Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۹۰۳ مورخ ۱۳۹۳/۰۵/۱۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری شرط استحقاق بیمه شده بیکار برای دریافت مقرری بیمه بیکاری، داشتن سابقه پرداخت حق بیمه به مدت شش ماه قبل از بیکارشدن است.

سبدِ من

#هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #حق_بیمه #بیمه‌شده #عدالت #بیمه #بیمه_بیکاری #قرارداد #شاکی #تأمین_اجتماعی #کمیته #صورت‌جلسه #سازمان_تأمین_اجتماعی #رسیدگی #کارگاه #تشخیص #بازگشت_به_کار #اعتراض #مقرری_بیمه_بیکاری #کار_و_رفاه_اجتماعی #کارگر #لایحه #دفاعیات #قراردادهای_موقت #مجری #قوانین #تعاون #بن_کارگری #حق_اولاد #هیأت_تشخیص #سابقه_بیمه #نسخه_اصلی #رای_وحدت_رویه #روزنامه #حقوق_کارگر #اعتراض_به_قرار #بیکاری_کارگران #دادخواست #مراجع_حل_اختلاف #سازش #بیکار #ماه #تفاهم‌نامه #صورت #ابطال #بیکاری #تأیید #اراده #بنده #نظریه #اعتراضی #ادعا #قضایی #شهرستان #ولی

خلاصه

شاکی به شرط «داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه» برای دریافت بیمه بیکاری اعتراض دارد. او معتقد است این شرط که در تفاهم‌نامه مشترک وزارت کار و تأمین اجتماعی آمده، خلاف قانون است و مانع دریافت حق قانونی او شده است.

اصلِ حقوقی: ایجاد شرایط محدودکننده برای دریافت مقرری بیمه بیکاری که در قانون پیش‌بینی نشده، فاقد وجاهت قانونی است.

کلیدواژه‌ها: بیمه بیکاری، مقرری، سابقه کار، تأمین اجتماعی، تفاهم‌نامه.

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1389/4/10 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: ۹۰۳ تاریخ رای: دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ کلاسه پرونده: ۹۰/۹۲۳ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: خانم …: ابطال قید «داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه »مصرح در بند ۷ صورت جلسه کمیته استانی بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار[تعاون کار ورفاه اجتماعی ]وسازمان تامین اجتماعی به شماره ۵۹۸۹۳-۱۳۸۹/۴/۱۰" گردش کار: خانم … به موجب دادخواستی ابطال صورت جلسه کمیته استانی بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار [تعاون، کار و رفاه اجتماعی] و سازمان تامین اجتماعی به شماره ۵۹۸۹۳-۱۳۸۹/۴/۱۰ را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: « احتراماً، به استحضار می رساند اینجانب فرخ زینلی با مشخصات سطر شاکی از تاریخ ۱۳۸۸/۱۲/۱ تا ۱۳۹۰/۱/۳۱در گاوداری کاظم برونوی در روستای پساوه در ۳۰ کیلومتری شهرستان تایباد کارگر بوده ام که در تاریخ ۱۳۹۰/۱/۳۱از کارم اخراج شده ام و تقاضای بنده برای بازگشت به کار بی نتیجه ماند و آمادگی خود را برای کار نیز ضمن شکایت به واحد کار و امور اجتماعی تایباد اعلام کردم و دادخواستی به خواسته بازگشت به کار و بن کارگری و حق اولاد و حق بیمه در نهایت برای مقرری بیکاری کردم که دادنامه ۱۵-۹۰- ۱۳۹۰/۳/۳۰ شعبه ۱۱۰۲ هیات تشخیص اداره کار تایباد صادر شد که به همه خواسته هایم اشاره نکرده بود و بنده برای استفاده از مقرری بیمه بیکاری نیز معرفی نشدم و هر چه اعتراض کردم رسیدگی نشد، النهایه بعد از صدور دادنامه سابقه کارم از اداره تامین اجتماعی تایباد استعلام شد که طبق نامه شماره ۱۷۳۶۰/ف و ۱۷۴۶۵/ف- ۱۳۹۰/۶/۳۰ تامین اجتماعی تایباد ۳۹۵ روز سابقه ام راتایید کرده ولی به بهانه این که طبق تفاهم نامه ۵۹۸۹۳-۱۳۸۹/۴/۱۰ وزارت کار و تامین اجتماعی در کمیته استانی خراسان رضوی که به امضای مدیران کل دو اداره فوق رسیده که نسخه ای از کپی تفاهم نامه را علی رغم این که تقاضای تصدیق کردم برابر اصل نکرده اند و با مشقت گرفتم و تقدیم می کنم در تاریخ ۱۳۹۰/۷/۱۴ اداره تامین اجتماعی تایباد به من گفتند شما چون در آخرین کارگاه کمتر از یک سال سابقه بیمه دارید نمی توانید بیمه بیکاری بگیرید و تقاضای نظریه مکتوب از ادارات فوق کردم که گفتند این رای اعلامی است و از دادن نظریه مکتوب امتناع کردند و حتی از پذیرفتن هر نامه اعتراضی و غیره امتناع می کردند و حتی در جواب تقاضای من که نسخه ای تفاهم نامه را خواستم فرمودند که قابلیت رسیدگی در دیوان عدالت اداری را ندارد و گرفتن نسخه اصلی تفاهم نامه از ید من خارج است حال تقاضای رسیدگی به خواسته هایم را برابر سطر خواسته بابت ابطال تفاهم نامه و برقراری بیمه بیکاری طبق ماده ۷ قانون بیمه بیکاری و رای وحدت رویه ۷۹/۱۳۱- ۱۳۸۰/۸/۱ و سایر قوانین جهت احقاق حق دارم ضمناً در روزنامه خراسان ۱۳۹۰/۷/۱۰ عین این موضوع در یکی از استانهای شمالی چاپ شده بود که ظاهراً قوه قضاییه مشکلات آن استان راحل کرده و فکر می کنم در همه استانها این مشکل باشد و اداره کار به جای دفاع از حقوق کارگر از تامین اجتماعی دفاع می کند. خواهشمند است به داد ما کارگران زحمت کش برسید. » متن صورت جلسه در قسمت مورد اعتراض به قرار زیر است: « ۷- ب. ت. ب. دستورالعملهای صادر شده بررسی مبحث بیکاری کارگران قراردادی فقط در کمیته های دو نفره و افراد شاغل در کارگاههای دایمی پس از طرح دادخواست در مراجع حل اختلاف و در صورت عدم بازگشت به کار وفق قانون بیمه بیکاری در کمیته دو نفره مطرح گردد. ضمناً در صورت صدور آرای شورای سازش وفق مقررات تفاهم نامه مشترک بیمه بیکاری ( داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه) اقدام گردد. » در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره ۲۶۴۹/۷۶۹۱- ۱۳۹۱/۷/۸ اعلام کرده است که: « عطف به اخطاریه مورخ ۱۳۹۱/۲/۱۳ صادر شده در پرونده کلاسه هـ ع/۹۰/۹۲۴ و پیرو اعتراض اولیه شماره ۷۷۷/۷۱۰۰- ۱۳۹۱/۳/۶ موضوع دعوای خانم … به خواسته ابطال صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی به شماره ۵۹۸۹۳- ۱۳۸۹/۴/۱۰، مستدعی است مقرر فرمایید با عنایت به دفاعیات ذیل نسبت به رد شکایت مذکور در هیات عمومی دیوان عدالت اداری اقدام لازم مبذول شود. الف: شرح شکایت و خواسته شاکی: خواسته شاکی مطابق آنچه که در شرح شکواییه اعلام کرده است لغو بند ۷ صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی با موضوع بیمه بیکاری م. ب.. نامبرده مدعی است که بند یاد شده برخلاف مواد ۷ و ۶ قانون بیمه بیکاری بوده و با آن مبانیت دارد. لذا تقاضای لغو آن را دارد. در حالی که ادعا و استنتاج شاکی بنا به دلایل ذیل فاقد وجاهت قانونی بوده محکوم به رد است. ب: ایراد شکلی نظر به این که بند هفتم صورت جلسه معترضٌ عنه در راستای تفاهم نامه بین وزارت کار و تامین اجتماعی تنظیم شده است و تفاهم نامه مزبور نیز قبلاً در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد رسیدگی قرار گرفته و به موجب دادنامه های شماره ۱۶۴- ۱۳۸۷/۳/۲۰و شماره ۴۹۴- ۱۳۸۷/۶/۲۵ تفاهم نامه مذکور مورد تایید قرارگرفته است. بنابراین موضوع از اعتبار قضیه محکوم بها برخوردار بوده و مطابق ماده ۳۹ قانون ندارد و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است. ج: دفاعیات: ۱- ماده ۲ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹/۶/۶ مقرر داشته « بیکار از نظر این قانون بیمه شده است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و ...» طبق مفاد ماده مذکور بیمه شده بیکار به کسی اطلاق می شود که بدون میل و اراده بیکار شده تا مشمول حمایتهای مقرر در این قانون قرار گیرد. بنابراین کارگران دارای قرارداد معین و افراد شاغل در کارهای با ماهیت غیر دایم و فصلی به دلیل این که در هنگام عقد قرارداد با علم و اطلاع از مدت قرارداد تا انتهای قرارداد را پیش بینی کرده اند بنابراین آنان از مصادیق بیکاری بدون میل و اراده تلقی نشده و از موضوع قانون مزبور خارج می باشند. در این راستا مفاد آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره ۸ – ۱۳۸۳/۱/۱۶ و ۹۷- ۱۳۸۲/۳/۴ کاملاً موید مطالب فوق است. ۲- شاکی مدعی است که تفاهم نامه معترضٌ عنه مغایر مواد ۷ و ۶ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹/۵/۶ تنظیم شده است. در حالی که استنباط شاکی از مغایرت مزبور به دلایل ذیل صحیح نیست زیرا: با عنایت به تایید آراء یاد شده هیات عمومی دیوان عدالت اداری و افزایش روز افزون قراردادهای موقت و این که عملاً اکثر قراردادهای حاکم بر روابط کار را قراردادهای موقت تشکیل می دهند و کارفرمایان نیز در جهت فرار از مقررات حمایتی کار و تامین اجتماعی تمایل به تنظیم قرارداد موقت دارند. لذا سازمان تامین اجتماعی به منظور حمایت از کارگران موصوف علی رغم قانون مزبور و آراء صادر شده از هیات عمومی دیوان عدالت اداری یاد شده، موافقت کرد ب. ت. ب. محدودیت بیمه بیکاری آن دسته از کارگران شاغل در فعالیتهای با ماهیت دایم که قرارداد آنها موقت است در صورت داشتن یک سال سابقه در آخرین کارگاه از تسهیلات قانون بیمه بیکاری بهره مند گردند. که این امر جنبه ارفاقی داشته و در جهت حمایت از کارگران موصوف بوده که به تفاهم نامه بین دو دستگاه مجری قانون ( ماده ۱۱ قانون بیمه بیکاری) منتهی شده است. بند ۷ تفاهم نامه معترضٌ عنه ب. ت. ب. مراتب یاد شده و به منظور تشخیص و شناسایی کار با ماهیت دایم از غیردایم تبیین شده است. با این توضیح که در صورت شاغل بودن کارگر در فعالیت با ماهیت دایم چنانچه وی در پایان قرارداد مدت معین بیکار شود، علی رغم موقت بودن قرارداد از مقرری بیمه بیکاری بهره مند خواهد شد و این موضوع نافی مواد ۶ و ۷ قانون بیمه بیکاری نیست. زیرا داشتن حداقل یک سال سابقه کار یا یک بار تمدید قرارداد موقت، از معیارهای تشخیص کار با ماهیت دایم است. تا در صورت بیکار شدن کارگران موصوف درپایان قرارداد بتوانند مشمول دریافت مقرری بیکاری قرار گیرند و دیگر آثار خاصی بر آن مترتب نمی باشد. با عنایت به مراتب فوق مشخص می شود که شرط مدت پرداخت حق بیمه مقرر در بند الف ماده ۶ قانون بیمه بیکاری ( ۶ ماه سابقه) با سابقه کار مندرج در بند ۷ تفاهم نامه ( یک سال صرفاً جهت تشخیص دایمی بودن کار) با یکدیگر متفاوت بوده و محدودیتی از این حیث که بند ۷ تفاهم نامه، سابقه پرداخت حق بیمه مقرره قانونی را افزایش داده متصور نبوده و حداقل سابقه کار مقرر در بند ۷ تفاهم نامه صرفاً معیاری برای تشخیص نوع کار با ماهیت دایم از غیر دایم م. ب. و از این حیث ایراد شاکی فاقد وجاهت قانونی است. ضمناً اضافه می نماید چنانچه بیمه شده با هر نوع قراردادی اعم از موقت و فصلی و ... در اثناء کار اخراج شده و اداره نیز کار آن را تایید نماید مشمول مقررات بیمه بیکاری قرار می گیرد. با عنایت به مراتب فوق، وضع تفاهم نامه توسط دو دستگاه مجری قانون بیمه بیکاری نه تنها سبب محدود کردن دامنه شمول قانون نشده، بلکه سبب گسترش دایره شمول قانون بیمه بیکاری به کارگرانی شده که دارای قرارداد موقت ( با ماهیت دایم کار) بوده و طبق آراء و حدت رویه شماره ۹۷-۱۳۸۲/۳/۴ و شماره ۸ – ۱۳۸۳/۱/۱۶ هیات عمومی دیوان عدالت اداری مستحق دریافت مقرری مزبور نمی باشدو از این حیث اقدام خلاف قانونی از جانب سازمان صورت نگرفته است. همچنین با عنایت به این که بند ۷ صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی در راستای تفاهم نامه بین وزارت کار و تامین اجتماعی تنظیم شده و تفاهم نامه مزبور نیز قبلاً مورد اعتراض قرار گرفته و هیات عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه های شماره ۱۶۴- ۱۳۸۷/۳/۲۰ وشماره ۴۹۴- ۱۳۸۷/۶/۲۵ آن را مورد تایید قرار داده است. لذا تقاضای رسیدگی و رد شکایت مطروح م. ا..» در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان رضوی به موجب لایحه شماره ۴۷۸۰۲- ۱۳۹۱/۳/۲۵ توضیح داده است که: « احتراماً، در خصوص شکایت خانم … به طرفیت این اداره کل به استحضار می رساند طبق سوابق موجود در پرونده مشارالیه از تاریخ ۱۳۸۸/۱۲/۱ تا ۱۳۹۰/۱/۲ در گاوداری آقای … به کار بوده است. وی در تاریخ ۱۳۹۰/۳/۷ تقاضای بیمه کرده و اعلام داشته از تاریخ ۱۳۹۰/۲/۱۵ اخراج شده است. طبق بررسی پرونده شکایت نامبرده مدت زمان احراز رابطه کاری با احتساب مرخصی دوران بارداری وی از تاریخ ۱۳۸۸/۱۲/۱ تا ۱۳۹۰/۱/۲ به اثبات رسیده است و نسبت به آن اعتراضی نداشته است در صورتی که خود مدعی بوده تا تاریخ ۱۳۹۰/۲/۱۵ کار کرده است. در خصوص درخواست بیمه بیکاری موضوع در هیات بررسی کنندگان بیمه بیکاری مطرح شده به علت این که نامبرده دارای شرایط برقراری بیمه بیکاری نبوده و فاقد سابقه لازم بوده با برقراری بیمه بیکاری وی مخلافت شده است. لذا مراتب جهت استحضار آن مقام قضایی اعلام می شود. » هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می کند. رای هیات عمومی مطابق بند الف ماده ۶ قانون بیمه بیکاری مصوب سال ۱۳۶۹، شرط استحقاق بیمه شده بیکار برای دریافت مقرری بیمه بیکاری، داشتن سابقه پرداخت حق بیمه به مدت ۶ ماه قبل از بیکار شدن تعیین شده است. ن. ب. ا. در بند ۷ تفاهم نامه مورد اعتراض، داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه به عنوان شرط لازم برای استحقاق به دریافت مقرری بیمه بیکاری تعیین شده است، مغایر حکم قانون صدرالذکر است و قید مذکور به استناد بند ۱ ماده ۱۲ و مواد ۱۳ و ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ از تاریخ تصویب ابطال می شود معاون قضایی دیوان عدالت اداری- علی مبشری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 903 مورخ 1393/05/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 13 مرداد 1393، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایت فردی پرداخت که خواستار ابطال قید «داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه» مندرج در بند 7 صورت جلسه کمیته استانی بیمه بیکاری، موضوع تفاهم‌نامه مشترک وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی به شماره 59893-1389/04/10 بود. شاکی ادعا کرد که با 395 روز سابقه کار، به دلیل عدم وجود یک سال سابقه مستمر، از دریافت بیمه بیکاری محروم شده است. در مقابل، سازمان تامین اجتماعی و وزارت کار با استناد به تفاهم‌نامه و قوانین موجود، اعلام کردند که شرط یک سال سابقه به منظور تعیین نوع کار (دائم یا موقت) وضع شده و این موضوع مانع از حمایت‌های قانونی از کارگران موقت نمی‌شود. هیات عمومی دیوان عدالت اداری با استناد به بند الف ماده 6 قانون بیمه بیکاری مصوب 1369، قید مذکور را مغایر با قانون تشخیص داده و بر اساس بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، آن را از تاریخ تصویب ابطال نمود. شاکی: خانم …: ابطال قید «داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه »مصرح در بند 7 صورت جلسه کمیته استانی بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار[تعاون کار ورفاه اجتماعی ]وسازمان تامین اجتماعی به شماره 59893-1389/04/10" گردش کار: خانم … به موجب دادخواستی ابطال صورت جلسه کمیته استانی بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار [تعاون، کار و رفاه اجتماعی] و سازمان تامین اجتماعی به شماره 59893-1389/04/10 را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: « احتراماً، به استحضار می رساند اینجانب فرخ زینلی با مشخصات سطر شاکی از تاریخ 1388/12/01 تا 1390/01/31در گاوداری کاظم برونوی در روستای پساوه در 30 کیلومتری شهرستان تایباد کارگر بوده ام که در تاریخ 1390/01/31از کارم اخراج شده ام و تقاضای بنده برای بازگشت به کار بی نتیجه ماند و آمادگی خود را برای کار نیز ضمن شکایت به واحد کار و امور اجتماعی تایباد اعلام کردم و دادخواستی به خواسته بازگشت به کار و بن کارگری و حق اولاد و حق بیمه در نهایت برای مقرری بیکاری کردم که دادنامه 15-90- 1390/03/30 شعبه 1102 هیات تشخیص اداره کار تایباد صادر شد که به همه خواسته هایم اشاره نکرده بود و بنده برای استفاده از مقرری بیمه بیکاری نیز معرفی نشدم و هر چه اعتراض کردم رسیدگی نشد، النهایه بعد از صدور دادنامه سابقه کارم از اداره تامین اجتماعی تایباد استعلام شد که طبق نامه شماره 17360/ف و 17465/ف- 1390/06/30 تامین اجتماعی تایباد 395 روز سابقه ام راتایید کرده ولی به بهانه این که طبق تفاهم نامه 59893-1389/04/10 وزارت کار و تامین اجتماعی در کمیته استانی خراسان رضوی که به امضای مدیران کل دو اداره فوق رسیده که نسخه ای از کپی تفاهم نامه را علی رغم این که تقاضای تصدیق کردم برابر اصل نکرده اند و با مشقت گرفتم و تقدیم می کنم در تاریخ 1390/07/14 اداره تامین اجتماعی تایباد به من گفتند شما چون در آخرین کارگاه کمتر از یک سال سابقه بیمه دارید نمی توانید بیمه بیکاری بگیرید و تقاضای نظریه مکتوب از ادارات فوق کردم که گفتند این رای اعلامی است و از دادن نظریه مکتوب امتناع کردند و حتی از پذیرفتن هر نامه اعتراضی و غیره امتناع می کردند و حتی در جواب تقاضای من که نسخه ای تفاهم نامه را خواستم فرمودند که قابلیت رسیدگی در دیوان عدالت اداری را ندارد و گرفتن نسخه اصلی تفاهم نامه از ید من خارج است حال تقاضای رسیدگی به خواسته هایم را برابر سطر خواسته بابت ابطال تفاهم نامه و برقراری بیمه بیکاری طبق ماده 7 قانون بیمه بیکاری و رای وحدت رویه 79/131- 1380/08/01 و سایر قوانین جهت احقاق حق دارم ضمناً در روزنامه خراسان 1390/07/10 عین این موضوع در یکی از استانهای شمالی چاپ شده بود که ظاهراً قوه قضاییه مشکلات آن استان راحل کرده و فکر می کنم در همه استانها این مشکل باشد و اداره کار به جای دفاع از حقوق کارگر از تامین اجتماعی دفاع می کند. خواهشمند است به داد ما کارگران زحمت کش برسید. » متن صورت جلسه در قسمت مورد اعتراض به قرار زیر است: « 7- ب. ت. ب. دستورالعملهای صادر شده بررسی مبحث بیکاری کارگران قراردادی فقط در کمیته های دو نفره و افراد شاغل در کارگاههای دائمی پس از طرح دادخواست در مراجع حل اختلاف و در صورت عدم بازگشت به کار وفق قانون بیمه بیکاری در کمیته دو نفره مطرح گردد. ضمناً در صورت صدور آرای شورای سازش وفق مقررات تفاهم نامه مشترک بیمه بیکاری (داشتن یک سال سابقه مستمر در آخرین کارگاه) اقدام گردد. » در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره 2649/7691- 