Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
وحدت رویه

رای وحدت رویه شماره ۱۴۲۴ تا ۱۴۳۶ مورخ ۱۳۹۹/۱۰/۱۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری ) پرداخت مزایای قانون جذب منوط به خدمت «داوطلبانه» در مناطق محروم نیست. استثناء مذکور در ماده ۴ قانون، منحصر به کسانی است که «طبق قوانین موضوعه موظف به انجام وظ

#دیوان_عدالت_اداری #هیأت_عمومی_دیوان #رای_وحدت_رویه #مناطق_محروم #وحدت_رویه #عدالت #قوانین #نیروی_انسانی #تجدیدنظر #مناطق_جنگی #پاداش #درمان #آموزش #دادخواست #محل_خدمت #احکام_کارگزینی #پیمانی #دستگاه_اجرایی #اثبات #ناظر #اعتراض #مرخصی_استحقاقی #آموزش_عالی #فراغت_از_تحصیل #مرخصی #بهورز #وضعیت_استخدامی #ماده_۸۹ #مدیریت #شاکی #خانه_بهداشت #تجدیدنظرخواهی #تشخیص #رای_صادره #شورای_اسلامی #پیش‌بینی #مستخدم #رأی_قطعی #اکثریت #گونه #قوانین_موضوعه #تعارض #وحدت #بدوی #استدلال #تأیید #فوق_العاده #آیین_دادرسی #صورت #وظیفه #کارمند #مهلت #ماه #تابعه #شهرستان

خلاصه

در خصوص پرداخت حق مرخصی و فوق‌العاده جذب مناطق محروم و جنگی به مستخدمین، میان شعب دیوان عدالت اداری در مورد داوطلبانه بودن یا نبودن خدمت اختلاف نظر وجود داشت. برخی شعب معتقد بودند این مزایا صرفاً به مستخدمین رسمی و پیمانی تعلق می‌گیرد که داوطلبانه در این مناطق خدمت کرده‌اند و اثبات این امر نیازمند دلیل است.

اصلِ حقوقی: پرداخت فوق‌العاده جذب و حق مرخصی مناطق محروم و جنگی مشروط به اثبات داوطلبانه بودن خدمت مستخدم در آن مناطق است.

مستند: ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی، بند ۳ مصوبه شماره ۲۳۲۴۷/ت۲۱۵-۱۳۷۳/۶/۱۲، تبصره ۴ ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری

کلیدواژه‌ها: مناطق محروم، فوق‌العاده جذب، حق مرخصی، مستخدم رسمی، مستخدم پیمانی، خدمت داوطلبانه

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.

تاریخ: 1399/10/16 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: ۱۴۲۴ الی ۱۴۳۶ تاریخ دادنامه: ۱۳۹۹/۱۰/۱۶ شمـاره پرونده: ۹۹۰۱۳۳۷، ۹۹۰۱۳۲۸، ۹۹۰۱۳۱۵، ۹۹۰۰۹۰۵، ۹۹۰۰۸۹۰، ۹۹۰۰۲۷۸، ۹۹۰۰۲۷۷ ۹۹۰۲۵۴۳، ۹۹۰۲۵۴۱، ۹۹۰۲۵۳۹، ۹۹۰۲۵۳۶، ۹۹۰۲۵۳۵، ۹۹۰۱۴۴۳ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری اعلام کننده تعارض: آقایان … فتحی ظلم آبادی، نجات حدیدی، کیوان دیبادین، یداله کامران پور، شیداله عابدی ورکی، اکبر قربانی ورکی، حسین اخوتیان، علی امینی و خانم ها … کیانی زاده و اداره کل میراث فرهنگی، سازمان گردشگری و صنایع دستی استان ایلام موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار: در خصوص دادخواست اشخاص، شعب دیوان عدالت اداری در خصوص مفهوم موظّف و داوطلبانه بودن مستخدم، در مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی طبق محل خدمت مندرج در احکام کارگزینی نسبت به پرداخت حق مرخصی و فوق العاده جذب مناطق محروم، استنباط های متفاوتی داشته اند که منجر به صدور آراء متعارض گردیده است. گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است: شعبه ۲۶ بدوی دیوان عدالت اداری در مورد دادخواست های آقا و خانم … و معصومه باولی به موجب دادنامه هـای شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۶۰۱ و ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۶۰۰-۱۳۹۷/۹/۲۶ بـه شرح زیر با این استدلال رای صادر کرده است: به موجب ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی و ایضاً بند ۳ مصوبه شماره ۲۳۲۴۷/ت۲۱۵-۱۳۷۳/۶/۱۲ مزایای پرداخت حق مرخصی و فوق العاده جذب در قانون صدرالذکر صرفاً به مستخدمین رسمی و پیمانی که به صورت داوطلبانه در مناطق مورد نظر قانونگذار مشغول خدمت بوده اند خواهد شد. ب. ت. ب. اینکه در تبصره ۴ ماده ۴۵ قانون مدیریت خدمات کشوری، قانونگذار نیز تعیین محل خدمت کارمندان رسمی و پیمانی را به عهده دستگاه اجرایی و پیمان نامه منعقده فیمابین طرفین گذاشته است بنابراین اثبات این امر که کارمند پس از تعیین محل خدمت خود توسط دستگاه اجرایی مربوطه در منطقه غیرمحروم و غیرجنگی با اظهار تمایل و به صورت داوطلبانه در مناطق محروم و جنگی مشغول خدمت بوده نیاز به دلیل و مدرک دارد که از ناحیه شاکی ارایه نگردیده علیهذا شکایت غیر وارد است. رای شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۶۰۱-۱۳۹۷/۹/۲۶ در شعبه ۲۴ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری مورد تایید قرار گرفته است. اما رای شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۶۰۰-۲۶/۹/۱۳۹۸۷ در شعبه ۲۹ تجدیدنظر با اضافه کردن توضیحاتی مورد تایید قرار گرفته است: ب. ت. ب. تصویر احکام کارگزینی وی که پیوست پرونده م. ب.. ن. ب. ا. نامبرده به عنوان بهورز برای خدمت در خانه بهداشت روستای چمه شهرستان صحنه به استخدام درآمده است و وضعیت استخدامی وی مشمول ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم دورافتاده و ... مصوب ۱۳۶۷/۱۲/۷ بوده و در واقع خدمت وی در آن محل داوطلبانه نبوده بلکه برای خدمت در محل مذکور استخدام شده است تجدیدنظرخواهی غیر وارد تشخیص می شود به استناد مواد ۷۱ و ۱۲۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ناظر به ماده ۳۴۹ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و دادنامه شماره ۱۱۳-۱۳۷۰/۸/۲۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، ضمن رد تجدیدنظر خواهی به عمل آمده، دادنامه تجدیدنظر خواسته را نتیجاً تایید و ابرام می نماید. رای صادره قطعی است. در ضمن دادنامه های ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۲۲۰۲۲۰۵-۱۳۹۸/۹/۱۸، ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۲۲۰۱۰۵۶-۱۳۹۸/۵/۹، ۴۲ بدوی دیوان عدالت اداری به ترتیب در شعب ۳۰ و ۲۵ تجدیدنظر به موجب دادنامه های شماره ۹۹۰۹۹۷۰۹۵۵۸۰۰۳۳۷-۱۳۹۹/۱/۱۰ و ۹۹۰۹۹۷۰۹۶۰۰۰۰۴۰۷-۱۳۹۹/۲/۱۴ تایید شده است. همچنین شعبه ۲۵ بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۳۰۹۹۷۰۹۰۲۷۰۲۲۳۹-۱۳۹۳/۱۰/۲۸ با این استدلال که: مستفاد از ماده ۱ قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده مصوب ۱۳۶۷/۱۲/۷ مجلس شورای اسلامی و بند ۳ مصوبه شماره ۲۳۳۴۷/ت۲۱۵هـ-۱۳۷۳/۶/۱۲ هیات وزیران اولاً: در دهستان های محروم خدمت نمایند. ثانیاً: به صورت داوطلبانه در منطقه محروم مشغول خدمت باشند رای به رد شکایت صادر کرده است و به تایید شعبه ۲۷ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به دلیل اعتراض در خارج از مهلت قانونی رسیده است. شعبه ۴۲ بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۲۲۰۲۱۸۳-۱۳۹۸/۹/۱۸ بااین استدلال که: طبق ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم دورافتاده مصوب ۱۳۶۷/۱۲/۷ کسانی که طبق قوانین موضوعه کشور موظف به انجام وظیفه در این مناطق هستند از شمول فوق العاده های مرخصی استحقاقی و پاداش مستثنی هستند رای به رد شکایت صادر کرده و به تایید شعبه ۲۸ تجدیدنظر به دلیل اعتراض در خارج از مهلت قانونی رسیده است. شعبه ۳۶ بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۵۷۰۰۲۷۰۷-۱۳۹۷/۹/۱۸ با این استدلال که: به موجب حکم مقرر در ماده نخست قانون جذب و نگهداری نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷، به مستخدمین در حال خدمت فوق العاده ای تحت عنوان فوق العاده جذب و نگهداری پرداخت و استفاده از یک ماه مرخصی استحقاقی پیش بینی شده است رای به ورود شکایت صادر کرده است اما در شعبه ۲۹ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۵۹۹۰۲۳۶۹-۱۳۹۸/۷/۱ با این استدلال که: چون به عنوان بهورز برای خدمت در مرکز بهداشتی و درمانی بیستون شهرستان کرمانشاه به استخدام درآمده است و وضعیت استخدامی وی مشمول ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و ... مصوب سال ۱۳۶۷ بوده و در واقع خدمت وی داوطلبانه نبوده، بلکه برای خدمت در محل استخدام شده است، ضمن نقض رای شعبه بدوی، رای به رد شکایت صادر کرده است. شعبه ۲۷ تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در مورد دادخواست های آقایان … و جهاندار مهرابی به موجب دادنامه های شماره ۹۸۰۹۹۷۰۹۵۶۰۰۰۶۱۵-۱۳۹۸/۲/۲۲ و ۹۸۰۹۹۷۰۹۵۶۰۰۰۰۶۲-۱۳۹۸/۱/۲۰ ضمن نقض دادنامه های شماره ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۶۴۳-۱۳۹۷/۹/۲۶ و ۹۷۰۹۹۷۰۹۰۰۱۰۱۵۹۰-۱۳۹۷/۹/۲۵ شعبه ۲۶ بدوی دیوان عدالت اداری با استدلال زیر چنین رای صادر کرده است: حکم مقرر در ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب سال ۱۳۶۷ مبنی بر استثناء کارمندان موظف به خدمت در مناطق یاد شده از مزایای قانون مورد اشاره مستلزم آنست تا کارمند طبق قانون خاص موظف به خدمت در مناطق مرقوم باشد که این امر البته با ارایه مدارک و دلایل قانونی توسط اداره متبوع مستخدم قابل اثبات است و چون مدرکی دال بر موظف بودن اشتغال ت. ن. خ. در مناطق مذکور توسط ت. ن. خ. ارایه نگردیده لذا حسب احکام کارگزینی استحقاق برخورداری از موضوع خواسته را به دلیل خدمت در مناطق مورد ادعا دارا بوده در نتیجه با احراز مغایرت دادنامه معترض عنه با موازین قانونی مستنداً به ماده ۷۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ و مواد ۱ و ۲ قانون صدرالذکر ضمن نقض آن حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می شود. این رای قطعی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۱۶ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی الف- تعارض در آراء محرز است. ب- ب. ت. ب. اینکه اولاً: در قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷/۱۲/۷ از واژه «داوطلبانه» استفاده نشده است و قید «داوطلبانه» فقط در مصوبه شماره ۲۳۳۴۷ت۲۱۵هـ-۱۳۷۳/۶/۱۲ هیات وزیران آمده و همان گونه که در رای وحدت رویه شماره ۳۵ و ۳۶-۱۳۹۲/۱/۲۶ هیات عمومی دیوان عدالت اداری ذکر شده است این مصوبه مربوط به «پاداش مناطق محروم» است و « پاداش مناطق محـروم» ارتباطی با قانـون جـذب ندارد. ثانیاً: تنها استثناء مذکور در قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی، مـاده ۴ آن است که به مـوجب آن مقرر شده است: « کسانی که طبق قوانین موضوعه کشور موظف به انجام وظیفه در مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی می باشند از شمول این قانون ‌مستثنی هستند.» ثالثا: به موجب ماده ۱ قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷/۱/۳۰ (اصلاحی۱۳/۵/۱۳۷۰) کلیه فارغ‌‌التحصیلان مراکز آموزش عالی گروه پزشکی مکلفند حداکثر مدت ۵ سال اول پس از فراغت از تحصیل خود را در داخل کشور و در مناطق مجاز به ترتیبی خدمت نمایند که در هر حال سه پنجم آن‌ در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه آن انجام پذیرد. همچنین به موجب ماده ۱ قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۷۵/۲/۱۲ کلیه افراد ایرانی با تحصیلات فوق دیپلم و بالاتر که پس از تاریخ ۱۳۶۷/۴/۱ از مراکز آموزش عالی گروه پزشکی در داخل و یا خارج از‌کشور فارغ التحصیل شده یا می شوند و خدمت آنان از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد نیاز اعلام می‌گردد، مکلفند حداکثر مدت۲۴ ماه اول پس از فراغت از تحصیل خود را در داخل کشور و در مناطق مورد نیاز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه آن خدمت ‌نمایند. رابعاً: ب. ت. ب. این که استثناء مذکور در ماده ۴ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی منحصر به کسانی است که «طبق قوانین موضوعه موظف به انجام وظیفه در مناطق محروم و دورافتاده» هستند و در پرونده های مورد تعارض دلیلی بر اینکه شاکیان به موجب قانون متعهد به خدمت در محل خاصی باشند وجود ندارد و تکلیف مقرر در قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان نیز تکلیفی ناظر بر خدمت در نقاط محروم و دورافتاده ندارد بلکه صرفاً تکلیف به خدمت است (خواه در مناطق محروم باشد و خواه در مناطق غیر محروم) و شاکیان پرونده ها از مشمولین ماده ۱۴ قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۷۵/۲/۱۲ و ماده ۳ قانون برقراری عدالت آموزشی در پذیرش دانشجو در دوره های تحصیلات تکمیلی و تخصصی مصوب ۱۳۸۹/۱/۲۹ نمی باشند و قانونگذار نیز پرداخت مزایای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی را منوط به خدمت «داوطلبانه» در مناطق محروم نکرده است، بنابراین رای به وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است. محمدکاظم بهرامی - رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای وحدت رویه شماره 1424 تا 1436 مورخ 1399/10/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در این پرونده، تعارضی در آراء صادره از شعب دیوان عدالت اداری در خصوص مفهوم "موظف" و "داوطلبانه" بودن خدمت مستخدمین در مناطق محروم و جنگی وجود دارد. شعب مختلف دیوان در تفسیر مواد قانونی، به‌ویژه ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده مصوب 7 اسفند 1367 و بند 3 مصوبه شماره 23347/ت215-12 شهریور 1373، آراء متعارضی صادر کرده‌اند. شعبه 26 بدوی با استدلال عدم ارائه مدارک کافی از سوی شاکی، شکایت را رد کرده و این رای در شعبه 24 تجدیدنظر تایید شده است. در مقابل، شعبه 29 تجدیدنظر با استناد به استخدام داوطلبانه و عدم شمول مزایای قانونی، رای را نقض کرده است. در نهایت، هیات عمومی دیوان عدالت اداری با اشاره به عدم قید "داوطلبانه" در قانون جذب و تاکید بر اینکه استثنائات قانونی تنها شامل افرادی است که به موجب قوانین موظف به خدمت در مناطق خاص هستند، رای به ورود شکایت صادر کرده و آراء متعارض را رد نموده است. این تصمیم بر اساس بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، برای شعب دیوان و مراجع اداری دیگر لازم‌الاتباع اعلام شده است. تاریخ دادنامه: 16/10/1399 شماره پرونده: 9901337، 9901328، 9901315، 9900905، 9900890، 9900278، 9900277 شعبه 26 بدوی دیوان عدالت اداری در مورد دادخواست های آقا و خانم … و معصومه باولی به موجب دادنامه های شماره 9709970900101601 و 9709970900101600-26/9/1397 به شرح زیر با این استدلال رای صادر کرده است: به موجب ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی و ایضاً بند 3 مصوبه شماره 23247/ت215-12/6/1373 مزایای پرداخت حق مرخصی و فوق العاده جذب در قانون صدرالذکر صرفاً به مستخدمین رسمی و پیمانی که به صورت داوطلبانه در مناطق مورد نظر قانونگذار مشغول خدمت بوده اند خواهد شد. ب. ت. ب. اینکه در تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری، قانونگذار نیز تعیین محل خدمت کارمندان رسمی و پیمانی را به عهده دستگاه اجرایی و پیمان نامه منعقده فیمابین طرفین گذاشته است بنابراین اثبات این امر که کارمند پس از تعیین محل خدمت خود توسط دستگاه اجرایی مربوطه در منطقه غیرمحروم و غیرجنگی با اظهار تمایل و به صورت داوطلبانه در مناطق محروم و جنگی مشغول خدمت بوده نیاز به دلیل و مدرک دارد که از ناحیه شاکی ارائه نگردیده علیهذا شکایت غیر وارد است. رای شماره 9709970900101601-26/9/1397 در شعبه 24 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری مورد تایید قرار گرفته است. ب. ت. ب. تصویر احکام کارگزینی وی که پیوست پرونده م. ب.. ن. ب. ا. نامبرده به عنوان بهورز برای خدمت در خانه بهداشت روستای چمه شهرستان صحنه به استخدام درآمده است و وضعیت استخدامی وی مشمول ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم دورافتاده و... مصوب 7/12/1367 بوده و در واقع خدمت وی در آن محل داوطلبانه نبوده بلکه برای خدمت در محل مذکور استخدام شده است تجدیدنظرخواهی غیر وارد تشخیص می‌شود به استناد مواد 71 و 122 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ناظر به ماده 349 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و دادنامه شماره 113-21/8/1370 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، ضمن رد تجدیدنظر خواهی به عمل آمده، دادنامه تجدیدنظر خواسته را نتیجاً تایید و ابرام می‌نماید. رای صادره قطعی است. در ضمن دادنامه های 9809970902202205-18/9/1398، 9809970902201056-9/5/1398، 42 بدوی دیوان عدالت اداری به ترتیب در شعب 30 و 25 تجدیدنظر به موجب دادنامه های شماره 9909970955800337-10/1/1399 و 9909970960000407-14/2/1399 تایید شده است. همچنین شعبه 25 بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9309970902702239-28/10/1393 با این استدلال که: مستفاد از ماده 1 قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده مصوب 7/12/1367 مجلس شورای اسلامی و بند 3 مصوبه شماره 23347/ت215ه--12/6/1373 هیات وزیران اولاً: در دهستان های محروم خدمت نمایند. ثانیاً: به صورت داوطلبانه در منطقه محروم مشغول خدمت باشند رای به رد شکایت صادر کرده است و به تایید شعبه 27 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به دلیل اعتراض در خارج از مهلت قانونی رسیده است. شعبه 42 بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9809970902202183-18/9/1398 بااین استدلال که: طبق ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم دورافتاده مصوب 7/12/1367 کسانی که طبق قوانین موضوعه کشور موظف به انجام وظیفه در این مناطق هستند از شمول فوق العاده های مرخصی استحقاقی و پاداش مستثنی هستند رای به رد شکایت صادر کرده و به تایید شعبه 28 تجدیدنظر به دلیل اعتراض در خارج از مهلت قانونی رسیده است. شعبه 36 بدوی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9709970957002707-18/9/1397 با این استدلال که: به موجب حکم مقرر در ماده نخست قانون جذب و نگهداری نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده مناطق جنگی مصوب 1367، به مستخدمین در حال خدمت فوق العاده ای تحت عنوان فوق العاده جذب و نگهداری پرداخت و استفاده از یک ماه مرخصی استحقاقی پیش بینی شده است رای به ورود شکایت صادر کرده است اما در شعبه 29 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9809970959902369-1/7/1398 با این استدلال که: شعبه 27 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در مورد دادخواست های آقایان … و جهاندار مهرابی به موجب دادنامه های شماره 9809970956000615-22/2/1398 و 9809970956000062-20/1/1398 ضمن نقض دادنامه های شماره 9709970900101643-26/9/1397 و 9709970900101590-25/9/1397 شعبه 26 بدوی دیوان عدالت اداری با استدلال زیر چنین رای صادر کرده است: حکم مقرر در ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب سال 1367 مبنی بر استثناء کارمندان موظف به خدمت در مناطق یاد شده از مزایای قانون مورد اشاره مستلزم آنست تا کارمند طبق قانون خاص موظف به خدمت در مناطق مرقوم باشد که این امر البته با ارائه مدارک و دلایل قانونی توسط اداره متبوع مستخدم قابل اثبات است و چون مدرکی دال بر موظف بودن اشتغال ت. ن. خ. در مناطق مذکور توسط ت. ن. خ. ارائه نگردیده لذا حسب احکام کارگزینی استحقاق برخورداری از موضوع خواسته را به دلیل خدمت در مناطق مورد ادعا دارا بوده در نتیجه با احراز مغایرت دادنامه معترض عنه با موازین قانونی مستنداً به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 و مواد 1 و 2 قانون صدرالذکر ضمن نقض آن حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می‌شود. این رای قطعی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 16/10/1399 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. ب- ب. ت. ب. اینکه اولاً: در قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/1367 از واژه «داوطلبانه» استفاده نشده است و قید «داوطلبانه» فقط در مصوبه شماره 23347ت215ه--12/6/1373 هیات وزیران آمده و همان گونه که در رای وحدت رویه شماره 35 و 36-26/1/1392 هیات عمومی دیوان عدالت اداری ذکر شده است این مصوبه مربوط به «پاداش مناطق محروم» است و « پاداش مناطق محروم» ارتباطی با قانون جذب ندارد. ثانیاً: تنها استثناء مذکور در قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی، ماده 4 آن است که به موجب آن مقرر شده است: « کسانی که طبق قوانین موضوعه کشور موظف به انجام وظیفه در مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی می‌باشند از شمول این قانون ‌مستثنی هستند.» ثالثاً: به موجب ماده 1 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 30/1/1367 (اصلاحی13/5/1370) کلیه فارغ‌التحصیلان مراکز آموزش عالی گروه پزشکی مکلفند حداکثر مدت 5 سال اول پس از فراغت از تحصیل خود را در داخل کشور و در مناطق مجاز به ترتیبی خدمت نمایند که در هر حال سه پنجم آن‌ در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه آن انجام پذیرد. همچنین به موجب ماده 1 قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 12/2/1375 کلیه افراد ایرانی با تحصیلات فوق دیپلم و بالاتر که پس از تاریخ 1/4/1367 از مراکز آموزش عالی گروه پزشکی در داخل و یا خارج از‌کشور فارغ التحصیل شده یا می‌شوند و خدمت آنان از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد نیاز اعلام می‌گردد، مکلفند حداکثر مدت24 ماه اول پس از فراغت از تحصیل خود را در داخل کشور و در مناطق مورد نیاز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه آن خدمت ‌نمایند. رابعاً: ب. ت. ب. این که استثناء مذکور در ماده 4 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی منحصر به کسانی است که «طبق قوانین موضوعه موظف به انجام وظیفه در مناطق محروم و دورافتاده» هستند و در پرونده های مورد تعارض دلیلی بر اینکه شاکیان به موجب قانون متعهد به خدمت در محل خاصی باشند وجود ندارد و تکلیف مقرر در قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان نیز تکلیفی ناظر بر خدمت در نقاط محروم و دورافتاده ندارد بلکه صرفاً تکلیف به خدمت است (خواه در مناطق محروم باشد و خواه در مناطق غیر محروم) و شاکیان پرونده ها از مشمولین ماده 14 قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب 12/2/1375 و ماده 3 قانون برقراری عدالت آموزشی در پذیرش دانشجو در دوره های تحصیلات تکمیلی و تخصصی مصوب 29/1/1389 نمی‌باشند و قانونگذار نیز پرداخت مزایای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی را منوط به خدمت «داوطلبانه» در مناطق محروم نکرده است، بنابراین رای به وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است. محمدکاظم بهرامی - رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری

موارد مرتبط 45

آرای مرتبط 40

مواد مرتبط 4

نکته‌های مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین