتقاء شاخص هاي سلامت محصول و توليد محصولات گواهي شده در گلخانه و فضاي باز (2) (13) (ب) 52 . ارتقاء نظارت بر كيفيت آفت كش هاي وارداتي (شامل مواد مؤثره و افزودني ها) با تأكيد بر استقرار سيستم رديابي محصول (2) (9) (ب) 53 . حمايت از بهسازي، نوسازي و ارتقاء تجهيزات و ناوگان مصرف آفت كش ها (2) (8) (ب) 54 . خودكفايي در توليد واكسن هاي آبزيان، طيور و دام و كاهش وابستگي در تأمين مواد اوليه (2) (9) (الف) 55 . تهيه و تدوين فارماكوپه داروهاي دامي، توسعه نظام نظارت بر واكسن و داروهاي دامي، جلوگيري از ورود غيرمجاز دارو و واكسن و استقرار نظام نسخه نويسي الكترونيكي دارو (2) (13) (الف) 56 . كاهش وابستگي به واردات مواد اوليه توليد دارو، سموم، اسيدهاي آمينه، ويتامين ها و ديگر ريزمغذي ها از طريق ارتقاي توان توليد كنندگان داخلي (2) (الف) 57 . توسعه توليد واكسن هاي نسل جديد (نوتركيب) و ايجاد بانك بذر واكسن و تسهيل واگذاري بذر واكسن به شركت هاي دانش بنيان (2) (6) (7) (الف) 58 . توليد مكمل هاي خوراك دام، طيور و آبزيان مبتني بر ظرفيت داخل با حمايت از شركت هاي دانش بنيان بخش خصوصي (2) (الف) 59 . توسعه توليد مرغ لاين قابل رقابت با نژادهاي وارداتي و ارتقاء ضريب خودكفايي در توليد جوجه اجداد گوشتي و حفاظت و بهره برداري بيشتر از نژادهاي بومي (2) (7) (الف) 60 . تحول در نظام بيمه تخصصي بخش كشاورزي با تأكيد بر تحول در ارزيابي ريسك و ضرر و زيان و كاهش مخاطرات اخلاقي و انتخاب نامناسب به منظور مديريت ريسك سرمايه گذاري در بخش كشاورزي (3) (الف) 61 . تسهيل و حمايت از ورود بخش خصوصي و تعاوني ها به خدمات بيمه اي بخش كشاورزي از طريق بهبود فضاي رقابتي، ايجاد نظام آمار و اطلاعات و ايجاد مشوق ها و نظام يارانه اي براي بيمه محصولات راهبردي (3) (ب) 62 . استانداردسازي قراردادهاي كار كشاورزي به منظور ارائه پوشش هاي بيمه اي تأمين اجتماعي (3) (5) (الف) 63 . افزايش استفاده از ظرفيت بورس كالا و بازارهاي سلف در محصولات و نهاده هاي كشاورزي از طريق منوط شدن بخشي از حمايت هاي دولتي به حضور در بورس كالا و افزايش حضور شركت هاي دولتي و خريداران عمده در بورس (3) (9) (الف) 64 . استفاده حداكثري از ظرفيت صندوق توسعه ملي براي افزايش سرمايه گذاري در بخش از طريق ارائه طرح هاي سرمايه گذاري زيرساختي و بزرگ مقياس داراي توجيه اقتصادي (3) (الف) 65 . توسعه صندوق حمايت از سرمايه گذاري در بخش كشاورزي از محل تعرفه گمركي محصولات كشاورزي به منظور افزايش سرمايه گذاري در توسعه زيرساخت هاي بخش از قبيل توسعه روش هاي آبياري نوين، يكپارچه سازي اراضي، توسعه مكانيزاسيون، توسعه كشاورزي حفاظتي، بهبود خاك، توسعه نيروي انساني، توسعه فعاليت هاي آبخيزداري، توسعه باغ ها، صنايع فرآوري (3) (الف) 66 . حمايت از توسعه سرمايه گذاري زيربنايي در انواع شهرك هاي كشاورزي و تسهيل صدور مجوزها (3) (4) (ب) 67 . رفع محدوديت هاي توسعه سرمايه گذاري خطرپذير و سرمايه گذاري خصوصي در بخش كشاورزي و استفاده بيشتر از ظرفيت بورس و فرابورس (3) (6) (ب) 68 . شفاف سازي و منطقي كردن حمايت هاي قيمتي و غيرقيمتي بخش كشاورزي به تفكيك حمايت از توليدكننده و حمايت از مصرف كننده (3) (ب) 69 . حمايت از توسعه نظام هاي بهره برداري كشاورزي دانش بنيان با تأكيد بر يكپارچه سازي مديريت فعاليت هاي كشاورزي و تقويت كشاورزي خانوادگي (4) (الف) 70 . ايجاد، تكميل، سازماندهي و توانمندسازي تشكل هاي صنفي و تخصصي و شركت هاي تعاوني بخش و ارتقاء نقش و جايگاه آن ها در تجارت محصولات كشاورزي (4) (9) (الف) 71 . چابك سازي دولت در بخش كشاورزي با تمركز بر امور تولي گري، بهره گيري از خدمات الكترونيك، برون سپاري حداكثري امور تصدي گري باقيمانده (از قبيل تأمين نهاده ها) و مشاركت جويي نظام مند از تشكل هاي فراگير و ملي بخش در برنامه ريزي (4) (الف) 72 . تنقيح قوانين و مقررات بخش كشاورزي به منظور رفع موانع توليد و ايجاد يكپارچگي و انسجام در برنامه ريزي و مديريت بخش كشاورزي (4) (الف) 73 . ايجاد نظام جامع آمار و اطلاعات بخش كشاورزي با تأكيد بر تجميع داده هاي توليد شده در بخش هاي مختلف، به منظور ارتقاي شفافيت و تسهيل دسترسي به داده هاي صحيح و دقيق و استفاده از ظرفيت كلان داده ها (4) (الف) 74 . ايجاد نسخه پشتيبان براي بانك هاي ژن مرتبط با حوزه امنيت غذايي مشتمل بر بانك هاي ژن گياهي، جانوري و ميكروارگانيسم ها و راه اندازي سامانه هاي مرتبط (4) (17) (الف) 75 . ايجاد سازوكار قانوني براي رفع تعارض منافع توليدكننده، بهره بردار و ناظر (4) (13) (ب) 76 . تجهيز و هم افزا كردن يگان هاي حفاظت، نظارت و ساماندهي صيد و كنترل شناورهاي صيادي فاقد هويت و صيد غيرقانوني و غيرمجاز (4) (17) (ج) 77 . طبقه بندي مشاغل كشاورزي، شناسنامه دار كردن كشاورزان و منابع تحت مديريت آن ها از قبيل سنددار كردن زمين هاي كشاورزي و تعيين حق آبه ها (5) (14) (15) (الف) 78 . ايجاد نظام تعيين صلاحيت هاي شغلي بهره برداران بخش، توانمندسازي و ارتقاء مستمر مهارت هاي شغلي آن ها به منظور دانش بنيان نمودن فرآيندهاي توليد از طريق روش هاي نوين (5) (الف) 79 . ايجاد نظام تربيت نيروي انساني موردنياز بخش كشاورزي از طريق تحول در نظام آموزش عالي و هنرستان ها و تقويت آموزش هاي مهارتي، با تأكيد بر ساماندهي كارآموزي و كارورزي دانش آموزان و دانشجويان، اصلاح و به روزرساني سرفصل دروس، برگزاري دوره هاي مهارت آموزي كوتاه مدت براي تمام متقاضيان در مناطق داراي ظرفيت كشاورزي و اصلاح ساز و كارهاي هدايت تحصيلي در اين مناطق (5) (الف) 80 . افزايش سهم انواع برنامه هاي ترويجي حوزه كشاورزي در شبكه هاي اصلي رسانه ملي با رويكرد اميدآفريني و افزايش انگيزه (5) (12) (ب) 81 . تبيين نقش ممتاز كشاورزي و كشاورزان در استقلال، اقتدار و پيشرفت كشور و تكريم كشاورزان در جامعه (5) (18) (ب) 82 . تدقيق حوزه فعاليت و مصاديق تحقيقات دولتي در جهت افزايش تحقيقات پايه و طرح هاي داراي بازده بلندمدت (6) (الف) 83 . زمينه سازي به منظور افزايش نقش بخش خصوصي در تحقيقات داراي توجيه اقتصادي و افزايش نقش شركت هاي دانش بنيان در تحقيقات حوزه فناوري هاي پيشرفته بخش كشاورزي (6) (7) (الف) 84 . حمايت از افزايش تحقيق و توسعه و تجاري سازي فناوري در بخش خصوصي، شركت هاي دانش بنيان و استارتاپ ها، پارك هاي علم و فناوري و مراكز رشد، از طريق خريد تضميني فناوري ها و محصولات راهبردي و موردنياز بخش (6) (3) (الف) 85 . ساماندهي تحقيقات دولتي و برون سپاري حداكثري تحقيقات دولتي به ويژه به دانشگاه ها، مؤسسات پژوهشي غيردولتي و شركت هاي دانش بنيان و ارزيابي دقيق و رتبه بندي مجريان ب. ت. ب. سوابق فعاليت هاي آن ها (6) (4) (الف) 86 . پوشش ريسك استفاده آزمايشي (پايلوت) از فناوري هاي نوين در واحدهاي منتخب و تسهيل به كارگيري موارد اثبات شده توسط بهره برداران از طريق ايجاد و توسعه صندوق هاي پژوهش و فناوري تخصصي، صندوق هاي سرمايه گذاري خطرپذير (VC)، صندوق هاي خطرپذير شركتي (CVC) و صندوق هاي سرمايه گذاري بورسي (PE) در حوزه دانش بنيان امنيت غذايي (6) (3) (7) (الف) 87 . تدوين و استقرار تقسيم كار ملي پژوهش در بخش كشاورزي و تعيين سهم پژوهش هاي بنيادي، كاربردي و توسعه اي از پژوهش هاي اين بخش به منظور جهت دهي به پژوهش هاي دانشگاهي و پايان نامه ها و حمايت از آن ها در جهت حل مسائل بخش كشاورزي (6) (الف) 88 . تسهيل شرايط انتقال تجربه و دانش فني و انجام فعاليتهاي تحقيق و توسعه مشترك ميان مراكز تحقيقاتي و دانشگاهي و شركت هاي دانش بنيان (6) (الف) 89 . اصلاح آيين نامه ارتقاء و ترفيع اعضاي هيأت علمي دانشكده هاي كشاورزي و ساير رشته هاي مرتبط، در راستاي ارتقاي نقش آفريني اعضاي هيأت علمي در دستيابي به اهداف كشور در امنيت غذايي (6) (ب) 90 . ايجاد شبكه تجهيزات و زيرساخت هاي آزمايشگاهي متشكل از آزمايشگاه هاي مورد تأييد سراسر كشور و ارائه سرويس باكيفيت و قيمت مناسب (6) (ب) 91 . توسعه ارتباطات بين المللي جهت تهيه، تعمير و ارتقاي تجهيزات آزمايشگاه ها و اعتباربخشي بين المللي (6) (ب) 92 . توسعه كشاورزي هوشمند و ديجيتال از طريق افزايش به كارگيري فناوري هاي نوين از قبيل هوش مصنوعي، حسگرهاي هوشمند، رباتيك، كلان داده ها و اينترنت اشياء در كليه مراحل توليد (7) (8) (الف) 93 . بهره برداري از ظرفيت توليد گياهان آبزي و جلبك ها (7) (1) (الف) 94 . امكان سازي توليد گوشت مصنوعي، توليد پروتئين هاي ميكروبي، شبه كازئين هاي ميكروبي (جايگزين لبنيات) و غيره با رعايت ملاحظات مربوط به سلامت غذا و محيط زيست (7) (1) (الف) 95 . ايجاد تغييرات آب و هوايي با استفاده از فناوري هدايت سامانه هاي بارشي در فصل گرم سال (7) (16) (الف) 96 . مصونيت بخشي و اجتناب از غافلگيري راهبردي در مواجهه با تهديدات از طريق اعلام هشدار به موقع، رديابي، پيگيري و تشخيص منشأ و نوع تهديد غذايي عليه كشور (7) (ب) 97 . مديريت و سياست گذاري يكپارچه در صنايع تبديلي و تكميلي به منظور تدوين نقشه راه توسعه صنايع غذايي متناسب با نياز و رعايت اصول آمايش سرزمين، ساماندهي و توسعه واحدهاي فرآوري و بسته بندي پيشرفته و تعيين و تكليف طرح هاي نيمه تمام، با هدف كاهش سهم خام فروشي محصولات كشاورزي (8) (4) (الف) 98 . حمايت هدفمند و اعطاي تسهيلات مناسب به منظور نوسازي ماشين آلات و تجهيزات صنايع تبديلي و تكميلي با تأكيد بر استفاده از ظرفيت شركت هاي داخلي توليد كننده ماشين آلات و تجهيزات و ارتقاي توانمندي هاي فناورانه آن ها (8) (ب) 99 . توسعه و ارتقاي نشان هاي تجاري در سطوح ملّي، منطقه اي و جهاني (8) (9) (ب) 100 . حمايت از توسعه فناوري نوين به منظور توليد و استفاده از مواد افزودني مفيد و بي خطر و كاهش مواد مضر و آلاينده هاي ناشي از فرآوري (8) (7) (13) (ب) 101 . كاهش وابستگي به مواد اوليه وارداتي موردنياز نگهداري، فرآوري و بسته بندي محصولات غذايي (8) (ب) 102 . توسعه زنجيره سرد محصولات كشاورزي با تأكيد بر محصولات صادراتي (8) (9) (13) (ج) 103 . توليد دانش بنيان و صنعتي غذاهاي بومي (8) (12) (ج) 104 .حمايت مؤثر از ارتقاء ضريب مكانيزاسيون به منظور به كارگيري ماشين آلات به روز در كليه مراحل توليد محصولات زراعي، باغي، دامي و شيلاتي و جايگزيني ماشين آلات فرسوده با ماشين آلات به روز (8) (1) (الف) 105 . حمايت از توسعه تجهيزات، ماشين آلات و سكوهاي (پلتفرم هاي) موردنياز براي هوشمندسازي كشاورزي (8) (7) (الف) 106 . تدوين و به روزرساني دوره اي گزارش نيازسنجي مكانيزاسيون در زنجيره ارزش محصولات زراعي، باغي، دامي و شيلاتي ب. ت. ب. شرايط اقليمي و جغرافيايي (8) (الف) 107 . حمايت از تشكيل و تقويت تعاوني ها، تشكل ها و شركت هاي غيردولتي ارائه خدمات مكانيزاسيون كشاورزي (8) (4) (الف) 108 . به روزرساني امكانات، تجهيزات و آزمايشگاه ها براي آزمون و استانداردسازي ماشين هاي كشاورزي و انحصارزدايي از مراكز آزمون و صدور گواهي استاندارد (8) (ب) 109 . تعيين نقاط بحراني، ارزش افزايي و توليد فرآورده هاي با ارزش افزوده بالا از بقايا، تلفات و ضايعات از طريق ايجاد نظام جامع اطلاعاتي هوشمند (8) (الف) 110 . مديريت يكپارچه بقايا، تلفات و ضايعات محصولات كشاورزي و غذا و ارائه گزارش سالانه از ميزان كاهش بقايا، تلفات و ضايعات توسط نهاد متولي (8) (4) (ب) 111 . استفاده از ظرفيت شركت هاي دانش بنيان و فناور به منظور كمك به مديريت ضايعات و پسماند (8) (7) (ب) 112 . توسعه ديپلماسي غذايي به ويژه با كشورهاي همسايه و انعقاد موافقت نامه هاي تجاري دو و چندجانبه لازم (از قبيل موافقت نامه هاي بهداشت گياهي و دامي) به منظور افزايش سهم همسايگان از تعاملات تجاري محصولات كشاورزي و غذايي (9) (الف) 113 . شناسايي حوزه هاي متأثر از تحريم در اركان امنيت غذايي و اقدامات لازم براي خنثي سازي و كم اثر كردن تحريمها (9) (الف) 114 . تفكيك توليد صادرات گرا (توليد مختص صادرات) از توليد براي بازار داخلي و سياست گذاري مناسب به منظور توسعه توليد صادرات گرا و پرهيز از اعمال ناگهاني ممنوعيت ها و محدوديت هاي تجاري ضمن رعايت عدم آسيب پذيري دسترسي و سلامت آحاد مردم از صادرات (9) (4) (الف) 115 . توسعه كشاورزي و دامداري فراسرزميني به منظور تأمين كمبود محصولات راهبردي كشور با تأكيد بر ذرت، دانه هاي روغني و گوشت قرمز (9) (1) (الف) 116 . تدوين برنامه هاي اجرايي كشاورزي فراسرزميني، انعقاد تفاهم نامه مابين دولت جمهوري اسلامي ايران و كشورهاي هدف و ساماندهي فعالان حقيقي و حقوقي در عرصه كشاورزي فراسرزميني كشور (9) (ب) 117 . ساماندهي و ارتقاء ضوابط بهداشتي - قرنطينه اي در مرزها و مبادي كشور، استقرار گمركات تخصصي و تجهيز گمركات به منظور كنترل دقيق عوامل بيماري زا و تهديدات زيستي و غذايي با تأكيد بر كاهش مدت زمان ترخيص كالا (9) (13) (الف) 118 . تبديل كشور به محور (هاب) تجاري منطقه با استفاده از ظرفيت هاي خالي سيلو ها، انبارها، مخازن، سردخانه هاي ذخيره سازي محصولات غذايي و كارخانه هاي صنايع غذايي و توسعه معاملات پاياپاي (سوآپ) محصولات كشاورزي (9) (8) (ب) 119 . مهندسي مجدد و پوياي نظام تعرفه اي در راستاي حمايت از توليدات داخل و ارتقاي سطح فناوري و نوآوري (9) (3) (ب) 120 . بهبود زيرساخت ها و فرآيندها در پايانه ها و گمركات با استفاده از فناوري هاي نوين (9) (7) (ب) 121 . ارتقاء كمي و كيفي آزمايشگاه هاي كنترل كيفيت نهاده ها و محصولات وارداتي به منظور پاسخگويي دقيق و سريع با تأكيد بر تقويت بخش خصوصي (9) (13) (ب) 122 . رصد و پايش شاخص ها، تحولات و بازار غذايي در سطح جهان و اتخاذ تصميمات به هنگام با هدف مديريت تكانه هاي جهاني (9) (4) (ب) 123 . مديريت ظرفيت، زمان و ميزان آزادسازي ذخاير راهبردي و ايجاد هماهنگي بين دستگاه هاي ذيربط و استفاده از ظرفيت هاي داخلي در تأمين ذخاير راهبردي (9) (ب) 124 . تدقيق آمايش و آمار تعداد و ظرفيت سيلو ها، انبارها، مخازن و سردخانه هاي ذخيره سازي محصولات غذايي به منظور نيازسنجي، بهينه سازي و توسعه سيلو، مخازن، سردخانه ها و انبارها با تأكيد بر فناوري هاي نوين (9) (7) (ج) 125 . جلوگيري از قاچاق كالاها، محصولات و نهاده هاي كشاورزي با تأكيد بر توسعه فناوري هاي نوين (9) (ج) 126 . تقويت ساختار وزارت جهاد كشاورزي و وزارت امور خارجه در موضوعات ديپلماسي غذايي و تجارت محصولات كشاورزي (9) (4) (ج) اقدامات ملي مرتبط با ركن «دسترسي به غذا» 127 . ساماندهي بازار محصولات به منظور دستيابي به قيمت تعادلي و حذف واسطه هاي غيرضرور با تأكيد بر ايجاد بازارهاي عرضه مستقيم و تقويت سهم بازارهاي مجازي خريد و فروش محصولات كشاورزي (10) (11) (الف) 128 . مديريت هوشمند توزيع محصولات كشاورزي از طريق تقويت ساز و كار بازار و شفافيت با ايجاد نظام آمار و اطلاعات با تأكيد بر اطلاعات زمان و مكان عرضه محصولات (10) (4) (الف) 129 . ارتقاء كارآمدي نظام تأمين و توزيع محصولات غذايي در مواجهه با تكانه هاي اجتماعي، مخاطرات اقليمي و حوادث غيرمترقبه (10) (16) (19) (الف) 130 . متعادل سازي سهم هزينه غذا از هزينه خانوارها و افزايش سرانه دريافت انرژي، پروتئين و ريزمغذي ها در اقشار زير خط فقر غذايي و اقشار آسيب پذير تغذيه اي (مادران باردار، شيرده، كودكان زير 5 سال، نوجوانان و سالمندان)، حداقل به ميزان كمينه نياز غذايي از طريق ساماندهي و حمايت از نهادهاي دولتي و غيردولتي متولي اين اقشار و اعطاي يارانه و كمك هاي غذايي (10) (12) (الف) 131 . ايجاد و تقويت گروه هاي خوديار و هميار محلي به منظور بهبود دسترسي اقتصادي در خانواده هاي كم بضاعت (10) (12) (19) (ب) 132 . تكميل ضوابط و مقررات حمل و نقل محصولات كشاورزي و تكميل زيرساخت هاي مربوطه به منظور تسهيل توسعه ناوگان حمل و نقل اختصاصي متناسب با نوع محصولات با محوريت بخش خصوصي (10) (ب) 133 . سامان دهي بازارهاي داخلي و زنجيره تأمين با استفاده از توسعه سكوهاي (پلتفرم هاي) مجازي، شفاف سازي عرضه و تقاضا و توسعه زيرساخت هاي عرضه مستقيم محصولات (11) (10) (الف) 134 . توسعه كشت قراردادي به منظور تقويت زنجيره ارزش محصولات كشاورزي (11) (1) (الف) 135 . توسعه سكوهاي (پلتفرم هاي) مديريت زنجيره تأمين براي جمع آوري، درجه بندي، بسته بندي، برچسب گذاري، بهبود حمل و نقل، انبارداري، ايجاد صنايع تبديلي و تكميلي با هدف ارزش افزايي و ارتقاء كيفيت، سلامت و بازارپسندي و كاهش تلفات و ضايعات محصولات كشاورزي (11) (8) (13) (ب) 136 . حمايت از شكل گيري و تكميل زنجيره هاي ارزش در حوزه هاي مختلف بخش كشاورزي (11) (ب) اقدامات ملي مرتبط با ركن «مصرف و سلامت غذا» 137 . تقويت نظام هوشمند پايش و ارزيابي مستمر الگوي مصرف مبتني بر كلان داده و انتشار گزارش رسمي الگوي مصرف به صورت دوره اي ب. ت. ب. سطوح دسترسي (12) (الف) 138 . استقرار و به روزرساني سبد غذايي و الگوي مصرف مطلوب ايراني – اسلامي مبتني بر توان سرزميني، اقتصاد توليدات، سلامت افراد و فرهنگ غني ايراني - اسلامي در تعامل دو جانبه وزارت جهاد كشاورزي و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با تأكيد بر متناسب سازي تدريجي سبد غذايي با سبد غذايي ايراني - اسلامي، كاهش سهم اقلام آب بر در سبد غذايي و متناسب سازي سهم پروتئين هاي حيواني و گياهي (12) (الف) 139 . ايجاد و تقويت ساختار قانوني مناسب غذا و تغذيه در دستگاه هاي مسئول امنيت غذايي (12) (4) (الف) 140 . پايش دوره اي وضعيت آگاهي و سواد غذا و تغذيه اي جامعه، ارتقاء سطح فرهنگ و سواد تغذيه اي در كشور با بهره گيري هماهنگ از نتايج تحقيقات نوين تغذيه اي و توصيه هاي طب ايراني و ارتقاء ابعاد شناختي، گرايشي و رفتاري جامعه در امر انتخاب، خريد و طبخ غذا (12) (الف) 141 . بهبود كيفيت زنجيره گندم، آرد و نان با تأكيد بر معرفي ارقام گندم با درصد پروتئين بالا، خاصيت نانوايي بالاتر و قدرت جذب بالاي عناصر ريزمغذي، غني سازي آرد با عناصر ريزمغذي، كاهش درصد سبوس گيري و جنين گيري از گندم، استفاده از افزودني هاي متناسب با نياز بيماري هاي شايع و ارتقاي فناوري پخت و افزايش تنوع نان صنعتي (12) (13) (8) (1) (الف) 142 . آموزش جامع و همگاني و فرهنگ سازي در خصوص ابعاد مختلف امنيت غذايي به ويژه در زمينه هاي مرتبط با كيفيت و سلامت غذا، دانش بنيان نمودن توليد، حفظ منابع پايه، الگوي مصرف، حلال و طيب بودن غذا، پرهيز از اسراف و تبذير، عدالت توزيعي و دسترسي همگاني به غذا، تكميل زنجيره هاي ارزش و ارتقاء بهره وري مبتني بر فرهنگ ايراني - اسلامي و روحيه مديريت جهادي با همكاري رسانه ملي، دستگاه هاي تخصصي مرتبط و ظرفيت هاي مردمي (12) (10) (11) (13) (الف) 143 . ارتقاء دانش، نگرش و ارزش هاي جامعه در راستاي امنيت غذايي پايدار با استفاده از ابزارهاي مختلف ارتباط جمعي و رويدادهاي اجتماعي مختلف به منظور مطالبه گري براي غذاي باكيفيت و سالم و استفاده از ظرفيت تشكل ها و سازمان هاي مردم نهاد و نهادهاي عمومي براي ارتقاي فرهنگ غذايي (12) (4) (ب) 144 . فرهنگ سازي اهميت امنيت غذايي، ارتقاي دانش و مهارت هاي روز در سياست گذاران و مديران به منظور لحاظ اين مقوله در سياست ها، راهبردها و برنامه ريزي هاي كلان كشور و ثبات در تصميمات و اجتناب از تغييرات مكرر سياست ها و مديريت ها به عنوان يكي از اركان مهم توسعه و حكمراني كشور (12) (4) (ج) 145 . فرهنگ سازي، ترويج و گفتمان سازي برنامه هاي كلان كشور در حوزه امنيت غذايي به منظور مشاركت حداكثري كنشگران زنجيره ارزش شامل تأمين و توزيع كنندگان نهاده ها، فرآوري كنندگان و فروشندگان از عمده فروشي تا خرده فروشي در تحقق آن برنامه ها (12) (4) (ب) 146 . فرهنگ سازي در خصوص تأمين، توليد و توزيع نهاده هاي سالم در توليد محصولات كشاورزي و غذايي، ارتقاي فرهنگ توليد محصول سالم، حلال و طيب، مطابق با سليقه مصرف كنندگان (12) (1) (2) (ج) 147 . همكاري رسانه ملي در ترويج سبد غذايي مطلوب، اقتصادي و كم آب بر و آگاهي بخشي درباره خريد و مصرف مواد غذايي مفيد از طريق اختصاص زمان پخش به پويانمايي هاي آموزشي و ساير برنامه هاي عامه پسند (12) (الف) 148 . فرهنگ سازي مصرف آبزيان و افزايش سرانه مصرف آن در سبد غذايي خانوار (12) (1) (ب) 149 . ترويج كشاورزي شهري به منظور استفاده از فضاهاي عمومي با تأكيد بر كاشت درختان مثمر و مشاركت عموم مردم در توليد محصولات كشاورزي به ويژه در توليد سبزي و صيفي (12) (1) (11) (ب) 150 . افزايش دسترسي به مش ـاوره تغذيـه از طريق كمك به توسعه سكوهاي (پلتفرم هاي) مشاوره تغذيه و ارتقاي ظرفيت شـبكه هـاي بهداشـت و درمان كشور خصوصاً در روستاها (12) (18) (ب) 151 . حمايت از به كارگيري مؤلفه هاي فرهنگي بومي در بسته بندي محصولات غذايي به ويژه محصولات صادراتي (12) (ب) 152 . پايش، پيشگيري و كنترل انواع سوء تغذيه (كم وزني، لاغري و كوتاه قدي، اضافه وزن و چ ـاقي) و بيماري هاي غيرواگير مرتبط با تغذيه (ديابت، قلبي و عروقي، انواع سرطان ها و پوكي استخوان) (12) (ج) 153 . تأمين ريزمغذي هاي كليدي در سبد غذايي (آهن، كلسيم، روي، ويتامين A و ويتامين D) از طريق اصلاح الگوي مصرف و تقويت شير مدرسه، غني سازي محصولات غذايي و مكمل ياري غذايي (12) (8) (ج) 154 . انجام پژوهش هاي كاربردي و بين رشته اي در زمينه توسعه فرهنگ غذايي سالم و ايمن و گنجاندن مباحث امنيت غذايي در دروس دانش آموزان و دانشجويان رشته ها و مقاطع مختلف تحصيلي (12) (6) (ب) 155 . تنوع بخشي غذايي و توجه به توليد و عرضه اقلام غذايي مورد نياز غذاهاي بومي - سنتي و توسعه فرهنگ و دانش مصرف غذاهاي بومي - سنتي، تبادل فرهنگي در غذاي سالم و كاهش آسيب پذيري هاي ناشي از گسترش فرهنگ غذايي بيگانه ي ناسالم و جلوگيري از تغيير هدفمند ذائقه مصرفي مردم (12) (ج) 156 . ممنوعيت تبليغات محصولات غذايي تهديدكننده سلامت در رسانه هاي جمعي و تبليغ محصولات جايگزين منطبق با ذائقه مصرف كننده (12) (ج) 157 . تدوين معيارها و ضوابط بهداشتي و تعيين ميزان حداكثر مجاز مخاطرات و باقيمانده ها بر اساس سبد غذايي و مطالعات ارزيابي خطر (13) (الف) 158 . ايجاد نظام هوشمند پايش و ارزيابي مستمر مخاطرات بهداشتي در محصولات گياهي، دامي و مواد غذايي فرآوري شده و انتشار گزارش رسمي مخاطرات بهداشتي به صورت دوره اي ب. ت. ب. سطوح دسترسي (13) (8) (الف) 159 . ساماندهي نظام عرضه داروهاي دامپزشكي و آفت كش ها بر مبناي نسخه نويسي علمي و فرهنگ سازي مصرف دارو و آفت كش بر اساس نسخه به منظور جلوگيري از گسترش مقاومت به اين مواد (13) (2) (5) (الف) 160 . تدوين و به روزرساني استانداردهاي ملي سلامت محصولات كشاورزي خام و فراوري شده، ارتقاء نظام كنترل و مديريت كيفيت فرايند توليد محصولات كشاورزي گواهي شده و ارگانيك (زيستي) و توسعه عرضه محصولات گواهي شده و داراي برچسب (13) (8) (9) (الف) 161 . ارتقاي استانداردهاي بهداشتي كشتارگاه ها و ساماندهي كشتار به منظور ارتقاء وضعيت