1391/07/08 اعلام کرده است که: « عطف به اخطاریه مورخ 1391/02/13 صادر شده در پرونده کلاسه ه- ع/90/924 و پیرو اعتراض اولیه شماره 777/7100- 1391/03/06 موضوع دعوای خانم … به خواسته ابطال صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی به شماره 59893- 1389/04/10، مستدعی است مقرر فرمایید با عنایت به دفاعیات ذیل نسبت به رد شکایت مذکور در هیات عمومی دیوان عدالت اداری اقدام لازم مبذول شود. الف: شرح شکایت و خواسته شاکی: خواسته شاکی مطابق آنچه که در شرح شکواییه اعلام کرده است لغو بند 7 صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی با موضوع بیمه بیکاری م. ب.. نامبرده مدعی است که بند یاد شده برخلاف مواد 7 و 6 قانون بیمه بیکاری بوده و با آن مبانیت دارد. لذا تقاضای لغو آن را دارد. در حالی که ادعا و استنتاج شاکی بنا به دلایل ذیل فاقد وجاهت قانونی بوده محکوم به رد است. ب: ایراد شکلی نظر به این که بند هفتم صورت جلسه معترضٌ عنه در راستای تفاهم نامه بین وزارت کار و تامین اجتماعی تنظیم شده است و تفاهم نامه مزبور نیز قبلاً در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد رسیدگی قرار گرفته و به موجب دادنامه های شماره 164- 1387/03/20و شماره 494- 1387/06/25 تفاهم نامه مذکور مورد تایید قرارگرفته است. بنابراین موضوع از اعتبار قضیه محکوم بها برخوردار بوده و مطابق ماده 39 قانون ندارد و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است. ج: دفاعیات: 1- ماده 2 قانون بیمه بیکاری مصوب 1369/06/06 مقرر داشته « بیکار از نظر این قانون بیمه شده است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و...» طبق مفاد ماده مذکور بیمه شده بیکار به کسی اطلاق می‌شود که بدون میل و اراده بیکار شده تا مشمول حمایتهای مقرر در این قانون قرار گیرد. بنابراین کارگران دارای قرارداد معین و افراد شاغل در کارهای با ماهیت غیر دائم و فصلی به دلیل این که در هنگام عقد قرارداد با علم و اطلاع از مدت قرارداد تا انتهای قرارداد را پیش بینی کرده اند بنابراین آنان از مصادیق بیکاری بدون میل و اراده تلقی نشده و از موضوع قانون مزبور خارج می‌باشند. در این راستا مفاد آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 8 - 1383/01/16 و 97- 1382/03/04 کاملاً موید مطالب فوق است. 2- شاکی مدعی است که تفاهم نامه معترضٌ عنه مغایر مواد 7 و 6 قانون بیمه بیکاری مصوب 1369/05/06 تنظیم شده است. در حالی که استنباط شاکی از مغایرت مزبور به دلایل ذیل صحیح نیست زیرا: با عنایت به تایید آراء یاد شده هیات عمومی دیوان عدالت اداری و افزایش روز افزون قراردادهای موقت و این که عملاً اکثر قراردادهای حاکم بر روابط کار را قراردادهای موقت تشکیل می دهند و کارفرمایان نیز در جهت فرار از مقررات حمایتی کار و تامین اجتماعی تمایل به تنظیم قرارداد موقت دارند. لذا سازمان تامین اجتماعی به منظور حمایت از کارگران موصوف علی رغم قانون مزبور و آراء صادر شده از هیات عمومی دیوان عدالت اداری یاد شده، موافقت کرد ب. ت. ب. محدودیت بیمه بیکاری آن دسته از کارگران شاغل در فعالیتهای با ماهیت دائم که قرارداد آنها موقت است در صورت داشتن یک سال سابقه در آخرین کارگاه از تسهیلات قانون بیمه بیکاری بهره مند گردند. که این امر جنبه ارفاقی داشته و در جهت حمایت از کارگران موصوف بوده که به تفاهم نامه بین دو دستگاه مجری قانون (ماده 11 قانون بیمه بیکاری) منتهی شده است. بند 7 تفاهم نامه معترضٌ عنه ب. ت. ب. مراتب یاد شده و به منظور تشخیص و شناسایی کار با ماهیت دائم از غیردائم تبیین شده است. با این توضیح که در صورت شاغل بودن کارگر در فعالیت با ماهیت دائم چنانچه وی در پایان قرارداد مدت معین بیکار شود، علی رغم موقت بودن قرارداد از مقرری بیمه بیکاری بهره مند خواهد شد و این موضوع نافی مواد 6 و 7 قانون بیمه بیکاری نیست. زیرا داشتن حداقل یک سال سابقه کار یا یک بار تمدید قرارداد موقت، از معیارهای تشخیص کار با ماهیت دائم است. تا در صورت بیکار شدن کارگران موصوف درپایان قرارداد بتوانند مشمول دریافت مقرری بیکاری قرار گیرند و دیگر آثار خاصی بر آن مترتب نمی‌باشد. با عنایت به مراتب فوق مشخص می‌شود که شرط مدت پرداخت حق بیمه مقرر در بند الف ماده 6 قانون بیمه بیکاری (6 ماه سابقه) با سابقه کار مندرج در بند 7 تفاهم نامه (یک سال صرفاً جهت تشخیص دائمی بودن کار) با یکدیگر متفاوت بوده و محدودیتی از این حیث که بند 7 تفاهم نامه، سابقه پرداخت حق بیمه مقرره قانونی را افزایش داده متصور نبوده و حداقل سابقه کار مقرر در بند 7 تفاهم نامه صرفاً معیاری برای تشخیص نوع کار با ماهیت دائم از غیر دائم م. ب. و از این حیث ایراد شاکی فاقد وجاهت قانونی است. ضمناً اضافه می‌نماید چنانچه بیمه شده با هر نوع قراردادی اعم از موقت و فصلی و... در اثناء کار اخراج شده و اداره نیز کار آن را تایید نماید مشمول مقررات بیمه بیکاری قرار می‌گیرد. با عنایت به مراتب فوق، وضع تفاهم نامه توسط دو دستگاه مجری قانون بیمه بیکاری نه تنها سبب محدود کردن دامنه شمول قانون نشده، بلکه سبب گسترش دایره شمول قانون بیمه بیکاری به کارگرانی شده که دارای قرارداد موقت (با ماهیت دائم کار) بوده و طبق آراء و حدت رویه شماره 97-1382/03/04 و شماره 8 - 1383/01/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مستحق دریافت مقرری مزبور نمی‌باشدو از این حیث اقدام خلاف قانونی از جانب سازمان صورت نگرفته است. همچنین با عنایت به این که بند 7 صورت جلسه کمیته استانی خراسان رضوی، بیمه بیکاری موضوع تفاهم نامه مشترک وزارت کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی در راستای تفاهم نامه بین وزارت کار و تامین اجتماعی تنظیم شده و تفاهم نامه مزبور نیز قبلاً مورد اعتراض قرار گرفته و هیات عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه های شماره 164- 1387/03/20 وشماره 494- 1387/06/25 آن را مورد تایید قرار داده است. لذا تقاضای رسیدگی و رد شکایت مطروح م. ا..» در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی خراسان رضوی به موجب لایحه شماره 47802- 1391/03/25 توضیح داده است که: « احتراماً، در خصوص شکایت خانم … به طرفیت این اداره کل به استحضار می رساند طبق سوابق موجود در پرونده مشارالیه از تاریخ 1388/12/01 تا 1390/01/02 در گاوداری آقای … به کار بوده است. وی در تاریخ 1390/03/07 تقاضای بیمه کرده و اعلام داشته از تاریخ 1390/02/15 اخراج شده است. طبق بررسی پرونده شکایت نامبرده مدت زمان احراز رابطه کاری با احتساب مرخصی دوران بارداری وی از تاریخ 1388/12/01 تا 1390/01/02 به اثبات رسیده است و نسبت به آن اعتراضی نداشته است در صورتی که خود مدعی بوده تا تاریخ 1390/02/15 کار کرده است. در خصوص درخواست بیمه بیکاری موضوع در هیات بررسی کنندگان بیمه بیکاری مطرح شده به علت این که نامبرده دارای شرایط برقراری بیمه بیکاری نبوده و فاقد سابقه لازم بوده با برقراری بیمه بیکاری وی مخالفت شده است. لذا مراتب جهت استحضار آن مقام قضایی اعلام می‌شود. »

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 4

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین