آثار عدم حضور متهم در جلسه رسیدگی با فرض حضور وکیل تسخیری

رأی خلاصه جریان پرونده آقای ب.ش. به اتهامات الف ـ نگهداری 37 گرم شیشه ب ـ نگهداری آلات و ادوات استعمال مواد ( چهار عدد پایپ ) تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ب. قرار گرفته است بدین شرح که حسب گزارش کلانتری مرکز شهرستان مرقوم و در پی اخبار واصله مبنی بر اینکه شخصی به نام ب. ش. معروف به ب. مبادرت به خرید و فروش مواد مخدر از نوع شیشه می‌نماید و قصد توزیع آن در منطقه دارد در ساعت 23 مورخ ۱۳۹2/12/13 با بکارگیری منابع خبری خودروی سواری سمند به شماره پلاک ... به رانندگی ج.گ. و سرنشینی جلو ب. ش. و عقب م. ح. در شهر ن. رؤیت و به تعقیب وی پرداخته که به دستور پلیس توجه ننموده و متواری می‌گردند و با مسدود نموده راه و دادن دستور ایست نیز بدون توجه به ایست مامورین متواری و در مسیر با خودروی پراید شماره ... به رانندگی ع. م. برخورد و علیرغم ورود خسارت به وسیله نقلیه به مسیر خود ادامه داده و خودروی سمند نرسیده به جاده اصلی متوقف که راننده و سرنشین عقب دستگیر و ب. ش. با استفاده از تاریکی شب متواری می‌گردد و طی بازرسی از مسیر تردد خودرو در جاده مقدار سه عدد پایپ که از خودرو به بیرون پرتاب شده بود کشف و ضبط می‌گردد (ص2) راننده سمند در تحقیقات مقدماتی نزد مأمورین انتظامی اظهار داشته با در دست داشتن حکم جلب شخصی به نام الف. ل. از ت. به گ. آمده بودم با شخصی به نام م. ح. آشنا شدم و ایشان جهت کمک و راهنمایی بنده گفت دوستی به نام ب. در شهر ن. دارد به درب منزل ب. رفتیم تا از او درخصوص مشارالیه سؤال کنیم هنگام بازگشت به بندر گ. ایشان نیز با ما آمد که بلافاصله پس از رؤیت مامورنی چاقوئی به طول 30 سانتی‌متر را زیر گردن بنده گذاشت و بنده را مجبور به متواری شدن با ماشین نمود که وسط راه که در حال متواری شدن بودیم چاقو را محکم در گردن من فرو کرد که توقف کن و پس از توقف ایشان متواری و من و م. دستگیر شدیم شایان ذکر است ب. مقدار زیادی مواد مخدر داشت که میان راه هنگام تعقیب و گریز از پنجره بیرون انداخت ( ص3 ) م. ح. نیز در مرجع مذکور اظهارات مشابهی با راننده به شرح برگ 5 پرونده نموده است صورت‌جلسه دیگری ضم پرونده شده که مأمورین کاشف اعلام نموده‌اند « در ساعت 8 مورخ ۱۳۹2/12/14 در جستجوی محل پرتاپ مواد مخدر شب گذشته مقدار تقریبی 39 گرم شیشه با لفافه و یک عدد پایپ در محل کشف گردید» ( ص15 ) صورت‌مجلس تحویل مواد به انبار حکایت از این دارد که وزن مواد بدون لفاف 37 گرم از نوع شیشه بوده است ( ص 16 ) دادسرا پس از نشر آگهی برای احضار متهم در خصوص شکایت راننده سمند علیه متهم موصوف مبنی بر آدم‌ربائی و اتهام وی منبی بر نگهداری 37 گرم شیشه و آلات استعمال مواد مخدر قرار مجرمیت صادر و در خصوص اتهام راننده سمند و سرنشین دیگر خودرو موصوف دائر به معاونت در حمل مواد مذکور قرار منع پیگرد صادر کرده است ( ص36 ) با صدور کیفرخواست برای متهم پرونده به دادگاه ارسال گردیده و دادگاه با تعیین وکیل ت. ب. م. و اخذ سابقه متهم از زندان شهرستان گرگان در تاریخ ۱۳۹3/5/27 با حضور نماینده دادستان و وکیل ت. م. ( بدون