Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۱۲۳۳ تا ۱۲۳۶ مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۹ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز مبنی بر تعیین و افزایش عوارض تابلوهای منصوبه بر سر در اماکن تجاری و اداری، مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب آن است.

سبدِ من

#مصوبه_شورای_اسلامی_شهر #هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #شورای_اسلامی #حدود_اختیارات #عدالت #شهرداری #بانک #دفاتر_اسناد_رسمی #شرکت #شاکی #موکل #مطالبه #پرداخت_عوارض #ریال #مستند #گونه #وکالت #شوراها #تبلیغات #مالیات #صلاحیت #رسیدگی #لایحه #انتخابات #قوانین #ارائه_خدمات #دفترخانه #شورا #اعتراض #شورای_شهر #ملک #دستور_موقت #دادخواست #قضات #کمیسیون_ماده_۷۷_قانون_شهرداری #پیش‌بینی #سازمان_ثبت_اسناد_و_املاک_کشور #قانون_دیوان_عدالت_اداری #ابلاغ #شهر #اماکن #ابطال #قانون_مالیات #صورت #دفتر #مقنن #قضاییه #محق #عوارض_محلی #استدلال #بلامانع #انتخاب #سازمانهای #آیین_دادرسی

خلاصه

بانک‌ها و اشخاص مختلف ابطال مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز regarding عوارض نصب تابلو و آرای کمیسیون ماده ۷۷ را درخواست کردند. اختلاف بر سر تعلق عوارض نصب تابلو به شعب بانک‌ها و اعتبار مصوبات شورا است. دیوان به دعاوی مطروحه رسیدگی می‌کند.

اصلِ حقوقی: وضع عوارض بر تابلوهای شعب بانک‌ها توسط شوراهای اسلامی شهر با توجه به قوانین مالیاتی محدود است.

مستند: قانون مالیات بر ارزش افزوده، قانون شهرداری‌ها، نامطمئن

کلیدواژه‌ها: عوارض نصب تابلو، کمیسیون ماده ۷۷، شورای اسلامی شهر شیراز، بانک پارسیان، ابطال مصوبه

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1395/11/19 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: ۱۲۳۳ الی ۱۲۳۶ تاریخ دادنامه: ۱۳۹۵/۱۱/۱۹ کلاسه پرونده: ۹۴/۳۲۴ ، ۹۴/۴۸۵، ۹۴/۷۰۰، ۹۵/۲۶۱ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: ۱- بانک پارسیان با وکالت آقای … ۲- بانک ملت استان فارس با وکالت آقای … ۳- فاطمه حیدری ۴- شرکت هایپر مارکتهای ماف پارس با وکالت آقای … و خانم … شکایت و خواسته: ابطال مصوبات شماره ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای اسلامی شهر شیراز گردش کار: شاکیان به موجب دادخواستهای تقدیمی اعلام کرده اند: الف- بانک پارسیان با وکالت آقای …: « ریاست محترم دیوان عدالت اداری با سلام، احتراماً به وکالت از سوی بانک پارسیان (شاکی) به استحضار می رساند: ۱- شهردار محترم شهر شیراز به استناد مصوبات شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای اسلامی شهر شیراز و برای تاریخ ۱۳۸۸/۱/۱ تا ۱۳۹۲/۱۲/۲۹ شعبه بلوار پاسداران بانک پارسیان (موکل) را در مجمـوع ملزم بـه پـرداخت ۰۰۰/۸۰۰/۳۶۱ ریال عـوارض محلی بابت نصب تابلو نموده است. لیکن پـرونده جهت بررسی به کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداریها مستقر در شهرداری شهر شیراز ارجاع و آن کمیسیون محترم نیز طی دادنامه شماره ۱۹۰-۷۷-۱۳۹۳/۱۱/۱۳ موکل (بانک پارسیان) را محکوم به پرداخت ۰۰۰/۸۰۰/۳۶۱ ریال عوارض محلی بابت عوارض نصب تابلو از تاریخ ۱۳۸۸/۱/۱ تا ۱۳۹۲/۱۲/۲۹ نموده است. ۲- لذا موکل برای جلوگیری از اقدامات و عملیات اجرایی شهرداری محترم شهر شیراز، بدین وسیله و به شرح آتی اقدام به طرح دعوا نموده و از آن مقام عالی تقاضای اولاً: صدور قرار دستور موقت در جهت جلوگیری از اقدامات اجرایی شهرداری و جلوگیری از ورود ضررهای مالی و متعسر شدن و ورود خدشه به حیثیت حرفه ای بانک در افکار عمومی و ثانیاً: تقاضای ابطال مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز و ثالثا: تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر نقض دادنامه صادره از کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداریها را تحت تمنی دارد. دفاعیات در رد دادنامه معترض عنه و ابطال مصوبات مورد اعتراض: ۱- وضع هرگونه عوارض از سوی شوراها برای بانکها ممنوع م. ب.: ماده ۵۰ و ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷/۲/۱۷ کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی که پس از موافقت مجلس با اجرای آزمایشی آن به مدت ۵ سال در ۱۳۸۷/۳/۲ به تایید شورای نگهبان رسیده است، برقراری هرگونه عوارضی را برای بانکها توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع کرده است. چنانچه ماده ۵۲ قانون مذکور مقرر می دارد: « برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیر مستقیم و عوارض دیگر از تولیدکنندگان کالاها و واردکنندگان کالا و ارایه دهندگان خدمات ممنوع م. ب.». ۲- عدم صلاحیت شورای اسلامی شهر شیراز در وضع این گونه عوارض: الف- عوارض تعیین شده برای بانک در مصوبات و دادنامه معترض عنه تماماً به صورت محلی تعیین شده اند. لذا حسب تبصره ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷/۲/۱۷، که اعلام می دارد شوراهای اسلامی شهر و بخش برای وضع هر یک از عوارض محلی جدید که تکلیف آنها در این قانون مشخص نشده باشد، موظفند موارد را حداکثر تا پانزدهم بهمن ماه هر سال برای اجرا در سال بعد تصویب و اعلام دارند. دلالت بر این معنی دارد که شوراهای اسلامی شهر برای تصویب عوارض محلی صلاحیت دارند، صلاحیت تعیین و تصویب عوارض کشوری و ملی را ندارند و به تبع آن ب. ت. ب. اینکه حوزه فعالیت بانکها غیر محلی و کشوری است شوراهای اسلامی شهر صلاحیت تعیین عوارض را برای بانکها ندارد. ب- ب. ت. ب. تعریف و مفهوم واحد صنفی در مواد ۲ و ۳ قانون نظام صنفی مصوب سال ۱۳۸۲، بانکها از مصادیق واحدهای صنفی محسوب نمی شوند، بلکه مطابق بند الف ماده ۳۱ قانون پولی و بانکی کشور، شرکت سهامی عام تلقی شده و بر اساس لایحه قانونی اداره امور بانکها و سایر مقررات خاص اداره می شوند. بنابراین بانکها مشمول عوارض صنفی نیستند و تابع قوانین خاص و ویژه ای هستند لیکن حسب بند ب ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب سال ۱۳۷۳ وضع هر گونه عوارض دیگر، غیر از موارد پیش بینی شده در قانون مذکور برای بانکها منوط به تصویب شورای اقتصاد است نه مرجع دیگری. ب. ت. ب. ماده یاد شده، تصویب عوارض برای بانکها از صلاحیت شورای شهر خارج است و بانکها صرفاً عوارض خود را با استناد به مصوبات شورای اقتصاد و ریاست جمهوری پرداخت می کنند. ۳- عدم ارایه خدمات از سوی شهرداری در خصوص تابلوهای بانک و تبلیغاتی نبودن و صرفاً اعلامی بودن تابلو بانکها: الف- تابلوهای نصب شده از سوی بانکها علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت بانکها است و الزاماً متضمن تبلیغاتی در زمینه ارایه خدمات مربوطه نیست و اصولاً شهرداری در خصوص این مورد ارایه کننده خدمتی نمی باشد تـا ذیحق بـه دریافت بهای آن باشد لـذا حسب توضیحات صدرالاشاره و تبصره ۱ مـاده ۵ قانون موسوم به تجمیع عوارض مصوب ۱۳۸۱ و همچنین تصویب نرخ خدمات ارایه شده توسط شهرداری و سازمانهای وابسته به آن با رعایت آیین نامه مالی و معاملات شهرداریها موضوع بند ۲۶ ماده ۷۱ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵، تعیین عوارض برای تابلوهای منصوبه شعب بانکها مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز بوده و م. ب.. علی ای حال ب. ت. ب. مطالب ابرازی فوق و ب. ت. ب. دلایل و استدلال قانونی آورده شده که همگی موید محلی نبودن فعالیت بانکها و عدم وجود صلاحیت شورای اسلامی در تعیین عوارض برای بانکها دارد و همچنین نصب تابلو بانکها معرف حضور و اعلام محل استقرار شعب بانکها بوده و با استقرار تابلوی بانک اصولاً شهرداری ارایه کننده خدمتی نمی باشد لذا تعیین و اخذ عوارض بابت تابلوهای منصوبه بر سر درب شعب بانکها مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی م. ب. لذا مستند به مواد ۱۰ و ۱۱ و ۱۲ و ۴۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ تقاضای رسیدگی و صدور حکم شایسته در جهت: اولاً: صدور قرار دستور موقت در جهت جلوگیری از اقدامات اجرایی شهرداری و جلوگیری از ورود ضررهای مالی و متعسر شدن و ورود خدشه به حیثیت حرفه ای بانک در افکار عمومی ثانیاً: تقاضای ابطال بندهای مربوط به وضع عوارض نصب تابلو برای بانکها در مصوبات شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ و مصوبه شماره ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای اسلامی شهر ثالثا: تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر نقض دادنامه شماره ۱۹۰-۷۷- ۱۳۹۳/۱۱/۱۳ صادره از کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداریها مستقر در شهرداری شهر شیراز تحت تمنی م. ب..» در پاسخ به اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای بانک پارسیان با وکالت آقای … شده بود، به موجب لایحه شماره ۹۵۰۰۹۴-۱۳۹۵/۳/۲۴ پاسخ داده است: احتراماً عطف به کلاسه پرونده ۹۴/۳۲۴ و در خصوص درخواست دفتر آن هیات مبنی بر مشخص نمودن مشخصات بندهای مورد نظر از مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز جهت ابطال، بدین وسیله به وکالت از سوی بانک پارسیان (شاکی) به استحضار می رساند: ن. ب. ا. در مصوبه ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ شورای اسلامی شهر شیراز نسبت به تصویب آیین نامه اجرایی ساماندهی تبلیغات شهری اقدام نموده است و حسب بند ۲ آیین نامه مذکور کلیه تابلوهای خارج از شرایط و ضوابط بند ۱ آیین نامه مشمول عوارض می گردند و در مصوبه ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۲/۸/۱۹ بند ۲ آیین نامه صدرالاشاره را اصلاح نموده است، لذا ابطال آن قسمت از مصوبه ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ که اشاره به بند ۲ آیین نامه اجرایی ساماندهی تبلیغات شهری دارد و همچنین ابطال کل مصوبه ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ مد نظر م. ب..» ب- دادخواست بانک ملت استان فارس با وکالت آقای …: « شورای اسلامی شهر شیراز در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای تبلیغاتی آیین نامه شماره ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ را تصویب و کمیسیون موضوع ماده ۷۷ شهرداری شیراز بر اساس آن و طبق مفاد رای شماره ۷۷/۲۳۱- ۱۳۹۳/۱۲/۱۱ بانک موکل (بانک ملت) را محکوم به پرداخت مبالغی از حیث عوارض تابلو تبلیغاتی نموده است در حالی که: الف- درست است که شورای اسلامی شهرها طبق ضوابط و مقررات و شرایط قانونی می توانند در خصوص عوارض مصوباتی داشته باشند لیکن : اولاً: عوارض مزبور محلی است در حالی که بانکها و فعالیت آنها محلی نبوده و سراسری و ملی و عمومی می باشند و آرای متعددی از هیات عمومی دیوان عدالت اداری در این خصوص صادر که به پیوست تقدیم می گردد. ثانیاً: تابلو بانکها و من جمله بانک موکل از مصادیق تابلوهای تبلیغاتی تلقی نمی گردد و به موجب رای شماره ۴۰۶ و ۴۰۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری صرفاً بین محل استقرار و غیر تبلیغاتی تشخیص گردیده است. لذا با این اوصاف و آراء صادره تابلو شعب بانک موکل از مصادیق تابلوهای تبلیغاتی و به مفهوم مصطلح نبوده و نمی باشد و تبعاً و به یقین و اخذ هر نوع عوارض در این خصوص خلاف موازین قانونی [است]. ب- اصولاً و اساساً دریافت هر نوع عوارض در خیال [قبلا] خدماتی است که ارایه می گردد و شهرداری محترم هیچ خدمتی در این خصوص و در ارتباط با شعب بانک نه ارایه داده و نه می دهند که این امر در رای شماره ۴۰۶ و ۴۰۷ مذکور ظهور و بروز یافته و معترض آن گردیده و بر همین اساس مصوبات را ابطال نموده اند. ج- دیوان عدالت اداری در پرونده های متعددی به اتفاق مطالبه و عوارض بابت تابلوهای مختلف را که در محل شعب آنها نصب و صرفاً نام موسسه در آن قید گردیده و جنبه تبلیغاتی مصطلح را ندارد مخلاف موازین شرعی و قانونی اعلام نموده اند علی القاعده آراء هیات عمومی به مثابه قانون و در موارد مشابه لازم الاتباع است که متاسفانه شهرداریهای کل کشور از آن تمکین ننموده و کماکان مبادرت به صدور آرایی در کمیسیون ماده ۷۷ و مطالبه عوارض می نمایند. علی هذا ن. ب. ا. ب. ت. ب. مراتب معروض آن قسمت از مصوبات شورای شهر در خصوص اخذ عوارض تابلوهای تبلیغاتی از بانکها خلاف قوانین موجد حق بوده و بر همین اساس مبادرت به صدور رای معترض عنه از کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری نموده اند استدعای رسیدگی و ابطال آن بخش از مصوبات مزبور و همچنین رای شماره ۷۷/۲۳۳ -۱۳۹۳/۱۲/۱۱ را دارد.» ج- دادخواست خانم …: « ریاست محترم دیوان عدالت اداری با سلام و تحیات احتراماً به استحضار می رساند اینجانب فاطمه حیدری سردفتر دفتر اسناد رسمی ۳۹۳ شیراز به شرح دلایل ذیل نسبت به مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز اعتراض و تقاضای ابطال آن را دارم: ۱- شهرداری منطقه ۴ شیراز طی نامه شماره ۱۵۸۰۰۰/۹۴- ۱۳۹۴/۴/۸ مستند به مصوبه ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و اصلاحیه شماره ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ به دلیل نصب تابلو سردفتری اینجانب مبلغ ۰۰۰/۴۰۰/۱۷۶ ریال تقاضای اخذ عوارض جهت سالهای ۱۳۹۲- ۱۳۹۳- ۱۳۹۴ نموده است. ۲- با مراجعه به شهرداری منطقه ۴ و اعتراض به تصمیم آنها مبلغ مذکور طی نامه شماره ۱۶۹۴۹۱/۹۴- ۱۳۹۴/۴/۱۵ به مبلغ ۰۰۰/۸۴۰/۱۰۵ ریال اصلاح یافته که مجدداً طی نامه شماره ۱۹۵۵۵۱/۹۴- ۱۳۹۴/۴/۳۱ اعلام نمودند که در صورت عدم مراجعه در مهلت معین شده پرونده جهت وصول حقوق شهرداری به کمیسیون مربوطه ارجاع می گردد. ۳- اینجانبه به موجب تکلیف قانونی موظف به نصب تابلوهای متحدالشکل مورد تصویب معاونت محترم قوه قضاییه و ریـاست سـازمان ثبت اسنـاد و املاک کشور بـا رعایت قوانین و مقررات مـربوطه اقدام بـه نصب تابلو در روی ملک خویش در ابعاد مندرج در بخشنامه شماره ۱/۳/۴۸۹۲۵- ۱۳۸۶/۱۱/۷ سازمان ثبت اسناد و املاک کشور نموده ام لذا نصب تابلو دفاتر اسناد رسمی وفق تکلیف آمره مقنن بوده و فاقد وصف تبلیغاتی و تجاری م. ب. لذا عوارضی هم به آن تعلق نمی گیرد پس بنابراین مستند به استدلالات مندرج در دادنامه شماره ۱۵۹۹ مورخ ۱۳۷۸/۱۲/۱۶ شعبه ۱۸ دیوان عدالت اداری تقاضای ابطال آن قسمت از مصوبه مربوط به اخذ عوارض از تابلو دفاتر اسناد رسمی مصوب شورای اسلامی شیراز مورد تقاضاست. ۴- مستند به ماده ۱ قانون دفاتر اسناد رسمی و کانون سردفتران و دفتریاران مصوب سال ۱۳۵۴ دفاتر اسناد رسمی واحدی وابسته به قوه قضاییه می باشند و وابستگی دفاتر اسناد رسمی به قوه قضاییه و انجام امر حاکمیتی تنظیم و ثبت اسناد این دفاتر را همچون سایر سازمانهای وابسته به قوه قضاییه از شمول عوارض کسب و پیشه معاف می دارد و برقراری هر گونه عوارض در خصوص این سازمان و واحدها برخلاف قانون م. ب.. ۵- مطابق بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداریها، دفاتر وکالت، مطب پزشکان، دفاتر ازدواج و طلاق و اسناد رسمی مکان تجاری محسوب نمی شوند بنابراین اقدام شهرداری در اخذ عوارض تابلو از دفاتر اسناد رسمی عملی غیر قانونی است. ۶- مستند به ماده ۱ قانون تجمیع عوارض مصوب سال ۱۸۳۱ اخذ هرگونه مالیات و عوارض باید مطابق این قانون انجام شود و حال آن که چون دفاتر اسناد رسمی مکان تجاری محسوب نمی شوند لذا وضع عوارض کسبی و یا حق تابلو که برای واحدهای صنفی و کسبی انجام می شود در دفاتر اسناد رسمی عمومیت نداشته و مطالبه آن فاقد وجاهت قانونی است. ۷- نصب تابلوهای دفترخانه با آرم قوه قضاییه و سازمان ثبت اسناد و املاک کشور بیانگر اطلاع رسانی جهت مراجعه مکانی است که امور آنها باید در آن مکان انجام شود بنابراین مطابق قانون اخذ عوارض از تابلوی این گونه موسسات ممنوع است. ۸- ب. ت. ب. مدلول تبصره ماده ۲ قانون نظام صنفی که اصناف دارای قانون خاص را از شمول قانون مستثنی نموده و دفاتر اسناد رسمی دارای قانون خاصی می باشند و از سویی به موجب قانون موسوم به تجمیع عوارض مصوب ۱۳۸۱ و قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷ تکلیفی جهت پرداخت عوارض برای دفاتر اسناد رسمی بار نگردیده است. ۹- ب. ت. ب. وحدت ملاک دادنامه شماره ۳۶۲- ۱۳۹۲/۵/۲۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری و رای شماره ۲ -۱۳۸۹/۱/۱۶ و رای شماره ۳۴۴- ۱۳۸۸/۴/۲۱ مصوبات شورای شهر شیراز غیر قانونی م. ب. و تعیین عوارض از زمره صلاحیت محلی شوراها م. ب. لذا آراء مذکور حکایت از غیر قانونی بودن مصوبات شوراهای اسلامی پیرامون تعیین عوارض محلی برای دفاتر اسناد رسمی که ماهیت و فعالیت آنها محلی نیست دارد و از آنجا که شورهای اسلامی شهر در سراسر کشور تابع قوانین واحد می باشند امکان تغییر مقررات موضوعه حسب مناطق جغرافیایی متفاوت نبوده و به لحاظ وحدت موضوع تنقیح مناط از آراء صدرالاشعار و به منظور تسری حکم مصرح در آن به موارد متشابه متصور است به بیان بهتر بر اساس قوانین موضوعه و واحد استنادی تعابیر و تفاسیر متعارض و متضاد قابلیت استماع نداشته و نمی توان در برخی از شهرستانها فعالیت دفاتر اسناد رسمی را محلی و آنها را ملزم به پرداخت عوارض کرد و در سایر شهرستانها به لحاظ محلی نبودن دفاتر اسناد رسمی معافیت آنها از پرداخت عوارض محلی در نظر گرفته شود که در صورت تحقق این موضوع امری خلاف انصاف و عدالت صورت گرفته و موجبات تشتت آرای مزاحم این قسم مصوبات با مقررات رویه متداول، اقتضای این قسمت از مصوبات که با رویه متداول در تعارض است را به دنبال خواهد داشت لذا بنا به مراتب معنونه ابطال آن قسمت از مصوبه مربوط به اخذ دریافت عوارض از تابلو دفاتر اسناد رسمی مصوب شورای اسلامی شهر شیراز مورد تقاضاست. با عنایت به استدلال مندرج در دادنامه های شمـاره ۴۰۶- ۴۰۷- ۱۳۸۷/۶/۳ و شماره ۲۴۱-۱۳۹۰/۶/۷ هیات عمومی دیـوان عدالت اداری تعیین تعرفه در وضع و تعیین عوارض تابلو خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز م. ب.. لذا تقاضا دارد که به استناد بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال شود. ۱۰- مستند به دادنامه شماره ۲۴۱- ۱۳۹۰/۶/۷ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، شهرداری در قبلا نصب تابلو دفاتر اسناد رسمی ارایه کننده هیچ گونه خدمتی نمی باشد تا به دریافت عوارض آن محق باشد لذا اخذ اجباری عوارض تابلو از دفاتر اسناد رسمی مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز م. ب.. در ماده ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده تمامی قوانین مغایر ملغی و بلا اثر شده است و در ماده ۵۰ نیز برقراری هر گونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاها و خدماتی که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده است توسط شورای اسلامی و سایر مراجع ممنوع م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دفاتر اسناد رسمی هم مالیات بر ارزش افزوده عوارض بر مبنای ۹ درصد (۶ درصد مالیات ۳ درصد عوارض) می نماید، اقدام به تصویب مصوبه مورد اعتراض خارج از صلاحیت خود برخلاف هدف مقنن نموده است آن هم عوارضی که بابت آن هیچ خدماتی ارایه نمی شود شهرداری زمانی محق دریافت عوارض م. ب. که در قبلا آن خدماتی در راستای آن عوارض خاص به مودیان ارایه نماید این در حالی است که شهرداری هیچ خدمتی در قبلا تابلو منصوب نمی دهد که ذیحق دریافت عوارض باشد. تابلو نصب شده بر روی ملک دفترخانه م. ب. در خیابان نمی باشد که شهرداری محق دریافت عوارض باشد. ۱۱- شهرداری منطقه ۴ شیراز هیچگونه اخطاری اعم از کتبی یا شفاهی به این دفتر (دفتر اسناد رسمی ۳۹۳ شیراز) نداده است که تابلو مذکور جمع آوری شود و پس از گذشت حدود دو سال مبلغ بسیار سنگینی بابت اخذ دریافت عـوارض اعلام نموده است کـه هیچ گونه تناسبی نیز با درآمد این دفترخانه ندارد و به علت کسادی و رکود کسب و کار و هزینه های زیاد در خصوص اداره دفترخانه اعم از اجاره و حقوق پرسنل هزینه آب و برق و گاز و تلفن و اینترنت و بیمه پرسنل و اینگونه وضع عوارض اجحافی م. ب. بر سردفتران اسناد رسمی در شرایط رکود اقتصادی و مبلغ مذکور با بررسی درآمد این دفترخانه مشخص می گردد که بسیار گزاف و سنگین م. ب. و شهرداری در قبلا عدم ارایه هرگونه خدماتی عوارضی سنگین مطالبه می نماید که از مصادیق دریافت وجه من غیر حق م. ب. لذا ب. ت. ب. مطالب فوق الذکر تقاضا دارد ضمن صدور دستور موقت مبنی بر ممانعت از هرگونه اقدام توسط شهرداری و سازمانها و ادارات و کمیسیونهای مربوطه در خصوص دفتر اینجانب مصوبه مذکور شورای شهر شیراز ب. ت. ب. آراء صادره من جمله دادنامه شماره ۱۵۹۹- ۱۳۷۸/۱۲/۱۶ شعبه ۱۸ دیوان عدالت اداری و دادنامه ۳۶۲- ۱۳۹۲/۵/۲۱ و دادنامه شماره ۷۷۱- ۱۳۹۱/۱۰/۱۸ و دادنامه شماره ۲۴۱- ۱۳۹۰/۶/۷ توسط آن مرجع محترم که تصاویر آنها تقدیم می گردد جهت احقاق حق اینجانب و سایر دفاتر اسناد رسمی ابطال گردد.» د- دادخواست وکلای شرکت هایپر مارکتهای ماف پارس « ریاست محترم دیوان عدالت اداری احتراماً با تقدیم مستندات پیوست به استحضار می رساند: ۱- اخیراً شهرداری شیراز بابت عوارض تابلوی منصوبه در سر در ورودی فروشگاه شرکت موکل واقع در مجتمع تجاری خلیج فارس شهر شیراز مبلغ ۰۰۰/۰۰۰/۲۱۲/۴ ریال مطالبه نموده است. لازم به ذکر است که بر خلاف ادعای شهرداری شیراز تابلوی موصوف فاقد جنبه تبلیغاتی بوده و صرفاً معرف محل استقرار فروشگاه م. ب.. ۲- متاسفانه علی رغم ارایه توضیحات لازم مبنی بر عدم وجاهت قانونی ادعای مزبور و استناد نمایندگان شرکت موکل به آراء متعدد صادره از دیوان عدالت اداری در همین خصوص، نهایتاً موضوع به کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری ارجاع و کمیسیون مزبور نیز اخیراً بدون توجه به توضیحات و مدافعات قانونی شرکت موکل به موجب رای شماره ۳۳۳-۷۷ مورخ ۲۹/۱۰۱/۳۹۴ با استناد به مصوبه های شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای اسلامی شهر شیراز شرکت موکل را برای دوره زمانی ۱۳۹۲/۱/۱ تا ۱۳۹۴/۹/۳۰ به پرداخت مبلغ ۰۰۰/۴۸۰/۲۷۴/۲ ریال د. ح. شهرداری شیراز محکوم نموده و شهرداری شیراز نیز بلافاصله به موجب نامه شماره ۱-۷۷ش م۱۰- ۱۳۹۴/۱۱/۶ ضمن ارسال رای اخیر کمیسیون ماده ۷۷ مبلغ یاد شده را ظرف ۴۸ ساعت مطالبه نموده است. ۳- این در حالی است که به موجب سوابق موجود و آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله و به عنوان مثال رای شماره ۴۰۷-۴۰۶ مورخ ۱۳۸۷/۶/۳ و ۲۴۱-۱۳۹۰/۶/۷ و شماره ۷۷۱-۱۳۹۱/۱۰/۱۸ و شماره ۳۶۲-۱۳۹۲/۵/۲۱ هیات عمومی دیوان، مصوبات شوراهای شهرهای مختلف در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای منصوب مستدلاً ابطال شده است. ۴- همچنان که استحضار دارند مبنا و محور اصلی استدلال دیوان عدالت اداری در آراء مزبور بر این واقعیت استوار شده که تابلوهای منصوب در اماکن یاد شده صرفاً مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن موصوف بوده و الزاماً متضمن تبلیغات در زمینه ارایه خدمات مربوط نیست و اصولاً شهرداری در این خصوص خدمتی ارایه نمی نماید تا محق به دریافت چنین عوارضی باشد. ۵- بنا به مراتب فوق نظر به این که مصوبات، آراء و تصمیمات صادره از موسسات وسازمانهای طرف شکایت، طبق متون صریح آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری دایر بر این که وضع عوارض تابلو توسط شوراهای اسلامی شهرهای مختلف کشور و در نتیجه مطالبه عوارض مزبور از ناحیه شهرداریهای سراسر کشور فاقد هرگونه مبنای قانونی و یا وجاهت منطقی می باشد، لذا مستدعی است ضمن رسیدگی به موضوع شکایت حاضر نسبت به ابطال مصوبـات شورای اسلامی شهر شیراز و همچنین رای صـادره از کمیسیون مـاده ۷۷ شهرداری شیراز در ایـن خصوص اقدام فرمایند. ۶- ضمناً نظر به این که شهرداری محترم شیراز تقریباً بلا فاصله مبادرت به اقدامات و عملیات اجرایی رای مورد شکایت نموده و در صورت اجرای رای مزبور جبران خسارت وارده به شرکت موکل شدیداً متعسر خواهد بود لذا مستنداً به مواد ۳۴ و بعد قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ بدواً صدور دستور موقت مبنی بر منع شهرداری شیراز از تعقیب عملیات اجرایی رای معترض عنه تا پایان رسیدگی پرونده حاضر نیز مورد استدعا است.» در پـاسخ بـه اخطار رفع نقصی کـه از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری بـرای شرکت هـایپر مارکتهای ماف پارس ارسال شده بود، وکلای شرکت به موجب لایحه شماره ۲۶۱۵/۹۵- ۱۳۹۵/۴/۲۳ پاسخ داده اند که: « مدیریت محترم دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام، احتراماً عطف به اخطاریه رفع نقص مورخ ۱۳۹۵/۳/۲۲ در خصوص پرونده کلاسه ۹۵/۲۶۱ (شماره پرونده ۹۴۰۹۹۸۰۹۰۰۰۰۰۰۰۲۲۸۵) موضوع درخواست ابطال مصوبات شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۹/۲۷ و ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای اسلامی شهرشیراز مبنی بر وضع عوارض بر تابلوهای تبلیغاتی سطح شهر، در راستای رفع نقص موارد مذکور در اخطاریه صادره که در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ابلاغ شده است موارد زیر را به استحضار می رساند: ۱- بر اساس مواد ۸۹ و ۹۰ قانون دیوان عدالت اداری آراء صادره از هیات عمومی برای سایر شعب دیوان و دیگر مراجع اداری، ادارات و اشخاص حقیقی و حقوقی مربوط لازم الاتباع می باشند. ماده ۹۲ قانون دیوان عدالت اداری نیز در همین راستا صراحتاً مقرر می دارد که: «چنانچه مصوبه ای در هیات عمومی ابطال شود، رعایت مفاد رای هیات عمومی در مصوبات بعدی الزامی است.» بر همین اساس مفاد مصوبات شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۲/۸/۱۹ شورای شهر شیراز- از این حیث که تنها مبنا و مستند رای شماره ۷۷-۳۳۳ مورخ ۱۳۹۴/۱۰/۲۹ صادره از کمیسیون ماده ۷۷ شهرداری شهر شیراز در مطالبه محکومیت شرکت موکل به پرداخت عوارض برای تابلوی معرف فروشگاه آن شرکت قرار گرفته است، در مغایرت کامل با آراء متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری به ویژه رای اخیر شماره ۷۱۰- ۱۳۹۴/۶/۳ صـادره از آن هیات محترم و همچنین مغایر بنـد ۲۶ مـاده ۷۱ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شـوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵ در خصوص نرخ خدمات ارایه شده توسط شهرداری و سازمان های وابسته به آن م. ب.. ۲- همان گونه که استحضار دارند رای اخیر هیات عمومی علی رغم طی تشریفات مقرر از طرف شورای اسلامی شهر اهواز برای وضع عوارض موضوع نرخ خدمات ارایه شده توسط شهرداری، با این استدلال که: «... لکن از آنجا که تابلوهای منصوب بر سر درب اماکن تجاری و اداری علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن مذکور است و وسیله تبلیغاتی در زمینه ارایه خدمات مربوط شناخته نمی شود و اصولاً شهرداری در این خصوص ارایه کننده خدمت خاصی نبوده تا استحقاق دریافت بهای آن را داشته باشد...» صراحتاً مصوبه شماره ۴۳۷۴- ۱۳۸۷/۱۱/۱۳ شورای اسلامی شهر اهواز در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای سر در مغازه ها را مغایر قانون اعلام و ابطال نموده است. ۳- لازم به ذکر است که مفاد مصوبه ابطال شده فوق به لحاظ استناد به آن در رای کمیسیون ماده ۷۷ شهرداری شیراز که مبنای محاسبه و مطالبه من غیر حق عوارض برای تابلوی غیر تبلیغاتی فروشگاه شرکت موکل قرار گرفته است کاملاً مشابه مصوبات معترض عنه شورای اسلامی شهر شیراز بوده که به طور کلی و بدون اشاره به بخش یا بخشهای خاصی از مصوبات مزبور مورد استناد کمیسیون اخیرالذکر قرار گرفته است. ۴- همچنین از آنجایی که مصوبات معترض عنه به صورت مصوبات واحد و یکپارچه بوده اند لذا کلیه مفاد مصوبات موضوع شکایت می باشند. لذا ن. ب. ا. طبق مواد ۸۹ و ۹۰ قانون دیوان عدالت اداری آراء صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری علاوه بر شعب دیوان برای سایر مراجع اداری، ادارات و اشخاص حقیقی و حقوقی مربوط لازم الاتباع بوده و مصوبات مورد شکایت نیز بر خلاف آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان و بند ۲۶ ماده ۷۱ قـانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامـی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۷۳۵ م. ب. لـذا ابطال مصوبات مـزبور کـه مفاداً مـورد استناد کمیسیون مـاده ۷۷ شهرداری شهر شیراز بـه منظور وضع و مطالبه عوارض از تابلوهای مورد استفاده در فروشگاه شرکت موکل قرار گرفته اند م. ا..» متن مصوبات مورد اعتراض به قرار زیر است: الف- مصوبه ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹: « برادر گرامی جناب آقای … فرماندار محترم شهرستان شیراز با سلام احتراماً، نامه شماره ۱/۹۱۴۶۲۳۸۹۹-۱۳۹۱/۱۱/۴ شهرداری مثبوت به شماره ۳۱۲۲۳-۱۳۹۱/۱۱/۷ دبیرخانه شورا در مورد اصلاح بند ۲ مصوبه ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ در خصوص آیین نامه تابلوهای تبلیغاتی، ارسالی از کمیسیون برنامه و بودجه، امور حقوقی و املاک دستگاهها شورا، در دوازدهمین جلسه علنی شورای اسلامی شهر شیراز مورخ ۱۳۹۲/۸/۱۲ مطرح و مستند به ماده ۹۲ قانون شهرداری و وظایف مندرج در بند ۱۶ ماده ۷۱ اصلاحی قانون شوراها و پیرو مصوبه شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ بند ۲ مصوبه مذکور در خصوص آیین نامه تابلوهای تبلیغاتی سطح شهر به شرح ذیل اصلاح گردید. ۱- ضرایب اعلام شده در بند ۲ (تابلوهای تبلیغاتی) الف: ضریب N در بند ۱-۲ از ۲/۰ به ۲۹/۰ افزایش به شرطی که عوارض ماهیانه مذکور برای هر مترمربع تابلو از ۵۰۰/۷۲ ریال تجاوز ننماید. ب: ضریب N در بند ۲-۲ از ۳۷/۰ به ۵۴/۰ افزایش به شرطی که عوارض ماهیانه مذکور برای هر مترمربع تابلو از ۷۵۰/۱۰۸ ریال تجاوز ننماید. ج: ضریب N در بند ۳-۲ از ۷۵/۰ به ۰۹/۱ افزایش به شرطی که عوارض ماهیانه مذکور برای هر مترمربع تابلو از۲۵۰/۱۸۱ ریال تجاوز ننماید. د: ضریب N در بند ۴-۲ از ۲ به ۹/۲ افزایش به شرطی که عوارض ماهیانه مذکور برای هر مترمربع تابلو از ۰۰۰/۲۹۰ ریال تجاوز ننماید. ۲- قیمت پایه ملاک محاسبه ماهیانه عوارض طبق جدول امتیاز بندی و نحوه محاسبه عوارض تابلوهای تبلیغات از ۵۰۰۰ ریال به ۱۰۰۰۰ ریال افزایش می یابد. ۳- ب. ت. ب. اینکه ضریب کاهش اعلام شده در بند ۷-۲ باعث عدم همخوانی عوارض تبلیغاتی در مکانهای عمومی و خصوصی می گردد و از طرفی رعایت حریم تبلیغاتی در اینگونه موارد صورت نمی پذیرد، لذا بند ۷-۲ به صورت ذیل اصلاح می شود: در مواردی که اشخاص حقیقی و حقوقی به منظور تبلیغات کالاهای تولیدی متعلق به خود اقدام به نصب تابلو بر روی دیوار و پشت بام یا دیوار نویسی در ملک خود می نمایند و یا تابلوی پایه دار و جدا از ساختمان مورد استفاده قرار می دهند عوارض مربوط کلاً بر اساس جدول پیوست با کسر ۴۰% مورد محاسبه و وصول قرار می گیرد در سایر موارد عوارض متعلقه بر اساس جدول مذکور مورد محاسبه و وصول قرار خواهد گرفت. تبصره۱- شهرداری شیراز مکلف م. ب. حداکثر ظرف مدت یک ماه نسبت به ارایه راهکار مناسب به منظور وصول عوارض های فوق حتی الامکان با استفاده از توان بخش خصوص اقدام و به شورا ارایه نماید. تبصره۲- ب. ت. ب. بند ۱ سایر ضوابط آیین نامه تابلوهای تبلیغاتی مندرج در مصوبه ۱۷۶۳۳ -۱۳۸۹/۶/۲۷ بدهی مودیان تا پایان سال ۱۳۹۲ بر اساس مصوبه مذکور و از ابتدای سال ۱۳۹۳ بر اساس مصوبه اصلاحی محاسبه و قابل وصول م. ب.. خواهشمنـد است مستنـد بـه مواد ۸۰ و ۹۳ اصلاحی قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شـوراهای اسلامی مصوب ۱۳۷۵/۳/۱ مصوبه مذکور را بررسی و نتیجه را به این شورا اعلام نمایند.» ب- مصوبه ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۱۷: « تابلوهای تبلیغاتی و غیر تبلیغاتی ۱- تابلوهای غیر تبلیغاتی به کلیه تابلوهایی اطلاق می گردد که صرفاً به معرفی اماکنی می پردازد که برابر تبصره ذیل بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداریها یا قانون تجارت و یا قوانین خاص فعالیت می نمایند. تذکر: تابلوهای غیر تبلیغاتی می بایستی صرفاً بر سر درب واحد فعالیت کننده و متناسب با نوع فعالیت به شرح موارد زیر نصب گردد. الف) تابلو وکلا، پزشکان و سردفتران ب) تابلو اماکن اداری و آموزشی ج) تابلو اماکن تجاری، خدماتی، تولیدی الف- تابلو وکلاً پزشکان و سردفتران: ۱-الف- تابلو مطب پزشکان، دندانپزشکان و سایر حرف پزشکان و وکلای دادگستری و سردفتران در صورتی که در مجتمع تعداد آنها کمتر از سه واحد خدماتی باشد. تعداد یک عدد تابلو به اندازه ۷۰×۵۰ سانتیمتر عمود بر ساختمان از جنس فلکسی فیس یا نیون پلاستیک یا قاب فلزی و منبع نور، مشروط به رعایت ضوابط طرح تفصیلی (حداکثر پیش آمدگی از بر ملک ۱۲۰ سانتیمتر و حداقل ارتفاع از کف معبر ۵/۳ متر) در صورت عدم امکان نصب عمودی، نصب تابلو با ابعاد ذکر شده بر پیشانی ساختمان و همچنین یک عدد تابلو به ابعاد ۲×۳ مترمربع برای دفاتر اسناد رسمی و ازدواج و طلاق به منظور معرفی واحد خود بلامانع است. ۲-الف- در مواردی که بیش از سه واحد خدماتی در یک مکان مستقر باشند (مجتمع های بیش از سه واحد) تعداد یک تابلو با عنوان توافقی مالکین تهیه و بر سر درب ورودی اصلی چسبیده به بدنه ساختمان که طول آن متناسب با دهانه ورودی ساختمان و عرض تابلو حداکثر ۱۲۰ سانتیمتر باشد نصب می گردد. ۳-الف- درمانگاهها، مجتمع های پزشکی و مراکز تشخیص طبی (پیراپزشکی) و داروخانه ها همانند بند ۲ مجاز به نصب تابلو می باشند. تبصره: سازمان نظام پزشکی استان و کانون وکلا و سردفتران مشخصات و رنگ زمینه تابلو را با رعایت ابعاد ذکر شده با هماهنگی شهرداری تهیه و ابلاغ خواهند نمود. ب- تابلوهای آموزشی و اداری: تعداد یک عدد تابلو نصب بر سردرب ورودی اصلی (به صورت افقی) که ابعاد آن متناسب با دهانه ورودی ساختمان و حداکثر (عرض) تابلو ۱۲۰ سانتیمتر برای معرفی واحد خود م. ب. بلامانع است. ج- تابلوهای تجاری، خدماتی، تولیدی: ۱-ج- تعداد یک عدد تابلو نصب بر سر درب ورودی اصلی (روی پیشانی) که ابعاد آن متناسب با دهانه ورودی ساختمان و حداکثر عرض تابلو ۱۵۰ سانتیمتر برای معرفی واحد خود م. ب. بلامانع است. تبصره: در مواردی که ارتفاع پیشانی کمتر از ۱۵۰ سانتیمتر باشد ملاک عرض تابلو حداکثر معادل ارتفاع پیشانی واحد تجاری خواهد بود. ۲-ج- شیشه نویسی، نوشتن روی سایبانهای مجاز، استفاده از نیون متصل به شیشه در اندازه متناسب در جهت شناسایی واحدهای تجاری، خدماتی و تولیدی همکف در صورتی که صرفاً معرف نوع فعالیت باشد بلامانع است. ۳-ج- نصب تابلو شناسایی مجموعه های بزرگ تجاری به صورت حروف یا آرم بدون قاب در قسمت فوقانی و ورودیهای مجموعه با مراعات سایر ضوابط و یا روی قسمتهای مشخص از بنا و متناسب با حجم ساختمان بدون زمینه بلامانع م. ب.. ۴-ج- مغازه های مستقر در داخل مجموعه های تجاری و یا خدماتی و پاساژها مجاز به استفاده از تابلو در نمای بیرونی ساختمان نمی باشند. ۵-ج- استفاده از تابلو در خیابانها، محوطه ها و مجموعه هایی که دارای طرح مصوب، بدنه سازی نما بوده و در آن مشخصات کتیبه قاب و تابلو پیش بینی شده است صرفاً برابر طرح مصوب شهرداری اجرا می گردد. ۶-ج- استفاده از تابلو شناسایی خدماتی یا تجاری در محدوده آثار ثبت شده منوط به حفظ همگونی با نمای اثر م. ب.. ۷-ج- نوشتار و تصاویر کلیه تابلوهای شناسایی و تبلیغاتی نباید مغایر با شیونات و ارزشهای اسلامی باشد. ملاک نظریه اداره اماکن نیروی انتظامی م. ب.. ۸-ج- استفاده از فلش و تابلوهای راهنما و همچنین نصب داربست فلزی تحت هر عنوان و توسط هر شخص یا ارگانی در رفوژها و فضاهای عمومی از قبیل (رفوژها، پیاده روها، باغچه ها و ...) ممنوع م. ب.. ۹-ج- کلیه تابلوهایی که بر اساس مفاد بندهای الف، ب، ج این آیین نامه و با رعایت کلیه ضوابط تهیه و نصب می گردند جنبه تبلیغاتی نداشته و مشمول پرداخت عوارض نمی گردد. تبصره: در تابلوهای تجاری و خدماتی چنانچه تابلوی سر درب واحد فعالیت کننده علاوه بر اسم واحد، معرف نمایندگیهای تولید کالا و عرضه کننده خدمات داخل استان نیز باشد مشمول پرداخت عوارض نمی گردد. ۲- تابلوهای تبلیغاتی به کلیه تابلوهای منصوبه و یا مورد درخواست اشخاص حقیقی و حقوقی اطلاق می گردد که خارج از شرایط و ضوابط مندرج در بندهای الف، ب و ج ردیف ۱ م. ب.. فرمول محاسبه عوارض تابلوهای تبلیغاتی در چهارچوب تعاریف بندهای الف و ب و ج که علاوه بر معرفی واحد خود اقدام به تبلیغ کالا و یا خدمات می نمایند و همچنین واحدهایی که از نظر اندازه تابلو رعایت ابعاد اعلام شده در بندهای مذکور را نمی نمایند. P×N ×عرض تابلو×طول تابلو= عوارض ماهیانه ۱-۲- ضریب N در مورد تابلوهای تبلیغاتی در چارچوب معرفی واحد فعالیت کننده که ابعاد آن بیش از اندازه های اعلام شده در بندهای الف و ب و ج م. ب. صرفاً برای مازاد آن معادل ۲/۰ به شرطی که عوارض ماهیانه مذکور برای هر مترمربع تابلو از ۵۰۰۰۰ ریال تجاوز ننماید.» در پاسخ به شکایت بانک پارسیان و بانک ملت، شورای اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه شماره ۳۹۶۸/۹۴/ص-۱۹۳۴/۸/۷ توضیح داده است: « ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام: با احترام، عطف به کلاسه پرونده ۹۴/۳۲۴- ۱۳۹۴/۳/۳۱ در خصوص شکایت بانک پارسیان به طرفیت شورای اسلامی شهر شیراز مبنی بر ۱- صدور دستور موقت ۲- ابطال مصوبات شماره ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲-۱۳۹۲/۸/۱۹ و ۳- نقض دادنامه صادره از کمیسیون ماده ۷۷ شهرداری به شماره ۱۹۰-۷۷-۱۳۹۲/۱۱/۱۳ بدینوسیله مراتب ذیل در پاسخ به دعوی شاکی حضور حضرتعالی و قضات محترم دیوان معروض می گردد: ۱- برابر تبصره ۱ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده و بندهای ۱۶ و ۲۵ قانون اصلاح شوراها، شورای اسلامی شهر شیراز مجاز به برقراری عوارض مزبور بوده که به موجب ماده ۸۰ اصلاحی قانون شوراها، مصوبات فوق پس از تصویب و ارسال به مراجع ذیصلاح، مراحل قانونی خود را طی نموده و طریق روزنامه به اطلاع عموم رسیده است. ۲- در خصوص ایراد شاکی مبنی بر اینکه به موجب مواد ۵۰ و ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده پرداخت عوارض توسط بانک بلاوجه م. ب. به استحضار می رساند در مواردی که در این قانون ( مالیات بر ارزش افزوده) جهت آنها مالیات و عوارض تعیین شده، شوراها و سایر مراجع نمی توانند وضع مالیات و یا عوارض نمایند و مفهوم مخلاف آن این است که برای مواردی که تکلیف عوارض آنها در قانون مذکور تعیین نگردیده مراجع ذیصلاح مثل شوراها بر اساس اختیارات مندرج در تبصره ۱ ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده و بند ۱۶ ماده ۷۱ اصلاحی شوراها می توانند وضع عوارض نمایند و ب. ت. ب. اینکه در قانون مالیات بر ارزش افزوده هیچگونه عوارضی در این خصوص وضع نشده شورای اسلامی شهر شیراز اختیار وضع عوارض مذکور را داشته است. همچنین ماده ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده برقراری عوارض بر درآمدها ماخذ محاسبه مالیات و سایر عملیات اشخاص نزد بانکها را ممنوع دانسته در حالی که ماخذ عوارض مذکور منصرف از موارد مطروحه در ماده فوق بوده و برابر مولفه های مندرج در مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز مطالبه می گردد. ۳- شورای اسلامی شهر شیراز در جهت ساماندهی تبلیغات شهری و مستند به تبصره ۱ ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده همچنین بند ۱۶ ماده ۷۱ اصلاحی قانون شوراها مبادرت به تصویب مصوبات مذکور نموده که به موجب آن الصاق کنندگان تابلوهای تبلیغاتی وفق مفاد آن موظف به پرداخت عوارض تابلوهای منصوبه که جنبه تبلیغاتی داشته می باشند. همچنین برابر مصوبه فوق تابلوهای غیر تبلیغاتی تعریف گردیده که در صورت دارا بودن مولفه مندرج در مصوبه فوق (داشتن تعداد یک عدد تابلو نصب بر سر درب ورودی اصلی «پیشانی» که ابعاد آن متناسب با دهانه ورودی ساختمان و حداکثر عرض تابلو از ۱۵۰ سانتیمتر برای معرفی شغل م. ب. بلامانع و غیر تبلیغاتی محسوب می گردد) از پرداخت عوارض معاف می باشند. لیکن موضوع اخذ عوارض مذکور زمانی تحقق می یابد که علاوه بر پیشانی ورودی ساختمان که برابر مطالب پیش گفته بدون تعلق عوارض مجاز به نصب تابلو در سر درب آن بوده بـر روی پشت بـام ساختمان و یـا در سایر نقاط مبادرت بـه نصب تابلوی خارج از ضـوابط و مقررات نموده کـه مشمول پرداخت عوارض می گردد. ۴- در خصوص ادعای شاکی مبنی بر اینکه بانکها از مصادیق واحدهای صنفی و همچنین حسب بند (ب) ماده ۳۰ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین در سال ۱۳۷۳ وضع هرگونه عوارض غیر از موارد پیش بینی شده در قانون مذکور برای بانکها منوط به تصویب شورای اقتصاد م. ب. قابل توضیح است که عوارض فوق راجع به تابلوها منصرف از بحث صنفی محسوب نشدن بانکها م. ب. و مصوبات مذکور بر اساس اختیارات مندرج در بند ۱۶ ماده ۷۱ قانون اصلاحی شوراها و تبصره ۱ ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده صورت گرفته و از طرفی قانون تشکیلات شوراهای اسلامی شهر قانون خاص و لاحق بر قانون وصول برخی از درآمدهای دولت محسوب شده و ناسخ آن م. ب. و استناد به آن فاقد وجاهت خواهد بود. علی ای حال از آنجا که مصوبه شورای اسلامی شهر در جهت نظم بخشی به تابلوهای سطح شهر مصوب گردیده و منطبق بر مقررات جاری است لذا از محضر قضات محترم هیات عمومی تقاضای رد شکایت شاکی را دارد.» در پاسخ به شکایت خانم … اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه ۳۹۶۷/۹۴/ص-۱۳۹۴/۸/۷ توضیح داده است که : «ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام با احترام، عطف به شماره پرونده ۹۴۰۹۹۸۰۹۰۳۰۰۱۵۶۱ و شماره بایگانی ۹۴۱۵۹۸ در خصوص شکایت خانم … به طرفیت شورای اسلامی و شهرداری شیراز مبنی بر ابطال مصوبات شماره ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۳/۸/۱۹ بـدین وسیله مراتب ذیل در جهت پـاسخ بـه ادعای شاکی حضور جنابعالی و قضات محترم هیات عمومی حضورتان معروض می گردد: ۱- بـر خلاف ادعـای شاکی در بنـد ۴ دادخواست مـوضوع مصوبه مـورد اشاره شاکی آیین نامه اجرایی ساماندهی تابلوهای سطح شهر و تبلیغات شهری است نه عوارض کسب و پیشه ۲- اقدام اشخاص در نصب تابلوها در منظر عمومی و شهری به هر شکل و اندازه ای و حتی در معابر عمومی باعث شده است آلودگی بصری ایجاد گردد بدین جهت شورای اسلامی شهر به استناد بندهای ۱۶ و ۲۶ ماده ۷۱ قانون تشکیلات و وظایف شوراهای اسلامی شهر آیین نامه ساماندهی تابلوها را به تصویب رسانده که به موجب ماده ۸۰ اصلاحی قانون اخیرالذکر مراحل قانونی قطعیت آن صورت گرفته و لازم الاجرا م. ب. و کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی ملزم به رعایت آن خواهند بود. ۳- شاکی با استناد به بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری و همچنین تبصره ذیل ۲ قانون نظام صنفی اصولاً ساماندهی تابلوها ارتباطی به صنف بودن یا نبودن جامعه هدف مصوبه فوق الذکر ندارد از آنجا که همه اشخاص حقیقی و حقوقی جهت معرفی و یا تبلیغات از تابلو استفاده می نمایند شورای اسلامی شهر با تصویب آیین نامه مذکور در مقام ساماندهی کلیه تابلوها بوده است نه نظر به یک قشر خاص، بدین جهت کلیه اشخاص می بایست جهت نصب تابلو مقررات مربوطه را رعایت نمایند. ۴- تمامی اشخاص و صاحبان مشاغل به جهت معرفی شغل و یا حرفه و یا خدماتی که به مردم ارایه می دهند حق دارند در پیشانی ملک خود با مشخصاتی که در آیین نامه پیش بینی شده است اقدام به نصب یک عدد تابلو نمایند که دفاتر اسناد رسمی نیز از این قاعده مستثنی نمی باشند و نصب چند تابلو و رعایت نکردن اندازه و فرم تابلو مخلاف نظر شورای اسلامی در مصوبه اعلامی است و صاحب تابلو می بایست یا تابلوهای اضافی را جمع آوری و یا نسبت به پرداخت عوارض اضافات اقدام نماید.» در پاسخ به شکایت شرکت هایپر مارکت ماف پارس، شورای اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه شماره ۳۶۲۳/۹۵/ص-۱۳۹۵/۶/۲۸ توضیح داده است: « رییس محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام با احترام، عطف به پرونده کلاسه ۹۵/۲۶۱-۱۳۹۵/۴/۲۹ موضوع دادخواست آقای … و خانم … به وکالت از شرکت هایپر مارکت ماف پارس به طرفیت شورای اسلامی شهر شیراز مبنی بر ۱- تقاضای ابطال مصوبات شماره های ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ و ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۳/۸/۱۹ این شورا ۲- نقض دادنامه شماره ۷۷/۳۳۳- ۱۳۹۴/۱۰/۲۹ کمیسیون ماده ۷۷ قانون شهرداری مراتب ذیل در تبیین اقدامات این شورا و رد ادعای شاکی به حضور حضرتعالی و قضات محترم دیوان عدالت اداری معروض می گردد: الف- شورای اسلامی شهر شیراز به موجب اختیارات مندرج در ماده ۷۱ اصلاحی قانون شوراها اقدام به تصویب مصوبات معترض عنه نموده که پس از ابلاغ به مراجع ذیصلاح، مورد اعتراض آنها قرار نگرفته و پس از قطعیت جهت اجرا به شهرداری ابلاغ گردیده است. ب- عمده دلایل وکلای شاکی استناد به دادنامه های صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های ۴۰۷-۴۰۶ -۱۳۸۷/۶/۳ و ۲۴۱- ۱۳۹۰/۶/۷ و ۷۷۱- ۱۳۹۲/۱۰/۱۸ و شماره ۳۶۲- ۱۳۹۲/۵/۲۱ مخصوصاً دادنامه شماره ۷۱۰-۱۳۹۴/۶/۳ که به پیوست دادخواست ارایه گردیده است م. ب. که به جهات ذیل این دادنامه ارتباط موضوعی با مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز ندارد. ۱- موضوع مصوبات ابطالی توسط آراء صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری ابطال عوارض از تابلوهای سر درب مغازه ها جهت معرفی شغل بـوده است حال آن که در مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز نصب تـابلو معرفی شغل برای کلیه مشاغل در سر درب مغازه ها به متراژ معین که در آیین نامه ساماندهی تابلوها قید شده است (به متراژ طول دهنه و به عرض و ارتفاع ۵/۱ مترمربع) آزاد بوده و هیچ گونه عوارضی بابت این تابلوها اخذ نمی گردد. ۲- شرکت شاکی علاوه بر تابلوی منصوبه بر سر درب هایپر مارکت که تصویر آن به پیوست م. ب. جهت تبلیغ کالا و ... دو تابلوی دیگر در ضلع شرقی و غربی هایپر مارکت نصب نموه است که شهرداری بابت این دو تابلو عوارض مطالبه نموده است و چنانچه شرکت تابلوهای مذکور را بردارد از تاریخ برداشتن عوارضی به آنها تعلق نخواهد گرفت.» هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۹ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی هر چند مطابق بند ۲۶ ماده ۷۱ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵/۳/۱ تصویب نرخ خدمات ارایه شده توسط شهرداری و سازمانهای وابسته به آن با رعایت آیین نامه های مالی و معاملاتی شهرداریها از جمله وظایف شورای اسلامی شهر است، لیکن به جهت این که تابلوهای منصوبه بر سر در اماکن تجاری و اداری علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن مذکور است و الزاماً متضمن تبلیغاتی در زمینه ارایه خدمات مربوط نیست و اصولاً شهرداری در خصوص مورد ارایه کننده خدمتی نیست تا به دریافت بهای آن محق باشد. بنابراین قسمت دوم مصوبه شماره ۱۷۶۳۳- ۱۳۸۹/۶/۲۷ شـورای اسلامی شهر شیراز کـه بـرای تابلوهای معرف محل کـه خارج از شرایط و ضوابط مندرج در بندهای الف، ب و ج ردیف اول مصوبه تعیین عوارض کرده است و بند ۱-۲ ردیف ۲ مصوبه یاد شده در تعیین ضریب برای محاسبه و همچنین مصوبه شماره ۳۵۵۶۲- ۱۳۹۲/۸/۱۴ شورای اسلامی یاد شده که طی آن ضرایب مندرج در مصوبه ۱۷۶۳۳-۱۳۸۹/۶/۲۷ در قسمت مربوط به اضافه مساحت تابلوهای معرف محل افزایش یافته است خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع م. ب. و به استناد بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می شود. محمدکاظم بهرامی - رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 1233 تا 1236 مورخ 1395/11/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در پرونده‌های 94/324، 94/485، 94/700 و 95/261، شاکیان، به‌ویژه بانک‌ها و دفاتر اسناد رسمی، نسبت به ابطال مصوبات شماره 17633-1389/06/27 و 35562-1392/08/19 شورای اسلامی شهر شیراز که به تعیین عوارض برای تابلوهای نصب‌شده در این مکان‌ها پرداخته بودند، اعتراض کردند. شاکیان استدلال کردند که طبق ماده 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387/02/17، وضع هرگونه عوارض برای بانک‌ها ممنوع است و همچنین شورای اسلامی شهر صلاحیت وضع عوارض برای فعالیت‌های غیرمحلی را ندارد. از سوی دیگر، شورای اسلامی شهر شیراز مدعی شد که این مصوبات به منظور ساماندهی تبلیغات شهری و بر اساس اختیارات قانونی خود تصویب شده‌اند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، با استناد به بند 26 ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و با اذعان به این نکته که تابلوهای نصب‌شده صرفاً معرف محل استقرار هستند و شهرداری خدمتی در این زمینه ارائه نمی‌دهد، مصوبات مورد اعتراض را خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر تشخیص داد و به ابطال آنها رای داد. تاریخ دادنامه: 19/11/1395 شاکی: 1- بانک پارسیان با وکالت آقای … 2- بانک ملت استان فارس با وکالت آقای … 3- فاطمه حیدری 4- شرکت هایپر مارکتهای ماف پارس با وکالت آقای … و خانم … شکایت و خواسته: ابطال مصوبات شماره 17633-27/6/1389 و 35562-19/8/1392 شورای اسلامی شهر شیراز 1- شهردار محترم شهر شیراز به استناد مصوبات شماره 17633- 27/6/1389 و 35562-19/8/1392 شورای اسلامی شهر شیراز و برای تاریخ 1/1/1388 تا 29/12/1392 شعبه بلوار پاسداران بانک پارسیان (موکل) را در مجموع ملزم به پرداخت 000/800/361 ریال عوارض محلی بابت نصب تابلو نموده است. لیکن پرونده جهت بررسی به کمیسیون ماده 77 قانون شهرداریها مستقر در شهرداری شهر شیراز ارجاع و آن کمیسیون محترم نیز طی دادنامه شماره 190-77-13/11/1393 موکل (بانک پارسیان) را محکوم به پرداخت 000/800/361 ریال عوارض محلی بابت عوارض نصب تابلو از تاریخ 1/1/1388 تا 29/12/1392 نموده است. ماده 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17/2/1387 کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی که پس از موافقت مجلس با اجرای آزمایشی آن به مدت 5 سال در 2/3/1387 به تایید شورای نگهبان رسیده است، برقراری هرگونه عوارضی را برای بانک‌ها توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع کرده است. چنانچه ماده 52 قانون مذکور مقرر می دارد: « برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیر مستقیم و عوارض دیگر از تولیدکنندگان کالاها و واردکنندگان کالا و ارائه دهندگان خدمات ممنوع م. ب.». الف- عوارض تعیین شده برای بانک در مصوبات و دادنامه معترض عنه تماماً به صورت محلی تعیین شده اند. لذا حسب تبصره ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 17/2/1387، که اعلام می‌دارد شوراهای اسلامی شهر و بخش برای وضع هر یک از عوارض محلی جدید که تکلیف آنها در این قانون مشخص نشده باشد، موظفند موارد را حداکثر تا پانزدهم بهمن ماه هر سال برای اجرا در سال بعد تصویب و اعلام دارند. دلالت بر این معنی دارد که شوراهای اسلامی شهر برای تصویب عوارض محلی صلاحیت دارند، صلاحیت تعیین و تصویب عوارض کشوری و ملی را ندارند و به تبع آن ب. ت. ب. اینکه حوزه فعالیت بانک‌ها غیر محلی و کشوری است شوراهای اسلامی شهر صلاحیت تعیین عوارض را برای بانک‌ها ندارد. 3- عدم ارائه خدمات از سوی شهرداری در خصوص تابلوهای بانک و تبلیغاتی نبودن و صرفاً اعلامی بودن تابلو بانک‌ها: الف- تابلوهای نصب شده از سوی بانک‌ها علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت بانک‌ها است و الزاماً متضمن تبلیغاتی در زمینه ارائه خدمات مربوطه نیست و اصولاً شهرداری در خصوص این مورد ارائه کننده خدمتی نمی‌باشد تا ذیحق به دریافت بهای آن باشد لذا حسب توضیحات صدرالاشاره و تبصره 1 ماده 5 قانون موسوم به تجمیع عوارض مصوب 1381 و همچنین تصویب نرخ خدمات ارائه شده توسط شهرداری و سازمانهای وابسته به آن با رعایت آیین‌نامه مالی و معاملات شهرداریها موضوع بند 26 ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1375، تعیین عوارض برای تابلوهای منصوبه شعب بانک‌ها مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز بوده و م. ب.. علی ای حال ب. ت. ب. مطالب ابرازی فوق و ب. ت. ب. دلایل و استدلال قانونی آورده شده که همگی موید محلی نبودن فعالیت بانک‌ها و عدم وجود صلاحیت شورای اسلامی در تعیین عوارض برای بانک‌ها دارد و همچنین نصب تابلو بانک‌ها معرف حضور و اعلام محل استقرار شعب بانک‌ها بوده و با استقرار تابلوی بانک اصولاً شهرداری ارائه کننده خدمتی نمی‌باشد لذا تعیین و اخذ عوارض بابت تابلوهای منصوبه بر سر درب شعب بانک‌ها مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی م. ب. لذا مستند به مواد 10 و 11 و 12 و 43 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 تقاضای رسیدگی و صدور حکم شایسته در جهت: ثانیاً: تقاضای ابطال بندهای مربوط به وضع عوارض نصب تابلو برای بانک‌ها در مصوبات شماره 17633- 27/6/1389 و مصوبه شماره 35562- 19/8/1392 شورای اسلامی شهر ثالثاً: تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر نقض دادنامه شماره 190-77- 13/11/1393 صادره از کمیسیون ماده 77 قانون شهرداریها مستقر در شهرداری شهر شیراز تحت تمنی م. ب..» در پاسخ به اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای بانک پارسیان با وکالت آقای … شده بود، به موجب لایحه شماره 950094-24/3/1395 پاسخ داده است: احتراماً عطف به کلاسه پرونده 94/324 و در خصوص درخواست دفتر آن هیات مبنی بر مشخص نمودن مشخصات بندهای مورد نظر از مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز جهت ابطال، بدین وسیله به وکالت از سوی بانک پارسیان (شاکی) به استحضار می رساند: ن. ب. ا. در مصوبه 17633- 27/6/1389 شورای اسلامی شهر شیراز نسبت به تصویب آیین‌نامه اجرایی ساماندهی تبلیغات شهری اقدام نموده است و حسب بند 2 آیین‌نامه مذکور کلیه تابلوهای خارج از شرایط و ضوابط بند 1 آیین‌نامه مشمول عوارض می گردند و در مصوبه 35562- 19/8/1392 بند 2 آیین‌نامه صدرالاشاره را اصلاح نموده است، لذا ابطال آن قسمت از مصوبه 17633-27/6/1389 که اشاره به بند 2 آیین‌نامه اجرایی ساماندهی تبلیغات شهری دارد و همچنین ابطال کل مصوبه 35562-19/8/1392 مد نظر م. ب..» « شورای اسلامی شهر شیراز در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای تبلیغاتی آیین‌نامه شماره 17633-27/6/1389 و 35562-19/8/1392 را تصویب و کمیسیون موضوع ماده 77 شهرداری شیراز بر اساس آن و طبق مفاد رای شماره 77/231- 11/12/1393 بانک موکل (بانک ملت) را محکوم به پرداخت مبالغی از حیث عوارض تابلو تبلیغاتی نموده است در حالی که: ب- اصولاً و اساساً دریافت هر نوع عوارض در خیال [قبال] خدماتی است که ارائه می‌گردد و شهرداری محترم هیچ خدمتی در این خصوص و در ارتباط با شعب بانک نه ارائه داده و نه می دهند که این امر در رای شماره 406 و 407 مذکور ظهور و بروز یافته و معترض آن گردیده و بر همین اساس مصوبات را ابطال نموده اند. ج- دیوان عدالت اداری در پرونده های متعددی به اتفاق مطالبه و عوارض بابت تابلوهای مختلف را که در محل شعب آنها نصب و صرفاً نام موسسه در آن قید گردیده و جنبه تبلیغاتی مصطلح را ندارد مخالف موازین شرعی و قانونی اعلام نموده‌اند علی القاعده آراء هیات عمومی به مثابه قانون و در موارد مشابه لازم الاتباع است که متاسفانه شهرداریهای کل کشور از آن تمکین ننموده و کماکان مبادرت به صدور آرائی در کمیسیون ماده 77 و مطالبه عوارض می نمایند. علی هذا ن. ب. ا. ب. ت. ب. مراتب معروض آن قسمت از مصوبات شورای شهر در خصوص اخذ عوارض تابلوهای تبلیغاتی از بانک‌ها خلاف قوانین موجد حق بوده و بر همین اساس مبادرت به صدور رای معترض عنه از کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری نموده‌اند استدعای رسیدگی و ابطال آن بخش از مصوبات مزبور و همچنین رای شماره 77/233 -11/12/1393 را دارد.» 1- شهرداری منطقه 4 شیراز طی نامه شماره 158000/94- 8/4/1394 مستند به مصوبه 17633-27/6/1389 و اصلاحیه شماره 35562-19/8/1392 به دلیل نصب تابلو سردفتری اینجانب مبلغ 000/400/176 ریال تقاضای اخذ عوارض جهت سالهای 1392- 1393- 1394 نموده است. 2- با مراجعه به شهرداری منطقه 4 و اعتراض به تصمیم آنها مبلغ مذکور طی نامه شماره 169491/94- 15/4/1394 به مبلغ 000/840/105 ریال اصلاح یافته که مجدداً طی نامه شماره 195551/94- 31/4/1394 اعلام نمودند که در صورت عدم مراجعه در مهلت معین شده پرونده جهت وصول حقوق شهرداری به کمیسیون مربوطه ارجاع می‌گردد. 3- اینجانبه به موجب تکلیف قانونی موظف به نصب تابلوهای متحدالشکل مورد تصویب معاونت محترم قوه قضائیه و ریاست سازمان ثبت اسناد و املاک کشور با رعایت قوانین و مقررات مربوطه اقدام به نصب تابلو در روی ملک خویش در ابعاد مندرج در بخشنامه شماره 1/3/48925- 7/11/1386 سازمان ثبت اسناد و املاک کشور نموده ام لذا نصب تابلو دفاتر اسناد رسمی وفق تکلیف آمره مقنن بوده و فاقد وصف تبلیغاتی و تجاری م. ب. لذا عوارضی هم به آن تعلق نمی گیرد پس بنابراین مستند به استدلالات مندرج در دادنامه شماره 1599 مورخ 16/12/1378 شعبه 18 دیوان عدالت اداری تقاضای ابطال آن قسمت از مصوبه مربوط به اخذ عوارض از تابلو دفاتر اسناد رسمی مصوب شورای اسلامی شیراز مورد تقاضاست. 4- مستند به ماده 1 قانون دفاتر اسناد رسمی و کانون سردفتران و دفتریاران مصوب سال 1354 دفاتر اسناد رسمی واحدی وابسته به قوه قضائیه می‌باشند و وابستگی دفاتر اسناد رسمی به قوه قضائیه و انجام امر حاکمیتی تنظیم و ثبت اسناد این دفاتر را همچون سایر سازمانهای وابسته به قوه قضائیه از شمول عوارض کسب و پیشه معاف می‌دارد و برقراری هر گونه عوارض در خصوص این سازمان و واحدها برخلاف قانون م. ب.. 7- نصب تابلوهای دفترخانه با آرم قوه قضائیه و سازمان ثبت اسناد و املاک کشور بیانگر اطلاع رسانی جهت مراجعه مکانی است که امور آنها باید در آن مکان انجام شود بنابراین مطابق قانون اخذ عوارض از تابلوی این گونه موسسات ممنوع است. 9- ب. ت. ب. وحدت ملاک دادنامه شماره 362- 21/5/1392 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و رای شماره 2 -16/1/1389 و رای شماره 344- 21/4/1388 مصوبات شورای شهر شیراز غیر قانونی م. ب. و تعیین عوارض از زمره صلاحیت محلی شوراها م. ب. لذا آراء مذکور حکایت از غیر قانونی بودن مصوبات شوراهای اسلامی پیرامون تعیین عوارض محلی برای دفاتر اسناد رسمی که ماهیت و فعالیت آنها محلی نیست دارد و از آنجا که شورهای اسلامی شهر در سراسر کشور تابع قوانین واحد می‌باشند امکان تغییر مقررات موضوعه حسب مناطق جغرافیایی متفاوت نبوده و به لحاظ وحدت موضوع تنقیح مناط از آراء صدرالاشعار و به منظور تسری حکم مصرح در آن به موارد متشابه متصور است به بیان بهتر بر اساس قوانین موضوعه و واحد استنادی تعابیر و تفاسیر متعارض و متضاد قابلیت استماع نداشته و نمی توان در برخی از شهرستانها فعالیت دفاتر اسناد رسمی را محلی و آنها را ملزم به پرداخت عوارض کرد و در سایر شهرستانها به لحاظ محلی نبودن دفاتر اسناد رسمی معافیت آنها از پرداخت عوارض محلی در نظر گرفته شود که در صورت تحقق این موضوع امری خلاف انصاف و عدالت صورت گرفته و موجبات تشتت آرای مزاحم این قسم مصوبات با مقررات رویه متداول، اقتضای این قسمت از مصوبات که با رویه متداول در تعارض است را به دنبال خواهد داشت لذا بنا به مراتب معنونه ابطال آن قسمت از مصوبه مربوط به اخذ دریافت عوارض از تابلو دفاتر اسناد رسمی مصوب شورای اسلامی شهر شیراز مورد تقاضاست. با عنایت به استدلال مندرج در دادنامه های شماره 406- 407- 3/6/1387 و شماره 241-7/6/1390 هیات عمومی دیوان عدالت اداری تعیین تعرفه در وضع و تعیین عوارض تابلو خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز م. ب.. لذا تقاضا دارد که به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال شود. 10- مستند به دادنامه شماره 241- 7/6/1390 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، شهرداری در قبال نصب تابلو دفاتر اسناد رسمی ارائه کننده هیچ گونه خدمتی نمی‌باشد تا به دریافت عوارض آن محق باشد لذا اخذ اجباری عوارض تابلو از دفاتر اسناد رسمی مغایر هدف و حکم مقنن و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز م. ب.. در ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده تمامی قوانین مغایر ملغی و بلا اثر شده است و در ماده 50 نیز برقراری هر گونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاها و خدماتی که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده است توسط شورای اسلامی و سایر مراجع ممنوع م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دفاتر اسناد رسمی هم مالیات بر ارزش افزوده عوارض بر مبنای 9 درصد (6 درصد مالیات 3 درصد عوارض) می‌نماید، اقدام به تصویب مصوبه مورد اعتراض خارج از صلاحیت خود برخلاف هدف مقنن نموده است آن هم عوارضی که بابت آن هیچ خدماتی ارائه نمی شود شهرداری زمانی محق دریافت عوارض م. ب. که در قبال آن خدماتی در راستای آن عوارض خاص به مودیان ارائه نماید این در حالی است که شهرداری هیچ خدمتی در قبال تابلو منصوب نمی دهد که ذیحق دریافت عوارض باشد. تابلو نصب شده بر روی ملک دفترخانه م. ب. در خیابان نمی‌باشد که شهرداری محق دریافت عوارض باشد. 11- شهرداری منطقه 4 شیراز هیچگونه اخطاری اعم از کتبی یا شفاهی به این دفتر (دفتر اسناد رسمی 393 شیراز) نداده است که تابلو مذکور جمع آوری شود و پس از گذشت حدود دو سال مبلغ بسیار سنگینی بابت اخذ دریافت عوارض اعلام نموده است که هیچ گونه تناسبی نیز با درآمد این دفترخانه ندارد و به علت کسادی و رکود کسب و کار و هزینه های زیاد در خصوص اداره دفترخانه اعم از اجاره و حقوق پرسنل هزینه آب و برق و گاز و تلفن و اینترنت و بیمه پرسنل و اینگونه وضع عوارض اجحافی م. ب. بر سردفتران اسناد رسمی در شرایط رکود اقتصادی و مبلغ مذکور با بررسی درآمد این دفترخانه مشخص می‌گردد که بسیار گزاف و سنگین م. ب. و شهرداری در قبال عدم ارائه هرگونه خدماتی عوارضی سنگین مطالبه می‌نماید که از مصادیق دریافت وجه من غیر حق م. ب. لذا ب. ت. ب. مطالب فوق الذکر تقاضا دارد ضمن صدور دستور موقت مبنی بر ممانعت از هرگونه اقدام توسط شهرداری و سازمانها و ادارات و کمیسیونهای مربوطه در خصوص دفتر اینجانب مصوبه مذکور شورای شهر شیراز ب. ت. ب. آراء صادره من جمله دادنامه شماره 1599- 16/12/1378 شعبه 18 دیوان عدالت اداری و دادنامه 362- 21/5/1392 و دادنامه شماره 771- 18/10/1391 و دادنامه شماره 241- 7/6/1390 توسط آن مرجع محترم که تصاویر آنها تقدیم می‌گردد جهت احقاق حق اینجانب و سایر دفاتر اسناد رسمی ابطال گردد.» 2- متاسفانه علی رغم ارائه توضیحات لازم مبنی بر عدم وجاهت قانونی ادعای مزبور و استناد نمایندگان شرکت موکل به آراء متعدد صادره از دیوان عدالت اداری در همین خصوص، نهایتاً موضوع به کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری ارجاع و کمیسیون مزبور نیز اخیراً بدون توجه به توضیحات و مدافعات قانونی شرکت موکل به موجب رای شماره 333-77 مورخ 29/101/394 با استناد به مصوبه های شماره 17633- 27/6/1389 و 35562-19/8/1392 شورای اسلامی شهر شیراز شرکت موکل را برای دوره زمانی 1/1/1392 تا 30/9/1394 به پرداخت مبلغ 000/480/274/2 ریال د. ح. شهرداری شیراز محکوم نموده و شهرداری شیراز نیز بلافاصله به موجب نامه شماره 1-77ش م10- 6/11/1394 ضمن ارسال رای اخیر کمیسیون ماده 77 مبلغ یاد شده را ظرف 48 ساعت مطالبه نموده است. 3- این در حالی است که به موجب سوابق موجود و آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله و به عنوان مثال رای شماره 407-406 مورخ 3/6/1387 و 241-7/6/1390 و شماره 771-18/10/1391 و شماره 362-21/5/1392 هیات عمومی دیوان، مصوبات شوراهای شهرهای مختلف در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای منصوب مستدلاً ابطال شده است. 4- همچنان که استحضار دارند مبنا و محور اصلی استدلال دیوان عدالت اداری در آراء مزبور بر این واقعیت استوار شده که تابلوهای منصوب در اماکن یاد شده صرفاً مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن موصوف بوده و الزاماً متضمن تبلیغات در زمینه ارائه خدمات مربوط نیست و اصولاً شهرداری در این خصوص خدمتی ارائه نمی‌نماید تا محق به دریافت چنین عوارضی باشد. 5- بنا به مراتب فوق نظر به این که مصوبات، آراء و تصمیمات صادره از موسسات وسازمانهای طرف شکایت، طبق متون صریح آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری دایر بر این که وضع عوارض تابلو توسط شوراهای اسلامی شهرهای مختلف کشور و در نتیجه مطالبه عوارض مزبور از ناحیه شهرداریهای سراسر کشور فاقد هرگونه مبنای قانونی و یا وجاهت منطقی می‌باشد، لذا مستدعی است ضمن رسیدگی به موضوع شکایت حاضر نسبت به ابطال مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز و همچنین رای صادره از کمیسیون ماده 77 شهرداری شیراز در این خصوص اقدام فرمایند. در پاسخ به اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری برای شرکت هایپر مارکتهای ماف پارس ارسال شده بود، وکلای شرکت به موجب لایحه شماره 2615/95- 23/4/1395 پاسخ داده اند که: با سلام، احتراماً عطف به اخطاریه رفع نقص مورخ 22/3/1395 در خصوص پرونده کلاسه 95/261 (شماره پرونده 9409980900000002285) موضوع درخواست ابطال مصوبات شماره 17633- 27/9/1389 و 35562- 19/8/1392 شورای اسلامی شهرشیراز مبنی بر وضع عوارض بر تابلوهای تبلیغاتی سطح شهر، در راستای رفع نقص موارد مذکور در اخطاریه صادره که در تاریخ 13/4/1395 ابلاغ شده است موارد زیر را به استحضار می رساند: بر همین اساس مفاد مصوبات شماره 17633- 27/6/1389 و 35562- 19/8/1392 شورای شهر شیراز- از این حیث که تنها مبنا و مستند رای شماره 77-333 مورخ 29/10/1394 صادره از کمیسیون ماده 77 شهرداری شهر شیراز در مطالبه محکومیت شرکت موکل به پرداخت عوارض برای تابلوی معرف فروشگاه آن شرکت قرار گرفته است، در مغایرت کامل با آراء متعدد هیات عمومی دیوان عدالت اداری به ویژه رای اخیر شماره 710- 3/6/1394 صادره از آن هیات محترم و همچنین مغایر بند 26 ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1375 در خصوص نرخ خدمات ارائه شده توسط شهرداری و سازمان های وابسته به آن م. ب.. 2- همان گونه که استحضار دارند رای اخیر هیات عمومی علی رغم طی تشریفات مقرر از طرف شورای اسلامی شهر اهواز برای وضع عوارض موضوع نرخ خدمات ارائه شده توسط شهرداری، با این استدلال که: «... لکن از آنجا که تابلوهای منصوب بر سر درب اماکن تجاری و اداری علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن مذکور است و وسیله تبلیغاتی در زمینه ارائه خدمات مربوط شناخته نمی شود و اصولاً شهرداری در این خصوص ارائه کننده خدمت خاصی نبوده تا استحقاق دریافت بهای آن را داشته باشد...» صراحتاً مصوبه شماره 4374- 13/11/1387 شورای اسلامی شهر اهواز در خصوص اخذ عوارض از تابلوهای سر در مغازه ها را مغایر قانون اعلام و ابطال نموده است. 4- همچنین از آنجایی که مصوبات معترض عنه به صورت مصوبات واحد و یکپارچه بوده اند لذا کلیه مفاد مصوبات موضوع شکایت می‌باشند. لذا ن. ب. ا. طبق مواد 89 و 90 قانون دیوان عدالت اداری آراء صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری علاوه بر شعب دیوان برای سایر مراجع اداری، ادارات و اشخاص حقیقی و حقوقی مربوط لازم الاتباع بوده و مصوبات مورد شکایت نیز بر خلاف آراء متعدد صادره از هیات عمومی دیوان و بند 26 ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1735 م. ب. لذا ابطال مصوبات مزبور که مفاداً مورد استناد کمیسیون ماده 77 شهرداری شهر شیراز به منظور وضع و مطالبه عوارض از تابلوهای مورد استفاده در فروشگاه شرکت موکل قرار گرفته اند م. ا..» الف- مصوبه 35562-19/8/1392: احتراماً، نامه شماره 1/914623899-4/11/1391 شهرداری مثبوت به شماره 31223-7/11/1391 دبیرخانه شورا در مورد اصلاح بند 2 مصوبه 17633- 27/6/1389 در خصوص آیین‌نامه تابلوهای تبلیغاتی، ارسالی از کمیسیون برنامه و بودجه، امور حقوقی و املاک دستگاهها شورا، در دوازدهمین جلسه علنی شورای اسلامی شهر شیراز مورخ 12/8/1392 مطرح و مستند به ماده 92 قانون شهرداری و وظایف مندرج در بند 16 ماده 71 اصلاحی قانون شوراها و پیرو مصوبه شماره 17633- 27/6/1389 بند 2 مصوبه مذکور در خصوص آیین‌نامه تابلوهای تبلیغاتی سطح شهر به شرح ذیل اصلاح گردید. تبصره1- شهرداری شیراز مکلف م. ب. حداکثر ظرف مدت یک ماه نسبت به ارائه راهکار مناسب به منظور وصول عوارض های فوق حتی الامکان با استفاده از توان بخش خصوص اقدام و به شورا ارائه نماید. تبصره2- ب. ت. ب. بند 1 سایر ضوابط آیین‌نامه تابلوهای تبلیغاتی مندرج در مصوبه 17633 -27/6/1389 بدهی مودیان تا پایان سال 1392 بر اساس مصوبه مذکور و از ابتدای سال 1393 بر اساس مصوبه اصلاحی محاسبه و قابل وصول م. ب.. خواهشمند است مستند به مواد 80 و 93 اصلاحی قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی مصوب 1/3/1375 مصوبه مذکور را بررسی و نتیجه را به این شورا اعلام نمایند.» ب- مصوبه 17633-17/6/1389: تعداد یک عدد تابلو به اندازه 70×50 سانتیمتر عمود بر ساختمان از جنس فلکسی فیس یا نئون پلاستیک یا قاب فلزی و منبع نور، مشروط به رعایت ضوابط طرح تفصیلی (حداکثر پیش آمدگی از بر ملک 120 سانتیمتر و حداقل ارتفاع از کف معبر 5/3 متر) در صورت عدم امکان نصب عمودی، نصب تابلو با ابعاد ذکر شده بر پیشانی ساختمان و همچنین یک عدد تابلو به ابعاد 2×3 مترمربع برای دفاتر اسناد رسمی و ازدواج و طلاق به منظور معرفی واحد خود بلامانع است. 2-ج- شیشه نویسی، نوشتن روی سایبانهای مجاز، استفاده از نئون متصل به شیشه در اندازه متناسب در جهت شناسایی واحدهای تجاری، خدماتی و تولیدی همکف در صورتی که صرفاً معرف نوع فعالیت باشد بلامانع است. 7-ج- نوشتار و تصاویر کلیه تابلوهای شناسایی و تبلیغاتی نباید مغایر با شئونات و ارزشهای اسلامی باشد. ملاک نظریه اداره اماکن نیروی انتظامی م. ب.. در پاسخ به شکایت بانک پارسیان و بانک ملت، شورای اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه شماره 3968/94/ص-7/8/1934 توضیح داده است: با احترام، عطف به کلاسه پرونده 94/324- 31/3/1394 در خصوص شکایت بانک پارسیان به طرفیت شورای اسلامی شهر شیراز مبنی بر 1- صدور دستور موقت 2- ابطال مصوبات شماره 17633-27/6/1389 و 35562-19/8/1392 و 3- نقض دادنامه صادره از کمیسیون ماده 77 شهرداری به شماره 190-77-13/11/1392 بدینوسیله مراتب ذیل در پاسخ به دعوی شاکی حضور حضرتعالی و قضات محترم دیوان معروض می‌گردد: 2- در خصوص ایراد شاکی مبنی بر اینکه به موجب مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده پرداخت عوارض توسط بانک بلاوجه م. ب. به استحضار می رساند در مواردی که در این قانون (مالیات بر ارزش افزوده) جهت آنها مالیات و عوارض تعیین شده، شوراها و سایر مراجع نمی توانند وضع مالیات و یا عوارض نمایند و مفهوم مخالف آن این است که برای مواردی که تکلیف عوارض آنها در قانون مذکور تعیین نگردیده مراجع ذیصلاح مثل شوراها بر اساس اختیارات مندرج در تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده و بند 16 ماده 71 اصلاحی شوراها می‌توانند وضع عوارض نمایند و ب. ت. ب. اینکه در قانون مالیات بر ارزش افزوده هیچگونه عوارضی در این خصوص وضع نشده شورای اسلامی شهر شیراز اختیار وضع عوارض مذکور را داشته است. همچنین ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده برقراری عوارض بر درآمدها ماخذ محاسبه مالیات و سایر عملیات اشخاص نزد بانک‌ها را ممنوع دانسته در حالی که ماخذ عوارض مذکور منصرف از موارد مطروحه در ماده فوق بوده و برابر مولفه های مندرج در مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز مطالبه می‌گردد. 3- شورای اسلامی شهر شیراز در جهت ساماندهی تبلیغات شهری و مستند به تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده همچنین بند 16 ماده 71 اصلاحی قانون شوراها مبادرت به تصویب مصوبات مذکور نموده که به موجب آن الصاق کنندگان تابلوهای تبلیغاتی وفق مفاد آن موظف به پرداخت عوارض تابلوهای منصوبه که جنبه تبلیغاتی داشته می‌باشند. همچنین برابر مصوبه فوق تابلوهای غیر تبلیغاتی تعریف گردیده که در صورت دارا بودن مولفه مندرج در مصوبه فوق (داشتن تعداد یک عدد تابلو نصب بر سر درب ورودی اصلی «پیشانی» که ابعاد آن متناسب با دهانه ورودی ساختمان و حداکثر عرض تابلو از 150 سانتیمتر برای معرفی شغل م. ب. بلامانع و غیر تبلیغاتی محسوب می‌گردد) از پرداخت عوارض معاف می‌باشند. لیکن موضوع اخذ عوارض مذکور زمانی تحقق می یابد که علاوه بر پیشانی ورودی ساختمان که برابر مطالب پیش گفته بدون تعلق عوارض مجاز به نصب تابلو در سر درب آن بوده بر روی پشت بام ساختمان و یا در سایر نقاط مبادرت به نصب تابلوی خارج از ضوابط و مقررات نموده که مشمول پرداخت عوارض می‌گردد. در پاسخ به شکایت خانم … اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه 3967/94/ص-7/8/1394 توضیح داده است که: «ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با احترام، عطف به شماره پرونده 9409980903001561 و شماره بایگانی 941598 در خصوص شکایت خانم … به طرفیت شورای اسلامی و شهرداری شیراز مبنی بر ابطال مصوبات شماره 17633-27/6/1389 و 35562- 19/8/1393 بدین وسیله مراتب ذیل در جهت پاسخ به ادعای شاکی حضور جنابعالی و قضات محترم هیات عمومی حضورتان معروض می‌گردد: 1- بر خلاف ادعای شاکی در بند 4 دادخواست موضوع مصوبه مورد اشاره شاکی آیین‌نامه اجرایی ساماندهی تابلوهای سطح شهر و تبلیغات شهری است نه عوارض کسب و پیشه 4- تمامی اشخاص و صاحبان مشاغل به جهت معرفی شغل و یا حرفه و یا خدماتی که به مردم ارائه می دهند حق دارند در پیشانی ملک خود با مشخصاتی که در آیین‌نامه پیش بینی شده است اقدام به نصب یک عدد تابلو نمایند که دفاتر اسناد رسمی نیز از این قاعده مستثنی نمی‌باشند و نصب چند تابلو و رعایت نکردن اندازه و فرم تابلو مخالف نظر شورای اسلامی در مصوبه اعلامی است و صاحب تابلو می‌بایست یا تابلوهای اضافی را جمع آوری و یا نسبت به پرداخت عوارض اضافات اقدام نماید.» در پاسخ به شکایت شرکت هایپر مارکت ماف پارس، شورای اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه شماره 3623/95/ص-28/6/1395 توضیح داده است: « رئیس محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با احترام، عطف به پرونده کلاسه 95/261-29/4/1395 موضوع دادخواست آقای … و خانم … به وکالت از شرکت هایپر مارکت ماف پارس به طرفیت شورای اسلامی شهر شیراز مبنی بر 1- تقاضای ابطال مصوبات شماره های 17633-27/6/1389 و 35562- 19/8/1393 این شورا 2- نقض دادنامه شماره 77/333- 29/10/1394 کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری مراتب ذیل در تبیین اقدامات این شورا و رد ادعای شاکی به حضور حضرتعالی و قضات محترم دیوان عدالت اداری معروض می‌گردد: ب- عمده دلایل وکلای شاکی استناد به دادنامه های صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 407-406 -3/6/1387 و 241- 7/6/1390 و 771- 18/10/1392 و شماره 362- 21/5/1392 مخصوصاً دادنامه شماره 710-3/6/1394 که به پیوست دادخواست ارائه گردیده است م. ب. که به جهات ذیل این دادنامه ارتباط موضوعی با مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز ندارد. 1- موضوع مصوبات ابطالی توسط آراء صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری ابطال عوارض از تابلوهای سر درب مغازه ها جهت معرفی شغل بوده است حال آن که در مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز نصب تابلو معرفی شغل برای کلیه مشاغل در سر درب مغازه ها به متراژ معین که در آیین‌نامه ساماندهی تابلوها قید شده است (به متراژ طول دهنه و به عرض و ارتفاع 5/1 مترمربع) آزاد بوده و هیچ گونه عوارضی بابت این تابلوها اخذ نمی گردد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 19/11/1395 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. هر چند مطابق بند 26 ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1/3/1375 تصویب نرخ خدمات ارائه شده توسط شهرداری و سازمانهای وابسته به آن با رعایت آیین‌نامه های مالی و معاملاتی شهرداریها از جمله وظایف شورای اسلامی شهر است، لیکن به جهت این که تابلوهای منصوبه بر سر در اماکن تجاری و اداری علی القاعده مبین معرفی محل استقرار و فعالیت اماکن مذکور است و الزاماً متضمن تبلیغاتی در زمینه ارائه خدمات مربوط نیست و اصولاً شهرداری در خصوص مورد ارائه کننده خدمتی نیست تا به دریافت بهای آن محق باشد. بنابراین قسمت دوم مصوبه شماره 17633- 27/6/1389 شورای اسلامی شهر شیراز که برای تابلوهای معرف محل که خارج از شرایط و ضوابط مندرج در بندهای الف، ب و ج ردیف اول مصوبه تعیین عوارض کرده است و بند 1-2 ردیف 2 مصوبه یاد شده در تعیین ضریب برای محاسبه و همچنین مصوبه شماره 35562- 14/8/1392 شورای اسلامی یاد شده که طی آن ضرایب مندرج در مصوبه 17633-27/6/1389 در قسمت مربوط به اضافه مساحت تابلوهای معرف محل افزایش یافته است خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع م. ب. و به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می‌شود. محمدکاظم بهرامی - رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 5

موارد مرتبط 47

آرای مرتبط 40

مواد مرتبط 7

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین