دعوای اثبات نسب فرزند ناشی از وطی به شبهه

راهنمای دعوای اثبات نسب فرزند ناشی از وطی به شبهه

تعریف

این دعوا زمانی طرح می‌شود که رابطه نسبی بین طفل و پدر یا مادر به دلیل وطی به شبهه (آمیزش بدون قصد مجرمانه و با اشتباه در موضوع یا حکم) مورد تردید یا انکار قرار گرفته و ذی‌نفع تقاضای اثبات آن را دارد. دادگاه با بررسی قائن و امارات قانونی و در صورت نیاز آزمایش‌های ژنتیک (DNA)، نسب شرعی و قانونی طفل را احراز و حکم صادر می‌کند. این حکم اثر حقوقی مهمی بر ارث، محارم و حقوق ناشی از ولادت دارد.

خواهان و خوانده

خواهان معمولاً طفل (با نمایندگی ولی قانونی یا قیم) یا مادر است و خوانده پدر (یا وراث او در صورت فوت) می‌باشد.

ماهیت

غیرمالی، ترافعی.

مرجع صالح

دادگاه خانواده محل اقامت خوانده یا محل تولد طفل.

مستندات قانونی

مواد نامطمئن از قانون مدنی در باب نسب و احوال شخصیه، و قانون حمایت خانواده.

مدارک لازم

شناسنامه و کارت ملی خواهان، گواهی تولد طفل، سند ازدواج یا مدارک دال بر وطی به شبهه، نظریه پزشکی قانونی یا آزمایشگاه ژنتیک (در صورت انجام)، شهادت شهود (در صورت وجود).

مهلت‌ها

دعوای نسب مشمول مرور زمان نمی‌شود و در هر زمانی قابل طرح است؛ مهلت تجدیدنظرخواهی ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ رأی است.

هزینه

بر اساس تعرفه دعاوی غیرمالی در دعاوی خانواده محاسبه و اخذ می‌شود.

مراحل

۱. تنظیم دادخواست از طریق دفتر خدمات الکترونیک قضایی - ۲. ارجاع پرونده به دادگاه خانواده - ۳. جلسه دادرسی و استماع اظهارات طرفین و بررسی مدارک - ۴. ارجاع به پزشکی قانونی جهت آزمایش DNA - ۵. صدور رأی - ۶. تجدیدنظرخواهی (در صورت اعتراض) - ۷. صدور اجراییه و اصلاح اسناد سجلی در ثبت احوال.

نکات و اشتباهات رایج

۱. عدم تفکیک بین زنا و وطی به شبهه در دادخواست - ۲. تصور اینکه اثبات نسب نیاز به سند رسمی دارد در حالی که امارات و علم قاضی مؤثر است - ۳. فراموشی درخواست آزمایش DNA در مراحل اولیه دادرسی - ۴. طرح دعوای نادرست در مرجع کیفری به جای دادگاه خانواده.

نمونهٔ خواسته

اثبات نسب و الزام اداره ثبت احوال به صدور شناسنامه با درج نام پدر [نام خوانده].

پرسش‌های متداول

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.