اثر حکم الزام به تمکین زوجه قبل از صدور اجرائیه

رأی دادگاه بدوی درخصوص دادخواست خواهان آقای (الف. الف. ز.) به طرفیت خوانده خانم (ع. الف.) به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به مراجعت به زندگی مشترک و تمکین از زوج، با عنایت به متن دادخواست تقدیمی و ضمایم آن، ن. ب. ا. به موجب رونوشت سند نکاحیه شماره (8670) رابطه زوجیت فی‌ما‌بین طرفین محرز ومسلم است و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده محل اقامت را بدون اجازه ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی‌باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل را خواستار گردیده و زوج آمادگی خود را جهت فراهم نمودن وسائل رفاه و آسایش زوجه اعلام نموده و ب. ت. ب. اینکه پس از انعقاد علقه زوجیت تمکین زوجه لازم م. ب. و ن. ب. ا. پس از وقوع نکاح به طور صحیح، حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر بر قرار می‌شود، زوجین باید در تشیید مبانی خانواده و تربیت اولاد به یکدیگر معاضدت نمایند؛ و زن و مرد مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر می‌باشند و از جمله تأثیرات ازدواج آرامش روانی و قلبی زن و شوهر است که موجب تعالی روح و جسم آنها می‌گردد؛ همچنان‌که قرآن کریم به این واقعیت اشاره می‌فرماید «هوالذی خلقکم مِن نفس واحده و جعل منها زوجها لیسکن إلیها»; (ترجمه: اوست خدایی که شما را از نفس واحدی آفرید و همسرتان را از آن پدید آورد تا در کنار او آرامش بیابید.) و با عنایت به اینکه اصولاً زن باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند، سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل موثری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارائه ننموده تا مصداق ماده 1115 قانون مدنی واقع گردد، بنابراین دادگاه خواسته خ. ر. و. تشخیص داده و مستنداً به مواد1102 - 1103 - 1104 - 1114 قانون مذکور خوانده را به مراجعت به منزل مشترک و حسن معاشرت و تمکین از زوج و خوانده را به ادای وظایف زوجیت ملزم می‌نماید در صورت تهیّه مسکن موصوف با شرایط فوق‌الذکر و عدم حضور زوجه در مسکن مشترک و امتناع از تمکین، زوجه، ناشزه محسوب خواهد شد و ناشزه بودن او محرز می‌گردد؛ بنابراین اثر این حکم نسبت به بعد از اجراء م. ب. و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر در دادگاه محترم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رییس شعبۀ 249 مجتمع قضایی خانواده تهران - موسوی مطلق رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم (ع. الف.) نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره 901188- 27/4/91 صادره از شعبۀ 249 دادگاه عمومی خانواده که بر الزام زوجه به تمکین از همسرش اشعار دارد، وارد نیست؛ زیرا رأی تجدیدنظرخواسته موافق موازین قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردیده و ایراد اساسی متوجه آن نمی‌باشد؛ ت. ن. خ. نیز د. ا. م. مطلب قابل توجهی عنوان نکرده لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، رأی تجدیدنظرخواسته تأیید می‌گردد. این حکم مثبت نشوز زن نمی‌باشد، بلکه زوج باید نسبت به این حکم اجرائیه صادر نماید تا عملاً هم معلوم گردد زوجه تمکین خواهد نمود یا خیر؛ به علاوه اثر این حکم نسبت به آینده است و به گذشته اثری ندارد؛ چنانچه زوجه مدعی عدم پرداخت نفقه درگذشته است، می‌تواند از دادگاه مطالبه نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبۀ 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه معنوی - مدنی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اثر حکم الزام به تمکین زوجه قبل از صدور اجرائیه در تاریخ 15 شهریور 1391، دادگاه بدوی حکمی صادر کرد که به الزام طرف مقابل به تمکین و بازگشت به زندگی مشترک مربوط می‌شود. خ. ب. ا. به رابطه زوجیت و ادعای ترک محل اقامت بدون اجازه، خواستار تمکین و بازگشت به منزل مشترک گردید. دادگاه با استناد به مواد 1102، 1103، 1104 و 1114 قانون مدنی، ضرورت تمکین را تایید و عدم ارائه دلیل موجه از سوی طرف مقابل را موثر دانست. در نتیجه، حکمی بر الزام به تمکین و حسن معاشرت صادر گردید. این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز مورد بررسی قرار گرفت و با تاکید بر رعایت اصول قانونی و عدم وجود ایراد اساسی به رای بدوی، تایید شد. همچنین، دادگاه تجدیدنظر اعلام کرد که این حکم آثار آینده دارد و به گذشته تسری نمی‌یابد و در صورت ادعای عدم پرداخت نفقه، امکان مطالبه از دادگاه برای طرف مقابل وجود دارد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/06/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: حکم الزام به تمکین تا قبل از صدور اجراییه منجر به اثبات نشوز زوجه نخواهد شد. در خصوص دادخواست خواهان آقای (الف. الف. ز.) به طرفیت خوانده خانم (ع. الف.) به خواسته صدور حکم بر الزام خوانده به مراجعت به زندگی مشترک و تمکین از زوج، با عنایت به متن دادخواست تقدیمی و ضمایم آن، ن. ب. ا. به موجب رونوشت سند نکاحیه شماره ( 8670 ) رابطه زوجیت فی‌ما‌بین طرفین محرز ومسلم است و خواهان نیز اعلام نموده که خوانده محل اقامت را بدون اجازه ترک نموده و حاضر به بازگشت به منزل نمی‌باشد و تقاضای الزام نامبرده به تمکین و بازگشت به منزل را خواستار گردیده و زوج آمادگی خود را جهت فراهم نمودن وسائل رفاه و آسایش زوجه اعلام نموده و ب. ت. ب. اینکه پس از انعقاد علقه زوجیت تمکین زوجه لازم م. ب. و ن. ب. ا. پس از وقوع نکاح به طور صحیح، حقوق و تکالیف زوجین در مقابل همدیگر بر قرار می‌شود، زوجین باید در تشیید مبانی خانواده و تربیت اولاد به یکدیگر معاضدت نمایند؛ و زن و مرد مکلف به حسن معاشرت با یکدیگر می‌باشند و از جمله تاثیرات ازدواج آرامش روانی و قلبی زن و شوهر است که موجب تعالی روح و جسم آنها می‌گردد؛ همچنان‌که قرآن کریم به این واقعیت اشاره می‌فرماید «هوالذی خلقکم مِن نفس واحده و جعل منها زوجها لیسکن إلیها»; (ترجمه: اوست خدایی که شما را از نفس واحدی آفرید و همسرتان را از آن پدید آورد تا در کنار او آرامش بیابید.) و با عنایت به اینکه اصولا زن باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند، سکنی نماید و خوانده محترمه دلیل موثری بر عدم تمکین خود به دادگاه ارائه ننموده تا مصداق ماده 1115 قانون مدنی واقع گردد، بنابراین دادگاه خواسته خ. ر. و. تشخیص داده و مستندا به مواد 1102 - 1103 - 1104 - 1114 قانون مذکور خوانده را به مراجعت به منزل مشترک و حسن معاشرت و تمکین از زوج و خوانده را به ادای وظایف زوجیت ملزم می‌نماید در صورت تهیّه مسکن موصوف با شرایط فوق‌الذکر و عدم حضور زوجه در مسکن مشترک و امتناع از تمکین، زوجه، ناشزه محسوب خواهد شد و ناشزه بودن او محرز می‌گردد؛ بنابراین اثر این حکم نسبت به بعد از اجراء م. ب. و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نیست. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر در دادگاه محترم تجدید نظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- مجتمع قضایی خانواده تهران - موسوی مطلق رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم (ع. الف.) نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- - 27/4/91 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده که بر الزام زوجه به تمکین از همسرش اشعار دارد، وارد نیست؛ زیرا رای تجدیدنظرخواسته موافق موازین قانونی و با رعایت اصول و قواعد دادرسی صادر گردیده و ایراد اساسی متوجه آن نمی‌باشد؛ ت. ن. خ. نیز د. ا. م. مطلب قابل توجهی عنوان نکرده لذا به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، رای تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد. این حکم مثبت نشوز زن نمی‌باشد، بلکه زوج باید نسبت به این حکم اجراییه صادر نماید تا عملا هم معلوم گردد زوجه تمکین خواهد نمود یا خیر؛ به علاوه اثر این حکم نسبت به آینده است و به گذشته اثری ندارد؛ چنانچه زوجه مدعی عدم پرداخت نفقه درگذشته است، می‌تواند از دادگاه مطالبه نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه