شرط تجویز اعاده دادرسی به واسطه عدول از سوگند

رأی خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده در اثر اختلافات بین آقای م.م. و ی.م. با الف.ن. و م.ن. در تاریخ 87/5/23 آقایان م.م. و ی.م. با موتورسیکلت درحالی که چوب و چاقو در دست داشتند و آقای ع.م. با موتورسیکلت دیگر آقای ….ن. را که با ماشین سمند می رفتند تعقیب کرده و با بستن راه آنها آقای م.م. سنگی را که حدود یک کیلو وزن داشته به طرف شیشۀ ماشین سمت آقای ….ن. پرتاب کرده که پس از شکسته شدن شیشۀ بغل خودرو به سر الف.ن. اصابت می کند و او را مجروح می نماید و در اثر ضربۀ مغزی و عوارض آن فوت می نماید. فرزند مقتول الف.ن. شاهد جریان بوده است و ضارب را م.م. اعلام کرده که 26 ساله بوده است. طرفین درگیر به جرم مشارکت در نزاع دسته جمعی و ضارب به جرم تخریب خودرو و قتل عمدی تعقیب شده اند. آقای م.ن. برادر مقتول نیز بعد از مجروح شدن او را به بیمارستان برده است. متهم منکر ایراد ضرب شده و پس از رسیدگی و طی مراحل قانونی نهایتاً متهم م.م. با اجرای مراسم قسامه به لحاظ کشنده بودن عمل و. ب. ش. دادنامۀ شماره 00088-91/6/21 شعبۀ دوم دادگاه کیفری استان .. به قصاص نفس محکوم و درخواست تجدید نظر او در شعبۀ ششم دیوان عالی کشور مورد رسیدگی قرار گرفته و مطابق دادنامۀ شماره 8800440-92/7/15 شعبۀ مذکور با نقض دادنامۀ صادره، پرونده جهت رفع نقص به همان شعبه اعاده شده است و شعبۀ مذکور پس از رفع نقص عمل مرتکب را با بند الف مادۀ 206 قانون مجازات اسلامی منطبق دانسته و به استناد مواد 204 و 205 آن به شرح دادنامۀ شماره 500058-93/3/29 رأی به قصاص نفس متهم از طریق چوبۀ دار صادر کرده است و شعبۀ ششم دیوان عالی کشور به لحاظ عدم رفع نقائص مورد نظر توسط شعبۀ دادگاه کیفری استان با نقض مجدد دادنامۀ شماره 8800271-93/9/3 پرونده را مجدد به شعبۀ مذکور اعاده کرده است و این بار پرونده در شعبۀ اول دادگاه کیفری یک استان ... منتهی به صدور دادنامۀ شماره 500100-94/6/11 شده است که ب. ت. ب. عمدی بودن ضربه و شدت آن و وزن سنگ پرتاب شده و موضع حساس (سر مقتول) قتل را عمدی تشخیص داده و رأی به قصاص نفس صادر کرده است و شعبۀ محترم ششم دیوان عالی کشور با قبول استدلال شعبۀ دادگاه کیفری یک مطابق دادنامۀ شماره 8800307-94/12/4 رأی صادره را ابرام نموده است و سپس وکیل م. ع. ب. تقدیم لایحه ای منضم به اظهارات دو نفر از حالفین به نام های 1- ع.ش. 2- ظ.ش. 3- ع.ش. که از سوگند و قسامه عدول کرده اند که از روی علم نبوده است، در دفتر اسناد رسمی شماره ... قسم خود را از روی ناآگاهی تلقی کرده اند و نیز مستنداً به رأی وحدت رویۀ شماره 10/17/93-94/5/27 که مربوط به پرتاب سنگ به شیشۀ اتوبوس است و با مورد پرونده متفاوت است و نیز نظر برخی از فقهای عظام و تکرار دفاعیات، از دیوان عالی کشور تقاضای اعادۀ دادرسی کرده است که با قرائت لایحۀ تقدیمی ضمائم آن بررسی می گردد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رسیدگی قانونی را دارم، در خصوص دادنامه شماره 500100-94/6/11 صادره از شعبۀ اول دادگاه کیفری یک استان ... مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعادۀ دادرسی وکیل آقای م.م. نسبت به دادنامۀ فوق الذکر موجه نمی باشد زیرا: اولاً رأی وحدت رویه شماره 10/17/93-94/5/27 هیأت عمومی دیوان عالی کشور مربوط به موضوع متفاوت از مانحن فیه است و مربوط به شخصی است که سنگی را به شیشۀ اتوبوس پرتاب کرده و اتوبوس در حال حرکت بوده و شخص مقتول مورد نظر او نبوده است، درحالی که در مانحن فیه پس از توقف خودروی مقتول، سنگ به طرف شخص مقتول با شدت پرتاب شده که عملی کشنده تشخیص داده شده است ثانیاً- با وجود قوانین موضوعه استناد به نظرات و پاسخ های آیات عظام و فقهای محترم فاقد وجاهت قانونی است. ثالثاً- عدول برخی از حالفین از سوگند خود در مراسم قسامه یا دروغ بودن سوگند آنها که مستلزم مجازات قانونی است، باید مطابق مادۀ 346 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 92/12/4 و اصلاحیۀ آن در دادگاه صادرکنندۀ حکم ثابت شود تا پس از اثبات و ارائه نظر دادگاه از موارد اعادۀ دادرسی محسوب گردد و چون قبلاً مطابق مادۀ مذکور در دادگاه صادرکنندۀ حکم ادعای آنان ثابت نشده است، لذا مستنداً به مادۀ 476 قانون یادشده قرار رد اعادۀ دادرسی صادر می گردد. شعبه سی و ششم دیوان عالی کشور ابراهیم بهنام اصل-فتوت نصیری سوادکوهی -محمد سلیمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرط تجویز اعاده دادرسی به واسطه عدول از سوگند در تاریخ 5 خرداد 1395، دیوان عالی کشور به بررسی درخواست اعاده دادرسی در یک پرونده مربوط به قتل عمدی پرداخت. این پرونده به وقوع اختلافات بین طرفین و قتل عمدی یک فرد به دنبال پرتاب سنگ توسط یکی از متهمان مربوط می‌شود. در تاریخ 23 مرداد 1387، متهم به همراه دیگران، فرد مذکور را تعقیب کرده و سنگی به سمت او پرتاب می‌کند که این عمل منجر به جراحت و فوت وی می‌شود. متهم به اتهام قتل عمدی و تخریب خودرو مورد پیگرد قانونی قرار گرفته و در نهایت به قصاص نفس محکوم گردید. درخواست اعاده دادرسی با استناد به رای وحدت رویه و ادعای عدول شهود از سوگند مطرح شد. دیوان عالی کشور با رد این درخواست اعلام کرد که رای وحدت رویه به موضوع پرونده ارتباطی ندارد و ادعای عدول از سوگند باید در دادگاه صادرکننده حکم اثبات گردد که در این پرونده چنین اثباتی ارائه نشده است. لذا، بر اساس ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری، قرار رد اعاده دادرسی صادر شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/03/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: عدول از سوگند، در صورتی می‌تواند سبب تجویز اعاده دادرسی گردد که در دادگاه صادرکننده حکم، به اثبات برسد. رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده در اثر اختلافات بین آقای م.م. و ی.م. با الف.ن. و م.ن. در تاریخ 87/5/23 آقایان م.م. و ی.م. با موتورسیکلت درحالی که چوب و چاقو در دست داشتند و آقای ع.م. با موتورسیکلت دیگر آقای ….ن. را که با ماشین سمند می رفتند تعقیب کرده و با بستن راه آنها آقای م.م. سنگی را که حدود یک کیلو وزن داشته به طرف شیشه ماشین سمت آقای ….ن. پرتاب کرده که پس از شکسته شدن شیشه بغل خودرو به سر الف.ن. اصابت می کند و او را مجروح می‌نماید و در اثر ضربه مغزی و عوارض آن فوت می‌نماید. فرزند مقتول الف.ن. شاهد جریان بوده است و ضارب را م.م. اعلام کرده که 26 ساله بوده است. طرفین درگیر به جرم مشارکت در نزاع دسته جمعی و ضارب به جرم تخریب خودرو و قتل عمدی تعقیب شده اند. آقای م.ن. برادر مقتول نیز بعد از مجروح شدن او را به بیمارستان برده است. متهم منکر ایراد ضرب شده و پس از رسیدگی و طی مراحل قانونی نهایتا متهم م.م. با اجرای مراسم قسامه به لحاظ کشنده بودن عمل و. ب. ش. دادنامه شماره --- - 91/6/21 شعبه دوم دادگاه کیفری استان.. به قصاص نفس محکوم و درخواست تجدید نظر او در شعبه ششم دیوان عالی کشور مورد رسیدگی قرار گرفته و مطابق دادنامه شماره --- - 92/7/15 شعبه مذکور با نقض دادنامه صادره، پرونده جهت رفع نقص به همان شعبه اعاده شده است و شعبه مذکور پس از رفع نقص عمل مرتکب را با بند الف ماده 206 قانون مجازات اسلامی منطبق دانسته و به استناد مواد 204 و 205 آن به شرح دادنامه شماره --- - 93/3/29 رای به قصاص نفس متهم از طریق چوبه دار صادر کرده است و شعبه ششم دیوان عالی کشور به لحاظ عدم رفع نقائص مورد نظر توسط شعبه دادگاه کیفری استان با نقض مجدد دادنامه شماره --- - 93/9/3 پرونده را مجدد به شعبه مذکور اعاده کرده است و این بار پرونده در شعبه اول دادگاه کیفری یک استان... منتهی به صدور دادنامه شماره --- - 94/6/11 شده است که ب. ت. ب. عمدی بودن ضربه و شدت آن و وزن سنگ پرتاب شده و موضع حساس (سر مقتول) قتل را عمدی تشخیص داده و رای به قصاص نفس صادر کرده است و شعبه محترم ششم دیوان عالی کشور با قبول استدلال شعبه دادگاه کیفری یک مطابق دادنامه شماره --- - 94/12/4 رای صادره را ابرام نموده است و سپس وکیل م. ع. ب. تقدیم لایحه ای منضم به اظهارات دو نفر از حالفین به نام های 1 - ع.ش. 2 - ظ.ش. 3 - ع.ش. که از سوگند و قسامه عدول کرده اند که از روی علم نبوده است، در دفتر اسناد رسمی شماره... قسم خود را از روی ناآگاهی تلقی کرده اند و نیز مستندا به رای وحدت رویه شماره 10/17/93 - 94/5/27 که مربوط به پرتاب سنگ به شیشه اتوبوس است و با مورد پرونده متفاوت است و نیز نظر برخی از فقهای عظام و تکرار دفاعیات، از دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی کرده است که با قرائت لایحه تقدیمی ضمائم آن بررسی می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر رسیدگی قانونی را دارم، در خصوص دادنامه شماره --- - 94/6/11 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری یک استان... مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی وکیل آقای م.م. نسبت به دادنامه فوق الذکر موجه نمی‌باشد زیرا: اولا رای وحدت رویه شماره 10/17/93 - 94/5/27 هیات عمومی دیوان عالی کشور مربوط به موضوع متفاوت از مانحن فیه است و مربوط به شخصی است که سنگی را به شیشه اتوبوس پرتاب کرده و اتوبوس در حال حرکت بوده و شخص مقتول مورد نظر او نبوده است، درحالی که در مانحن فیه پس از توقف خودروی مقتول، سنگ به طرف شخص مقتول با شدت پرتاب شده که عملی کشنده تشخیص داده شده است ثانیا- با وجود قوانین موضوعه استناد به نظرات و پاسخ های آیات عظام و فقهای محترم فاقد وجاهت قانونی است. ثالثا- عدول برخی از حالفین از سوگند خود در مراسم قسامه یا دروغ بودن سوگند آنها که مستلزم مجازات قانونی است، باید مطابق ماده 346 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 92/12/4 و اصلاحیه آن در دادگاه صادرکننده حکم ثابت شود تا پس از اثبات و ارائه نظر دادگاه از موارد اعاده دادرسی محسوب گردد و چون قبلا مطابق ماده مذکور در دادگاه صادرکننده حکم ادعای آنان ثابت نشده است، لذا مستندا به ماده 476 قانون یادشده قرار رد اعاده دادرسی صادر می‌گردد.