Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
وحدت رویه

رای وحدت رویه شماره ۳۰۴ مورخ ۱۳۸۷/۰۵/۰۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری پرداخت پاداش پایان خدمت به طور کامل به مشمولین قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۲۱/۱/۱۳۸۱ مشروط به عدم محکومیت انتظامی یا اداری در ده سال آخر خدمت است.

سبدِ من

#پاداش_پایان_خدمت #هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #رای_وحدت_رویه #کارکنان_دولت #وحدت_رویه #محکومیت #پاداش #عدالت #شاکی #رسیدگی #مجازات #بازنشستگی #پاداش_خدمت #مستخدم #تجدیدنظر #قضات #اداره_کل #مرتکب #طرف_شکایت #دادخواست #مشتکی‌عنه #تخلفات_اداری #قانون_مدنی #مجازات_اداری #تشخیص #قانون_دیوان_عدالت_اداری #تعارض_آراء #اصلاح_قانون #محکوم‌به #رشوه #رأی_قطعی #ابلاغ #روزنامه_رسمی #مطالبه #رد_دادخواست #گزینش #عطف_به_ماسبق #قوانین #نقض_رأی #هزینه‌های‌ضروری #پایان #وحدت #هزینه #ماه #زمان #بازنشسته #قضاییه #محکوم #بدوی #ابطال #لازم‌الاجرا #قضایی #اصلاحیه #تصمیم

خلاصه

در مورد کسر پاداش پایان خدمت کارکنان دولت به دلیل محکومیت‌های اداری، شعب دیوان اختلاف نظر داشتند. دیوان عدالت اداری مقرر داشت که طبق قانون اصلاح ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت، به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، تنها یک ماه از پاداش پایان خدمت کسر می‌شود. کسر کل پاداش یا بیش از میزان مقرر قانونی، فاقد وجاهت است.

اصلِ حقوقی: به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، صرفاً یک ماه از پاداش پایان خدمت کسر می‌گردد.

مستند: ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵/۶/۲۶، قانون اصلاح ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۸۱/۱/۲۱.

کلیدواژه‌ها: پاداش پایان خدمت، محکومیت اداری، کسر پاداش، کارکنان دولت، تخلف اداری.

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1387/5/6 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
مقدمه
شماره دادنامه: ۳۰۴ تاریخ: ۱۳۸۷/۵/۶ کلاسه پرونده: ۸۴/۹۸۰ شاکی: آقای … رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۷ و ۲۳ بدوی دیوان عدالت اداری
مقدمه
الف- شعبه هفتم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۴/۱۳۱۹ موضوع شکایت مجید گرامی به طرفیت اداره کل کارگزینی قوه قضاییه به خواسته ابطال تصمیم و الزام به پرداخت سه ماه پاداش کسر شده به شرح دادنامه ۱۰۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۶/۳ چنین رای صادر نموده است، ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت در تاریخ ۱۳۸۱/۱/۲۱ اصلاح و در تاریخ ۱۳۸۱/۳/۳ لازم الاجراء گردیده است. ماده ۲ ماده واحده قانون اصلاح قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۷۵ کسر یک ماه پاداش از پاداش پایان خدمت را به ازاء هر بار محکومیت اداری در دو سال آخر خدمت تجویز نموده است، نتیجتاً اقدام اداره طرف شکایت به کسر سه ماه پاداش پایان خدمت به لحاظ محکومیت انتظامی منطبق با قانون صورت گرفته و ایراد و اشکالی به آن وارد نیست لذا حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‎گردد. ب- شعبه بیست و سوم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۱/۴۳۷ موضوع شکایت آقای … به طرفیت اداره کل امور مالی قوه قضاییه به خواسته پاداش پایان خدمت کارکنان دولت به شرح دادنامه ۶۰۸ مورخ ۱۳۸۱/۷/۱۸ چنین رای صادر نموده است شاکی توضیح داده، گرچه در سال آخر خدمت خویش مرتکب تخلف اداری شده و در هیات رسیدگی به تخلفات محاکمه و محکوم به مجازات بازنشستگی با تنزیل یک گروه گردیده است که اداره طرف شکایت به استناد همین محکومیت مستنداً به ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵/۶/۲۶ پاداش پایان خدمت به وی پرداخت نکرده است ولی مستنداً به قانون اصلاح ماده ۲ قانون پرداخت پاداش خدمت و ... مصوب ۱۳۸۱/۱/۲۱ که طبق آن به ازاء هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت یک ماه از پاداش پایان خدمت مستخدم کسر خواهد شد نه کل پاداش خود راکه بیش ازیک بار درطول خدمت خویش مرتکب تخلفی نشده و محکوم نگردیده است، مستحق دریافت پاداش پایان خدمت الا یک سال می‎داند و این دادخواست رسیدگی به همین موضوع را خواسته است. اداره مشتکی‎عنه در پاسخ مورخ ۱۳۸۱/۷/۸ به شماره ۴۱۲۸۶۴ خود به دادخواست به نحو اجمال چنین اعلام نموده است که شاکی در سال ۱۳۷۹ مرتکب اخذ رشوه شده و در سال ۱۳۸۰ به موجب رای قطعی شماره ۴۳ مورخ ۱۳۸۰/۶/۱۲ هیات تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری به مجازات بازنشستگی با تقلیل یک گروه محکوم گردیده و از تاریخ ابلاغ رای مذکور ۱۳۸۰/۸/۱۲ بازنشسته گردید و به لحاظ محکومیت در سال آخر خدمت به استناد ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵/۴/۲۶ پاداش مذکور به ایشان تعلق نمی‎گیرد و قانون اصلاح ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت الی ... در تاریخ موخر از بازنشستگی و اجراء حکم آن یعنی ۱۳۸۱/۱/۲۱ تصویب گردیده و طبق مقررات قانون مدنی ۱ و ۲ و نشر آن در تاریخ ۱۳۸۱/۲/۱۸ در روزنامه رسمی از تاریخ ۱۳۸۱/۳/۳ قابل اجراء می‎باشد. بنابراین برای شاکی که قبل از تصویب این قانون چه رسد به تاریخ اجراء بازنشسته شد و در در زمان بازنشسته شدن وی این قانون اصلاً وجود خارجی نداشت، قابل استناد نخواهد بود و ب. ت. ب. جواب مستدل اداره مشتکی‎عنه حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‎گردد. ج- شعبه بیستم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۲۱۴ موضوع شکایت حسین فیاضی به طرفیت مدیرکل کارگزینی قضات به خواسته مطالبه حق پاداش دو ساله به شرح دادنامه ۲۵۳۷ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۶ چنین رای صادر نموده است، اولاً اشتغال خواهان تا ۱۳۸۲/۷/۱ ادامه داشته و ماده واحده مذکور در زمان بازنشستگی او لازم الاجرا بوده و قانون مذکور قابل اعمال و اجراء نسبت به کلیه مستخدمین کشوری که شاغل در زمان تصویب آن بودند می‎باشد. مضاف به این مجازات اداری کسر یک ماه پاداش پایان خدمت به ازاء هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، مستقل و مجزا از مجازات اداری است که بر اساس احکام قطعی صادره از مراجع رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان دولت و یا مراجع انتظامی قضایی نسبت به قضات حسب مورد اعمال می‎گردد. یعنی مستخدم متخلف علاوه بر تحمل مجازات در هنگام اشتغال به کار هنگام بازنشستگی و احتساب پاداش پایان خدمت باید متحمل مجازات مقرر در ماده واحده یاد شده گردد و اعمال مجازات زمان اشتغال نافی مجازات زمان بازنشسته شدن نمی‎باشد علاوه بر مطالب مذکور محکومیت مذکور در قانون مستند، نسبت به قضات، همان محکومیت انتظامی صادره از دادگاه عالی انتظامی قضات است. بنابراین کسر ده ماه از پاداش پایان خدمت به استناد ده بار محکومیت انتظامی ولو اینکه خواهان در یک سال متحمل بیش از یک محکومیت انتظامی شده باشد، ب. ت. ب. اطلاق قانون امری موجه تلقی و حکم به رد دادخواست مطروحه صادر و اعلام می‎شود. د- شعبه اول تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۳/۱۰۷۲ موضوع تجدیدنظر خواهی حسین فیاضی به طرفیت اداره کل گزینش قضات نسبت به دادنامه ۲۵۳۷ مورخ ۱۳۸۳/۱۰/۶ صادره از شعبه بیستم دیوان عدالت اداری به شرح دادنامه ۴۷۱ مورخ ۱۳۸۴/۳/۹ چنین رای صادر نموده است، ماده ۲ قانون پرداخت پاداش پایان خدمت در سال ۱۳۸۱/۱/۲۱ اصلاح شده است در این ماده اصلاحی آمده است (به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت یک ماه از پاداش خدمت مستخدم کسر می شود) چنانچه ده سال آخر خدمت را به قبل از سال ۱۳۸۱ تسری دهیم، قطعاً مجازات مذکور و کسر پاداش به ازای هر محکومیت یک ماه، عطف به ماسبق شده و به فرض کسی مانند ت. ن. خ. که تا سال ۱۳۸۲ اشتغال داشته بایستی تخلفات و محکومیتهای انتظامی وی از سال ۱۳۷۲ ملاک عمل قرار گیرد در حالی که در سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۱ بیانی وجود نداشته و عقاب بلا بیان قبیح و عطف قوانین و خصوصاً کیفری و مجازاتها به ماسبق بدون وجود نص صریح قانونی، مطابق صراحت ماده ۴ قانون مدنی ممنوع است. چگونه می‎توان فردی را مجازات کرد و بدون اینکه وی هیچگونه اطلاعی از چنین عقابی داشته باشد. فلذا فقط محکومیت های بعداز لازم الاجراء شدن قانون مذکور تاریخ ۱۳۸۱/۳/۳ را می‎توان ملاک عمل قرار داد و به ازاء هر یک بار از آنها یک ماه پاداش پایان خدمت وی کسر نمود که در این مدت نیز محکومیتی نداشته است. فلذا تجدیدنظر خواهی وارد تشخیص و با نقض رای بدوی حکم به ورود شکایت شاکی و الزام به پرداخت پاداش پایان خدمت وی در قبلا سنوات و بدون کسر وجهی از بابت محکومیت های انتظامی وی صادر می‎گردد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رای می‎نماید. رای هیات عمومی الف- نظر به این که حسب محتویات پرونده کلاسه ۸۱/۴۳۷ شعبه بیست و سوم شاکی در تاریخ نفوذ و اعتبار قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵ و اصلاحیه مصوب ۱۳۷۶ آن در باب پاداش پایان خدمت بازنشسته شده و مشمول مقررات اصلاحی ماده ۲ قانون فوق‎الذکر مصوب ۱۳۸۱ نبوده است، بنابراین مفاد دادنامه شماره ۶۰۸ مورخ ۱۳۸۱/۷/۱۸ شعبه بیست و سوم که بر اساس مقررات حاکم بر شرایط شاکی انشاء شده است و با قانون مربوط به سایر شاکیان تفاوت دارد، با سایر دادنامه‎ها متناقض نیست. ب- حکم مقرر در ماده ۲ اصلاحی قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۸۱/۱/۲۱ مصرح است که «به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، یک ماه از پاداش خدمت مستخدم کسر می‎شود» ن. ب. ا. حکم مقنن در خصوص مورد با رعایت ضوابط و شرایط مقرر در آن لازم الاجراء می‎باشد، بنابراین پرداخت پاداش خدمت به هنگام بازنشستگی به طور کامل مشروط و مقید به عدم محکومیت انتظامی یا اداری مشمولین قانون مزبور در ده سال آخر خدمت است و دادنامه شماره ۱۰۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۶/۳ شعبه هفتم دیوان مبنی بر رد شکایت شاکی که متضمن این معنی است، موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‎شود. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است. معاون قضایی دیوان عدالت اداری - مقدسی فرد text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای وحدت رویه شماره 304 مورخ 1387/05/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 6 مرداد 1387، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی تعارض آراء صادره از شعب 7 و 23 دیوان پرداخت. موضوع اصلی شکایت، درخواست ابطال تصمیمات مربوط به کسر پاداش پایان خدمت کارکنان دولت به دلیل محکومیت‌های اداری بود. شعبه 7 با استناد به ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت مصوب 1375 و اصلاحیه آن در سال 1381، اقدام اداره طرف شکایت در کسر سه ماه پاداش را قانونی دانسته و شکایت را رد کرد. در مقابل، شعبه 23 ب. ت. ب. تاریخ بازنشستگی شاکی و عدم اعتبار قانون اصلاحی در زمان بازنشستگی، حکم به عدم کسر پاداش صادر کرد. در نهایت، هیات عمومی با تاکید بر اینکه شاکی در زمان تصویب قانون اصلاحی بازنشسته شده و مشمول آن نمی‌باشد، حکم شعبه 7 را تایید کرد و اعلام نمود که پرداخت پاداش کامل مشروط به عدم محکومیت در ده سال آخر خدمت است. این رای بر اساس بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 برای سایر مراجع لازم‌الاجرا است.
مقدمه
الف- شعبه هفتم در رسیدگی به پرونده کلاسه 84/1319 موضوع شکایت مجید گرامی به طرفیت اداره کل کارگزینی قوه قضائیه به خواسته ابطال تصمیم و الزام به پرداخت سه ماه پاداش کسر شده به شرح دادنامه 1053 مورخ 3/6/1386 چنین رای صادر نموده است، ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت در تاریخ 21/1/1381 اصلاح و در تاریخ 3/3/1381 لازم الاجراء گردیده است. ماده 2 ماده واحده قانون اصلاح قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 75 کسر یک ماه پاداش از پاداش پایان خدمت را به ازاء هر بار محکومیت اداری در دو سال آخر خدمت تجویز نموده است، نتیجتاً اقدام اداره طرف شکایت به کسر سه ماه پاداش پایان خدمت به لحاظ محکومیت انتظامی منطبق با قانون صورت گرفته و ایراد و اشکالی به آن وارد نیست لذا حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. ب- شعبه بیست و سوم در رسیدگی به پرونده کلاسه 81/437 موضوع شکایت آقای … به طرفیت اداره کل امور مالی قوه قضائیه به خواسته پاداش پایان خدمت کارکنان دولت به شرح دادنامه 608 مورخ 18/7/1381 چنین رای صادر نموده است شاکی توضیح داده، گرچه در سال آخر خدمت خویش مرتکب تخلف اداری شده و در هیات رسیدگی به تخلفات محاکمه و محکوم به مجازات بازنشستگی با تنزیل یک گروه گردیده است که اداره طرف شکایت به استناد همین محکومیت مستنداً به ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 26/6/1375 پاداش پایان خدمت به وی پرداخت نکرده است ولی مستنداً به قانون اصلاح ماده 2 قانون پرداخت پاداش خدمت و... مصوب 21/1/1381 که طبق آن به ازاء هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت یک ماه از پاداش پایان خدمت مستخدم کسر خواهد شد نه کل پاداش خود راکه بیش ازیک بار درطول خدمت خویش مرتکب تخلفی نشده و محکوم نگردیده است، مستحق دریافت پاداش پایان خدمت الا یک سال می‌داند و این دادخواست رسیدگی به همین موضوع را خواسته است. اداره مشتکی‌عنه در پاسخ مورخ 8/7/1381 به شماره 412864 خود به دادخواست به نحو اجمال چنین اعلام نموده است که شاکی در سال 1379 مرتکب اخذ رشوه شده و در سال 1380 به موجب رای قطعی شماره 43 مورخ 12/6/1380 هیات تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری به مجازات بازنشستگی با تقلیل یک گروه محکوم گردیده و از تاریخ ابلاغ رای مذکور 12/8/1380 بازنشسته گردید و به لحاظ محکومیت در سال آخر خدمت به استناد ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 26/4/1375 پاداش مذکور به ایشان تعلق نمی‌گیرد و قانون اصلاح ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت الی... در تاریخ موخر از بازنشستگی و اجراء حکم آن یعنی 21/1/1381 تصویب گردیده و طبق مقررات قانون مدنی 1 و 2 و نشر آن در تاریخ 18/2/1381 در روزنامه رسمی از تاریخ 3/3/1381 قابل اجراء م. ب.. بنابراین برای شاکی که قبل از تصویب این قانون چه رسد به تاریخ اجراء بازنشسته شد و در در زمان بازنشسته شدن وی این قانون اصلاً وجود خارجی نداشت، قابل استناد نخواهد بود و ب. ت. ب. جواب مستدل اداره مشتکی‌عنه حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد. ج- شعبه بیستم در رسیدگی به پرونده کلاسه 83/214 موضوع شکایت حسین فیاضی به طرفیت مدیرکل کارگزینی قضات به خواسته مطالبه حق پاداش دو ساله به شرح دادنامه 2537 مورخ 6/10/1383 چنین رای صادر نموده است، اولاً اشتغال خواهان تا 1/7/1382 ادامه داشته و ماده واحده مذکور در زمان بازنشستگی او لازم الاجرا بوده و قانون مذکور قابل اعمال و اجراء نسبت به کلیه مستخدمین کشوری که شاغل در زمان تصویب آن بودند م. ب.. مضاف به این مجازات اداری کسر یک ماه پاداش پایان خدمت به ازاء هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، مستقل و مجزا از مجازات اداری است که بر اساس احکام قطعی صادره از مراجع رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان دولت و یا مراجع انتظامی قضایی نسبت به قضات حسب مورد اعمال می‌گردد. یعنی مستخدم متخلف علاوه بر تحمل مجازات در هنگام اشتغال به کار هنگام بازنشستگی و احتساب پاداش پایان خدمت باید متحمل مجازات مقرر در ماده واحده یاد شده گردد و اعمال مجازات زمان اشتغال نافی مجازات زمان بازنشسته شدن نمی‌باشد علاوه بر مطالب مذکور محکومیت مذکور در قانون مستند، نسبت به قضات، همان محکومیت انتظامی صادره از دادگاه عالی انتظامی قضات است. بنابراین کسر ده ماه از پاداش پایان خدمت به استناد ده بار محکومیت انتظامی ولو اینکه خواهان در یک سال متحمل بیش از یک محکومیت انتظامی شده باشد، ب. ت. ب. اطلاق قانون امری موجه تلقی و حکم به رد دادخواست مطروحه صادر و اعلام می‌شود. د- شعبه اول تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه 83/1072 موضوع تجدیدنظر خواهی حسین فیاضی به طرفیت اداره کل گزینش قضات نسبت به دادنامه 2537 مورخ 6/10/1383 صادره از شعبه بیستم دیوان عدالت اداری به شرح دادنامه 471 مورخ 9/3/1384 چنین رای صادر نموده است، ماده 2 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت در سال 21/1/1381 اصلاح شده است در این ماده اصلاحی آمده است (به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت یک ماه از پاداش خدمت مستخدم کسر می‌شود) چنانچه ده سال آخر خدمت را به قبل از سال 1381 تسری دهیم، قطعاً مجازات مذکور و کسر پاداش به ازای هر محکومیت یک ماه، عطف به ماسبق شده و به فرض کسی مانند ت. ن. خ. که تا سال 1382 اشتغال داشته بایستی تخلفات و محکومیتهای انتظامی وی از سال 1372 ملاک عمل قرار گیرد در حالی که در سالهای 1372 تا 1381 بیانی وجود نداشته و عقاب بلا بیان قبیح و عطف قوانین و خصوصاً کیفری و مجازاتها به ماسبق بدون وجود نص صریح قانونی، مطابق صراحت ماده 4 قانون مدنی ممنوع است. چگونه می‌توان فردی را مجازات کرد و بدون اینکه وی هیچگونه اطلاعی از چنین عقابی داشته باشد. فلذا فقط محکومیت های بعداز لازم الاجراء شدن قانون مذکور تاریخ 3/3/1381 را می‌توان ملاک عمل قرار داد و به ازاء هر یک بار از آنها یک ماه پاداش پایان خدمت وی کسر نمود که در این مدت نیز محکومیتی نداشته است. فلذا تجدیدنظر خواهی وارد تشخیص و با نقض رای بدوی حکم به ورود شکایت شاکی و الزام به پرداخت پاداش پایان خدمت وی در قبال سنوات و بدون کسر وجهی از بابت محکومیت های انتظامی وی صادر می‌گردد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید. الف- نظر به این که حسب محتویات پرونده کلاسه 81/437 شعبه بیست و سوم شاکی در تاریخ نفوذ و اعتبار قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 1375 و اصلاحیه مصوب 1376 آن در باب پاداش پایان خدمت بازنشسته شده و مشمول مقررات اصلاحی ماده 2 قانون فوق‌الذکر مصوب 1381 نبوده است، بنابراین مفاد دادنامه شماره 608 مورخ 1381/07/18 شعبه بیست و سوم که بر اساس مقررات حاکم بر شرایط شاکی انشاء شده است و با قانون مربوط به سایر شاکیان تفاوت دارد، با سایر دادنامه‌ها متناقض نیست. ب- حکم مقرر در ماده 2 اصلاحی قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 1381/01/21 مصرح است که «به ازای هر بار محکومیت اداری در ده سال آخر خدمت، یک ماه از پاداش خدمت مستخدم کسر می‌شود» ن. ب. ا. حکم مقنن در خصوص مورد با رعایت ضوابط و شرایط مقرر در آن لازم الاجراء می‌باشد، بنابراین پرداخت پاداش خدمت به هنگام بازنشستگی به طور کامل مشروط و مقید به عدم محکومیت انتظامی یا اداری مشمولین قانون مزبور در ده سال آخر خدمت است و دادنامه شماره 1053 مورخ 1386/06/03 شعبه هفتم دیوان مبنی بر رد شکایت شاکی که متضمن این معنی است، موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‌شود. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 41

آرای مرتبط 15

نظریات مشورتی 5

مواد مرتبط 1

دکترین 19

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین