دعاوی حقوقی › آیین دادرسی و امور قضایی › صلاحیت، احاله و سایر
دعوای اعمال تبصره ۲ ماده ۳۳۹ ق.آ. د.م
راهنمای دعوای اعمال تبصره ۲ ماده ۳۳۹ ق.آ. د.م
- تعریف
- این موضوع مربوط به زمانی است که در یک پرونده حقوقی، دادگاهِ رسیدگی‌کننده، صلاحیتِ خود را نفی کرده و قرار عدم صلاحیت صادر می‌کند، اما دادگاهِ دیگری نیز خود را صالح نمیداند. در این وضعیت، برای تعیین تکلیفِ نهایی و مشخص شدنِ دادگاهِ صالح، پرونده باید به دیوان عالی کشور ارسال شود تا حل اختلاف کند. این فرایند بر اساس تبصره ۲ ماده ۳۳۹ قانون آیین دادرسی مدنی (در مقامِ حل اختلاف در صلاحیت) یا مواد مرتبط با صلاحیت (مواد ۲۶ و ۲۷ ق.آ.د.م) انجام می‌شود.
- خواهان و خوانده
- طرفینِ دعوای اصلی (خواهان و خوانده پرونده‌ای که اختلاف صلاحیت در آن رخ داده است).
- ماهیت
- غیرمالی؛ امورِ حسبی/آیین دادرسی.
- مرجع صالح
- دیوان عالی کشور (برای حل اختلاف بین دو دادگاه در حوزههای قضایی مختلف).
- مستندات قانونی
- مواد ۲۶، ۲۷ و ۲۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی.
- مدارک لازم
- قرار عدم صلاحیت صادره از دادگاه اول، قرار عدم صلاحیت صادره از دادگاه دوم، پرونده اصلی (که توسط دفتر دادگاه ارسال می‌شود).
- مهلت‌ها
- مهلت خاصی برای طرفین دعوا جهت درخواست حل اختلاف وجود ندارد، اما دادگاه‌ها مکلفند بلافاصله پرونده را به دیوان عالی ارسال کنند.
- هزینه
- هزینه دادرسی ندارد (این یک فرایند اداری بین دادگاه‌هاست).
- مراحل
- ۱. صدور قرار عدم صلاحیت توسط دادگاه اول ۲. صدور قرار عدم صلاحیت توسط دادگاه دوم ۳. ارسال پرونده توسط دادگاه دوم به دیوان عالی کشور ۴. صدور رأی حل اختلاف توسط دیوان عالی ۵. ارسال پرونده به دادگاه صالح تعیین شده.
- نکات و اشتباهات رایج
- ۱. تصور اینکه طرفین دعوا باید دادخواست حل اختلاف بدهند (در حالی که این وظیفه دادگاه است) ۲. عدم پیگیری از دفتر دادگاه برای ارسال پرونده به دیوان ۳. اشتباه در تشخیص مرجع حل اختلاف (گاهی دادگاه تجدیدنظر استان مرجع حل اختلاف است، نه دیوان عالی).
نمونهٔ خواسته
تقاضای حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاه عمومی حقوقی [شهر الف] و دادگاه عمومی حقوقی [شهر ب] و تعیین دادگاه صالح.
نمونهٔ شرحِ دادخواست
ریاست محترم دیوان عالی کشور؛ احتراماً به استحضار می‌رساند در پرونده کلاسه [...] مطروحه در دادگاه عمومی حقوقی [شهر الف]، آن دادگاه به موجب قرار شماره [...] مورخ [...] قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه [شهر ب] صادر نموده است. پرونده به دادگاه [شهر ب] ارسال گردیده، اما آن دادگاه نیز به موجب قرار شماره [...] مورخ [...] خود را صالح ندانسته و قرار عدم صلاحیت صادر کرده است. لذا با توجه به حدوث اختلاف در صلاحیت، تقاضای تعیین مرجع صالح جهت رسیدگی به ماهیت دعوا مورد استدعاست.
پرسش‌های متداول
آیا من به عنوان خواهان باید دادخواست حل اختلاف بدهم؟
خیر، دادگاه دوم که خود را صالح نمیداند مکلف است پرونده را برای حل اختلاف به دیوان عالی یا دادگاه تجدیدنظر استان ارسال کند.
چه زمانی دیوان عالی کشور مرجع حل اختلاف است؟
زمانی که اختلاف بین دو دادگاه در حوزههای قضایی دو استان مختلف باشد.
اگر اختلاف بین دو دادگاه در یک استان باشد چه؟
مرجع حل اختلاف، دادگاه تجدیدنظر همان استان است.
آیا می‌توانم به قرار عدم صلاحیت اعتراض کنم؟
قرار عدم صلاحیت به تنهایی قابل تجدیدنظرخواهی نیست، مگر در موارد خاص که قانون تصریح کرده باشد.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
صفحه‌های مرتبط
- به زبانِ ساده: توضیحِ ساده برای همه
- راهنمای کامل: راهنمای جامع صلاحیت دادگاه‌ها و احاله پرونده‌های قضایی در حقوق ایران
- قرارداد: قرارداد ماده ۱۰ قانون مدنی
آرا، نظریات، مقررات و دکترینِ مرتبط
هنوز موردی ثبت نشده.