دعوای اختلاف درباره فسخ یک‌جانبه قرارداد کار

راهنمای دعوای اختلاف درباره فسخ یک‌جانبه قرارداد کار

تعریف

فسخ یک‌جانبه قرارداد کار به معنای بر هم زدن رابطه کاری پیش از انقضای مدت توسط یکی از طرفین (کارگر یا کارفرما) است. این دعوا زمانی ایجاد می‌شود که یکی از طرفین بدون داشتن حق قانونی یا شرط فاسخ، قرارداد را به طور یک‌جانبه فسخ کند و طرف مقابل مدعی خسارت یا ادامه کار باشد. بررسی مشروعیت و قانونی بودن این فسخ موضوع اصلی این دعواست.

خواهان و خوانده

خواهان کارگر یا کارفرما (بسته به اینکه چه کسی متضرر شده) و خوانده طرف مقابل قرارداد.

ماهیت

مالی و غیرمالی؛ ترافعی.

مرجع صالح

هیأت تشخیص و هیأت حل اختلاف اداره کار محل کارگاه.

مستندات قانونی

مواد ۲۱، ۲۵، ۲۶ و ۲۷ قانون کار.

مدارک لازم

قرارداد کار، مستندات کتبی فسخ، اخطارها یا نامه‌های رد و بدل شده، شهادت شهود.

مهلت‌ها

مهلت اعتراض به رای هیأت تشخیص ۱۵ روز از تاریخ ابلاغ در هیأت حل اختلاف است.

هزینه

مطابق تعرفه رسیدگی در مراجع اداره کار.

مراحل

ثبت نام در سامانه جامع روابط کار، تنظیم دادخواست اعتراض به فسخ غیرقانونی یا مطالبه خسارت فسخ، طرح در هیأت تشخیص، رسیدگی و صدور رای، تجدیدنظرخواهی در هیأت حل اختلاف.

نکات و اشتباهات رایج

۱. تصور اینکه کارفرما در قراردادهای مدت‌موقت حق فسخ یک‌جانبه دارد (اصولاً ندارد مگر با شرایط خاص). ۲. عدم رعایت تشریفات قانونی اخراج در صورت تخلف کارگر (ماده ۲۷). ۳. استعفای کارگر بدون رعایت مهلت مقرر قانونی. ۴. مراجعه نادرست به دادگاه حقوقی عمومی به جای مراجع کار.

نمونهٔ خواسته

احراز غیرقانونی بودن فسخ یک‌جانبه قرارداد کار و تقاضای بازگشت به کار / مطالبه حقوق و مزایای ایام بلاتکلیفی و خسارت.

پرسش‌های متداول

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.