بهداشت و سلامت توليد گوشت قرمز (13) (1) (الف) 162 . ايجاد و تقويت ساختارهاي لازم براي پايش و ارتقاء سلامت محصولات خام گياهي در وزارت جهاد كشاورزي (13) (4) (الف) 163 . گفتمان سازي به منظور ارتقاء سلامت در زنجيره ارزش غذا در سياست گذاران و برنامه ريزان (13) (ب) 164 . سياست گذاري و برنامه ريزي يكپارچه و متمركز و شفاف سازي وظايف دستگاه هاي مسئول سلامت و بهداشت غذا در زنجيره ارزش (13) (4) (ب) 165 . ايجاد و تقويت نظام ثبت، گزارش و هشدار سريع بيماري هاي غذا زاد، بيوتروريسم، طغيان هاي با منشأ مواد غذايي و مصون سازي محصولات غذايي در برابر انواع تهديدات (13) (7) (ب) 166 . تدوين و به روزرساني معيارها و ضوابط بهداشتي در مراكز توليد، استحصال، فراوري و بسته بندي، حمل و نقل، نگهداري و عرضه محصولات خام گياهي، فرآورده هاي خام دامي و محصولات غذايي و آموزش بهره برداران به منظور اجرايي كردن معيارها و ضوابط بهداشتي (13) (5) (8) (ب) 167 . ايجاد نظام ملي كنترل كيفيت مواد اوليه و خام و مواد افزودني و نگهدارنده مورد استفاده در صنايع غذايي و محصولات غذايي فرآوري شده (13) (8) (ب) 168 . نظارت بر استفاده از مواد اوليه با كيفيت در توليد آفت كش ها، كودها و داروهاي دامپزشكي (13) (2) (ب) 169 . ايجاد نظام بهداشتي براي كليه توليدات غذايي خام و فراوري شده سنتي و غيرصنعتي (13) (8) (ب) 170 . توسعه و ارتقاء اعتباربخشي آزمايشگاه ها براي پايش آلاينده ها و مخاطرات مواد غذايي (13) (ب) 171 . توسعه نظام رتبه بندي كيفيت و سلامت محصولات كشاورزي و غذايي با استفاده از توان بخش خصوصي و شركت هاي دانش بنيان (13) (12) (ب) 172 . حمايت از ارتقاء كمي و كيفي مكمل هاي تغذيه اي ساخت داخل (13) (ب) 173 . تأمين كامل آب آشاميدني سالم و بهداشتي و ارتقاي كيفيت آن مشتمل بر مديريت ايمني و ريسك سامانه هاي آب رساني از حوضه آبريز تا نقطه مصرف (13) (ب) 174 . اصلاح قوانين و مقررات به منظور تعيين مجازات هاي بازدارنده در خصوص توليد و عرضه محصولات غذايي غيرمجاز، قاچاق و تقلبي تهديدكننده سلامت عمومي جامعه (13) (ب) 175 . تقويت و توسعه برنامه پايش، نظارت و كنترل دائمي محصولات و مواد غذايي تراريخته، با رعايت استانداردهاي ملي ايران و حصول اطمينان از سلامت، ايمني و تهديدزا نبودن آن ها و كاهش تدريجي واردات محصولات تراريخت [پاورقي 6] (13) (9) (ج) 6. سياست گذاري ساماندهي تأمين، توليد و مصرف محصولات تراريخت در چارچوب «سند ملي زيست فناوري» مي باشد. 176 . تدوين و تصويب قانون جامع سلامت مواد غذايي (13) (ج) اقدامات ملي مرتبط با ركن «تاب آوري (ثبات و پايداري) » 177 . مديريت دانش بنيان، كارامد و يكپارچه منابع آب بر اساس آمايش سرزمين و حوضه هاي آبخيز، توزيع و تحويل حجمي آب به بخش كشاورزي و كشاورزان و ارتقاء بهره وري آب در حوضه آبخيز، انتقال و مزرعه (14) (4) (الف) 178 . استقرار الگوي كشت بر مبناي توان اكولوژيك حوضه هاي آبخيز و آب قابل برنامه ريزي (14) (1) (15) (17) (الف) 179 . توسعه عمليات آبخيزداري و آبخوان داري در چارچوب مديريت جامع حوضه هاي آبخيز (14) (الف) 180 . بهبود نظام سنجش، پايش و ارزيابي منابع و مصارف آب كشور (14) (الف) 181 . تعادل بخشي به سفره هاي آب زيرزميني و منابع آب سطحي و مسلوب المنفعه نمودن چاه هاي غيرمجاز به منظور كاهش برداشت از سفره هاي آب زيرزميني و جلوگيري از فرونشست زمين (14) (15) (الف) 182 . تكميل و نوسازي شبكه هاي آبياري و زهكشي به ويژه در اراضي تحت پوشش سدها (14) (الف) 183 . توسعه الگوهاي شورورزي در توليد محصولات كشاورزي و معرفي ارقام جديد مقاوم به شوري (14) (1) (15) (الف) 184 . استحصال آب بيشتر از محل كاهش تبخير، كنترل سيلاب ها، آب هاي سبز و نامتعارف و بازچرخاني آب (14) (ب) 185 . احياء و نوسازي قنات ها با تأكيد بر توسعه و به كارگيري روش هاي نوين، نوآورانه و كم هزينه به منظور رقابت پذير شدن اين شيوه در مقايسه با ساير روش هاي ذخيره سازي آب (14) (ب) 186 . انتقال صنايع آب بر به نزديكي سواحل و پايانه هاي صادراتي (14) (19) (ب) 187 . جايگزيني توليد برق از منابع آبي و استفاده از ساير انرژي ها با به كارگيري فناوري هاي نوين و مشاركت بخش خصوصي (14) (ب) 188 . سياست گذاري تشويقي و پيش بيني پذير به منظور ساماندهي صادرات و واردات آب مجازي با در نظرگرفتن اولويت ها و مديريت ريسك (14) (9) (ج) 189 . بازنگري در احداث و بهره برداري از سدهاي كشور اعم از ساخته شده، درحال ساخت، در حال مطالعه با هدف تقويت سفره هاي آب زيرزميني و روان آب ها در چارچوب مديريت جامع و يكپارچه حوضه هاي آبخيز (14) (ج) 190 . تأمين آب تالاب ها و سامانه هاي محيط زيستي (14) (17) (ج) 191 . جلوگيري از انواع آلودگي هاي شهري، صنعتي و ... در منابع آبي داخلي و ساحلي (14) (17) (ج) 192 . جلوگيري از خرد شدن و تغيير كاربري اراضي زراعي و باغي با تأكيد بر خاك هاي كلاس يك، دو و سه (15) (4) (الف) 193 . توسعه كشاورزي حفاظتي به منظور افزايش و نگهداري مواد آلي خاك، جلوگيري از فرسايش و شور شدن خاك هاي زراعي (15) (7) (17) (الف) 194 . ارتقاء شاخص هاي حاصلخيزي خاك و مواد آلي خاك (15) (2) (الف) 195 . تهيه نقشه هاي مديريت پذير (25000 : 1)، پايش خاك هاي كشور و كاهش شوري و آلودگي هاي فيزيكي، شيميايي و زيستي خاك (15) (ب) 196 . افزايش ضريب نفوذ دانش و فناوري، تجهيز زيرساخت هاي هواشناسي و اطلاع رساني هوشمند به بهره برداران بخش كشاورزي (16) (5) (7) (الف) 197 . ايجاد سامانه جامع پيش بيني، پيش آگاهي و هشدار مخاطرات اقليمي و حوادث غيرمترقبه در بخش كشاورزي و اطلاع رساني به موقع در مناطق پرخطر و آسيب پذير به منظور انجام اقدامات پيشگيرانه و جبران خسارات (16) (ب) 198 . ارائه گزارش هاي دوره اي به منظور پيش بيني موارد آسيب پذيري بخش كشاورزي و غذا از تغيير اقليم و اتخاذ راهكارهاي فناورانه و نوآورانه سازگاري و مقابله با تغيير اقليم و نوسانات آب و هوايي در بخش كشاورزي و غذا (16) (7) (ب) 199 . تقويت سيستم ها و امكانات تشخيصي قرنطينه اي و مرزباني زيستي منطبق با اصول نوين پدافند غيرعامل (16) (17) (ب) 200 . تعيين ميزان وابستگي توليد محصولات كشاورزي به اقليم و برنامه ريزي به منظور كاهش اثرات و سازگاري با تغيير اقليم با همكاري ساير كشورها، سازمان ها و مراكز علمي بين المللي (16) (17) (ج) 201 . حفاظت و مديريت پايدار منابع طبيعي و افزايش توان اكولوژيك (ظرفيت قابل تحمل و توان بازسازي) در قالب طرح هاي جنگل داري، مرتع داري و بيابان زدايي (17) (الف) 202 . ارزش گذاري اقتصادي كاركردها و خدمات اكوسيستمي (منابع طبيعي) در حساب هاي ملي (17) (الف) 203 . غني سازي مراتع با تأكيد بر ارتقاء دانش و فناوري و توسعه زيرساخت ها و تجهيزات مورد نياز از قبيل فرآوري و پوشش دهي بذر، استفاده از پهپاد براي توزيع بذر و ساير نهاده ها در مراتع، فناوري هاي ارتقاء آبخوان داري، استفاده از تصاوير ماهواره و پردازش تصوير جهت مديريت مراتع (17) (1) (7) (8) (ب) 204 . هوشمندسازي نظام سنجش، پايش و ارزيابي منابع طبيعي و ارزيابي اثربخشي طرح ها و فعاليت هاي اجرايي در اين حوزه با بهره گيري از فناوري هايي مانند ماهواره هاي سنجش از دور، وسايل هوايي و زميني بدون سرنشين و حسگرهاي تشخيص و اندازه گيري نوري (17) (7) (ب) 205 . تمهيد مشاركت واقعي بهره برداران در حفاظت، احياء و بهره برداري مسئولانه از منابع طبيعي و تدوين و اجراي قوانين و مقررات لازم (17) (4) (ب) 206 . مهار عوامل ناپايداري منابع طبيعي و بيابان زا و كنترل كانون هاي توليد گردوغبار و فرسايش خاك با همكاري ساير كشورها، سازمان ها و مراكز علمي بين المللي (17) (15) (ج) 207 . تبديل حفاظت از منابع طبيعي به فرهنگ عمومي با استفاده از ظرفيت هاي آموزش و پرورش، آموزش عالي و رسانه ملي، رسانه هاي جمعي و سازمان هاي مردم نهاد (17) (5) (12) (ج) 208 . ارتقاي فرهنگ مديريت دانش بنيان توليد و امانت مداري در بهره برداري از منابع پايه توليد شامل آب، خاك و تنوع زيستي در بهره برداران از طريق برگزاري انواع برنامه هاي آموزشي ترويجي انفرادي، گروهي و انبوهي (17) (12) (ج) 209 . ارزيابي اثرات برنامه هاي توسعه كشور بر محيط زيست و منابع طبيعي (17) (ج) 210 . استعداديابي و شناسايي اراضي مستعد براي توسعه زراعت چوب و تأمين زيرساخت هاي موردنياز (از جمله تأمين منابع آبي) براي زراعت چوب در اين اراضي (17) (ج) 211 . مديريت واحد توسعه روستايي و عشايري ب. ت. ب. نقش اساسي اين مناطق در تأمين امنيت غذايي (18) (4) (الف) 212 . طراحي الگوي مناسب توسعه روستايي و عشايري توليد محور متناسب با الگوي توسعه كشاورزي با تأكيد بر حفظ روستاها و عشاير توليدي و جلوگيري از يكجانشيني عشاير و تبديل روستا به شهر (18) (19) (الف) 213 . كاهش فاصله برخورداري مناطق روستايي و عشايري با مناطق شهري و جلوگيري از رها كردن شغل كشاورزي و مهاجرت بي رويه از طريق به صرفه شدن ارائه خدمات عمومي در اين مناطق (18) (19) (الف) 214 . طراحي الگوي مناسب براي توسعه گردشگري كشاورزي به ويژه از طريق حمايت از سكوهاي (پلتفرم هاي) گردشگري و توانمندسازي روستائيان و عشاير، با تأكيد بر امنيت زيستي و رعايت قوانين عرصه هاي كشاورزي (18) (11) (12) (الف) 215 . ارائه فرصت هاي سرمايه گذاري سودآور به روستائيان، حمايت از سرمايه گذاري و اعطاي تسهيلات مناسب براي افزايش فرصت هاي شغلي و تنوع بخشي به مشاغل روستايي و عشايري (18) (3) (ب) 216 . توسعه نظام ترويج روستايي در بخش كشاورزي با تأكيد بر استفاده حداكثري از ظرفيت هاي محلي و ارائه خدمات ترويجي و مشاوره توسط بخش خصوصي (18) (5) (ب) 217 . توانمند سازي زنان به ويژه زنان روستايي ، عشاير و حاشيه شهرها در زمينه غذا و تغذيه سالم (18) (12) (ب) 218 . شناسايي و احياء دانش هاي بومي و ميراث غني كشاورزي ايران و تلفيق آن ها با دانش هاي نوين به منظور توسعه كشاورزي، روستايي و عشايري و توسعه زنجيره ارزش (18) (11) (ج) 219 . آينده پژوهي و رصد تغييرات جمعيتي و برآورد نيازهاي تغذيه اي جامعه ي ايراني مرتبط با اين تغييرات (19) (ب) 220 . ساماندهي تنش هاي جمعيتي و كنترل مهاجرت هاي بي رويه به شهرها و مناطق شمالي و حاصلخيز (19) (14) (17) (ج) 221 . باز توزيع فضايي و جغرافيايي جمعيت به منظور حفظ و جذب جمعيت در سواحل خليج فارس و درياي عمان متناسب با ظرفيت زيستي (19) (ج) ماده 7 - سازوكار اجرايي نمودن و نظارت بر اجراي سند 7 - 1 - شوراي عالي انقلاب فرهنگي وظيفه سياست گذاري كلان، هماهنگي كلان و نظارت كلان بر اجراي اين سند را بر عهده دارد. 7 - 2 - ستاد راهبري اجراي نقشه جامع علمي كشور وظيفه رصد اجراي اين سند را بر عهده داشته و بازنگري هاي لازم در سند و گزارش كلان مربوطه را در فواصل زماني مشخص به شوراي عالي انقلاب فرهنگي ارائه خواهد نمود. 7 - 3 - تصميم گيري و تدبير ساختار و ساز و كار اجرايي به منظور برنامه ريزي، هماهنگي، انسجام بخشي، تقسيم كار نهادي، تدوين و اجراي نقشه راه و برنامه هاي عملياتي، نظارت و پايش اقدامات و شاخص ها و تسهيل اجراي سند و همچنين به كارگيري همه ظرفيت هاي نهادي، مالي، انساني، اجرايي و قانوني كشور به منظور اجرايي سازي اين سند در جهت نيل به امنيت غذايي بر عهده رئيس جمهور است. ماده 8 - اين سند مشتمل بر يك مقدمه، 8 ماده و يك تبصره در جلسه 881 مورخ 1402 /2/12 شوراي عالي انقلاب فرهنگي و بر اساس مصوبه جلسات 166 و 167 مورخ 1401/6/15 و 1401/7/12 شوراي سـتاد راهبري اجراي نقشـه جامع علمي كشـور به تصويب رسيده است و از تاريخ ابلاغ؛ لازم الاجرا است. سيد ابراهيم رئيسي رئيس جمهور و رئيس شوراي عالي انقلاب فرهنگي مصوب 1402/02/12 شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه «سند ملی دانش بنیان امنیت غذایی» که در جلسه 881 مورخ 1402/02/12 شورای عالی انقلاب فرهنگی و بر اساس مصوبه جلسات 166 و 167 مورخ 1401/06/15 و 1401/07/12 شورای ستاد راهبری اجرای نقشه جامع علمی کشور به تصویب رسیده است، به شرح ذیل برای اجرا ابلاغ می‌شود: امنیت غذایی زیربنای امنیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور است و به عنوان یکی از مهم ترین حقوق فرد و جامعه محسوب می‌شود. همچنین حقوق نسل های آینده از طریق حفاظت از منابع پایه تولید و بهره برداری پایدار از این منابع مدنظر قرار می‌گیرد. به علاوه؛ غذا کارکردهای سیاسی - امنیتی در قالبی نوین بر عهده گرفته است و نظم نوین جهانی و استیلای حاکمیتی، به غذا به عنوان عاملی مهم در مناسبات جهانی وابسته است. فراهمی غذا متاثر از سه عامل: تولید، تجارت و ذخیره سازی است. تولید داخلی محصولات کشاورزی از کلیدی ترین اجزای امنیت غذایی است که برآیند مولفه هایی چون منابع پایه تولید (آب و خاک)، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی، پشتیبانی و حمایت موثر از تولید، سرمایه انسانی ماهر، کمیت و کیفیت نهاده های تولید، نظام دانش، فناوری و اطلاعات، نظام مدیریت تولید و فراوری محصولات کشاورزی و نگرش نظام مند به زنجیره ارزش است. از آنجا که کشاورزی در بستر کنونی جهان علاوه بر وظیفه مهم تامین امنیت غذایی، مسئولیت حفاظت از منابع طبیعی و پایه را نیز بر عهده دارد، یکی از مهم ترین راه های پاسخگویی به نیازهای غذایی جمعیت کشور؛ «دانش بنیان شدن کشاورزی‎» و استفاده از ظرفیت های عظیم و مغفول علم و فناوری در سطوح ملی و جهانی است. در رویکرد کشاورزی دانش بنیان، افزون بر استفاده صحیح از ظرفیت های کشاورزی، موضوع مهم حفاظت و بهره برداری پایدار از منابع طبیعی و پایه و تامین سلامت تولید در اولویت قرار دارد. در موضوع «دسترسی به غذا»، دسترسی فیزیکی و دسترسی اقتصادی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بهبود دسترسی به غذا تحت تاثیر عواملی چون دسترسی تولیدکننده و مصرف کننده به بازار، قدرت خرید خانوار، میزان درآمد و اشتغال و پشتیبانی از اقشار آسیب پذیر است که در بین این عوامل، قدرت خرید خانوار نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای دارد. البته در این مقوله «دانش بنیان شدن و تکمیل زنجیره ارزش غذا» نیز بسیار حائز اهمیت م. ب. و منجر به تسهیل دسترسی فیزیکی، کاهش تبعیض قیمتی، کاهش شکاف قیمتی بین تولیدکننده و مصرف کننده، افزایش درآمد تولیدکننده، توان مالی و قدرت خرید مصرف کننده، ارتقاء ارزش افزوده، کاهش تلفات و ضایعات و حفظ کیفیت و سلامت محصولات می‌شود. رکن سوم امنیت غذایی، «مصرف و سلامت غذا» است که به الگوی مصرف و ویژگی های این الگو وابسته م. ب.. طراحی این الگو باید بر مبنای اصول علمی (تامین مقادیر کافی انرژی، پروتئین، ویتامین و ریزمغذی ها) و انطباق با ظرفیت های منابع آب و خاک، فرهنگ غنی ایرانی - اسلامی، قیمت تمام شده سبد غذایی، ارتقای سلامت جامعه و ترکیب جمعیت باشد. سایر عوامل اثرگذار بر این رکن شامل: سلامت غذا، دانش غذا و تغذیه، سوء تغذیه، تنوع غذایی و کیفیت آب آشامیدنی است. قابل ذکر است که سلامت غذا در دو رکن فراهمی و دسترسی نیز بسیار حائز اهمیت است و موضوع غذای سالم باید «از مزرعه تا سفره» مدنظر باشد. «ارتقاء آگاهی و دانش ذی نفعان زنجیره ارزش و به ویژه مصرف کنندگان و دانش بنیان کردن الگوی مصرف» از محورهای اساسی این رکن امنیت غذایی است. رکن چهارم امنیت غذایی «ثبات و پایداری (تاب آوری)» در سه رکن فراهمی، دسترسی و مصرف است. عوامل بی ثباتی و ناپایداری در رکن فراهمی غذا در کشور عمدتاً شامل سرمایه گذاری و حمایت ناکافی و غیر هدفمند از تولید، بهره برداری غیراصولی و خارج از توان اکولوژیک منابع پایه و طبیعی (به ویژه آب و خاک)، تغییر اقلیم و پیامدهای ناشی از آن، بلایای طبیعی، مخاطرات بیولوژیک و تکانه های سیاسی است. عوامل بی ثباتی و ناپایداری در رکن دسترسی به غذا عمدتاً شامل نوسانات قیمتی، تغییرات مکرر سیاست های اقتصادی، تکانه های سیاسی و اجتماعی، تورم، کاهش قدرت خرید و ناپایداری منابع درآمدی و اشتغال است. عمده ترین عوامل بی ثباتی و ناپایداری در رکن مصرف غذا نیز نگرانی از کیفیت، سلامت و تقلبات محصولات غذایی و تبلیغات غیرواقعی در حوزه محصولات غذایی است. در مجموع، بدیهی است که امنیت غذایی و شاخص های کلان اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و سیاسی اثرات متقابل داشته و وظیفه حاکمیت غذایی ایجاب می کند که کلیه شاخص های موثر در ثبات و پایداری ارکان امنیت غذایی را به صورت دانش بنیان سنجش، پایش و ارزیابی نموده و نسبت به مهار عوامل بی ثباتی و ناپایداری اقدام نماید. بی تردید؛ تحقق اهداف سند ملی دانش بنیان امنیت غذایی با ساختار اجرایی مناسب و کارآمد و پایش و ارزیابی مستمر شاخص ها و بهره گیری از مشارکت آحاد مردم همراه با فرهنگ سازی بر پایه ارزش های بنیادین به ویژه عدالت محوری و دانش بنیانی، موجبات اقتدار و اعتلای بیش ازپیش کشور را فراهم می‌نماید و چنانچه اقدامات ملی این سند به خوبی اجرایی شود، علاوه بر تامین امنیت غذایی، زمینه ها و زیرساخت های لازم برای دستیابی به اقتدار غذایی در دهه دوم ایجاد خواهد شد. امنیت غذایی : دسترسی فیزیکی، اقتصادی و عادلانه همه مردم در طول زندگی به غذای کافی، سالم، مغذی و حلال جهت رفع نیازهای یک رژیم تغذیه ای سازگار با سلیقه ها و ترجیحات آن ها برای برخورداری از یک زندگی سالم و فعال، که دارای چهار رکن «فراهمی»، «دسترسی»، «سلامت و مصرف»، «تاب آوری (ثبات و پایداری)» م. ب.. فراهمی غذا : تامین کمی و کیفی غذای مورد نیاز آحاد جامعه با بهره گیری از تولید داخل، خالص تجارت، ذخایر و کشت فراسرزمینی زنجیره ارزش (کشاورزی) : مجموعه فعالیت های مستمر که از تامین ماده اولیه برای تولید یک محصول تا تولید و عرضه آن به مصرف کننده نهایی ایجاد ارزش می کند. نظام بهره برداری : مجموعه ای هدفمند که با استفاده از منابع طبیعی، نیروی انسانی و امکانات در دسترس و با اتخاذ شیوه های معین، در جهت تولید محصولات کشاورزی تلاش منظم و سازمان یافته ای داشته باشد. از جمله بارزترین این نظام ها خرد دهقانی، تعاونی، کشت و صنعت و سهامی زراعت م. ب.. محصول ارگانیک : به محصولی گفته می‌شود که در درجه اول منشا آن کاملاً طبیعی باشد و همچنین در کل فرآیند تولید آن از هیچ گونه ماده شیمیایی، افزودنی یا فرآیندی که باعث تغییر ماهیت طبیعی مواد تشکیل دهنده آن می‌شود، استفاده نشده باشد. گردشگری کشاورزی : نوعی از گردشگری که محوریت آن بازدید گردشگران از فعالیت های کشاورزی و سایر فعالیت های روستایی و آداب و رسوم محلی مرتبط با آن و مشارکت در فعالیت های کشاورزی با اهداف تفریحی و آموزشی م. ب.. خط فقر غذایی : کمینه درآمد یک خانوار برای تامین کمینه نیاز تغذیه ای ب. ت. ب. مبانی ارزشی سیاست های کلی نظام در بخش های کشاورزی، محیط زیست، آب، سلامت، منابع طبیعی، الگوی مصرف، جمعیت و خانواده، اقتصاد مقاومتی، بیانیه گام دوم انقلاب، نقشه جامع علمی کشور، تاکیدات مقام معظم رهبری و چالش های این حوزه، اصول راهبردی و مبانی ارزشی سند ملی دانش بنیان امنیت غذایی عبارتند از: 2. ایجاد هماهنگی در سیاست گذاری های تامین و تولید، عرضه و مصرف غذای حلال و سالم در کل زنجیره غذایی از پیش تولید، مزرعه تا سفره 3. تامین حداقل انرژی و پروتئین مورد نیاز بر مبنای سبد غذایی مطلوب برای یکایک مردم با توجه ویژه به اقشار آسیب پذیر و کم درآمد 10. توسعه تحقیقات در بخش کشاورزی با تاکید بر ارتقای نقش بخش خصوصی و شرکت های دانش بنیان 12. توجه به جایگاه و شان اجتماعی کشاورزان و کشاورزی تبصره - اهداف کلان فاقد مقادیر موجود و مقادیر مطلوب لازم ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ سند، توسط دستگاه های ذی ربط جهت تایید به شورای عالی انقلاب فرهنگی ارائه می‌شود. مقادیر موجود و مطلوب سایر اهداف و شاخص های ارزیابی این سند، شامل کل اراضی زیر کشت آبی و دیم، کل اراضی تحت آیش، مساحت گلخانه مورداستفاده به منظور تولید سبزی و صیفی، ضریب خودکفایی شلتوک، روغن نباتی، کنجاله، ذرت دانه ای و معادل، کنسانتره، گوشت قرمز، ضریب خودکفایی بذر گیاهان زراعی، سطح نشاکاری گیاهان زراعی غیر از برنج، ضریب خودکفایی اندام های تکثیری، تولید بذر گیاهان گلخانه ای، ضریب خودکفایی کود ازته (به جز اوره) و کود پتاسه و فسفره، ضریب خودکفایی واکسن های دامی، ضریب خودکفایی داروهای دامی، طیور و آبزیان، آفت کش های شیمیایی (فرموله شده)، مواد معدنی، پروبیوتیک، پری بیوتیک، محرک های رشد و ویتامین ها، اسید آمینه و مواد معدنی، میزان تولید آفت کش زیستی، طبیعی و بیوشیمیایی و هورمون های گیاهی، میانگین مصرف آفت کش - ماده موثره، ضریب خودکفایی تخم چشم زده ماهی قزل آلا، ضریب خودکفایی در تولید جوجه اجداد گوشتی، توسعه سیستم های هوشمند گلخانه، نرخ رشد ارزش‏ افزوده ی بخش کشاورزی، نسبت شاغلین بخش کشاورزی دارای گواهی صلاحیت حرفه ای، نسبت بهره برداران دهقانی خرد و سنتی از کل بهره برداران، نسبت درآمد خانوار کشاورزی به سایر مشاغل، تعداد میادین و فروشگاه های عرضه مستقیم محصولات کشاورزی کل کشور، سهم مبادلات مجازی محصولات کشاورزی از کل مبادلات محصولات کشاورزی، مجموع مصرف میوه و سبزی، درصد خانوارهایی که کمتر از 90% انرژی مصرف می کنند، درصد خانوارهایی که کمتر از 90% پروتئین مصرف می کنند، درصد آشنایی خانوار با گروه های غذایی اصلی، مصرف سرانه غذایی برنج، شیوع کم خونی در کودکان 6 تا 59 ماه در ایران، میزان کوتاه قدی کودکان زیر 5 سال، نسبت مراکز عرضه و توزیع مواد غذایی دارای شرایط فنی- بهداشتی مورد نیاز، سطح تولید محصولات گیاهی ارگانیک (زیستی)، نسبت حجمی آفت کش های پرخطر مصرف شده به کل آفت کش ها، سطح کل عملیات آبخیزداری و آبخوان داری، میزان استحصال آب از محل آب های غیرمتعارف (آب های شور، لب شور، بازچرخانی آب و...)، سطح جنگل های دست کاشت، سطح کل مراتع، سطح بیابان، سهم جمعیت روستایی و عشایری، میانگین سن بهره برداران کشاورزی، گردش مالی گردشگری کشاورزی و میزان یکپارچه سازی اراضی توسط متولیان اجرایی سازی سند تعیین و تصویب و گزارش سالانه آن ها برای شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال می‌گردد. راهبرد (1) : کاهش خلا عملکرد و اجرای الگوی بهینه کشت به منظور ارتقای ضریب خودکفایی انرژی و پروتئین با تاکید بر ارتقای دانش و فناوری، افزایش بهره وری آب و افزایش کیفیت و سلامت محصولات کشاورزی و غذایی راهبرد (3) : توسعه سرمایه گذاری با تاکید بر جهش سرمایه گذاری بخش خصوصی در زنجیره ارزش کشاورزی و بخش دولتی در توسعه زیرساخت ها و اتخاذ سیاست های حمایتی موثر و کارآمد در بخش کشاورزی راهبرد (6) : ارتقاء زیست بوم نوآوری حوزه امنیت غذایی به منظور افزایش اثربخشی نظام آموزش، پژوهش و فناوری این حوزه با تاکید بر بازتعریف نقش دولت و افزایش نقش بخش غیردولتی راهبرد (11) : توسعه و تکمیل زنجیره ارزش محصولات کشاورزی و غذایی به منظور ارتقای بهره وری و توسعه نوآوری با تاکید بر انتفاع عادلانه عوامل زنجیره ارزش راهبرد (12) : اصلاح الگوی مصرف غذا متناسب با اصول علمی تغذیه در جهت کاهش انواع سوء تغذیه، از طریق ارتقای فرهنگ و سواد غذا و تغذیه در مصرف کنندگان، افزایش تنوع غذایی، توسعه مکمل یاری و غنی سازی، توسعه مشارکت عمومی و ارتقای فرهنگ عمومی مبتنی بر سبک زندگی ایرانی - اسلامی راهبرد (13) : ارتقاء شاخص های کیفیت و سلامت غذا در طول زنجیره ارزش و بهبود کیفیت آب آشامیدنی با تاکید بر به کارگیری فناوری های نوین به منظور اصالت سنجی غذا و جلوگیری از تقلبات راهبرد (19) : مدیریت تنش های جمعیتی و مولفه های اجتماعی موثر در امنیت غذایی 2. برنامه ریزی لازم به منظور خودکفایی در نهاده های راهبردی شامل تثبیت خودکفایی در منابع تامین علوفه [پاورقی 3] و جو، افزایش خودکفایی در ذرت دانه ای و معادل آن [پاورقی 4] و کنجاله [پاورقی 5] (1) (2) (8) (الف) 8. حمایت از سرمایه گذاری، انتقال دانش و فناوری، ارتقای بهره وری، ارزش افزایی، ایجاد و تکمیل زنجیره ارزش آبزیان پرورشی مبتنی بر آمایش سرزمین: شامل: الف- نظام تامین تخم چشم زده، بچه ماهی (با اولویت تولید SRP + SRF) و بچه میگو، ب- به نژادی آبزیان و تنوع بخشی به گونه های با عملکرد بالا و زودبازده و معرفی گونه های جدید، ج- تامین خوراک آبزیان، د- توسعه مکانیزاسیون و حمل ونقل، ه- توسعه سردخانه ها، صنایع تبدیلی و تکمیلی، بسته بندی و کاهش تلفات و ضایعات، و- توسعه زیرساخت های لازم برای صادرات (1) (2) (7) (8) (الف) 11. توسعه بهره گیری از ظرفیت آب های داخلی (مخازن سدها، استخر های مربوط به چاه های آب، قنوات و چشمه ها، کانال های شبکه های آبیاری و. ..) برای پرورش ماهی با تاکید بر سیستم های بهره ور مطابق با توان و ظرفیت اکولوژیک (1) (14) (ب) 21. اصلاح الگوی توسعه باغ های کشور متناسب با توان اکولوژیک سرزمین با تاکید بر محصولات کم آب بر و خشکبار، صنایع مرتبط و بازارهای داخلی و صادراتی (1) (17) (الف) 22. بهبود مدیریت باغ ها ازنظر تنش های زیستی و غیرزیستی، تغذیه، آبیاری، مکانیزاسیون و برداشت با تاکید بر بهره گیری از دانش و فناوری های نوین، افزایش عملکرد، بهره وری آب، ارتقاء کیفیت، سلامت و بازارپسندی محصولات باغی (1) (8) (14) (الف) 23. نوسازی و مدرن سازی باغ های مسن و فرسوده با تاکید بر بهره گیری از دانش و فناوری های نوین و ارتقاء کیفیت و سلامت، افزایش عملکرد، بهره وری آب، کیفیت و بازارپسندی محصولات باغی (1) (الف) 27. توسعه فناوری های موثر در ارتقاء و رعایت استاندارد کیفی تولید و عرضه شیر و فرآورده های لبنی از قبیل کیت ها و آزمایشگاه‏ های تشخیص و فناوری های غیرحرارتی سالم سازی شیر (پلاسما، فرا دما، فشار بالا، میدان الکتریکی ارتعاشی، غشایی و میکروفیلتراسیون) (1) (7) (ج) 28. خودکفایی در تولید ملکه زنبور عسل، بهبود ژنتیکی و توسعه زنبور عسل ایرانی و ارتقاء دانش و فناوری و تکمیل زنجیره های ارزش به منظور ارتقاء عملکرد و توسعه کیفی صنعت زنبورداری با استفاده از فناوری های نوین و تقویت تشکل های مربوطه جهت مدیریت زنجیره تامین (1) (2) (7) (ج) 31. کاهش وابستگی به بذور هیبرید وارداتی و ارتقای توانمندی های تولید داخل به منظور تامین ارقام داخلی مناسب برای تولید (2) (الف) 38. توسعه ارقام باغی جدید و مناسب، ارتقاء نظام تامین پایه، پیوندک و نهال گواهی شده و نظارت بر نهالستان ها، جلوگیری از تولید نهال های غیراستاندارد، توسعه صادرات نهال و تقویت خدمات قرنطینه ای با در نظر گرفتن وظایف حاکمیت و اعطای نقش حداکثری به بخش خصوصی (2) (الف) 39. سالم سازی هسته های اولیه ارقام تجاری باغی بومی، تامین ارقام و اندام تکثیری سالم و اصیل و احداث باغ های مادری (2) (الف) 40. دانش بنیان کردن تولید اندام های تکثیری و بهره گیری از فناوری های نوین، تامین ارقام و مواد گیاهی اصیل و سالم و سرمایه گذاری، حمایت و ارائه مشوق های لازم برای تولید اندام تکثیری گیاهان زینتی در داخل (2) (ب) 41. سامان دهی صدور مجوز تولیدات کشت بافتی، کنترل کیفیت این تولیدات و تامین مواد اولیه تکثیری و شیمیایی در واحدهای کشت بافتی (2) (ب) 45. شناسایی و تامین مواد اولیه مورد نیاز تولید کود و محرک های رشد به منظور کاهش وابستگی به واردات کود و محرک های رشد (2) (الف) 46. حمایت از سرمایه گذاری در تولید مواد موثره با کیفیت و افزودنی های آفت کش های شیمیایی (2) (الف) 49. سامان دهی و هوشمندسازی توزیع کود با بهره گیری از ظرفیت بخش های غیردولتی و راه اندازی کارگزاری های تشکل محور در تامین کود (2) (4) (ب) 52. ارتقاء نظارت بر کیفیت آفت کش های وارداتی (شامل مواد موثره و افزودنی ها) با تاکید بر استقرار سیستم ردیابی محصول (2) (9) (ب) 54. خودکفایی در تولید واکسن های آبزیان، طیور و دام و کاهش وابستگی در تامین مواد اولیه (2) (9) (الف) 60. تحول در نظام بیمه تخصصی بخش کشاورزی با تاکید بر تحول در ارزیابی ریسک و ضرر و زیان و کاهش مخاطرات اخلاقی و انتخاب نامناسب به منظور مدیریت ریسک سرمایه گذاری در بخش کشاورزی (3) (الف) 62. استانداردسازی قراردادهای کار کشاورزی به منظور ارائه پوشش های بیمه ای تامین اجتماعی (3) (5) (الف) 69. حمایت از توسعه نظام های بهره برداری کشاورزی دانش بنیان با تاکید بر یکپارچه سازی مدیریت فعالیت های کشاورزی و تقویت کشاورزی خانوادگی (4) (الف) 71. چابک سازی دولت در بخش کشاورزی با تمرکز بر امور تولی گری، بهره گیری از خدمات الکترونیک، برون سپاری حداکثری امور تصدی گری باقیمانده (از قبیل تامین نهاده ها) و مشارکت جویی نظام مند از تشکل های فراگیر و ملی بخش در برنامه ریزی (4) (الف) 73. ایجاد نظام جامع آمار و اطلاعات بخش کشاورزی با تاکید بر تجمیع داده های تولید شده در بخش های مختلف، به منظور ارتقای شفافیت و تسهیل دسترسی به داده های صحیح و دقیق و استفاده از ظرفیت کلان داده ها (4) (الف) 79. ایجاد نظام تربیت نیروی انسانی موردنیاز بخش کشاورزی از طریق تحول در نظام آموزش عالی و هنرستان ها و تقویت آموزش های مهارتی، با تاکید بر ساماندهی کارآموزی و کارورزی دانش آموزان و دانشجویان، اصلاح و به روزرسانی سرفصل دروس، برگزاری دوره های مهارت آموزی کوتاه مدت برای تمام متقاضیان در مناطق دارای ظرفیت کشاورزی و اصلاح ساز و کارهای هدایت تحصیلی در این مناطق (5) (الف) 85. ساماندهی تحقیقات دولتی و برون سپاری حداکثری تحقیقات دولتی به ویژه به دانشگاه ها، موسسات پژوهشی غیردولتی و شرکت های دانش بنیان و ارزیابی دقیق و رتبه بندی مجریان ب. ت. ب. سوابق فعالیت های آن ها (6) (4) (الف) 89. اصلاح آیین‌نامه ارتقاء و ترفیع اعضای هیات علمی دانشکده های کشاورزی و سایر رشته های مرتبط، در راستای ارتقای نقش آفرینی اعضای هیات علمی در دستیابی به اهداف کشور در امنیت غذایی (6) (ب) 90. ایجاد شبکه تجهیزات و زیرساخت های آزمایشگاهی متشکل از آزمایشگاه های مورد تایید سراسر کشور و ارائه سرویس باکیفیت و قیمت مناسب (6) (ب) 96. مصونیت بخشی و اجتناب از غافلگیری راهبردی در مواجهه با تهدیدات از طریق اعلام هشدار به موقع، ردیابی، پیگیری و تشخیص منشا و نوع تهدید غذایی علیه کشور (7) (ب) 98. حمایت هدفمند و اعطای تسهیلات مناسب به منظور نوسازی ماشین آلات و تجهیزات صنایع تبدیلی و تکمیلی با تاکید بر استفاده از ظرفیت شرکت های داخلی تولید کننده ماشین آلات و تجهیزات و ارتقای توانمندی های فناورانه آن ها (8) (ب) 102. توسعه زنجیره سرد محصولات کشاورزی با تاکید بر محصولات صادراتی (8) (9) (13) (ج) 104. حمایت موثر از ارتقاء ضریب مکانیزاسیون به منظور به کارگیری ماشین آلات به روز در کلیه مراحل تولید محصولات زراعی، باغی، دامی و شیلاتی و جایگزینی ماشین آلات فرسوده با ماشین آلات به روز (8) (1) (الف) 113. شناسایی حوزه های متاثر از تحریم در ارکان امنیت غذایی و اقدامات لازم برای خنثی سازی و کم اثر کردن تحریم‏ها (9) (الف) 115. توسعه کشاورزی و دامداری فراسرزمینی به منظور تامین کمبود محصولات راهبردی کشور با تاکید بر ذرت، دانه های روغنی و گوشت قرمز (9) (1) (الف) 117. ساماندهی و ارتقاء ضوابط بهداشتی - قرنطینه ای در مرزها و مبادی کشور، استقرار گمرکات تخصصی و تجهیز گمرکات به منظور کنترل دقیق عوامل بیماری زا و تهدیدات زیستی و غذایی با تاکید بر کاهش مدت زمان ترخیص کالا (9) (13) (الف) 121. ارتقاء کمی و کیفی آزمایشگاه های کنترل کیفیت نهاده ها و محصولات وارداتی به منظور پاسخگویی دقیق و سریع با تاکید بر تقویت بخش خصوصی (9) (13) (ب) 123. مدیریت ظرفیت، زمان و میزان آزادسازی ذخایر راهبردی و ایجاد هماهنگی بین دستگاه های ذیربط و استفاده از ظرفیت های داخلی در تامین ذخایر راهبردی (9) (ب) 124. تدقیق آمایش و آمار تعداد و ظرفیت سیلو ها، انبارها، مخازن و سردخانه های ذخیره سازی محصولات غذایی به منظور نیازسنجی، بهینه سازی و توسعه سیلو، مخازن، سردخانه ها و انبارها با تاکید بر فناوری های نوین (9) (7) (ج) 125. جلوگیری از قاچاق کالاها، محصولات و نهاده های کشاورزی با تاکید بر توسعه فناوری های نوین (9) (ج) 127. ساماندهی بازار محصولات به منظور دستیابی به قیمت تعادلی و حذف واسطه های غیرضرور با تاکید بر ایجاد بازارهای عرضه مستقیم و تقویت سهم بازارهای مجازی خرید و فروش محصولات کشاورزی (10) (11) (الف) 128. مدیریت هوشمند توزیع محصولات کشاورزی از طریق تقویت ساز و کار بازار و شفافیت با ایجاد نظام آمار و اطلاعات با تاکید بر اطلاعات زمان و مکان عرضه محصولات (10) (4) (الف) 129. ارتقاء کارآمدی نظام تامین و توزیع محصولات غذایی در مواجهه با تکانه های اجتماعی، مخاطرات اقلیمی و حوادث غیرمترقبه (10) (16) (19) (الف) 133. سامان دهی بازارهای داخلی و زنجیره تامین با استفاده از توسعه سکوهای (پلتفرم های) مجازی، شفاف سازی عرضه و تقاضا و توسعه زیرساخت های عرضه مستقیم محصولات (11) (10) (الف) 135. توسعه سکوهای (پلتفرم‎ های) مدیریت زنجیره تامین برای جمع آوری، درجه بندی، بسته بندی، برچسب گذاری، بهبود حمل و نقل، انبارداری، ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی با هدف ارزش افزایی و ارتقاء کیفیت، سلامت و بازارپسندی و کاهش تلفات و ضایعات محصولات کشاورزی (11) (8) (13) (ب) 138. استقرار و به روزرسانی سبد غذایی و الگوی مصرف مطلوب ایرانی - اسلامی مبتنی بر توان سرزمینی، اقتصاد تولیدات، سلامت افراد و فرهنگ غنی ایرانی - اسلامی در تعامل دو جانبه وزارت جهاد کشاورزی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با تاکید بر متناسب سازی تدریجی سبد غذایی با سبد غذایی ایرانی - اسلامی، کاهش سهم اقلام آب بر در سبد غذایی و متناسب سازی سهم پروتئین های حیوانی و گیاهی (12) (الف) 141. بهبود کیفیت زنجیره گندم، آرد و نان با تاکید بر معرفی ارقام گندم با درصد پروتئین بالا، خاصیت نانوایی بالاتر و قدرت جذب بالای عناصر ریزمغذی، غنی سازی آرد با عناصر ریزمغذی، کاهش درصد سبوس گیری و جنین گیری از گندم، استفاده از افزودنی های متناسب با نیاز بیماری های شایع و ارتقای فناوری پخت و افزایش تنوع نان صنعتی (12) (13) (8) (1) (الف) 145. فرهنگ سازی، ترویج و گفتمان سازی برنامه های کلان کشور در حوزه امنیت غذایی به منظور مشارکت حداکثری کنشگران زنجیره ارزش شامل تامین و توزیع کنندگان نهاده ها، فرآوری کنندگان و فروشندگان از عمده فروشی تا خرده فروشی در تحقق آن برنامه ها (12) (4) (ب) 146. فرهنگ سازی در خصوص تامین، تولید و توزیع نهاده های سالم در تولید محصولات کشاورزی و غذایی، ارتقای فرهنگ تولید محصول سالم، حلال و طیب، مطابق با سلیقه مصرف کنندگان (12) (1) (2) (ج) 149. ترویج کشاورزی شهری به منظور استفاده از فضاهای عمومی با تاکید بر کاشت درختان مثمر و مشارکت عموم مردم در تولید محصولات کشاورزی به ویژه در تولید سبزی و صیفی (12) (1) (11) (ب) 150. افزایش دسترسی به مش -اوره تغذیه از طریق کمک به توسعه سکوهای (پلتفرم های) مشاوره تغذیه و ارتقای ظرفیت شبکه های بهداشت و درمان کشور خصوصاً در روستاها (12) (18) (ب) 151. حمایت از به کارگیری مولفه های فرهنگی بومی در بسته بندی محصولات غذایی به ویژه محصولات صادراتی (12) (ب) 152. پایش، پیشگیری و کنترل انواع سوء تغذیه (کم وزنی، لاغری و کوتاه قدی، اضافه وزن و چ -اقی) و بیماری های غیرواگیر مرتبط با تغذیه (دیابت، قلبی و عروقی، انواع سرطان ها و پوکی استخوان) (12) (ج) 153. تامین ریزمغذی های کلیدی در سبد غذایی (آهن، کلسیم، روی، ویتامین A و ویتامین D) از طریق اصلاح الگوی مصرف و تقویت شیر مدرسه، غنی سازی محصولات غذایی و مکمل یاری غذایی (12) (8) (ج) 165. ایجاد و تقویت نظام ثبت، گزارش و هشدار سریع بیماری های غذا زاد، بیوتروریسم، طغیان های با منشا مواد غذایی و مصون سازی محصولات غذایی در برابر انواع تهدیدات (13) (7) (ب) 173. تامین کامل آب آشامیدنی سالم و بهداشتی و ارتقای کیفیت آن مشتمل بر مدیریت ایمنی و ریسک سامانه های آب رسانی از حوضه آبریز تا نقطه مصرف (13) (ب) 6. سیاست گذاری ساماندهی تامین، تولید و مصرف محصولات تراریخت در چارچوب «سند ملی زیست فناوری» م. ب.. 185. احیاء و نوسازی قنات ها با تاکید بر توسعه و به کارگیری روش های نوین، نوآورانه و کم هزینه به منظور رقابت پذیر شدن این شیوه در مقایسه با سایر روش های ذخیره سازی آب (14) (ب) 190. تامین آب تالاب ها و سامانه های محیط زیستی (14) (17) (ج) 192. جلوگیری از خرد شدن و تغییر کاربری اراضی زراعی و باغی با تاکید بر خاک های کلاس یک، دو و سه (15) (4) (الف) 203. غنی سازی مراتع با تاکید بر ارتقاء دانش و فناوری و توسعه زیرساخت ها و تجهیزات مورد نیاز از قبیل فرآوری و پوشش دهی بذر، استفاده از پهپاد برای توزیع بذر و سایر نهاده ها در مراتع، فناوری‎ های ارتقاء آبخوان داری، استفاده از تصاویر ماهواره و پردازش تصویر جهت مدیریت مراتع (17) (1) (7) (8) (ب) 210. استعدادیابی و شناسایی اراضی مستعد برای توسعه زراعت چوب و تامین زیرساخت های موردنیاز (از جمله تامین منابع آبی) برای زراعت چوب در این اراضی (17) (ج) 211. مدیریت واحد توسعه روستایی و عشایری ب. ت. ب. نقش اساسی این مناطق در تامین امنیت غذایی (18) (4) (الف) 212. طراحی الگوی مناسب توسعه روستایی و عشایری تولید محور متناسب با الگوی توسعه کشاورزی با تاکید بر حفظ روستاها و عشایر تولیدی و جلوگیری از یکجانشینی عشایر و تبدیل روستا به شهر (18) (19) (الف) 214. طراحی الگوی مناسب برای توسعه گردشگری کشاورزی به ویژه از طریق حمایت از سکوهای (پلتفرم‎ های) گردشگری و توانمندسازی روستائیان و عشایر، با تاکید بر امنیت زیستی و رعایت قوانین عرصه های کشاورزی (18) (11) (12) (الف) 216. توسعه نظام ترویج روستایی در بخش کشاورزی با تاکید بر استفاده حداکثری از ظرفیت های محلی و ارائه خدمات ترویجی و مشاوره توسط بخش خصوصی (18) (5) (ب) ماده 8 - این سند مشتمل بر یک مقدمه، 8 ماده و یک تبصره در جلسه 881 مورخ 1402 /2/12 شورای عالی انقلاب فرهنگی و بر اساس مصوبه جلسات 166 و 167 مورخ 1401/06/15 و 1401/07/12 شورای ستاد راهبری اجرای نقشه جامع علمی کشور به تصویب رسیده است و از تاریخ ابلاغ؛ لازم الاجرا است. دریافت فایل پی‌دی‌اف

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین