1 ) نحوه تعیین مجازات در صورت تعدد جرم از یک نوع 2 ) نحوه صدور حکم به حذف تعلیق مجازات در مرحله تجدیدنظر

رأی خلاصه جریان پرونده آقای ن.ج.. با وکالت آقای م.ر. به اتهام نشر اکاذیب و توهین و هتک حرمت تحت تعقیب قرارگرفته و به ‌موجب دادنامه شماره 1817-1392/10/30 شعبه 102 دادگاه جزائی ... و مستنداً به مواد 698 و 607 قانون تعزیرات به مجازات تحمل دو سال حبس به خاطر نشر اکاذیب و دو فقره 74 ضربه شلاق به خاطر توهین به شکات که به یک سال حبس و دو فقره 37 ضربه شلاق تقلیل یافته و یازده ماه حبس طی 5 سال معلق شده، محکوم گردیده است و رأی صادره به ‌موجب دادنامه شماره 1798-1392/12/25 شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر استان ... پس از حذف قرار تعلیق مجازات یازده ماه حبس نامبرده تأیید و قطعیت یافته است. محکوم‌ٌعلیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این‌ که: 1 – مبنای محکومیت من کپی دست ‌نوشته‌ای بوده که اصالت نداشته و قابل استناد نیست چون نفس کارشناسی اماره قضائی است و نه دلیل. 2 – هرگاه طرق تحصیل علم و قناعت وجدان تکیه بر نظر کارشناسی باشد زمانی قابل ‌اعتنا است که مبتنی بر اصول علمی و فنی باشد و در پرونده ب. ت. ب. عدم وجود اصل سند مورد ادعا نمی‌تواند مورد انطباق در کارشناسی باشد. زیرا کپی قابل الحاق و تغییرات طبیعی است و در هر حال مبنای حکم دادگاه دست ‌نوشته‌ای بوده که بعداً بی‌ اعتباری آن با تأمین دلیل ثابت گردیده است. 3 - کارشناسی بدون رعایت قواعد انجام شده است. 4 – دست نوشته‌های علمی این‌جانب نزد شاکی موجود بوده و امکان هرگونه سوءاستفاده فراهم بوده است و ب. ت. ب. این‌ که نقدی علمی بر کتاب نگاشته شده توسط یکی از شکات به نام ک.س. توسط این‌جانب ارائه گردید ایشان برای انتقام ‌جویی دست‌نوشته کپی مستند رأی دادگاه را به این‌جانب نسبت داده است و مستنداً به بند 5 ماده 272 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است که پرونده در مورخ 1393/02/22 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. این ‌که اولاً: دادگاه بدوی که حکمش در مرحله تجدیدنظر تأیید شده به خاطر توهین به شکات، متهم را با استناد به ماده 608 قانون تعزیرات (که در دادنامه اشتباهاً 607 ذکرشده) به دو فقره سی ‌و هفت ضربه شلاق محکوم کرده، با اینکه طبق ماده 47 قانون مجازات اسلامی در مورد تعدّد جرم هرگاه جرائم ارتکابی مختلف نباشد، فقط یک مجازات باید تعیین شود و تعدّد می‌تواند از علل مشدّده کیفر باشد. ثانیاً: با اینکه به نظر می‌رسد در رأی بدوی شرایط مندرج در ماده 40 قانون مجازات اسلامی رعایت شده، مرجع تجدیدنظر استان صرفاً با استدلال بر عدم رعایت شرایط (و بدون توضیح این امر که کدام شرط رعایت نشده است) قرار تعلیق مجازات یازده ماه حبس محکوم‌ٌعلیه را حذف کرده است. به نظر می‌رسد درخواست تجویز اعاده دادرسی موجّه و مشمول بند 6 ماده 272 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری است. لذا با استناد به ماده 274 قانون مذکور، ضمن تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 1798-1392/12/25، رسیدگی مجدّد را به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید. شعبه 33 دیوان عالی کشور - مستشار و عضو معاون محمد نیازی - سید مجتبی قریشی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی 1) نحوه تعیین مجازات در صورت تعدد جرم از یک نوع 2) نحوه صدور حکم به حذف تعلیق مجازات در مرحله تجدیدنظر در تاریخ 29 تیر 1393، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی کرد که در آن متهم به اتهام نشر اکاذیب و توهین به شاکیان تحت تعقیب قرار گرفته و در نتیجه، به تحمل دو سال حبس و دو فقره 74 ضربه شلاق محکوم گردیده بود. پس از بررسی مجدد، مجازات به یازده ماه حبس معلق و دو فقره 37 ضربه شلاق کاهش یافت. متهم با ارسال لایحه‌ای به دیوان عالی کشور، درخواست اعاده دادرسی نمود و ادعا کرد که مبنای محکومیت وی، کپی دست‌نوشته‌هایی بوده که فاقد اصالت و اعتبار هستند و کارشناسی انجام شده نیز بدون رعایت قواعد قانونی صورت گرفته است. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 608 قانون تعزیرات و ماده 47 قانون مجازات اسلامی، به وجود تناقض در احکام و عدم رعایت شرایط قانونی در حذف قرار تعلیق مجازات اشاره کرد و درخواست اعاده دادرسی را موثر دانسته و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه همعرض ارجاع نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: 1 )در مورد تعدّد جرم هرگاه جرائم ارتکابی مختلف نباشد، فقط یک مجازات باید تعیین شود و تعدّد می‌تواند از علل مشدّده کیفر باشد 2 ) در صورتی که مرجع تجدیدنظر معتقد به حذف تعلیق مجازات باشد باید شرایطی را که متهم از رعایت آن ها سرباز زده است به دقت و صراحت ذکر نماید و در غیر این صورت و ابهام در حکم، از موارد تجویز اعاده دادرسی است. رای خلاصه جریان پرونده آقای ن.ج.. با وکالت آقای م.ر. به اتهام نشر اکاذیب و توهین و هتک ‌حرمت تحت تعقیب قرارگرفته و به ‌موجب دادنامه شماره --- - 1392/10/30 شعبه --- دادگاه جزایی... و مستندا به مواد 698 و 607 قانون تعزیرات به مجازات تحمل دو سال حبس به خاطر نشر اکاذیب و دو فقره 74 ضربه شلاق به خاطر توهین به شکات که به یک سال حبس و دو فقره 37 ضربه شلاق تقلیل یافته و یازده ماه حبس طی 5 سال معلق شده، محکوم گردیده است و رای صادره به ‌موجب دادنامه شماره --- - 1392/12/25 شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر استان... پس از حذف قرار تعلیق مجازات یازده ماه حبس نام‌برده تایید و قطعیت یافته است. محکوم‌ٌعلیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور و با اعلام این‌ که: 1 - مبنای محکومیت من کپی دست ‌نوشته‌ای بوده که اصالت نداشته و قابل استناد نیست چون نفس کارشناسی اماره قضایی است و نه دلیل. 2 - هرگاه طرق تحصیل علم و قناعت وجدان تکیه بر نظر کارشناسی باشد زمانی قابل ‌اعتنا است که مبتنی بر اصول علمی و فنی باشد و در پرونده ب. ت. ب. عدم وجود اصل سند مورد ادعا نمی‌تواند مورد انطباق در کارشناسی باشد. زیرا کپی قابل الحاق و تغییرات طبیعی است و در هر حال مبنای حکم دادگاه دست ‌نوشته‌ای بوده که بعدا بی‌ اعتباری آن با تامین دلیل ثابت گردیده است. 3 - کارشناسی بدون رعایت قواعد انجام شده است. 4 - دست نوشته‌های علمی این‌جانب نزد شاکی موجود بوده و امکان هرگونه سوءاستفاده فراهم بوده است و ب. ت. ب. این‌ که نقدی علمی بر کتاب نگاشته شده توسط یکی از شکات به نام ک.س. توسط این‌جانب ارائه گردید ایشان برای انتقام ‌جویی دست‌نوشته کپی مستند رای دادگاه را به این‌جانب نسبت داده است و مستندا به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده است که پرونده در مورخ 1393/02/22 به این شعبه ارجاع گردیده است که به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. این ‌که اولا: دادگاه بدوی که حکمش در مرحله تجدیدنظر تایید شده به خاطر توهین به شکات، متهم را با استناد به ماده 608 قانون تعزیرات (که در دادنامه اشتباها 607 ذکرشده) به دو فقره سی ‌و هفت ضربه شلاق محکوم کرده، با اینکه طبق ماده 47 قانون مجازات اسلامی در مورد تعدّد جرم هرگاه جرائم ارتکابی مختلف نباشد، فقط یک مجازات باید تعیین شود و تعدّد می‌تواند از علل مشدّده کیفر باشد. ثانیا: با اینکه به نظر می‌رسد در رای بدوی شرایط مندرج در ماده 40 قانون مجازات اسلامی رعایت شده، مرجع تجدیدنظر استان صرفا با استدلال بر عدم رعایت شرایط (و بدون توضیح این امر که کدام شرط رعایت نشده است) قرار تعلیق مجازات یازده ماه حبس محکوم‌ٌعلیه را حذف کرده است. به نظر می‌رسد درخواست تجویز اعاده دادرسی موجّه و مشمول بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری است. لذا با استناد به ماده 274 قانون مذکور، ضمن تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1392/12/25 ، رسیدگی مجدّد را به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید. شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار و عضو معاون