ADMIN_GENERAL
رأی شماره ۳۰۴۹ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع «پرداخت حقالکشف بهکارکنان یگان حفاظت شیلات در سالهای ۱۳۸۲ الی ۱۳۹۳ (تاریخ لازمالاجراشدن قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲) قابل پرداخت نبوده است و صرفاً از تاریخ لازمالاجراشدن قانون مذکور به بعد قابل پرداخت است.»
#قاچاق_کالا_و_ارز #دیوان_عدالت_اداری #هیأت_عمومی_دیوان #قاچاق_کالا #عدالت #شیلات #تجدیدنظر #آبزیان #فروش #جمهوری #رسیدگی #صندوق #قوانین #ماده_۸۹ #لازمالاجرا_شدن #کشاورزی #شرکت_سهامی #شرکت #صید_غیرمجاز #پیشبینی #تعارض_آراء #وحدت_رویه #اکثریت #مجازات #قاچاق_کالای_ممنوع #خزانهداری_کل #ریال #اجرای_قانون #قاچاق #تعارض #استدلال #صدوررای #آیین_دادرسی #قضایی
خلاصه
در خصوص الزام به پرداخت حقالکشف به کارکنان یگان حفاظت شیلات در سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۳، آرای متفاوتی از سوی شعب دیوان عدالت اداری صادر شده است. برخی شعب با استناد به قوانین مالی و لزوم واریز درآمدهای حاصل به صندوق دولت، حکم به رد شکایت داده و برخی دیگر با استناد به قوانین حفاظت از آبزیان و مقررات قاچاق، حکم به ورود صادر کردهاند. این تعارض آراء برای صدور رأی وحدت رویه در هیأت عمومی مطرح شده است.
اصلِ حقوقی: تبیین شمول قوانین مربوط به واریز درآمد کشفیات به صندوق دولت و استحقاق مأموران کاشف به دریافت حقالکشف نیازمند تفسير هماهنگ قوانین مرتبط است.
مستند: ماده ۲۲ قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع آبزیان مصوب سال ۱۳۷۴، ماده ۲۶ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲، ماده ۴۸ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت.
کلیدواژهها: حقالکشف، یگان حفاظت شیلات، تعارض آراء، دیوان عدالت اداری، قاچاق کالا و ارز.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
تاریخ: 1400/11/19
مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ دادنامه : ۱۴۰۰/۱۱/۱۹ شماره دادنامه: ۳۰۴۹ شماره پرونده : ۰۰۰۱۹۰۱
مرجع
رسیدگی: هیأت عمومی
دیوان عدالت اداری
اعلامکننده
تعارض: آقای …: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان
عدالت اداری
گردشکار: شعب دیوان عدالت اداری در خصوص الزام به پرداخت حق الکشف بهکارکنان یگان حفاظت
شیلات در سالهای ۱۳۸۲ الی ۱۳۹۳ استنباطهای متفاوتی داشتهاند که منجر به صدور آرای متعارض شده است. شعبه ۲۴
تجدیدنظر با
استدلال اینکه طبق ماده ۲۲ قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع
آبزیان مصوب سال ۱۳۷۴، ماده ۲۶ قانون مبارزه با
قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ و ماده ۴۸ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، وزارت جهاد
کشاورزی (
شرکت سهامی شیلات) ملزم به واریز درآمد حاصل از فروش صید و آلات و ادوات غیرمجاز صید و قاچاق انواع آن به
صندوق دولت م. ب. و مقرراتی برای پرداخت حقالکشف به کاشفین و مامورین یگان حفاظت آبی وجود ندارد، حکم به رد شکایت صادر کرده است. ولی در مورد مشابه شعبه ۲۸ تجدیدنظر با این استدلال که:
به موجب ماده ۵۸ قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع آبزیان مصوب ۱۳۷۴ مصادره اموال، شناورها، آلات و ادوات و محصولات توسط مـاموران و مستخدمینی که در تعقیب و کشف جرایم شرکت داشتهاند مشمول حقالکشف م. ب. و اطلاق آن کلیه کشفیات اعم از
صید غیرمجاز و قاچاق را دربر میگیرد، بنابراین ادعای ت. ن. خ. مبنی بر اینکه در قانون مذکور و سایر
قوانین اشارهای به پرداخت حقالکشف به ماموران یگان حفاظت از منابع آبزیان نشده فاقد محمل قانونی است و همچنین ادعای ت. ن. خ. مبنی بر اینکه بعد از تصویب قانون
قاچاق کالا و ارز در سال ۱۳۹۲ به موجب ماده ۲۶ آن و ماده ۴۸ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت درآمد حـاصل از فروش صید و آلات و ادوات غیرمجاز میبایست به صندوق دولت واریز شود ارتباطی بـه پرداخت حقالکشف به ماموران کاشف ندارد چرا که در تبصره ماده ۷۷ قانون قاچاق کالا و ارز پرداخت حقالکشف پس از تصویب آییننامه و دستورالعمل
پیشبینی شده است و آییننامه و دستورالعمل مربوط به آن تصویب شده است. حکم به وارد دانستن شکایت صادر کرده است.
رسیدگی به
تعارض آراء و صدور رأی
وحدت رویه در اجرای
ماده ۸۹ قانون تشکیلات و
آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به هیأت عمومی ارجاع میشود.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۹ به ریاست معاون
قضایی دیوان عدالت اداری در امور هیأت عمومی و با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با
اکثریت آراء بهشرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.
رأی هیأت عمومی
الف ـ تعارض در آراء محرز است.
ب ـ اولاً: در
قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع آبزی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۷۴ برای اختصاص حقالکشف به مأمورین کاشف، حکمی وجود ندارد و قانون مذکور و حکم مقرر در ماده ۵۸ مورد استناد در رأی شماره ۱۴۰۰۳۱۳۹۰۰۰۰۷۰۸۹۷۲ـ ۱۴۰۰/۳/۲۲ صادره از شعبه ۲۸ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در آییننامه اجرایی پیشنهادی برای قانون مذکور بیان شده که ب. ت. ب. عدم تصویب آییننامه فوق، واجد جنبه اجرایی نیست. ثانیاً: بند (د) ماده ۲۲ قانون حفاظت و بهرهبرداری از منابع آبزی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال ۱۳۷۴ به موجب ماده ۷۷ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ به طور صریح نسخ شده و براساس ماده ۲۶ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ نیز مقرر گردیده است که: «صید، عمل آوری، تهیه، عرضه، فروش، حمل، نگهداری و صدور خاویار و ماهیان خاویاری که میزان و مصادیق آن توسط سازمان شیلات تعیین میشود، بدون مجوز این سازمان مشمول
مجازات قاچاق کالای ممنوع است.» ثالثا: براساس تبصره ماده ۷۷ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ مقرر شده است که: «کلّیه مبالغ حاصل از اجرای این قانون از قبیل وجوه ناشی از فروش کالا و ارز قاچاق، وسایل ضبطی و جریمههای وصولی به حساب ویژهای نزد
خزانهداری کل کشور واریز میگردد. از وجوه واریزی، سالانه تا مبلغ دویست میلیارد (۲۰۰/۰۰۰/۰۰۰/۰۰۰) ریال برای مبارزه با قاچاق کالا و ارز متناسب با تأثیر دستگاههای متکفل امر مبارزه با قاچاق و برنامههای ارائه شده مطابق آییننامهای که به پیشنهاد ستاد و وزارت دادگستری تهیه میشود و به تصویب هیأت وزیران میرسد، میان کاشفان، دستگاههای ذیربط و مراجع رسیدگیکننده هزینه میگردد...» و آییننامه اجرایی این تبصره نیز در تاریخ ۱۳۹۴/۱۲/۱۳ به تصویب هیأت وزیران رسیده است. رابعاً: مفاد تبصره ماده ۷۷ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ نیز به موجب حکم ماده ۱۱۸ قانون برنامه پنجساله ششم توسعه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۹۵/۱۲/۱۴ در طول
اجرای قانون برنامه ملغیالاثر گردیده است. بنا به مراتب فوق، پرداخت حق الکشف نسبت به کشف قاچاق محصولات خاویاری با تصویب ماده ۲۶ و تبصره ماده ۷۷ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲ قابـل پرداخت بوده و محل پرداخت آن نیز در تبصره مذکور مشخص شده است و لـذا حق الکشف مزبور از سال ۱۳۸۲ تا تاریخ ۱۳۹۲/۱۲/۶ (تاریخ
لازمالاجرا شدن قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب سال ۱۳۹۲) قابل پرداخت نبوده است و صرفاً از تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مذکور به بعد قابل پرداخت است و در نتیجه رأی شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۵۵۲۰۰۳۵۰ ـ ۱۳۹۸/۱۰/۲۰ صادره از شعبه ۲۴ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری که بر رد شکایت اصدار یافته، در حدی که متضمن این معنا است به نحو صحیح و مطابق با قوانین و مقررات مذکور صادر شده و به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری در موارد مشابه لازمالاتباع است.
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
معاون قضایی دیوان عدالت اداری ـ مهدی دربین