اینکه متهم را از طریق نشر آگهی احضار نماید ) تشکیل جلسه داده و پس از قرائت کیفرخواست نسبت به استماع دفاعیات وکیل پرداخته است وکیل م. د. د. از متهم اظهار نموده یکی از اتهامات موکل در کیفرخواست استعمال مواد مخدر است که هیچ گزارش یا دلیل محکمه پسند یا شاهدی که استعمال مواد مخدر را به موکل اثبات و انتساب دهد موجود نیست لذا این اتهام به موکل وارد نمی‌باشد اما در خصوص حمل و نگهداری نیز باید بگویم عبارت نگهداری معمولاً وقتی اطلاق می‌شود که شخص با تدارک محلی جنس مورد نظر را نگهداری و حفظ کند تا اندک اندک آن را استعمال یا به فروش برساند و حداقل عرض آن این است که اجناس کشف شده ار مرز عرفی آن خارج کردند که در مانحن فیه نیز نگهداری صدق نمی‌کند. چون از نظر قانون و عرف در جیب گذاشتن و پرتاب آن به بیرون نگهداری صدق نمی‌کند اما در مورد حمل مواد مخدر مقدار 37 گرم شیشه و برخی آلات استعمال نیز باید عرض نمایم که در خودروی تحت تعقیب سه نفر بوده‌اند که به اشتباه یا کذب ادعا کرده‌اند ربوده شده‌اند و مأمورین اظهار کرده‌اند مواد از خودروی مورد بحث به بیرون پرتاب شده است ولی از کدام طرف خودرو یا از طرف صندلی جلو یا عقب خودرو هیچ اظهارنظری نکرده‌اند بنابراین هیچ دلیلی که این وسایل توسط چه شخصی به بیرون پرتاب شده وجود ندارد وفق اصل معتبر تفسیر شک به نفع متهم وقتی هیچ ادله‌ای وجود ندارد که مواد مخدر و آلات استعمال با فرض صحت گزارش مأمورین مبنی بر پرتاب آن‌ها از خودرو تحت تصرف موکل توسط موکل بیرون ریخته شده است باید این شک را به نفع موکل دایر بر عدم ادله اثبات جرم تفسیر و تلقی کرد لذا تقاضای رفع اتهام از نامبرده را دارم و در آخرین دفاع از موکل نیز تقاضای برائت وی را دارم. دادگاه با اعلام ختم رسیدگی ب. ت. ب. گزارش مرجع انتظامی شهادت شهود و عدم حضور متهم در مراحل دادرسی ( در واقع دادگاه ادعای دو نفر سرنشین اتومبیل که خود آن‌ها را به عنوان معاونت در بزه انتسابی تحت تعقیب بوده‌اند را به عنوان شهادت شهود تلقی کرده است ) کشف آلات جرم و توزین آن و دفاعیات بی‌وجه وکیل ت. م. بزهکاری وی را محرز دانسته و به استناد مواد 1 و 8 و 20 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن و مواد 18 و 19 قانون مجازات اسلامی متهم را در خصوص نگهداری 37 گرم شیشه به اعدام و با رعایت تبصره ماده 8 قانون صدرالذکر به جهت عدم موفقیت در توزیع یا فروش آن و کمتر بودن مواد از یکصد گرم مجازات اعدام را به حبس ابد تبدیل و در خصوص نگهداری آلات مخصوص استعمال مواد مخدر ( سه عدد پایپ ) به تحمل 60 ضربه شلاق تعزیری محکوم نموده و در راستای ماده 215 قانون مجازات اسلامی حکم به ضبط مواد مخدر مکشوفه به نفع دولت نیز صادر و تصریح نموده ب. ت. ب. نظریه مشورتی شماره 8/4853 مورخ 1380/5/16 اداره کل حقوقی قوه قضائیه این رأی حضوری و قطعی بوده و پس از ابلاغ لازم الاجراء م. ب.. رای صادره در تاریخ ۱۳۹3/7/15 حضوراً توسط مدیر دفتر دادگاه به وکیل تسخیری م. ع. ابلاغ شده و پرونده به اجرای احکام ارسال گردیده است. دادیار اجرای احکام دستور دستگیری م. ع. را صادر که مشارالیه در تاریخ ۱۳۹3/9/21 توسط مأمورین انتظامی بخش ن. دستگیر و به دادسرا ب. اعزام گردیده است متهم به زندان معرفی و با تقدیم لایحه‌ای نسبت به حکم صادره اعتراض نموده که دادیار اجرای احکام با وارد ندانستن اعتراض و قانونی دانستن رأی دادگاه پرونده را به دفتر دادستان کل کشور ارسال کرده است. پس از آن پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و متعاقب لازم الاجراء شدن قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹2/12/4 و اصلاحیه بعدی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر نقض رأی باستناد بند ب ماده 469 ق.آ.د.ک به علت مغایرت فعل ارتکابی با حکم دادگاه و عدم جرم از تبدیل اعدام به حبس ابد در خصوص دادنامه شماره 9309971743900158 تجـدیـد نظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور صرف‌نظر از اینکه بر فرض ارتکاب جرم از ناحیه متهم و اثبات آن، مجازات قانونی فعل مجرمانه مذکور ب. ت. ب. تبصره 1 ماده 8 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر حبس ابد بوده نه اینکه دادگاه با رعایت جهات توجیهی که در رأی آورده بخواهد مجازات اعدام را تخفیفا" به حبس ابد تبدیل نماید، ن. ب. ا. متهم در هیچ یک از جلسات دادرسی در مراحل مختلف تحقیقات و محاکمه حاضر نگردیده و دادگاه بدون حضور مشارالیه و صرفاً با تعیین وکیل تسخیری اقدام به رسیدگی پرونده و صدور حکم نموده است در حالیکه ماده 384 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب چهارم اسفند ماه 1392 و اصلاحیه بعدی آن تصریح دارد « هرگاه متهم وکیل معرفی نکرده باشد وکیل تسخیری تعیین می‌شود که مستنبط از ماده مذکور در واقع دادگاه باید در راستای اعمال اراده م. م. ب. عدم توان یا عدم تمایل به معرفی وکیل اقدام به وکیل ت. ب. م. نماید و به عبارت دیگر وکیلی که دادگاه راساً و بدون درخواست متهم انتخاب می‌کند نماینده متهم محسوب نمی‌گردد تا حضور وی موجب حضوری بدون حکم و اسقاط حق دفاع مرحله واخواهی رأی صادره گردد و علاوه بر آن تبصره 2 ذیل ماده 406 قانون مارالبیان نیز به م. ع. علی غایب حق واخواهی حکم غیابی را 20 روز پس از ابلاغ واقعی آن داده است لذا با تلقی اعتراض م. ع. ب. عنوان درخواست واخواهی پرونده به حوزه قضایی مربوطه اعاده تا در دادگاه صادرکننده رأی غیابی رسیدگی و پس از رسیدگی به واخواهی م. ع. اقدام مقتضی به عمل آید. رئیس و عضو معاون شعبه 46 دیوان عالی کشور دکترعلی اصغر جمالو - علی علیا فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی آثار عدم حضور متهم در جلسه رسیدگی با فرض حضور وکیل تسخیری در تاریخ 16 شهریور 1394، رایی در خصوص پرونده‌ای صادر گردید که متهم به نگهداری 37 گرم ماده مخدر و آلات استعمال آن متهم شده بود. بر اساس گزارش پلیس، متهم در تاریخ 13 اسفند 1392 در حین تعقیب و گریز با ماموران، به همراه دو سرنشین دیگر از خودرو فرار کرده و در این حین، تعدادی پایپ و مواد مخدر از خودرو به بیرون پرتاب شده بود. پس از بررسی اظهارات و شواهد موجود، دادسرا قرار مجرمیت صادر و کیفرخواست را به دادگاه ارسال نمود. در جلسه دادگاه، وکیل ت. م. دفاعیات خود را ارائه و بر عدم وجود دلایل کافی برای اثبات اتهامات تاکید کرد. با این حال، دادگاه متهم را به اعدام و در ادامه به حبس ابد به دلیل عدم موفقیت در توزیع مواد و به تحمل 60 ضربه شلاق محکوم کرد. پس از صدور حکم، متهم به زندان معرفی و نسبت به حکم اعتراض کرد. پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد و در نهایت، دیوان با استناد به عدم حضور متهم در مراحل دادرسی و مغایرت حکم با قانون، رای را نقض و پرونده را به دادگاه صادرکننده رای غیابی ارجاع داد تا به درخواست واخواهی متهم رسیدگی شود. این تصمیم بر اساس ماده 384 قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره 2 ماده 406 آن اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر در جلسه رسیدگی صرفا وکیل تسخیری حاضر بوده و متهم حضور نداشته باشد، رای صادره غیابی تلقی و متهم حق واخواهی دارد. رای خلاصه جریان پرونده آقای ب.ش. به اتهامات الف - نگهداری 37 گرم شیشه ب - نگهداری آلات و ادوات استعمال مواد (چهار عدد پایپ) تحت تعقیب دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان ب. قرار گرفته است بدین شرح که حسب گزارش کلانتری مرکز شهرستان مرقوم و در پی اخبار واصله مبنی بر اینکه شخصی به نام ب. ش. معروف به ب. مبادرت به خرید و فروش مواد مخدر از نوع شیشه می‌نماید و قصد توزیع آن در منطقه دارد در ساعت 23 مورخ 1392/12/13 با بکارگیری منابع خبری خودروی سواری سمند به شماره پلاک... به رانندگی ج.گ. و سرنشینی جلو ب. ش. و عقب م. ح. در شهر ن. رویت و به تعقیب وی پرداخته که به دستور پلیس توجه ننموده و متواری می‌گردند و با مسدود نموده راه و دادن دستور ایست نیز بدون توجه به ایست مامورین متواری و در مسیر با خودروی پراید شماره... به رانندگی ع. م. برخورد و علیرغم ورود خسارت به وسیله نقلیه به مسیر خود ادامه داده و خودروی سمند نرسیده به جاده اصلی متوقف که راننده و سرنشین عقب دستگیر و ب. ش. با استفاده از تاریکی شب متواری می‌گردد و طی بازرسی از مسیر تردد خودرو در جاده مقدار سه عدد پایپ که از خودرو به بیرون پرتاب شده بود کشف و ضبط می‌گردد (ص 2 ) راننده سمند در تحقیقات مقدماتی نزد مامورین انتظامی اظهار داشته با در دست داشتن حکم جلب شخصی به نام الف. ل. از ت. به گ. آمده بودم با شخصی به نام م. ح. آشنا شدم و ایشان جهت کمک و راهنمایی بنده گفت دوستی به نام ب. در شهر ن. دارد به درب منزل ب. رفتیم تا از او در خصوص مشارالیه سوال کنیم هنگام بازگشت به بندر گ. ایشان نیز با ما آمد که بلافاصله پس از رویت مامورنی چاقوئی به طول 30 سانتی‌متر را زیر گردن بنده گذاشت و بنده را مجبور به متواری شدن با ماشین نمود که وسط راه که در حال متواری شدن بودیم چاقو را محکم در گردن من فرو کرد که توقف کن و پس از توقف ایشان متواری و من و م. دستگیر شدیم شایان ذکر است ب. مقدار زیادی مواد مخدر داشت که میان راه هنگام تعقیب و گریز از پنجره بیرون انداخت (ص 3 ) م. ح. نیز در مرجع مذکور اظهارات مشابهی با راننده به شرح برگ 5 پرونده نموده است صورت‌جلسه دیگری ضم پرونده شده که مامورین کاشف اعلام نموده‌اند « در ساعت 8 مورخ 1392/12/14 در جستجوی محل پرتاپ مواد مخدر شب گذشته مقدار تقریبی 39 گرم شیشه با لفافه و یک عدد پایپ در محل کشف گردید» (ص 15 ) صورت‌مجلس تحویل مواد به انبار حکایت از این دارد که وزن مواد بدون لفاف 37 گرم از نوع شیشه بوده است (ص 16 ) دادسرا پس از نشر آگهی برای احضار متهم در خصوص شکایت راننده سمند علیه متهم موصوف مبنی بر آدم‌ربائی و اتهام وی منبی بر نگهداری 37 گرم شیشه و آلات استعمال مواد مخدر قرار مجرمیت صادر و در خصوص اتهام راننده سمند و سرنشین دیگر خودرو موصوف دائر به معاونت در حمل مواد مذکور قرار منع پیگرد صادر کرده است (ص 36 ) با صدور کیفرخواست برای متهم پرونده به دادگاه ارسال گردیده و دادگاه با تعیین وکیل ت. ب. م. و اخذ سابقه متهم از زندان شهرستان گرگان در تاریخ 1393/05/27 با حضور نماینده دادستان و وکیل ت. م. (بدون اینکه متهم را از طریق نشر آگهی احضار نماید) تشکیل جلسه داده و پس از قرائت کیفرخواست نسبت به استماع دفاعیات وکیل پرداخته است وکیل م. د. د. از متهم اظهار نموده یکی از اتهامات موکل در کیفرخواست استعمال مواد مخدر است که هیچ گزارش یا دلیل محکمه پسند یا شاهدی که استعمال مواد مخدر را به موکل اثبات و انتساب دهد موجود نیست لذا این اتهام به موکل وارد نمی‌باشد اما در خصوص حمل و نگهداری نیز باید بگویم عبارت نگهداری معمولا وقتی اطلاق می‌شود که شخص با تدارک محلی جنس مورد نظر را نگهداری و حفظ کند تا اندک اندک آن را استعمال یا به فروش برساند و حداقل عرض آن این است که اجناس کشف شده ار مرز عرفی آن خارج کردند که در مانحن فیه نیز نگهداری صدق نمی‌کند. چون از نظر قانون و عرف در جیب گذاشتن و پرتاب آن به بیرون نگهداری صدق نمی‌کند اما در مورد حمل مواد مخدر مقدار 37 گرم شیشه و برخی آلات استعمال نیز باید عرض نمایم که در خودروی تحت تعقیب سه نفر بوده‌اند که به اشتباه یا کذب ادعا کرده‌اند ربوده شده‌اند و مامورین اظهار کرده‌اند مواد از خودروی مورد بحث به بیرون پرتاب شده است ولی از کدام طرف خودرو یا از طرف صندلی جلو یا عقب خودرو هیچ اظهارنظری نکرده‌اند بنابراین هیچ دلیلی که این وسایل توسط چه شخصی به بیرون پرتاب شده وجود ندارد وفق اصل معتبر تفسیر شک به نفع متهم وقتی هیچ ادله‌ای وجود ندارد که مواد مخدر و آلات استعمال با فرض صحت گزارش مامورین مبنی بر پرتاب آن‌ها از خودرو تحت تصرف موکل توسط موکل بیرون ریخته شده است باید این شک را به نفع موکل دایر بر عدم ادله اثبات جرم تفسیر و تلقی کرد لذا تقاضای رفع اتهام از نامبرده را دارم و در آخرین دفاع از موکل نیز تقاضای برائت وی را دارم. دادگاه با اعلام ختم رسیدگی ب. ت. ب. گزارش مرجع انتظامی شهادت شهود و عدم حضور متهم در مراحل دادرسی (در واقع دادگاه ادعای دو نفر سرنشین اتومبیل که خود آن‌ها را به عنوان معاونت در بزه انتسابی تحت تعقیب بوده‌اند را به عنوان شهادت شهود تلقی کرده است) کشف آلات جرم و توزین آن و دفاعیات بی‌وجه وکیل ت. م. بزهکاری وی را محرز دانسته و به استناد مواد 1 و 8 و 20 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن و مواد 18 و 19 قانون مجازات اسلامی متهم را در خصوص نگهداری 37 گرم شیشه به اعدام و با رعایت تبصره ماده 8 قانون صدرالذکر به جهت عدم موفقیت در توزیع یا فروش آن و کمتر بودن مواد از یکصد گرم مجازات اعدام را به حبس ابد تبدیل و در خصوص نگهداری آلات مخصوص استعمال مواد مخدر (سه عدد پایپ) به تحمل 60 ضربه شلاق تعزیری محکوم نموده و در راستای ماده 215 قانون مجازات اسلامی حکم به ضبط مواد مخدر مکشوفه به نفع دولت نیز صادر و تصریح نموده ب. ت. ب. نظریه مشورتی شماره 8/4853 مورخ 1380/05/16 اداره کل حقوقی قوه قضائیه این رای حضوری و قطعی بوده و پس از ابلاغ لازم الاجراء م. ب.. رای صادره در تاریخ 1393/07/15 حضورا توسط مدیر دفتر دادگاه به وکیل تسخیری م. ع. ابلاغ شده و پرونده به اجرای احکام ارسال گردیده است. دادیار اجرای احکام دستور دستگیری م. ع. را صادر که مشارالیه در تاریخ 1393/09/21 توسط مامورین انتظامی بخش ن. دستگیر و به دادسرا ب. اعزام گردیده است متهم به زندان معرفی و با تقدیم لایحه‌ای نسبت به حکم صادره اعتراض نموده که دادیار اجرای احکام با وارد ندانستن اعتراض و قانونی دانستن رای دادگاه پرونده را به دفتر دادستان کل کشور ارسال کرده است. پس از آن پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و متعاقب لازم الاجراء شدن قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392/12/04 و اصلاحیه بعدی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض رای به استناد بند ب ماده 469 ق.آ.د.ک به علت مغایرت فعل ارتکابی با حکم دادگاه و عدم جرم از تبدیل اعدام به حبس ابد در خصوص دادنامه شماره --- تجدید نظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور صرف‌نظر از اینکه بر فرض ارتکاب جرم از ناحیه متهم و اثبات آن، مجازات قانونی فعل مجرمانه مذکور ب. ت. ب. تبصره 1 ماده 8 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر حبس ابد بوده نه اینکه دادگاه با رعایت جهات توجیهی که در رای آورده بخواهد مجازات اعدام را تخفیفا به حبس ابد تبدیل نماید، ن. ب. ا. متهم در هیچ یک از جلسات دادرسی در مراحل مختلف تحقیقات و محاکمه حاضر نگردیده و دادگاه بدون حضور مشارالیه و صرفا با تعیین وکیل تسخیری اقدام به رسیدگی پرونده و صدور حکم نموده است در حالی که ماده 384 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب چهارم اسفند ماه 1392 و اصلاحیه بعدی آن تصریح دارد « هرگاه متهم وکیل معرفی نکرده باشد وکیل تسخیری تعیین می‌شود که مستنبط از ماده مذکور در واقع دادگاه باید در راستای اعمال اراده م. م. ب. عدم توان یا عدم تمایل به معرفی وکیل اقدام به وکیل ت. ب. م. نماید و به عبارت دیگر وکیلی که دادگاه راسا و بدون درخواست متهم انتخاب می‌کند نماینده متهم محسوب نمی‌گردد تا حضور وی موجب حضوری بدون حکم و اسقاط حق دفاع مرحله واخواهی رای صادره گردد و علاوه بر آن تبصره 2 ذیل ماده 406 قانون مارالبیان نیز به م. ع. علی غایب حق واخواهی حکم غیابی را 20 روز پس از ابلاغ واقعی آن داده است لذا با تلقی اعتراض م. ع. ب. عنوان درخواست واخواهی پرونده به حوزه قضایی مربوطه اعاده تا در دادگاه صادرکننده رای غیابی رسیدگی و پس از رسیدگی به واخواهی م. ع. اقدام مقتضی به عمل آید. رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور